Formed in 2009, the Archive Team (not to be confused with the archive.org Archive-It Team) is a rogue archivist collective dedicated to saving copies of rapidly dying or deleted websites for the sake of history and digital heritage. The group is 100% composed of volunteers and interested parties, and has expanded into a large amount of related projects for saving online and digital history.
History is littered with hundreds of conflicts over the future of a community, group, location or business that were "resolved" when one of the parties stepped ahead and destroyed what was there. With the original point of contention destroyed, the debates would fall to the wayside. Archive Team believes that by duplicated condemned data, the conversation and debate can continue, as well as the richness and insight gained by keeping the materials. Our projects have ranged in size from a single volunteer downloading the data to a small-but-critical site, to over 100 volunteers stepping forward to acquire terabytes of user-created data to save for future generations.
The main site for Archive Team is at archiveteam.org and contains up to the date information on various projects, manifestos, plans and walkthroughs.
This collection contains the output of many Archive Team projects, both ongoing and completed. Thanks to the generous providing of disk space by the Internet Archive, multi-terabyte datasets can be made available, as well as in use by the Wayback Machine, providing a path back to lost websites and work.
Our collection has grown to the point of having sub-collections for the type of data we acquire. If you are seeking to browse the contents of these collections, the Wayback Machine is the best first stop. Otherwise, you are free to dig into the stacks to see what you may find.
The Archive Team Panic Downloads are full pulldowns of currently extant websites, meant to serve as emergency backups for needed sites that are in danger of closing, or which will be missed dearly if suddenly lost due to hard drive crashes or server failures.
Κόσμος όλων των ηλικιών συμμετείχε καρατώντας αναμμένες δάδες, όχι μόνο από το Δίστομο, αλλά και από τα γύρω Χωριά. Η πομπή ξεκίνησε από το Μαυσωλείο, και κατέληξε στον αύλειο χώρο μεταξύ Αρχαιολογικού Μουσείο και Πολιτιστικού κέντρου, συνοδεία τυμπανοκρουσιών από παίχτες Αραχωβίτες που ήρθαν και φέτος να προσφέρουν.
Προσκεκλημένος της πολιτιστικής Εταιρείας ήταν και φέτος ο Αλέξης Κωστάλας, ο οποίος απήγγειλε ποιήματα του Αριστείδη Τζιτζώκου, αφού είχαν προηγηθεί απαγγελίες από τα κορίτσια της Εταιρείας
Τα κορίτσια της Πολιτιστικής Εταιρείας
Ο Αλεξης Κωστάλας απαγγέλει
Μας συνεπήρε ένας ιδιαίτερα έξυπνος και επαναστατικός λόγος του συμπατριώτη μας λόγιου, Στάθη Σταθά, ο οποίος αναφέρφθηκε στα δεινά του πολέμου, στις συνέπειες του χρήματος και της αλαζονείας που φέρνει στους ανθρώπους, και που έχει ως συνέπεια τους πολέμους και τις καταστροφές, μέσα από μωροφιλοδοξίες και βρώμικα συμφέροντα.
Αναφέρθηκε στις βιομηχανίες, στους ψεύτικους και κακούς πολιτικούς μας, και στην έλλειψη παιδείας που διέπει εμάς τους νεοέλληνες.
Θα προσπαθήσω να αναρτήσω αυτην την ομιλία γιατί αξίζει πολλά. Να πούμε εδώ ότι πριν την λαμπαδηδρομία και την συναυλία, έγινε στο ανανεωμένο και τεχνολογικά εξοπλισμένο Μουσείο θυμάτων Ναζισμού, ενημέρωση για τις γερμανικές αποζημιώσεις, από την ομάδα Α.Κ Δίστομο - Αμβούργο.
Ο Στάθης Σταθάς
Ο Στάθης Σταθάς στην υπέροχη ομιλία του
Η συναυλία
Η συναυλία ήταν εξαιρετική με πρόγραμμα που άρμοζε στην ημέρα και στην περίσταση, και σεβάστηκε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο τον τόπο και την μνήμη, αν εξαιρέσουμε τα τρία γερμανικά τραγούδια, που μπορεί να ήταν τέλεια και καλά ερμηνευμένα, ωστόσο κατά την γνώμη μου, δεν θα ήταν καλό να ακουστεί στο σημείο εκείνο των εκτελεσμένων ( παλαιό Δημοτικό σχολείο ), γερμανική γλώσσα.
Το πρόγραμμα που ερμήνευσε υπέροχα η Λειβαδίτισσα Ασπασία Φραγκούλη, αποτελείτο από Χατζιδάκι και Θεοδωράκη.
Δείτε και το παρακάτω βίντεο με την ομιλία του Δημάρχου κ Ιωάννη Πατσαντάρα και του Αλέξη Κωστάλα
Τι μας χάλασε και αποχώρησαν πολλά άτομα
Κάποιες μωροφιλοδοξίες, καθώς και ιδέες κακές και μη προσιτές, ήταν εκείνα τα πράγματα που χάλασαν την βραδιά μας, όπως πχ η ιδέα, την οποία προσφώνησε ο Αλέξης Κωστάλας και ήταν της Πολιτιστικής Εταιρείας ''Το μαρτυρικό Δίστομο και οι 218 σφαγιασθέντες'', να γίνει του χρόνου αναπαράσταση της Σφαγής στο προαύλιο του Παλιού Δημοτικού σχολείου.
Δηλαδή τι εννοείτε; Να τρέχουμε και να αλαλάζουμε αλειμμένοι με κόκκινες μπογιές για αίματα; Θα ήθελαν να μάθουν πολλοί τι σημαίνει αυτό, γιατί είναι λίγο ακατανόητο. Συνεχώς με ρωτούν κάποιοι και απορούν. Απορώ κι εγώ βέβαια. Λίγο σιωπή θα την προτιμούσαμε από δω και στο εξής αυτές τις άγιες και εύθραυστες μέρες. Θα κλείσω με ένα μικρό απόσπασμα από το ποίημα του μεγάλου μας ποιητή Γιάννη Ρίτσου, που τα λέει όλα, με τίτλο ''και να αδερφέ μου'':
''Γιατί εμείς, δεν τραγουδάμε, αδερφέ μου για να ξεχωρίσουμε απ' τον κόσμο/ εμείς τραγουδάμε, για να σμίξουμε τον κόσμο''
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου