Δορυφόροι του Ουρανού

Ο Ουρανός είναι ο έβδομος πλανήτης του Ηλιακού μας συστήματος και έχει είκοσι εννιά γνωστούς φυσικούς δορυφόρους. Όλοι οι δορυφόροι του Ουρανού έχουν πάρει τα ονόματά τους από χαρακτήρες των έργων του Ουίλλιαμ Σαίξπηρ και του Αλεξάντερ Πόουπ. Οι δύο πρώτοι δορυφόροι του Ουρανού, η Τιτάνια και ο Όμπερον, ανακαλύφθηκαν από τον Ουίλιαμ Χέρσελ το 1787^[1]^[2] ενώ οι υπόλοιποι σφαιροειδείς δορυφόροι ανακαλύφθηκαν το 1851 από τον Ουίλιαμ Λάσελ (Άριελ και Ουμβριήλ)^[3] και το 1948 από τον Γκέραρντ Κάιπερ (Μιράντα)^[4]. Οι υπόλοιποι δορυφόροι ανακαλύφθηκαν μετά το 1985, είτε από το Βόγιατζερ 2 είτε από προηγμένα επίγεια τηλεσκόπια. Οι δορυφόροι του Ουρανού χωρίζονται σε τρεις κατηγορίες: τους δεκατρείς εσωτερικούς δορυφόρους, τους πέντε κύριους δορυφόρους και τους δέκα ακανόνιστους δορυφόρους. Οι εσωτερικοί δορυφόροι είναι μικρά μαύρα σώματα τα οποία έχουν κοινές ιδιότητες και κοινή καταγωγή με τους δακτύλιους του Ουρανού. Οι πέντε κύριοι δορυφόροι είναι αρκετά ογκώδης ώστε να έχουν επιτύχει υδροστατική ισορροπία και για τους τέσσερις από αυτούς υπάρχουν στοιχεία ότι σε αυτούς παίρνουν μέρος εσωτερικές διεργασίες όπως ο σχηματισμός φαραγγιών. Ο μεγαλύτερος από τους πέντε είναι η Τιτάνια, η οποία έχει διάμετρο 1.578 χιλιόμετρα και είναι ο όγδοος μεγαλύτερος δορυφόρος του ηλιακού μας συστήματος. Οι ακανόνιστοι δορυφόροι του Ουρανού έχουν ελλειπτικές και έντονα κεκλιμένες (συνήθως ανάδρομες) τροχιές σε μεγάλες αποστάσεις από τον πλανήτη.

Πίνακας δορυφόρων

Οι δορυφόροι του Ουρανού απαριθμούνται με βάση την περίοδο περιφοράς. Οι δορυφόροι, των οποίων το όνομα είναι γραμμένο με έντονους χαρακτήρες, έχουν σφαιρικό ή σχεδόν σφαιρικό σχήμα, ενώ οι ακανόνιστοι δορυφόροι με ορθή φορά έχουν σκιαθεί με ανοιχτό γκρι και όσοι έχουν ανάδρομη φορά με σκούρο γκρι.

Σειρά	Αριθμός	Όνομα	Διάμετρος (χλμ)	Μάζα (x10¹⁶kg)^[α]	Ημιάξονας τροχιάς (χλμ)^[β]	Περίοδος περιφοράς (ημέρες)^[β]	Κλίση (°)^[β]	Εκκεντρότητα^[β]	Έτος ανακάλυψης	Ανακαλύφθηκε από	Ομάδα
1	VI	Κορδήλια	40 ± 6	6,08 ± 0,57	49.800	0,33457	0,2	0,000	1986	Τέριλ (Βόγιατζερ 2)	Εσωτερικός
2	VII	Οφηλία	43 ± 8	3,57 ± 0,32	53.800	0,37686	0,1	0,011	1986	Τέριλ (Βόγιατζερ 2)	Εσωτερικός
3	XXVIII^[9]	S/2025 U 1	≈ 8–10	~ 0,04	56.250 ± 250	0,4201	4,0	0,039	2025	El Moutamid et al. (JWST)	Εσωτερικός
4	VIII	Μπιάνκα	51 ± 4	≈ 6,9	59.200	0,43501	0,1	0,001	1986	Σμιθ (Βόγιατζερ 2)	Εσωτερικός
5	IX	Χρυσηίδα	80 ± 4	18,39 ± 2,12	61.800	0,46315	0,1	0,000	1986	Σίνοτ (Βόγιατζερ 2)	Εσωτερικός
6	X	Δεισδαιμόνα	64 ± 8	≈ 14	62.700	0,47323	0,1	0,000	1986	Σίνοτ (Βόγιατζερ 2)	Εσωτερικός
7	XI	Ιουλιέτα	94 ± 8	≈ 43	64.400	0,49348	0,0	0,001	1986	Σίνοτ (Βόγιατζερ 2)	Εσωτερικός
8	XII	Πόρσια	135 ± 8	≈ 130	66.100	0,51320	0,0	0,000	1986	Σίνοτ (Βόγιατζερ 2)	Εσωτερικός
9	XIII	Ροζαλίντα	72 ± 12	≈ 20	69.900	0,55846	0,0	0,000	1986	Σίνοτ (Βόγιατζερ 2)	Εσωτερικός
10	XXVII	Κιούπιντ	~18	≈ 0,31	74.400	0,61317	0,1	0,005	2003	Σοουόλτερ και Lissauer	Εσωτερικός
11	XIV	Μπελίντα	90 ± 16	≈ 38	75.300	0,62353	0,0	0,000	1986	Σίνοτ (Βόγιατζερ 2)	Εσωτερικός
12	XXV	Περδίτα	30 ± 6	≈ 1,4	76.400	0,63841	0,0	0,002	1986	Καρκόσκα (Βόγιατζερ 2)	Εσωτερικός
13	XV	Πακ	162 ± 4	191 ± 64	86.004	0,76183	0,327	0,0001	1985	Σίνοτ (Βόγιατζερ 2)	Εσωτερικός
14	XXVI	Μαμπ	≈ 18	≈ 0,31	97.700	0,92329	0,1	0,003	2003	Σοουόλτερ και Lissauer	Εσωτερικός
15	V	Μιράντα	471,6 ± 1,4	6.293 ± 300	129.846	1,4135	4,421	0,0014	1948	Γκέραρντ Κάιπερ	Κύρια ομάδα
16	I	Άριελ	1.157,8 ± 1,2	123.310 ± 1.800	190.929	2,5204	0,026	0,0014	1851	Ουίλιαμ Λάσελ	Κύρια ομάδα
17	II	Ουμβριήλ	1.169,4 ± 5,6	128.850 ± 2.250	265.982	4,1442	0,083	0,0039	1851	Ουίλιαμ Λάσελ	Κύρια ομάδα
18	III	Τιτάνια	1.576,8 ± 1,2	345.500 ± 5.090	436.298	8,7059	0,114	0,0016	1787	Ουίλιαμ Χέρσελ	Κύρια ομάδα
19	IV	Όμπερον	1.522,8 ± 5,2	311.040 ± 7.490	583.511	13,463	0,125	0,0016	1787	Ουίλιαμ Χέρσελ	Κύρια ομάδα
20	XXII	Φρανσίσκο	~22	≈ 0,56	4.275.700	−267	146,8	0,144	2003	Χόλμαν κ.συν.	Εξωτερικός
21	XVI	Κάλιμπαν	0042 !42+20 −12	≈ 3,9	7.167.000	−580	141,4	0,200	1997	Γκλάντμαν κ.συν.	Εξωτερικός
22	XX	Στεφάνο	~32	≈ 1,7	7.951.400	−677	143,6	0,235	1999	Γκλάντμαν κ.συν.	Εξωτερικός
23		S/2023 U 1	~ 8	≈ 0,027	7.976.600	−681	143,9	0,250	2023	Σέπαρντ	Εξωτερικός
24	XXI	Τρινκούλο	~18	≈ 0,31	8.502.600	−749	167,1	0,220	2001	Χόλμαν κ.συν.	Εξωτερικός
25	XVII	Σύκοραξ	0157 ! 157+23 −15	≈ 200	12.193.200	−1.286	157,0	0,520	1997	Νίκολσον κ.συν.	Εξωτερικός
26	XXIII	Μαργαρίτα	~20	≈ 0,42	14.425.000	1.655	60,5	0,642	2003	Σέπαρντ και Τζιούιτ	Εξωτερικός
27	XVIII	Πρόσπερο	~50	≈ 6,5	16.221.000	−1.974	149,4	0,441	1999	Χόλμαν κ.συν.	Εξωτερικός
28	XIX	Σέτεβος	~47	≈ 5,4	17.519.800	−2.215	153,9	0,579	1999	Κάβελαρς κ.συν.	Εξωτερικός
29	XXIV	Φερδινάνδος	~21	≈ 0,48	20.421.400	−2.788	169,2	0,395	2003	Χόλμαν κ.συν.	Εξωτερικός

Σημειώσεις

↑ Οι μάζες των Πακ, Μιράντα, Άριελ, Ουμβριήλ, Τιτάνια και Όμπερον ελήφθησαν από τους Jacobson & Park, 2025.^[5] Οι μάζες των Κορδήλια, Οφηλία και Χρυσηίδα ελήφθησαν από τον French, 2024.^[6] Οι μάζες όλων των άλλων δορυφόρων υπολογίστηκαν υποθέτοντας πυκνότητα 1 g/cm3 και χρησιμοποιώντας δεδομένες ακτίνες.
1 2 3 4 Οι μέσες τροχιές των ακανόνιστων δορυφόρων λαμβάνονται από το JPL Small System Dynamics,^[7] ενώ οι μέσες τροχιές των πέντε μεγάλων δορυφόρων και του Πακ λαμβάνονται από τον Jacobson (2014).^[8]

Παραπομπές

↑ Herschel, William; An Account of the Discovery of Two Satellites revolving round the Georgian Planet, Philosophical Transactions of the Royal Society of London, Vol. 77, pp. 125–129, 1787
↑ Herschel, William; On George's Planet and its satellites, Philosophical Transactions of the Royal Society of London, Vol. 78, pp. 364–378, 1788
↑ Letter from William Lassell, Esq., to the Editor, Astronomical Journal, Vol. 2, No. 33 (1851), p. 70 (υπογράφηκε 11 Νοεμβρίου 1851)
↑ Kuiper, Gerard P.; The Fifth Satellite of Uranus, Publications of the Astronomical Society of the Pacific, Vol. 61, No. 360 (Ιούνιος 1949), p. 129
↑ Jacobson, Robert A.; Park, Ryan S. (2025-02-03). «The Orbits of Uranus, Its Satellites and Rings, the Gravity Field of the Uranian System, and the Orientation of the Poles of Uranus and Its Satellites». The Astronomical Journal 169 (2): 65. doi:10.3847/1538-3881/ad99d1. ISSN 0004-6256. Bibcode: 2025AJ....169...65J.
↑ French, Richard G.; Hedman, Matthew M.; Nicholson, Philip D.; Longaretti, Pierre-Yves; McGhee-French, Colleen A. (March 2024). «The Uranus system from occultation observations (1977–2006): Rings, pole direction, gravity field, and masses of Cressida, Cordelia, and Ophelia». Icarus 411. doi:10.1016/j.icarus.2024.115957. Bibcode: 2024Icar..41115957F.
↑ «Planetary Satellite Mean Elements». JPL Solar System Dynamics. NASA. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Οκτωβρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 28 Μαρτίου 2022. Note: Orbital elements of regular satellites are with respect to the Laplace plane, while orbital elements of irregular satellites are with respect to the ecliptic.
↑ Jacobson, Robert A. (November 2014). «The Orbits of the Uranian Satellites and Rings, the Gravity Field of the Uranian System, and the Orientation of the Pole of Uranus». The Astronomical Journal 148 (5): 13. doi:10.1088/0004-6256/148/5/76. 76. Bibcode: 2014AJ....148...76J.
↑ «MPEC 2026-F170 : Numbering of regular satellite Uranus XXVIII». minorplanetcenter.net. 24 Μαρτίου 2026. Ανακτήθηκε στις 2 Απριλίου 2026.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Δορυφόροι του Ουρανού στο Wikimedia Commons

Αυτό το λήμμα σχετικά με την αστρονομία χρειάζεται επέκταση. Μπορείτε να βοηθήσετε την Βικιπαίδεια επεκτείνοντάς το.

[7] Οι μάζες των Πακ, Μιράντα, Άριελ, Ουμβριήλ, Τιτάνια και Όμπερον ελήφθησαν από τους Jacobson & Park, 2025.^[5] Οι μάζες των Κορδήλια, Οφηλία και Χρυσηίδα ελήφθησαν από τον French, 2024.^[6] Οι μάζες όλων των άλλων δορυφόρων υπολογίστηκαν υποθέτοντας πυκνότητα 1 g/cm3 και χρησιμοποιώντας δεδομένες ακτίνες.

[orbits-10] 1 2 3 4 Οι μέσες τροχιές των ακανόνιστων δορυφόρων λαμβάνονται από το JPL Small System Dynamics,^[7] ενώ οι μέσες τροχιές των πέντε μεγάλων δορυφόρων και του Πακ λαμβάνονται από τον Jacobson (2014).^[8]

[Herschel_1787-1] Herschel, William; An Account of the Discovery of Two Satellites revolving round the Georgian Planet, Philosophical Transactions of the Royal Society of London, Vol. 77, pp. 125–129, 1787

[Herschel_1788-2] Herschel, William; On George's Planet and its satellites, Philosophical Transactions of the Royal Society of London, Vol. 78, pp. 364–378, 1788

[Lassell_1851-3] Letter from William Lassell, Esq., to the Editor, Astronomical Journal, Vol. 2, No. 33 (1851), p. 70 (υπογράφηκε 11 Νοεμβρίου 1851)

[Kuiper_1949a-4] Kuiper, Gerard P.; The Fifth Satellite of Uranus, Publications of the Astronomical Society of the Pacific, Vol. 61, No. 360 (Ιούνιος 1949), p. 129

[Jacobson&Park2025-5] Jacobson, Robert A.; Park, Ryan S. (2025-02-03). «The Orbits of Uranus, Its Satellites and Rings, the Gravity Field of the Uranian System, and the Orientation of the Poles of Uranus and Its Satellites». The Astronomical Journal 169 (2): 65. doi:10.3847/1538-3881/ad99d1. ISSN 0004-6256. Bibcode: 2025AJ....169...65J.

[French2024-6] French, Richard G.; Hedman, Matthew M.; Nicholson, Philip D.; Longaretti, Pierre-Yves; McGhee-French, Colleen A. (March 2024). «The Uranus system from occultation observations (1977–2006): Rings, pole direction, gravity field, and masses of Cressida, Cordelia, and Ophelia». Icarus 411. doi:10.1016/j.icarus.2024.115957. Bibcode: 2024Icar..41115957F.

[jplsats-elem-8] «Planetary Satellite Mean Elements». JPL Solar System Dynamics. NASA. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Οκτωβρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 28 Μαρτίου 2022. Note: Orbital elements of regular satellites are with respect to the Laplace plane, while orbital elements of irregular satellites are with respect to the ecliptic.

[Jacobson2014-9] Jacobson, Robert A. (November 2014). «The Orbits of the Uranian Satellites and Rings, the Gravity Field of the Uranian System, and the Orientation of the Pole of Uranus». The Astronomical Journal 148 (5): 13. doi:10.1088/0004-6256/148/5/76. 76. Bibcode: 2014AJ....148...76J.

[MPEC_2026-F170-11] «MPEC 2026-F170 : Numbering of regular satellite Uranus XXVIII». minorplanetcenter.net. 24 Μαρτίου 2026. Ανακτήθηκε στις 2 Απριλίου 2026.

[1]

[2]

[3]

[4]

[α]

[β]

[9]

[5]

[6]

[7]

[8]

π σ ε Δορυφόροι Ουρανού
Εσωτερικοί	Κορδήλια Οφηλία S/2025 U 1 Μπιάνκα Χρυσηίδα Δεισδαιμόνα Ιουλιέτα Πόρσια Ροζαλίντα Κιούπιντ Μπελίντα Περδίτα Πακ Μαμπ
Κύριοι (σφαιροειδείς)	Μιράντα Άριελ Ουμβριήλ Τιτάνια Όμπερον
Εξωτερικοί (ακανόνιστοι)	Φρανσίσκο Κάλιμπαν S/2023 U 1 Στεφάνο Τρινκούλο Σύκοραξ Μαργαρίτα Πρόσπερο Σέτεβος Φερδινάνδος

π σ ε Φυσικοί δορυφόροι του Ηλιακού Συστήματος
Πλανητικοί δορυφόροι	Σελήνη Δορυφόροι του Άρη Δορυφόροι του Δία Δορυφόροι του Κρόνου Δορυφόροι του Ουρανού Δορυφόροι του Ποσειδώνα
Άλλα δορυφορικά συστήματα	Δορυφόροι μικρών πλανητών Δορυφόροι του Πλούτωνα Δυσνομία Δορυφόροι της Χαουμέια
Μεγαλύτεροι δορυφόροι	Γανυμήδης Τιτάνας Καλλιστώ Ιώ Σελήνη Ευρώπη Τρίτωνας Τιτάνια Ρέα Όμπερον Ιαπετός Χάρων Ουμβριήλ Άριελ Διώνη Τηθύς Εγκέλαδος Μιράντα Πρωτέας Μίμας
Κανονικοί Ακανόνιστοι Εσωτερικοί Τρωικοί Κατάλογος Χρονολόγιο ανακαλύψεων Ονοματολογία