Ομαδική αίτηση Αριστείων πέντε Δημοτών, προς τον Δήμαρχο Διστομίων, στις 15 Σεπτεμβρίου 1839

Πηγή: ΓΑΚ

Τα αρχαιοελληνικά έθιμα του Διστόμου από μαρτυρίες Ευρωπαίων Περιηγητών το 1804 - Η μεγάλη σχολή του και η δίψα για γράμματα. Από το βιβλίο του ιστορικού Θύμιου Δάλκα

 

Κλικ στις εικόνες για μεγέθυνση 

Διστομίτες γύρω στο 1963 μετά από νίκη της ιστορικής Ποδοσφαιρικής τους ομάδας, ''Αμβρυσσέας'' σε κάποια ακρογιαλιά της Εύβοιας

Μετά από ποδοσφαιρικό αγώνα και μετά από με κάποια ομάδα της Εύβοιας. Φαίνεται το λάβαρο της ιστορικής  ομάδος του Διστόμου ''Αμβρυσσέα''. Διακρίνονται οι,  Αθανάσιος Σφουντούρης ή Τράκκας ( πρώτος στο κέντρο του πλάνου ), ο Γιάννης Κωνσταγιάννης ή Χατζαρόγιαννος,  και ο Ανδρέας Πετράκος.

 

 

Η Παραλία του Διστόμου το 1957 -61, λίγο πριν την αναγκαστική απαλλοτρίωση και τις κατεδαφίσεις

Σπάνια φωτογραφία της Παραλίας του Διστόμου, λίγο πριν την βίαιη αναγκαστική απαλλοτρίωση  

( 1957 -61 )

Η φωτογραφία είναι από την σελίδα στο Facebook, ''Ο Ορχομενός στο χτες''. Ως γνωστόν παραθέριζαν στην Παραλία του Διστόμου αλλά και στο Δίστομο για το καλό κλίμα του, πολλοί Ορχομένιοι και Λειβαδίτες.

ΆΡΣΗ ΒΑΡΩΝ ΚΑΙ ΤΡΕΞΙΜΟ ΣΤΟΝ ΑΪ ΓΙΩΡΓΗ ΔΙΣΤΟΜΟΥ ΕΝ ΕΤΕΙ 1956

 ΑΡΣΗ ΒΑΡΩΝ & ΤΡΕΞΙΜΟ ΣΤΟΝ Α'Ι' ΓΙΩΡΓΗ ΔΙΣΤΟΜΟΥ

Γράφει ο Λουκάς Δημάκας

Του Α'ι'-Γιωργιού, μεγάλη γιορτή και για το Δίστομο όπου λειτουργεί το ομώνυμο εξωκλήσι στον λόφο που δεσπόζει του μικρού κάμπου του Διστόμου στα πόδια της Κίρφεως

Αναπόσπαστο μέρος της γιορτής, ιδίως τα παλιότερα χρόνια, τα αγωνίσματα μετά την λειτουργία που παρακολουθούσαν όλοι οι εκκλησιαζόμενοι: Ο ανηφορικός δρόμος στην πλαγιά και το σήκωμα της βαριάς πέτρας- αντρικά αθλήματα και τα δυο.

Στην μνήμη μου τα έχω και τα δύο καθαρά από παιδί.

Η φωτογραφία, μας γυρνάει ακόμα πιο πίσω, το 1955 ή 1956 με πρωταγωνιστή τον 17χρονο τότε Νίκο Λούκα ( παρατσούκλι Μουσολίνης, το σόι Χριστώνη) να σηκώνει την πέτρα στο προαύλιο του Αϊ Γιωργιού.

Δεν ήταν κάτι εύκολο- η πέτρα, δεν ξέρω από τι πέτρωμα ήταν, αλλά είναι όντως πολύ βαριά.

Έτσι το ενδιαφέρον ήταν μεγάλο και για τα δύο αγωνίσματα και η χαρά των νικητών μεγάλη.

Και έκδηλο το ενδιαφέρον - και των μικρών.

Εδώ, όπως θυμάται ο 83χρονος σήμερα κυρ- Νίκος (που μας δάνεισε την φωτογραφία ) ξεχωρίζει δεξιά τον Τάσο Ι. Λεμονή ( γιο του νονού μου) και δίπλα του τον Γιώργο Πανουργιά (Ζαζά).

Τα Διστομόπουλα ήλιοι στις νύχτες

Εδώ και χρόνια υπάρχει αναρτημένο σε κάτι ράφια λογιστικά σε κάποια μεταλλευτική εταιρεία στο Δίστομο, ένα αντίγραφο ενός εικαστικού πολύ όμορφου και συγκινητικού έργου, με τίτλο ''Τα Διστομόπουλα ήλιοι στις νύχτες'' αγνώστου δημιουργού.

Διστομίτες στην Παραλία Διστόμου το 1929 - Περιμένοντας τους αγωγούς για την ύδρευση του Διστόμου με τον Πρόεδρο Ιωάννη Καστρίτη

 

Αρχείο Αγγελή Καστρίτη

Παραλία Διστόμου 1929 - Περιμένοντας το καράβι με τους αγωγούς για την κατασκευή του πρώτου δικτύου ύδρευσης της Κωμόπολης του Διστόμου.

Πρώτος από αριστερά ο τότε Πρόεδρος Ιωάννης Καστρίτης

''Ο Γιάννης ο Διστομίτης'' - Ένας μεγάλος Έλληνας που "έβγαινε" από το πολιορκημένο κάστρο της Ακρόπολης των Αθηνών - Απομνημονεύματα Μακρυγιάννη

 

Καλοκαίρι 1880 στον Παρνασσό. Μήνας Ιούνιος - Απεβίωσαν από το κρύο δύο μικρά παιδιά από το Δίστομο

 Αρχείο Λουκά Παπαλεξανδρή

Δίστομο 1929 - Θεατρική Παράσταση ''Η Σκλάβα'' από γυμνασιόπαιδα του Διστόμου - Εφημερίδα ''Ο Ρουμελιώτης''

 

Σπύρος και Ζάχος Μήλιος πάντρεψαν την αδερφή τους παραμονή της μάχης στο Δίστομο - ( 16 - Ιανουαρίου 1827 )

Αναδημοσίευση: Himara.gr

Μια ανέκδοτη ιστορία των αδελφών Σπύρου και Ζάχου Μήλιου είδε το φως της δημοσιότητας όταν απεβίωσε η αδερφή τους Βασιλική, τον Νοέμβριο του 1884. Η ιστορία που συνόδευε την είδηση του θανάτου γράφτηκε στην ιστορική εφημερίδα ΑΙΩΝ και διαδραματίστηκε μια ημέρα πριν την καθοριστικής σημασίας μάχη του Διστόμου, δηλαδή στις 16 Ιανουαρίου του 1827.

Τα δύο αδέρφια Σπύρος και Ζάχος, απείλησαν τον υποψήφιο γαμπρό Χαρ. Λογοθέτη, γραμματέα του Καραϊσκάκη, πως αν αρνηθεί να παντρευτεί την αδερφή τους θα τον σκότωναν. Λαμβάνοντας υπόψιν τα οικογενειακά έθιμα της περιόδου, η μεγάλη ευθύνη που τα αδέρφια ένιωθαν για την αποκατάσταση των κοριτσιών της οικογένειας ήταν κάτι αρκετά συνηθισμένο. Στην προκειμένη περίπτωση για τον Σπύρο και τον Ζάχο υπήρχε και ο φόβος του θανάτου στο πεδίο της μάχης καθώς ο στρατός του Ομέρ πασά ήταν δεκαπλάσιος από των Ελλήνων και δεν ήθελαν η αδελφή τους να μείνει μόνη.

Παρά τον παράδοξο τρόπο, ο γάμος στέριωσε και το ζευγάρι έκανε πολλά και άξια παιδιά.

Διαβάστε το δημοσίευμα:

Εκλιπόντων σχεδόν των ανδρών του μεγάλου υπέρ της ανεξαρτησίας ημών αγώνος, παρακολουθούσιν αυτούς η μία μετά την άλλην και αι σύντροφοι αυτών, σύζυγοι ή αδελφαί. Η εν Θήβαις αποβιώσασα Βασιλική εκ της ευάνδρου της Χειμάρρας οικογενείας των Μιλιαίων, σύζυγος αγωνιστού και μήτηρ του εν Ιωαννίνοις γενικού προξένου της Ελλάδος Αλ. Λογοθέτου, του πρώην Επάρχου Π. Λογοθέτου, του δικηγόρου Γ. Λογοθέτου και της χήρας του πρώην αξιωματικού Δ. Μπλατζή και της Καλλιρρόης, συζύγου του εν Πάτραις κ. Αχ. Χαιρέτη ανήκεν εις την γενεάν εκείνην, ης ο τύπος μετά μικρός εκλείπει.

Την παραμονήν της μάχης του Διστόμου, του Σπύρου και Ζάχου Μίλιου κατεχόντων μετά των σωμάτων αυτών, θέσιν παράλιον παρά τον Κορινθιακόν κόλπον, πλοιάριον χειμαριωτικόν απεβίβασεν εις την ξηράν την μητέρα και αδελφήν τούτων, φευγούσας τον εξανδραποδισμόν υπό των Τούρκων, οίτινες μη δυνάμενοι να καταβάλωσι τους εν Ελλάδι πολεμούντας Μιλιαίους, διενοούντο αντεκδικήσεις κατά των γυναικών. Μετά τινάς στιγμάς αφικνείται ο γραμματεύς του Καραϊσκάκη Χαρ. Λογοθέτης υιός του εκ Γαλαξειδίου ευ πατρίδου Κυρ. Πανάγου, κομίζων διαταγήν του στρατάρχου, ήτις ώριζε την θέσιν, καθ’ ην έπρεπε να επιτεθή το σώμα των Χειμαριωτών εν τη μάχη της επιούσης νυκτός. Ο Σπύρος Μίλιος, αναγνούς την επιστολήν προσκαλεί τον κομιστήν να συζευχθή πάραυτα την αδελφήν του και ξιφουλκήσας ηπείλησε κατ’ αυτού θάνατον, αν ηρνείτο […] Τον γάμον ηυλόγησεν εις των πολεμιστών ιερέων, ο δε γαμβρός έλαβε ως προίκα εν αργυρούν πιστόλιον του Σπύρου – Μίλιου… Μετά την μάχην της Πέτρας, την τελευταίαν του ιερού αγώνος, οι Μιλιαίοι αποκατεστάθησαν εις την ηρειπωμένη πόλιν των Θηβών και μετ’ αυτών ο γαμβρός αυτών Λογοθέτης.

Εκεί δε εις τον τόπον, όπου ηγάπησεν ως την ιδίαν αυτής πατρίδα, η κυριά Βασίλω εξάσκησεν επί ήμισυν αιώνα τας αρετάς Ελληνίδος οικοδεσποίνης παράδειγμα αγαθότητας και φιλανθρωπίας διατελέσασα […] Ετάφη δε παρά του αδελφού αυτής Συνταγματάρχου Ζάχου Μίλιου εκεί πλησίον του ταμπουρίου όπου επληγωθη θανάσιμα ούτος μαχόμενος κατά των στρατών του Ομέρ πασά

13/10/1928 - 250.000 Δραχμές έστειλαν στο Δίστομο για την ύδρευση της Ιδιαίτερης τους Πατρίδας, τα μέλη του ''Πατριωτικού Συλλόγου Διστομιτών'' Σικάγο

ΑΡΧΕΙΟ ΛΟΥΚΑ ΠΑΠΑΛΕΞΑΝΔΡΗ

Αποστολή 250.000 δραχμών παρά του εν Σικάγω «Πατριωτικού Συλλόγου Διστομιτών», για την ύδρευση της ιδιαιτέρας Πατρίδας των, Διστόμου Λεβαδείας. 

Υπογράφει ο Πρόεδρος του Συλλόγου Ιωάννης Γ. Καστρίτης και ο Γραμματεύς Λάμπρος Ν. Μίχας. Επιστολή που δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ» της Νέας Υόρκης στις 13/10/1928.

Σχετικό άρθρο ΚΛΙΚ ΕΔΩ καθώς επίσης και ΕΔΩ