Modern Greek History

Adamantios Korais: Theological documentation of the struggle against the Turks.

Adamantios Korais (1748-1833) was possessed by hatred and aversion against the Turks. As he was influenced by the principles of the French Revolution, he wanted the enlightenment of the Greeks. Although Korais became known mainly for his literary works, he also wrote theological works. A characteristic example for the understanding of his theological conceptions is his work "Brotherly teaching". Although he was influenced by the Enlightenment, he did not hesitate to sustain theologically the resistance of the Greeks against the Turks in his work "Brotherly teaching". This fact should not surprise us, as the central pillars of the future Greek state, independent of the Turks, were identified in his thought with the quintessence of the Christian religion.
From the title of the work we realize that Korais, addressing his compatriots, does not call them either Romans or Hellenes, but Greeks. That was a conscious choice, as he believed that the Romans had deprived the Greeks of their freedom. However, in his text he refers to "Greco-Roman" emperors. In any case, the result of the bad policy of those emperors was the slavery to the Turks. Just as slavery to the Turks was due to the rulers of the Greeks, so freedom will come as a result of the attitude of the Greeks.
Korais bases his theological thought mainly on the Apostle Paul and the “Acts of the Apostles”. Secondarily, he uses the “Gospel according to Matthew”, the “Samuel 1/1 Kingdoms”, the books of the Maccabees, as well as a troparion of the Orthodox Church. But beyond the afore-mentioned books, Korais uses basic principles of Christian ethics, to which he adapts the demand for freedom and resistance against the Turks.
In particular, when conditions do not allow for it, confrontation with the Turks should be avoided, as a move of passive resistance. In this perspective, he implies that when conditions allow for it, the Greeks should move aggressively against the Turks. Then the Greeks should fight like the Maccabees in the art of war. Both the afore-mentioned attitudes of the Greeks are based on passages from the Bible. In particular, Korais documents the demand for freedom from the Turks through the allegorical interpretation of biblical passages, in which the Greeks, as descendants of Sarah, must be free from the children of Agar, that is, from the Turks.
Finally, slavery to the Turks has soteriological implications. This is because the Turks, by depriving the Christians of their freedom, at the same time deprive them of their ability to be led to virtue. This fact is of fundamental importance, as the development of virtue leads to moral perfection and to man's participation in the uncreated virtue of God, that is, to salvation.

Berghahn Books ISBN 978-1-78533-325-5 (2017) “Sjöberg maintains a sober balance between respect for the reality of historical trauma and critical interrogation of historians’ and activists’ methods. This is an excellent study that also offers insightful analysis into how new transnational memory cultures have emerged since the 1980s.” · Hans-Lukas Kieser, University of Zurich During and after World War I, over one million Ottoman Greeks were expelled from Turkey, a watershed moment in Greek history that resulted in hundreds of thousands of deaths. And while few dispute the expulsion’s tragic scope, it remains the subject of fierce controversy, as activists have fought for international recognition of an atrocity they consider comparable to the Armenian genocide. This book provides a much-needed analysis of the Greek genocide as cultural trauma. Neither taking the genocide narrative for granted nor dismissing it outright, Erik Sjöberg instead recounts how it emerged as a meaningful but contested collective memory with both nationalist and cosmopolitan dimensions. Erik Sjöberg earned his doctorate at Umeå University, Sweden. He has held a postdoctoral fellowship at Stanford University and currently teaches history at Umeå University. Series: Volume 23, War and Genocide

The economic and financial history of Greece offers interesting in- sights into the current worldwide economic crisis. In the nineteenth, twentieth and twenty-first centuries, Greece went through a series of financial disasters due to external factors and to policies that failed to take fiscal stability into account, insofar as they relied heavily on foreign loans. These, in many cases, led to real bankruptcies. This article compares the attempted bailout by a British bank in 1893 with the salvage operation of 2010 that avoided the technical bank- ruptcy of Greece. Although the outcomes differed, owing to sharply different geopolitical and geo-economic contexts and to the amount of money committed to these financial operations, in both cases Greece relied on Europe to avoid impending financial disaster.

Η πρόσφατη εκλογή του Νίκου Ανδρουλάκη στην ηγεσία του ΚΙΝΑΛ, όπως δείχνουν όλες οι δημοσκοπήσεις, μείωσε αισθητά τη διαφορά ανάμεσα στο κόμμα του και το ΣΥΡΙΖΑ. Ακόμη και αν τα ευρήματα αυτά θεωρηθούν υπερβολικά, είναι σαφές ότι το κομματικό μας σύστημα εκδηλώνει ξανά έναν υψηλό βαθμό ρευστότητας που αποτελεί το κύριο γνώρισμά του μετά το 2007. του Αλέξανδρου Καζαμία Σε αντίθεση με όσα υποστηρίζουν αρκετοί, μετά την κατάρρευση του δικομματισμού ΝΔ-ΠΑΣΟΚ, που κυριάρχησε την περίοδο 1977-2009, η Ελλάδα ποτέ δεν επανήλθε σε έναν νέο δικομματισμό. Από τo 2007, το κομματικό μας σύστημα διέρχεται μια περίοδο αστάθειας που συνδέεται με την οικονομική και πολιτική κρίση. Γι' αυτό, το πεδίο της κομματικής πολιτικής παραμένει πολύ πιο απρόβεπτο κι ανοιχτό σε ανατροπές από ότι οι περισσότεροι σχολιαστές υποστηρίζουν.

This chapter explores the ways in which music and sound were used as integral parts of torture and cruel, inhuman, and degrading treatment by authoritarian regimes in Greece during the Cold War. It specifically explores the multifaceted use of music in the prison camps at the barren island of Makronissos during the (post) civil-war period which involved forced singing, singing/ music during hard labour, music ensembles, and the Makronissos Radio Station of Military Forces. Also explored is the use of music and sound in new methods of interrogation and torture which emerge during the early 1960s internationally and are encountered in the detention centres of the military dictatorship (1967-1974) in Greece. Drawing on archival research and interviews with survivors, the chapter documents and highlights the ways in which the use of music and sound in Greece was part of a leap in the technology of terror which takes place internationally in the context of the Cold War and the international treatises against torture.

Προς αντιμετώπιση τού μεγαλοϊδεατικού σχεδίου τού Στρατάρχη Γιόζιπ Μπροζ Τίτο για συστηματική αναβίωση τού μακεδονικού αλυτρωτισμού σε βάρος τής Ελλάδος και τής Βουλγαρίας, και ειδικά τής Τιτοϊκής ιδεοληψίας περί «Μακεδονικής γλώσσας» στην ψυχροπολεμική εποχή και έκτοτε, η διαχρονική άτυπος συμμαχία (collusion) μεταξύ Ελλάδος και Βουλγαρίας σφυρηλατήθηκε στη Μάχη τών Αθηνών τό 1977, στη Διάσκεψη τού Ο.Η.Ε. για τόν μεταγραμματισμό τοπωνυμίων από τό Κυριλλικό αλφάβητο σε αντίστοιχους λατινικούς χαρακτήρες (romanization/transliteration). Ο διεθνοπολιτικός απόηχος τής Μάχης τών Αθηνών τό 1977 προσέλαβε διαχρονική διάσταση τό 2018, τότε που υπεγράφη η «Συμφωνία τών Πρεσπών»: Η ρητή αναφορά (άρθρο 1.3.c) ψευδών γεγονότων ως δήθεν αληθών περί τής εκβάσεως τής Μάχης τών Αθηνών τό 1977—ότι δηλαδή δήθεν η «Μακεδονική γλώσσα . . . αναγνωρίσθηκε από τήν Τρίτη Συνδιάσκεψη τών Ηνωμένων Εθνών για τήν Τυποποίηση τών Γεωγραφικών Ονομάτων, που διεξήχθη στην Αθήνα τό 1977»—καθιστά τήν «Συμφωνία τών Πρεσπών» εκ προοιμίου άκυρη και ούτως, σε επίπεδο Διεθνούς Δικαίου, οπλίζει τήν νομική φαρέτρα τής Βουλγαρίας, προς λυσιτελή αντιμετώπιση τής περί «Μακεδονικής γλώσσας» ιδεοληπτικής ονοματοδοτικής εμμονής τών δυτικώς ομόρων ομογλώσσων τους. Σε αυτό τό πλαίσιο, από τίς 17-11-2020 η Βουλγαρία έχει ασκήσει VETO στην έναρξη ενταξιακού διαλόγου τής Ε.Ε. με τά Σκόπια. Παρά δε τίς διεθνείς πιέσεις από δυτικούς συμμάχους και Μεγάλες Δυνάμεις (Η.Π.Α., Γερμανία, ΝΑΤΟ, Ε.Ε.), η Βουλγαρία συνεχίζει να αμύνεται μόνη αλλά σθεναρά στο πολιτισμικό της προπύργιο (τήν εθνική της γλώσσα) κατά τής «Συμφωνίας τών Πρεσπών» και ειδικά κατά τής ψευδεπίγραφης «Μακεδονικής γλώσσας».

Ο Εν Κωνσταντινουπόλει Ελληνικός Φιλολογικός Σύλλογος (ΕΚΦΣ) δημιουργήθηκε το 1861 και, έως το 1923, αποτέλεσε έναν από τους σημαντικότερους φάρους πολιτισμού για τους Έλληνες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Ξεκίνησε το έργο του αποδεχόμενος και εντασσόμενος στο  οθωμανικό πολιτικό πλαίσιο, εντός του οποίου όρισε για τον εαυτό του μια εκπολιτιστική αποστολή που ξεπερνούσε τα όρια της ελληνορθόδοξης κοινότητας και αγκάλιαζε το σύνολο της οθωμανικής κοινωνίας. Ωστόσο, αυτός ο προσανατολισμός άλλαξε μέσα στις δεκαετίες, με τον Σύλλογο να υιοθετεί τον ελληνικό αλυτρωτισμό στα τελευταία χρόνια της δράσης του. Το περιοδικό του Συλλόγου, γνωστό ως Σύγγραμμα Περιοδικόν, μας επιτρέπει να έχουμε πρόσβαση σε ενδιαφέροντα επεισόδια από τη ζωή και τη δράση του και να παρακολουθήσουμε τη μετάβαση από τον οθωμανισμό στον ελληνικό αλυτρωτισμό. Παράλληλα, μας δίνει τη δυνατότητα να επιχειρήσουμε να κατανοήσουμε και άλλες συναφείς πτυχές της ταυτότητας του ΕΚΦΣ, όπως είναι η σχέση του με τη Δύση.