Και τα μάρμαρα πονάνε!

«Ό,τι αξίζει πονάει κι είναι δύσκολο»

Το αγόρι και ο αγαλματοποιός

Μία φορά κι έναν καιρό, σε μία αποθήκη στην αρχαία Αθήνα ένας μάστορας με το καλέμι σμίλευε ένα μάρμαρο που έμοιαζε με κύβος. 

Τότε ήταν που ένα παιδάκι περαστικό τον ρώτησε: 

«Δεν πονάει το χέρι σας; Δεν πονάει το μάρμαρο;» 

Κι απάντησε ο μάστορας: 

«Βέβαια, και τα δύο πονάνε, παιδί μου, αλλά δεν γίνεται αλλιώς!» Και χαμογέλασε.

Τα χρόνια πέρασαν και κάποια μέρα ο μικρός, που τώρα ήταν κοτζαμάν άντρας μέγας και τρανός, επισκέφθηκε τον Παρθενώνα. 

Έμεινε άναυδος με το χρυσελεφάντινο άγαλμα της Αθηνάς όπου στα πόδια της καθόταν ένας γέρος. Ήταν ο Φειδίας! Τότε κατάλαβε τι εννοούσε ο μάστορας!

Έτσι είναι και ο χαρακτήρας του κάθε ανθρώπου που επιθυμεί την αλλαγή. Θα πονέσει αλλά, στο τέλος, θα αξίζει τον κόπο.

Πάνος Τσινόπουλος

enallaktikidrasi

Μάθε πρώτα ποιος είσαι... (Μόδα χωρίς αισθητική)

... και έπειτα διακόσμησε τον εαυτό σου αναλόγως 

                                                                                      Επίκτητος

Μόδα και στυλ. Δυο λέξεις αυτοκόλλητες που τελευταία τις συναντάμε καθημερινά στην τηλεόραση (για να μας κάνουν τα νεύρα κρόσια) με την κακογουστιά στο μεγαλείο της. 

Μάθαμε τα outfits, τα mix and mach prints, τα crop top, τα perfecto jacket και ένα σωρό λέξεις που χρησιμοποιούμε λες κι αν πούμε τα sneakers αθλητικά θα μας πάρουν το Lower πίσω.

Μόδα και στυλ που συναντάμε στη δουλειά μας, στις κοινωνικές συναναστροφές και εξόδους και στα lifestyle περιοδικά. Δυο λέξεις άρρηκτα συνδεδεμένες κι όμως στην πραγματικότητα τόσο διαφορετικές. 

Γιατί άλλο μόδα, άλλο στυλ. 

Η μόδα είναι παροδική τάση έκφρασης, είναι εντυπωσιασμός, μπορεί να είναι καλόγουστη ή κακόγουστη αντιγραφή και μίμηση ξένων προτύπων, είναι επίδειξη πλούτου και αυτοπροβολής.

Σε ότι αφορά τα ρούχα αγοράζεται σε μαγαζιά με γκλαμουράτες βιτρίνες, με υπαλλήλους αγενείς και υπερόπτες, με ξυνισμένα μούτρα, που πριν σου πουλήσουν το πανάκριβο εμπόρευμα σε σκανάρουν με ύφος δέκα καρδιναλίων, ενώ σκέπτονται πως μπήκες σε λάθος μαγαζί, που δεν είναι για την τσέπη σου. 

Γυναίκες «ψωνισμένες» (με την καλή έννοια), σνομπ, που έχουν άποψη για τη μόδα χωρίς όμως αισθητική.

Το πώς ντύνεται ο καθένας δεν είναι απλά ένα τυχαίο ή ασήμαντο γεγονός αφού αυτό αντανακλά το χαρακτήρα, την παιδεία και τον συναισθηματικό του κόσμο. Από τον τρόπο που ντύνεται μπορείς να ξεχωρίσεις πόσο φιλάρεσκος είναι (κοινώς νάρκισσος, κοινώς ψώνιο), πόσο υπερόπτης, ταπεινός ή φιλόκαλος. 

Γιατί κομψότητα σημαίνει να είσαι το ίδιο όμορφος εσωτερικά όσο και εξωτερικά.
Μπορεί το look που έχεις υιοθετήσει να έχει αξεπέραστο στυλ, να είσαι tredy ή glam, να είσαι πάντα in fashion, να τρως στο Roof Garden της Grand Bretagne, όπου το γεύμα κοστίζει όσο ο βασικός μισθός στην Ελλάδα, μπορεί να πίνεις Chivas, να κυκλοφορείς με πανάκριβο αυτοκίνητο, όμως αυτό δεν σημαίνει απαραίτητα ότι έχεις και στυλ. 

Γιατί το στυλ δεν είναι τέχνη, δεν είναι lifestyle, δεν διδάσκεται και δεν αντιγράφεται. Ή το ‘χεις ή... άστο καλύτερα.

Στυλ δεν είναι απλά ο τρόπος που ντύνεσαι ή κάθεσαι, τα αξεσουάρ, τα έπιπλα του σπιτιού σου, (ειδικά όταν μοιάζει με show room) αλλά κάτι πολύ περισσότερο απ’ αυτά. 

Στυλ δεν είναι το σινιέ συνολάκι πανάκριβης φίρμας με το λογότυπο σε εμφανές σημείο και την αχρεία συμπεριφορά.

Το στυλ δεν φοριέται. Είναι ο τρόπος έκφρασης, ο τρόπος σκέψης, και συμπεριφοράς, που δεν ράβεται σε μεγάλους οίκους haute couture. 

Στυλ είναι η αρμονία των κινήσεων, ο συνδιασμός των χρωμάτων, ο τρόπος να εκπέμπεις ακτινοβολία και αυτοπεποίθηση, να μένεις ο εαυτός σου και να προσαρμόζεις το ρούχο με την προσωπικότητα, την ηλικία και το σώμα σου. 

Αλλιώς φτάνεις στα όρια του γελοίου.

Υπάρχει μια αμφίδρομη σχέση ανάμεσα στο ντύσιμο και στο χαρακτήρα του ανθρώπου και το στυλ είναι αποτέλεσμα της βαθιάς γνώσης του εαυτού μας, γιατί στυλ όλοι θέλουν να έχουν, πόσοι όμως το πετυχαίνουν χωρίς να χάσουν την δική τους ταυτότητα ή να αλλοιώσουν τη δική τους εικόνα. 

Χωρίς αυτοσεβασμό δεν έχεις αυτοπεποίθηση, χωρίς αυτοπεποίθηση δεν έχεις ταυτότητα, χωρίς ταυτότητα δεν έχεις στυλ. Μπορεί το ντύσιμο να μας προσδιορίζει, αλλά μη ξεχνάμε πως "το ράσο δεν κάνει τον παπά"

Αννίκα

mustikaannas
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Χάλασε η κούκλα ή το αρκουδάκι; Να μια ευκαιρία για την Αγάπη και τον Σεβασμό στη Διαφορετικότητα

Όταν το χαμομηλάκι σας, χαλάσει την κουκλίτσα ή το αρκουδάκι του, να μην το μαλώσετε. Καθόλου.

Τα παιδάκια χαλάνε τα παιχνιδάκια τους πολλές φορές και, συνήθως, πετάνε σε μια γωνιά τα χαλασμένα και απαιτούν άλλα.

Αυτό το χαλασμένο παιχνιδάκι όμως, είναι ευκαιρία για να κάνετε μάθημα Αγάπης στα παιδάκια σας για τα παιδάκια ΑμεΑ, για το σεβασμό στη διαφορετικότητα.
Να το πάρετε στα χέρια σας και, μαζί με το παιδάκι σας, να επιδέσετε τα χεράκια του και τα ποδαράκια του και να εξηγήσετε στα χαμομήλια σας για τα άλλα παιδάκια που έχουν μόνιμα προβλήματα υγείας.

Αν χαλάσουν τα ματάκια της κουκλίτσας τους να τους μιλήσετε για τα παιδάκια που δε βλέπουν και να τα παροτρύνετε να μην έχουν λύπη, παρά μόνο αγάπη και ενδιαφέρον, αληθινό νοιάξιμο και αλτρουισμό.

Το χαλασμένο αρκουδάκι θα γίνει στα μάτια του παιδιού σας κάθε ζωάκι ταλαιπωρημένο που χρειάζεται την αγάπη και τη φροντίδα μας.
Αυτά να λέτε στα παιδάκια σας και η συναισθηματική τους νοημοσύνη θα αναπτυχθεί. Θα αρχίσουν από πολύ μικρά να έρχονται στη θέση του άλλου, να συμπονούν.

Με άλλα λόγια, ένα χαλασμένο παιχνίδι είναι μεγάλη ευκαιρία, με Αγάπη να καταλάβουν, να βιώσουν τα χαμομηλάκια την Αγάπη.

Αγάπη στο παιδί σας κι Αγάπη του παιδιού σας 
προς τα παιδάκια ΑμεΑ

hamomilaki

πρώτη δημοσίευση Παρασκευή, 29 Απριλίου 2011

Η Αγία Βαρβάρα και η «Βαρβαρίτσα»

Χρόνια Πολλά στις χαμομηλένιες 

που έχουν το όνομά της 😇

Προστατεύει τα χαμομηλάκια και τα φυλάει
από τις κακές παιδικές αρρώστιες, όπως την βλογιά και άλλες.

Η Αγία Βαρβάρα, ήταν θυγατέρα του φανατικού εθνικού Διόσκουρου, που το μίσος του για τους Χριστιανούς ήταν πολύ μεγάλο και τον οδηγούσε σε πράξεις εγκληματικές...

... Ο πατέρας της τυφλωμένος από το μίσος του για τους χριστιανούς... αποφάσισε να αποκεφαλίσει με τα ίδια του τα χέρια την Βαρβάρα. Κατά την παράδοση, ενώ το ξίφος του πατέρα της έκοβε το κεφάλι της, η Θεία Δίκη, με μορφή κεραυνού έκαψε τον άσπλαχνο πατέρα.

Αυτόν τον τιμωρό κεραυνό, συμβολίζουν τα πυρά του πυροβολικού μας, κι έχουν ως προστάτιδα την Αγία Βαρβάρα.

Η βαρβαρίτσα:

Για να την "γλυκάνουν" σε πολλά μέρη του τόπου μας την ημέρα της γιορτής της προσέφεραν μελόπιτες ή κολυβόζουμο, που στην Θράκη τόλεγαν «ΒΑΡΒΑΡΑ».

Το έθιμο είναι πανάρχαιο και θυμίζει την πανσπερμία.

Στους Χριστιανούς η παρασκευή της «Βαρβάρας» καθιερώθηκε από το εξής περιστατικό.

Ο σατανικός νους του Διόσκουρου, είχε συλλάβει ένα σατανικό και αποτρόπαιο σχέδιο για την εξόντωση των Χριστιανών της περιοχής του. 

Κάλεσε όλους τους αρτοποιούς της περιοχής του και τους έδωσε εντολή να βάλουν δηλητήριο στο ψωμί που θα παρασκεύαζαν και οι πωλητές τροφίμων στα τρόφιμα που θα πωλούσαν.

Το μυστικό αυτό το έμαθε η κόρη του η Βαρβάρα, και ειδοποίησε τους χριστιανούς να μην αγοράσουν ψωμί και τρόφιμα, και να πορευτούν με τα υπολείμματα που είχαν στα σπίτια τους.

Έτσι κάθε Χριστιανική οικογένεια μαγείρεψε ό,τι πρόχειρο της βρέθηκε στο σπίτι. 

Επειδή όμως τα τρόφιμα που τους είχαν απομείνει ήταν πολύ λίγα και κάθε είδος από μόνο του δεν έφτανε για μια σωστή μαγειριά, έβαλαν στην κατσαρόλα λίγο από όλα. 

Δηλαδή, λίγο στάρι, μερικά φασόλια, κουκιά, σταφίδες και ότι άλλο σχετικό είχαν, κι όλα μαζί τα μαγείρεψαν.

Έτσι χάρη στη Βαρβάρα σώθηκαν και από τότε σε ανάμνηση αυτού του περιστατικού καθιερώθηκε στη γιορτή της να μαγειρεύουν το παρασκεύασμα αυτό που είναι γλυκό και φαγητό μαζί και λέγεται «ΒΑΡΒΑΡΑ» ή βαρβαρίτσα

Στη Θράκη χρησιμοποιούν εννέα είδη για την παρασκευή της Βαρβάρας, σιτάρι, μύγδαλα, καρύδια, ρόδια, σταφίδες, κανέλα, σουσάμι, ταχίνι και φρούτα ψιλοκομμένα, κυρίως μήλα σκληρά. 

Στην περιοχή της Μακράς Γέφυρας και της Αδριανούπολης για γούρι έριχναν μέσα 3 εως 4 κουκιά και όποιος τα έβρισκε θεωρούταν καλότυχος.

περισσότερα...
άλλη συνταγή για τη βαρβαρίτσα...
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Αρτιμελείς στο σώμα, ανάπηροι στην ψυχή…

ΟΙ «ΑΡΤΙΜΕΛΕΙΣ»

Αρτιμελείς στο σώμα,
ανάπηροι στην ψυχή…

για σας τα λόγια αυτά
για όσους τολμήσατε, τολμάτε και θα τολμήσετε
- η αμαρτία πάντα είναι περίσσια -
να απλώσετε τα βρώμικα χέρια σας

και να αγγίξετε,
να ψαχουλέψετε,
να χτυπήσετε,
βίαια να χτυπήσετε,
με τα αρτιμελή, βρώμικά σας χέρια
κορμάκια ανυπεράσπιστα
δαχτυλάκια εύθραυστα…

Και εισχωρήσατε και εισχωρείτε και θα εισχωρείτε
- η αμαρτία πάντα είναι περίσσια -
φέρνοντας πόνο αβάσταχτο σε κορμάκια
και σε ψυχούλες αθώες…

Για σας τα λόγια αυτά,
που χωρίς αιδώ και ντροπή καμιά
κομπάζετε για την «αρτιμέλειά» σας
και συνάμα αποφράδες ημέρες
δαιμονικά για τα παιδιά
υφαίνετε…

ΘΥΜΑΤΑ ΕΙΣΤΕ
Εσείς
Ανάπηροι ολοκληρωτικά
Μισάνθρωποι και άθλιοι
Ικανοί μόνο να μαγαρίζετε,
να επιχειρείτε να μαγαρίσετε,
αλλά...
- περίσσια και η χάρη -

Οι καρποί σας, 
ο όλεθρος για σας....
Εχθρός σας η ΑΓΑΠΗ
Σας πολέμησε σας πολεμάει και θα σας πολεμάει.
Εχθρός σας ανίκητος...
- περίσσια η ΑΓΑΠΗ -.

Κουράγιο λουλουδάκια όλου του κόσμου
Κουράγιο
Σύμμαχός σας η ΑΓΑΠΗ
Το ακούτε μικρά μου;;;
Ανίκητη η ΑΓΑΠΗ
Θα διώξει τους εφιάλτες των νεκροζώντανων
Η ΑΓΑΠΗ η ΑΝΙΚΗΤΗ

Βασιλική Δεδούση