Η πολιτική μιζέρια του Τσίπρα και η μεγάλη ευκαιρία της Κεντροαριστεράς

Εξοργίζουν κάθε σοβαρό και νοήμονα πολίτη αυτή της χώρας οι ακατανόητες αντιδράσεις των στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ απέναντι σε αποφάσεις της Κυβέρνησης που ξεπερνούν τα στενά κομματικά όρια και έχουν έντονο εθνικό αποτύπωμα, όπως στην περίπτωση της ανακοίνωσης της συμφωνίας με τη Γαλλία για τα εξοπλιστικά. 

Η πολιτική μιζέρια που αναδύεται από τα γραφεία της Κουμουνδούρου καταδεικνύει τον κατήφορο στον οποίο έχει εγκλωβιστεί η αξιωματική αντιπολίτευση με αποκλειστική ευθύνη του αρχηγού της, ο οποίος αδυνατεί να ξεπεράσει τις αγκυλώσεις του παρελθόντος και τις ιδεοληψίες που οδήγησαν την Αριστερά παντού στην Ευρώπη σε εκλογική συντριβή. 

Ο ατεκμηρίωτος καταγγελτικός λόγος του κ. Τσίπρα αποξενώνει παραδοσιακά ακροατήρια της Κεντροαριστεράς που έλκονται από την μετριοπάθεια και τη σοβαρότητα με αποτέλεσμα ένα σημαντικό ποσοστό εξ' αυτών να παραμένει πολιτικά άστεγο και

Μοιραίες συγκρίσεις

Οι εκλογές στη Γερμανία και τα όσα θα επακολουθήσουν έκαναν πολλούς Έλληνες, κυρίως κεντρώους και κεντροαριστερούς, να αναρωτηθούν γιατί κι εμείς, εδώ στην Ελλάδα, να μην έχουμε ένα ανάλογο πολιτικό σύστημα. Κατ’ αρχάς, ευθύς εξαρχής να πω ότι για να γίνει αυτό και οι Ελληνες θα πρέπει να γίνουν Γερμανοί. Ελληνες με γερμανικό πολιτικό σύστημα, αυτό δεν μπορεί να υπάρξει. Και προφανώς ούτε θέλουμε ούτε μπορούμε να γίνουμε Γερμανοί. 

Στη Γερμανία, οι φίλοι του SPD, με την ψήφο τους, επιβράβευσαν όχι μιαν αδιάλλακτη και ακραία πολιτική και ρητορεία, αλλά τη συνεργασία στον μεγάλο συνασπισμό με τους Χριστιανοδημοκράτες πάνω σε ένα πρόγραμμα που συντάχθηκε με αμοιβαίες υποχωρήσεις. Στην Ελλάδα, η ηγεσία του ΚΙΝΑΛ αντιμετωπίζει γεμάτη ενοχές τη συγκυβέρνηση με τη Νέα Δημοκρατία, τότε που τα δύο κόμματα έσωσαν την Ελλάδα. Γι’ αυτήν τη στάση ευθύνης ο Ευάγγελος Βενιζέλος δεν κατέβαλε απλώς σημαντικό προσωπικό πολιτικό κεφάλαιο, αλλά τιμωρήθηκε από την ηγεσία του ΚΙΝΑΛ με αποστρατεία. Στη Γερμανία, ο

Αντιπολιτευτική μιζέρια και για τα εξοπλιστικά

Όπως και να το δεις είναι μια μικρή πρόοδος. Από την ιδεολογική στόχευση θα μειώσουμε τους εξοπλισμούς και θα το ρισκάρουμε με την Τουρκία, φτάσαμε στη χθεσινή του ανακοίνωση ο ΣΥΡΙΖΑ όπου δηλώνει πως στηρίζει την ενίσχυση της αποτρεπτικής ισχύος των Ενόπλων Δυνάμεων, αλλά λαμβάνοντας υπόψιν τις οικονομικές και κοινωνικές αντοχές της χώρας (αρκεί να τις λάβει υπόψιν του και ο Ερντογάν…).

Βρίσκει μάλιστα ότι «η αμυντική συνεργασία με τη Γαλλία όπως και η ενίσχυση του Πολεμικού Ναυτικού με φρεγάτες Belharra είναι επί της αρχής στρατηγικά ορθές επιλογές, που έχει ήδη η χώρα από το 2018!».

Θέτει ωσαύτως το ερώτημα «κατά πόσον αποτελούσαν προτεραιότητα οι επενδύσεις σε εξοπλιστικά όπως τα επιπλέον Rafale, ή η επέκταση του εκσυγχρονισμού επί πλέον των F-16 ή η σκανδαλωδώς πανάκριβη συμφωνία με το Ισραήλ για το κέντρο εκπαίδευσης στην Καλαμάτα;».

Καταρχάς το να διερωτάται ο ΣΥΡΙΖΑ κατά πόσο

Ο Νίκος Φίλης και οι «μπάτσοι»

Ο Νίκος Φίλης δεν θέλει «μπάτσους» στα πανεπιστήμια και είναι απολύτως κατηγορηματικός επ’ αυτού: «Όχι μπάτσους στην πόρτα! Όχι αυτό!», τον άκουσα να φωνάζει σε μια συνέντευξή του, προ ημερών, σχετικά με τη λειτουργία των πανεπιστημίων.

Είναι ανοίκειο να ακούς ένας πρώην υπουργό Παιδείας, έστω και του ΣΥΡΙΖΑ, να χρησιμοποιεί τους όρους των αναρχικών και των τρομοκρατών για τους αστυνομικούς. Ίσως όμως να είναι εν μέρει κατανοητό (αν και όχι συγχωρητέο), δεδομένου ότι ο πρώην υπουργός είναι τελειόφοιτος της Νομικής, οπότε αισθάνεται ότι το ζήτημα της πανεπιστημιακής Αστυνομίας τον αφορά προσωπικά, ως μέλος του φοιτητικού κινήματος.

Ωστόσο ο Φίλης είναι και βουλευτής, εκτός από

Καλημέρα από τον ΚΥΡ

 

O πιλότος των Spitfire: Οι αναμνήσεις ενός θρύλου 69 χρόνια μετά

Συγκίνησε το πανελλήνιο η αντίδραση του 91χρονου Διογένη Χαρλαύτη, αντιπτέραρχου ε.α. και δημιουργού της ομώνυμης οινοποιίας, όταν αντίκρισε τον τύπο αεροπλάνου που πετούσε στα νεανικά του χρόνια - Μιλά στο «protothema» για τη θητεία του στην Πολεμική Αεροπορία, τις επιχειρήσεις στις οποίες συμμετείχε, το κυνήγι των Τούρκων στο Αιγαίο και εξιστορεί περιστατικά στα οποία κινδύνευσε η ζωή του.

«Μπήκα στη Σχολή Ικάρων το 1948 και αποφοίτησα το 1952. Ημουν αρχηγός Τάξης στην 24η σειρά. Μετεκπαιδεύτηκα στις ΗΠΑ, σε Σχολείο Εκπαιδευτών Ενοργάνου Πτήσεως, έγινα εκπαιδευτής πτήσεων, αποφοίτησα από τη Σχολή Πολέμου και από τη Σχολή Πυρηνικών Οπλων στη Γερμανία. Ημουν αξιωματικός και υπηρέτησα σε καίριες θέσεις της Πολεμικής Αεροπορίας για περισσότερα από 30 χρόνια. Πάνω απ’ όλα, όμως, ήμουν πιλότος».

Είναι τα λόγια με τα οποία συστήθηκε ο 91χρονος, αντιπτέραρχος ε.α. και βετεράνος πιλότος της Π.Α. Διογένης Χαρλαύτης, καθώς με υποδεχόταν στις εγκαταστάσεις του Οινοποιείου Χαρλαύτη της οικογενειακής επιχείρησης στην οποία έμελλε να στρέψει αποκλειστικά σχεδόν το ενδιαφέρον του μετά την αποστρατεία του, το 1979, για την οποία, όπως ανέφερε, τον πίκρανε τόσο που τον έκανε για κάποιο σημαντικό χρονικό διάστημα να

Προς αληθινή Αποτροπή…

Θανάσης Κ. 

–Κάποιοι αναφώνησαν too good to be true!

–Κάποιοι άλλοι δεν τολμούν ακόμα να το πιστέψουν. 

Πάντως φαίνεται (εκτός κι αν διαψευστεί τα επόμενα 24ωρα) ότι η Ελλάδα αρχίζει να αποκτά αληθινή Αποτροπή (έναντι της Τουρκίας). 

Δύο μέρες μετά την “πολύκροτη” συνέντευξη Σαμαρά στα ΝΕΑ η κυβέρνηση ανήγγειλε ότι προχωρά σε αμυντική συνεργασία με τη Γαλλία και αγοράζει 3 σύγχρονες γαλλικές φρεγάτες Belharra (που, όπως μαθαίνουμε συνοδεύονται, από πακέτο εκσυγχρονισμού άλλων πολεμικών πλοίων και ” ενδιάμεσων λύσεων”)

Αυτή η εξέλιξη ήλθε επίσης λίγα 24ωρα αφότου διάφοροι προεξοφλούσαν ότι… “η Αμερική έβαλε στο περιθώριο τη Γαλλία” μετά την εξαγγελία της AUCUS. 

Υποτίθεται ότι μετά την ακύρωση του συμβολαίου για την αγορά γαλλικών υποβρυχίων από την Αυστραλία, οι Αμερικανοί “στραπάτσαραν” τη Γαλλία για τα καλά. Αυτό κατάλαβαν κάποιοι…

Φοντανιέρες, τσολιάδες, εισαγγελείς και υπουργοί

Την απολαύσαμε την ανακοίνωση της μητρόπολης Λάρισας για την «πανθεσσαλική/πανελλαδική συγκέντρωση διαμαρτυρίας 48 (!!!) αντιεμβολιαστών» που… ξεσηκώθηκαν κατά της συνεργασίας ανάμεσα σε εκκλησία και υγειονομική περιφέρεια για εμβολιασμούς έξω από ναούς.

Δεν ήταν μόνο το πρωτόγνωρα ειρωνικό ύφος που εμπνεύστηκε κάποιος δαιμόνιος τύπος εκεί μέσα στα γραφεία της μητρόπολης.

Ήταν επιπλέον η φωτογραφία της γυάλινης φοντανιέρας με τις μπουκίτσες σοκολάτας – επικό τρολάρισμα, όπως θα έλεγε ένας έφηβος – που μοίρασε η μητρόπολη στους διαμαρτυρόμενους «για να μη φύγουν πικραμένοι».

Δεν υπάρχουν πολλά να απολαύσει κανείς σε άλλες εικόνες της επικαιρότητας, που πρέπει να πάψουν να αντιμετωπίζονται απλώς ως γραφικές ή εκτός λογικής ή ως

ΣΥΡΙΖΑ για τα... πανηγύρια

Ως γνωστόν ο ΣΥΡΙΖΑ κερδίζει παντού εκτός από την Ελλάδα. Πανηγυρίζει για τη Γερμανία, αν και δεν ανήκει στη σοσιαλιστική ομάδα, όπου ανήκει το SPD που ήταν ο μεγάλος νικητής των προχθεσινών εκλογών. Χάρηκε για τη θεαματική άνοδο των Πρασίνων, αν και ο ΣΥΡΙΖΑ είναι υπέρ του λιγνίτη και κατά των ανεμογεννητριών. Το αδερφό κόμμα Die Linke, οι πρώην και νυν κομμουνιστές, υπέστη σοβαρή ήττα καθώς έχασε το 50% της δύναμης του και εισέρχεται στη Βουλή χάρη στις ιδιομορφίες του γερμανικού εκλογικού νόμου. Επ' αυτού σιωπή, γιατί χαλά το πανηγυρικό κλίμα.

Ας σημειωθεί πως η ηγετική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ διαρρήδην υποστήριζε και υποστηρίζει πως ουδεμία σχέση έχει με τη σοσιαλδημοκρατία των «προδοτών» Κάουτσκι και Μπερνστάιν. Οι ίδιοι είναι απόγονοι του Λένιν. Δικά τους είναι τα λόγια, αυτοί τα γράφουν στα έντυπα τους.

Πανηγύρισε ο ΣΥΡΙΖΑ για την Ισπανία, όπου οι Podemos, τα αδερφάκια του, καταποντίστηκαν και

Καλημέρα από τον ΚΥΡ

 

Προπαγάνδα, προπαγάνδα και πάλι προπαγάνδα

Με πραγματική έκπληξη διάβασα στην «ΚτΚ» της 19/9/2021 το άρθρο του καθηγητή Νίκου Μαραντζίδη με τον πιασάρικο τίτλο «Γιατί τόσοι άνθρωποι νιώθουν να αντιπαθούν τον πρωθυπουργό προσωπικά;».

Λυπούμαι, αλλά επειδή δεν έχω μάθει να μασάω τα λόγια μου και τεκμηριώνω με παρρησία τις απόψεις μου, θεωρώ ότι ολόκληρο το κείμενο είναι παραπειστικό και προϊόν στοχευμένης προπαγάνδας. Για όσους δεν διάβασαν το κείμενο, σας μεταφέρω την πρώτη παράγραφό του, ώστε να έχετε τη δική σας αντίληψη για το θέμα.

«Δεν πρόκειται για πολιτική αντιπάθεια ούτε για απόρριψη με βάση ηγετικά χαρακτηριστικά. Αυτό συνέβαινε πάντοτε. Όλοι οι ηγέτες είχαν τους οπαδούς και τους ορκισμένους εχθρούς τους. Πρόκειται για εκδηλώσεις συναισθημάτων που επιτίθενται στο ίδιο το πρόσωπο του πολιτικού, στο ύφος και την αισθητική του.

Κι αυτά πάντοτε υπήρχαν. Το φαινόμενο όμως πήρε διαστάσεις τελευταίως και συζητήθηκε δημόσια λόγω του έντονου “αθυρόστομου” χαρακτήρα των συνθημάτων που εκφέρονται εναντίον του Μητσοτάκη και δικαίως θεωρούνται απαράδεκτα. Ασυνήθιστο, αναμφίβολα, για τα

«Σφαγή» Τσίπρα-Τσακαλώτου: «Επηρεάστηκες από την άρχουσα τάξη, τραπεζίτες και θεσμούς»

Την ώρα που ο ΣΥΡΙΖΑ προσπαθεί να πείσει τη... μεσαία τάξη ότι δεν την αφορούν οι εξαγγελίες Μητσοτάκη, στο εσωτερικό του κόμματος μαίνεται η σύγκρουση για το πώς... η «πρώτη φορά Αριστερά» «τσάκισε» τους «μικρούς» και τους «μεσαίους». 

Αυτή τη φορά, ήταν η σειρά του εξαδέλφου του προέδρου, Γιώργου Τσίπρα, όχι απλώς να διαφωνήσει με το «μαξιλάρι» των 37 δισεκατομμυρίων ευρώ, αλλά να αφήσει βαρείς υπαινιγμούς εναντίον του «αρχιτέκτονα» του «μαξιλαριού», Ευκλείδη Τσακαλώτου.

Συγκεκριμένα, με άρθρο του στην εφημερίδα «Documento» του... γνωστού και μη εξαιρετέου «εχθρού» του Τσακαλώτου, Κώστα Βαξεβάνη, ο Γιώργος Τσίπρας (ο οποίος, σημειωτέον, όταν τον εξεδίωξε ο Νίκος Κοτζιάς από το υπουργείο Εξωτερικών έγινε διευθυντής του οικονομικού γραφείου του τότε πρωθυπουργού στο Μαξίμου...), κάνει...

Αντώνης Σαμαράς: “Η Μέρκελ δεν ήταν οραματίστρια! Διαχειρίστρια ήταν! Εκμεταλλεύτηκε τα λάθη Τσίπρα-Βαρουφάκη”

Ηχηρή παρέμβαση του πρώην πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά με συνέντευξη του στα “Νέα του Σαββάτου“.

Αναφέρεται, ανάμεσα σε άλλα, στη διεύρυνση της ΝΔ, λέγοντας χαρακτηριστικά:

«’Oποιος θέλει να υπηρετήσει αυτές τις θέσεις, για τις οποίες έλαβε αυτοδυναμία η ΝΔ, είναι ευπρόσδεκτος. Αυτό σημαίνει «διεύρυνση»… Αλλά όταν «επιλέγονται» άτομα με αντίθετες θέσεις, αυτό δεν λέγεται «διεύρυνση» – αυτό λέγεται «μετατόπιση»!

Σχολιάζει τις πρόσφατες δηλώσεις της  Μέρκελ, αναφέροντας:

«Ποιος δεν θυμάται ότι η κυρία Μέρκελ εκμεταλλεύτηκε τα ολέθρια σφάλματα των Τσίπρα – Βαρουφάκη για να αποσπάσει από την Ελλάδα αδιανόητες υποχωρήσεις, τις οποίες εγώ ξεκάθαρα είχα αρνηθεί. Ποιος ξεχνάει το Υπερταμείο, δηλαδή την εκχώρηση ολόκληρης της Εθνικής Περιουσίας για 99 χρόνια! Ή την εκχώρηση της μακεδονικής ταυτότητας στα Σκόπια…

Η κυρία Μέρκελ «στενοχωριέται» σήμερα για όσα ζητούσε τότε από τους Έλληνες. Αλλά όταν, κατά δήλωσή όλων τους, «τα καταφέρναμε», τράβηξε το χαλί κάτω από τα πόδια μας! Δεν θυμάμαι να στήριξε την Ελλάδα…»

Ολόκληρη η συνέντευξη του πρώην Πρωθυπουργού, Αντώνη Σαμαρά στην εφημερίδα τα ΝΕΑ ΣΑΒΒΑΤΟΥ:

Κυνηγός μειοψηφιών

Δύο πράγματα ταυτόχρονα. Αποτυπωμένα και διαπιστωμένα απ’ όλες τις πρόσφατες δημοσκοπήσεις. Ασε που με όποιον μιλήσεις, τα ίδια εισπράττεις. Οι δημοσκοπήσεις θερμομετρούν τις καθημερινές αντιδράσεις των πολιτών.

Από τη μία, λοιπόν, φθορά στο κυβερνητικό κόμμα. Αναμενόμενο αυτό. Όπως οι πύρινες φλόγες μιας επίγειας κολάσεως. Οπως ο απογοητευτικός ανασχηματισμός. Οπως το φιάσκο με τον Αποστολάκη. Και όπως ο σκεπτικισμός ψηφοφόρων κεντροαριστερών και αριστερών.

Από την άλλη, την ίδια στιγμή ακλόνητο το ποσοστό του Αλέξη Τσίπρα. Ο πρώτος χάνει, ο δεύτερος δεν κερδίζει. Πού πάνε όσοι φεύγουν; Πουθενά. Μεταξύ «δεν ξέρω», «θα δούμε», «το σκέπτομαι», «όλοι ίδιοι είναι», «την τελευταία στιγμή θα αποφασίσω» και πάει λέγοντας. Σαν να λένε «με απογοητεύει ο πρώτος, αλλά με τίποτα δεν πείθομαι από τον δεύτερο».
Τα ευάλωτα «σημεία» του Κυριάκου είναι

Η ανυπέρβλητη πολιτική απάτη του ΣΥΡΙΖΑ στο θέμα της ΔΕΗ

Μπορεί η ηγετική ομάδα της αξιωματικής αντιπολίτευσης να επιθυμεί να ξεχνά, ότι ο ΣΥΡΙΖΑ με τους Ανεξάρτητους Έλληνες κυβέρνησαν για τέσσερα χρόνια. Μπορεί οι Συριζαίοι να επιθυμούν να λησμονήσουν «τα τέρατα και τα σημεία» της συγκυβέρνησης Τσίπρα - Καμμένου. Όμως η πολιτική απάτη έχει και τα όρια της. Στην Ελλάδα δεν κατοικούν Λωτοφάγοι. Κατοικούν πολίτες, που και γνωρίζουν και θυμούνται.

Δυστυχώς για τον ΣΥΡΙΖΑ οι πολίτες γνωρίζουν ανάγνωση και γραφή και δεν πάσχουν από αμνησία. Έτσι η επικοινωνιακή πολιτική των κραυγών και των συνθημάτων, δεν επηρεάζει παρά μόνο πολύ συγκεκριμένες ομάδες ψηφοφόρων. Όσους πάσχουν από χρόνιες ιδεοληπτικές εμμονές και όσους παραμένουν καθηλωμένοι σε καταστάσεις «επανάστα» και «αντίφα».

Όλοι όσοι έχουν μνήμη και κρίση, αντιλαμβάνονται με

Το πρωτοσέλιδο της σέντρας