Raymondos Alvanos

Αλβανός Ραϋμόνδος, Κωστόπουλος Βασίλης, «Πολιτικό σύστημα και έργα υποδομής: Πρακτικές εκσυγχρονισμού και κρατικές στρατηγικές κατά τον Μεσοπόλεμο στην επαρχία Καστοριάς», στο Η Δυτική Μακεδονία στους Νεότερους Χρόνους, Πρακτικά Α΄ Συνεδρίου Ιστορίας Δυτικής Μακεδονίας, Γρεβενά 2-5 Οκτωβρίου 2014, επιμ. Χαρ. Καρανάσιος, Κ. Ντίνας, Δ. Μυλωνάς, [Εταιρεία Δυτικομακεδονικών Μελετών, Επιστημονικές Εκδόσεις], Γρεβενά 2016, σ. 837-860

Νοτιοδυτικά της Καστοριάς, στα σύνορα σχεδόν με το νομό Ιωαννίνων και την Αλβανία βρίσκονται τα Γιαννοχώρια. Πρόκειται για πέντε χωριά που είναι επίσης γνωστά ως Γραμμοχώρια, το Γιαννοχώρι (Γιαννοβένη), Μονόπυλο (Πελκάτι), Τρίλοφο (Σλήμνιτσα), Γλυκονέρι (Δριάνοβο) και Λιβαδοτόπι (Όμοτσκο). Πρόκειται για γειτονικά χωριά με υψόμετρο από 1000 μέχρι 1200 μέτρα που βρίσκονται σε μία ευθεία γραμμή κατά μήκος του ποταμού Αλιάκμονα πολύ κοντά στα ελληνοαλβανικά σύνορα. Η θέση τους συνδέεται άμεσα με τη δραματική τους ιστορία αφού πρόκειται για χωριά που σχεδόν εξαφανίστηκαν από το χάρτη ύστερα από τον εμφύλιο πόλεμο.

Το παρόν κείμενο συζητά τις έννοιες των Δημοσίων Σχέσεων και της Προπαγάνδας, με στόχο καταρχήν να τις ορίσει και κατόπιν να εντοπίσει τις ομοιότητες και τις διαφορές τους. Στο πλαίσιο αυτό μελετάται η υπάρχουσα βιβλιογραφία για τις Δημόσιες Σχέσεις και την Προπαγάνδα  και αναφέρονται παραδείγματα εφαρμογής των δύο εννοιών. Δεδομένου ότι είναι ιδιαίτερα διαδεδομένη η άποψη ότι οι Δημόσιες Σχέσεις είναι σε τελική ανάλυση μια μορφή Προπαγάνδας, θα υποστηριχθεί ότι οι Δημόσιες Σχέσεις μπορούν να διακριθούν από την Προπαγάνδα τόσο σε σχέση με το σκοπό τους όσο και σε σχέση με τα μέσα τα οποία χρησιμοποιούν.

Το τέλος της Κατοχής έβρισκε την ύπαιθρο της Μακεδονίας σε απελπιστική οικονομική κατάσταση. Ο έντονος ανταγωνισμός για τους υπό έλλειψη φυσικούς πόρους πρόσφερε το υπόβαθρο για τον κοινωνικό ανταγωνισμό που σταδιακά εξελίχτηκε σε ανοιχτή βίαιη σύγκρουση και στον εμφύλιο πόλεμο. Στο πλαίσιο αυτού του άρθρου θα εξεταστούν οι πολιτικές επιλογές μιας ομάδας πολιτών της Ελλάδας (των σλαβόφωνων  χωρικών) τη στιγμή που γίνεται η τελευταία προσπάθεια για να εκτονωθούν οι έντονες κοινωνικές και πολιτικές ρήξεις που κληρονόμησε η Κατοχή. Οι εκλογές του 1946 αποτέλεσαν ίσως την τελευταία μεγάλη ευκαιρία για μια μεταφορά των διαγκωνιζόμενων κοινωνικών και πολιτικών αιτημάτων στην κεντρική πολιτική σκηνή.
Στόχος αυτού του άρθρου είναι να παρουσιάσει και να ερμηνεύσει τις πολιτικές επιλογές των σλαβόφωνων σε αυτό το κρίσιμο μεταίχμιο. Προκειμένου να διερευνηθεί η εκλογική τους συμμετοχή και να ανιχνευθεί το μήνυμα της ψήφου, θα επιχειρηθεί η μελέτη των εκλογικών αποτελεσμάτων και θα αξιοποιηθούν αρχειακές πηγές, ο τύπος της εποχής καθώς και  γραπτές και προφορικές μαρτυρίες.

Η μελέτη θα εστιάσει στα όρια της εκλογικής περιφέρειας της Καστοριάς, περιοχή που δοκιμάστηκε έντονα από τα γεγονότα της δεκαετίας του 40 και παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον, καθώς αποτελεί άπαρτο «κάστρο της Δεξιάς» από τον εμφύλιο και μετά, δίνοντας σταθερά σε αυτή την παράταξη το υψηλότερο (ή ένα από τα δύο τρία υψηλότερα) ποσοστά της σε όλη την Ελλάδα.

Maybe you are interested in reading my recently published article in the journal "History and Anthropology" entitled "Parliamentary politics as an integration mechanism: The Slavic-speaking inhabitants of interwar (1922–1940) Western Greek Macedonia". There are 50 free online copies available for those who are willing to download it. The argument of this article is developed more clearly and broadly on my book published in Greek as "Σλαβόφωνοι και Πρόσφυγες. Κράτος και πολιτικές ταυτότητες στη Μακεδονία του Μεσοπολέμου", εκδόσεις Επίκεντρο, 2019.

ABSTRACT
This article is a case study on how Parliamentary politics could operate in favour of the integration of ethnic minorities into the nation-state. The incorporation of the largest part of the region of Macedonia into the Greek State after the Balkan Wars (1912–1913) led to radical changes in the lives of the Slavic-speaking villagers of Greece (‘Slavic-speakers’ is a term used in this paper so as to describe the inhabitants of Macedonia who had a Slavic language as their mother tongue. Often, in the Greek newspapers of the time the language was referred to as Macedonian or local Macedonian. It was similar to the Bulgarian language but could also be understood in Serbia). Up to 1936, local politicians’ approach of peaceful integration through prosperity and fair administration prevailed but in 1936, parliamentary democracy was abolished and ceased to function as a mechanism for integrating Slavic-speaking villagers into Greek society.

KEYWORDS: Slavic-speakers, Macedonia, parliamentary democracy, Greece, identities, nationalism, national integration

https://www.tandfonline.com/epri…/PAKGQQRUR53QTGIWHUZ3/full…

Η παρούσα εργασία εστιάζει στη σχέση των Εβραίων με το εθνικό κράτος και ειδικότερα στις κοινωνικές και πολιτικές διαστάσεις της συνύπαρξης των Εβραίων της πόλης της Καστοριάς με τους χριστιανούς συμπολίτες τους. Θα επιχειρηθεί να παρουσιαστούν και να ερμηνευτούν οι όροι της συνύπαρξης των δύο ομάδων όπως αυτή επηρεάζεται από την άνοδο του εθνικισμού και του αντισημιτισμού σε τοπικό και διεθνές επίπεδο. Πώς γίνονται αντιληπτοί οι Εβραίοι από τους χριστιανούς συμπολίτες τους, πώς συνδέονται με το κοινοβουλευτικό πολίτευμα και πώς επηρεάζεται η ζωή τους από την ένταξή τους στο εθνικό κράτος; Η εκπαίδευση των Εβραίων, η οικονομική τους ζωή, η επιρροή του κινήματος του σιωνισμού και η διάσπαση της κοινότητας (που στην Καστοριά συνοδεύτηκε με βίαια επεισόδια) αποτελούν ζητήματα που αφορούν μεν το τοπικό επίπεδο, το οποίο όμως έχει σαφείς αλληλεπιδράσεις με το εθνικό (η Καστοριά επηρεάζεται κυρίως από τη Θεσσαλονίκη) και το διεθνές επίπεδο (Νέα Υόρκη). Επίσης θα μελετηθεί η διάσταση της μνήμης των Εβραίων της πόλης, όπως αυτή φαίνεται από τον τοπικό τύπο και τις προφορικές μαρτυρίες Καστοριανών που έζησαν με Εβραίους.

... patriote. Malheureusement, ce qui domine, c'est le « Tout ce qui n'est pas Grec est barbare », ou ici « Tout bulgarophone est Bulgare »13. 14 Kofos, Nationalism and Communism... ... paysans. 17 Ilias Nikolakopoulos, op.cit, passim... ...