15 χρόνια στο διαδίκτυο λιώσαμε πολλά ζευγάρια παπούτσια...

Λιώσαμε πολλά ζευγάρια παπούτσια από τότε που πήραμε την απόφαση να εκτεθούμε διαδικτυακά. Ήταν μια μεγάλη απόφαση για εκείνη την εποχή που τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης δεν είχαν εξαπλωθεί όπως στις μέρες μας. Ήταν ένα στοίχημα κόντρα στα καθιερωμένα έντυπα και ηλεκτρονικά μέσα, που έπειτα από 15 χρόνια θεωρούμε ότι το κερδίσαμε, αφού με τις δικές μας δυνάμεις και χωρίς αντιγραφές, χωρίς διαφημίσεις, χωρίς χορηγούς, χωρίς εκβιασμούς, καταφέραμε να καθιερωθούμε, να αποκτήσουμε το δικό μας φανατικό κοινό και την αναγνώριση εντός του κοινωνικού συνόλου που ζούμε και δραστηριοποιούμαστε. Μπαίνουμε λοιπόν στον 16ο χρόνο έχοντας να διαχειριστούμε εκτός από το blog άλλες 15 θεματικές ομάδες και σελίδες στο Facebook, και τα προσωπικά μας προφίλ στο Facebook, στο X, στο YouTube στο Instagram και γύρευε τι άλλο θα προκύψει... Από την πρώτη ανάρτηση στις 26/11/2008 ΕΔΩ κύλησε πολύ νερό στο αυλάκι. Λέγαμε ξεκινώντας ότι:

Η δική σας αποδοχή θα μας καθιερώσει ή θα μας εξαφανίσει. Από εμάς όμως εξαρτάται η καταξίωση ή η καταισχύνη. Το μέλλον θα δείξει...

Μετά από 15 χρόνια και πάνω από 6.000.000 επισκέψεις στο blog μάλλον θα πρέπει να είμαστε ευχαριστημένοι αλλά και περήφανοι για το αποτέλεσμα. Για πολλοστή φορά σας ευχαριστούμε!

Καυτές νύχτες του Νοέμβρη στην Καλαμάτα!!!

Φτάσαμε αισίως στη μεση του Νοέμβρη και δεν λέει να χειμωνιάσει. Στην Καλαμάτα συνεχίζεται το καλοκαιρινό σκηνικό και τα στέκια της πόλης, στο κέντρο και στην παραλία είναι κατάμεστα από κόσμο. Ειδικά τα βράδια και παρόλο που η διαδικασία συγκομιδής του ελαιοκάρπου και της παραγωγής του ελαιολάδου είναι μια ιδιαίτερα κοπιαστική διαδικασία, δεν σημαίνει ότι μας εμποδίζει από το να εκμεταλλευτούμε αυτόν τον υπέροχο καιρό έστω και για μια βόλτα. Περπατώντας στους πεζόδρομους της πόλης έρχονται ασυναίσθητα στα χείλη μου οι στίχοι του τραγουδιού:

Δεν κάνει κρύο στην Ελλάδα,  Κρύο δεν έκανε ποτέ,  Έλα απόψε για να νιώσεις,  Όπως δεν ένιωσες ποτέ...

Νοέμβριος! Ο τρίτος γιος του φθινοπώρου. Ο μήνας των βροχών, του κρασιού, της γλυκιάς μελαγχολίας. Του χουχουλιάσματος και της περισυλλογής. Ο φίλος μας τρέχει ολοταχώς να συναντήσει τον χειμώνα! Για να δούμε πότε θα το πάρει απόφαση φέτος...