Μοναρχική δημοκρατία

Χρήστος Γιανναράς

Αφού η ερχόμενη σε λίγες μέρες χρονιά, το 2021, είναι επετειακή –διακόσια χρόνια από την Επανάσταση των τότε Ελλήνων και την αποτίναξη του ζυγού δουλείας στους Τούρκους– ας θυμηθούμε συνωδά και μία ακόμα συντυχία: Ο Κυριάκος Μητσοτάκης είναι ο 99ος πρωθυπουργός στο συμβατικό ελληνώνυμο κρατίδιο, αυτό που προέκυψε από τα κόκαλα τα ιερά των Ελλήνων, μυριάδων, θυσιασμένων στο όραμα της ελευθερίας.

Ενενήντα εννέα πρωθυπουργοί σε διακόσια χρόνια: περίπου ένας πρωθυπουργός κάθε δύο χρόνια. Επειδή κάποιοι πρωθυπούργευσαν περισσότερες από μία φορές, ας χαλαρώσουμε την ασφυκτική στενότητα της διαδοχής που παραμένει, ωστόσο, εντυπωσιακή. Όπως ζωτικό και πολύ γονιμότερο παραμένει το ερώτημα: Αυτή η πληθώρα των πρωθυπουργών, οι άνθρωποι που έφτασαν στο ανώτατο αξίωμα, τι άφησαν πίσω τους; Γιατί τόση η αποτυχία της χώρας και τόση η καχεξία; Γιατί οι ανήκεστες βλάβες; Γιατί σε δυναμικό πλεονασμό η πανουργία, η ψευτιά, η ανημπόρια στο κρατίδιο;

Η θέση που παίρνει στην Ιστορία ένας ηγέτης, όπως και

Το δράμα του Ιερώνυμου

Η κυβέρνηση ήταν πρόθυμη όλο το προηγούμενο διάστημα να δώσει ορισμένες κρίσιμες ανάσες στον Αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο, ο οποίος δεν είναι μόνο αντιμέτωπος με αντιδράσεις από το αρατεταμένο lockdown, αλλά και με δελφίνους που είναι απολύτως πρόθυμοι να τον υπονομεύσουν την πιο κρίσιμη ώρα. 

Ήταν, δε, πρόθυμη, όχι μόνο λόγω της άριστης προσωπικής σχέσης Μητσοτάκη-Ιερώνυμου, αλλά προκειμένου να υπάρξει καταλαγή και όχι ανοιχτός πόλεμος με την Ιεραρχία ενόψει των Χριστουγέννων.

Είναι θέμα ωρών να υπάρξει μια νέα επικοινωνία του κ. Μητσοτάκη με τον κ. Ιερώνυμο και ένα δείγμα ότι η κυβέρνηση θέλει να δώσει αυτές τις ανάσες στον Αρχιεπίσκοπο είναι ότι

Ο Sir Winston Churchill για το Ισλάμ

 

Ο Sir Winston Churchill στο βιβλίο του «The River War», δίνει μια περιγραφή του Ισλάμ. Σας παραθέτω αυτούσιο το απόσπασμα, ώστε να απολαύσετε τα Αγγλικά του:

«How dreadful are the curses which Mohammedanism lays on its votaries! Besides the fanatical frenzy, which is as dangerous in a man as hydrophobia in a dog, there is this fearful fatalistic apathy. The effects are apparent in many countries, improvident habits, slovenly systems of agriculture, sluggish methods of commerce, and insecurity of property exist wherever the followers of the Prophet rule or live.
A degraded sensualism deprives this life of its grace and refinement, the next of its dignity and sanctity. The fact that in Mohammedan law every woman must belong to some man as his absolute property, either as a child, a wife, or a concubine, must delay the final extinction of slavery until the faith of Islam has ceased to be a great power among men.

Individual Muslims may show splendid qualities, but the influence of the religion paralyses the social development of those who follow it. No stronger retrograde force exists in the world. Far from being moribund, Mohammedanism is a militant and proselytizing faith. It has already spread throughout Central Africa, raising fearless warriors at every step; and were it not that Christianity is sheltered in the strong arms of science, the science against which it had vainly struggled, the civilization of modern Europe might fall, as fell the civilization of ancient Rome».

Ακολουθεί η δική μου φτωχή μετάφραση, την οποία μπορείτε να

Όταν ο Ανδρέας Λοβέρδος ήθελε να δείρει τον Αλέξη Τσίπρα

Στο βιβλίο του «Απόπειρα δολοφονίας» (Εκδόσεις Ίνδικτος) ο Ανδρέας Λοβέρδος περιγράφει τα αισθήματά του για τις συκοφαντίες σε βάρος του στο πλαίσιο της σκευωρίας Novartis και αφηγείται ένα επεισόδιο που παρά λίγο θα συνέβαινε μέσα στη Βουλή αλλά τελικά έμεινε στη φαντασία του. 

«…Γεννήθηκε μέσα μου η ιδέα να τον δείρω. Κυριολεκτώ. Την οργάνωσα, μάλιστα, λίγο στο μυαλό μου. Θα επεδίωκα, σκεφτόμουν, να διασταυρωθώ μαζί του, όταν θα ερχόταν στην αίθουσα της Βουλής για να μιλήσει και τότε θα του έσπαγα τη μύτη, αδιαφορώντας για τις συνέπειες. Σοβαρολογούσα.

Παρακάλεσα τον Άγγελο Καραχάλιο και τη Μαρία Μιλήνη να συσκεφτούμε για τη στάση μου στη Βουλή. Όταν έκανα ως εισήγηση τη σκέψη να δείρω τον πρωθυπουργό και κατάλαβαν πως δεν αστειεύομαι, έμειναν αγάλματα. Δεν συνήλθαν αμέσως. Είμαι τόσο ξένος και ριζικά αντίθετος με όλα αυτά, που

Μία αστεία χώρα…

Ο 54χρονος Έλληνας πολίτης μουσουλμάνος στο θρήσκευμα δήλωσε ένοχος κατασκοπείας. Το έκανε, είπε, για την πατρίδα του, την Τουρκία. Και ο εισαγγελέας τον άφησε ελεύθερο, σύμφωνα με την είδηση που δημοσίευσε ΣΚΑΙ. Ίσως για να τον παρακολουθήσουν και για να πιάσουν και τους… υπόλοιπους! Η επιστροφή του Ροζ Πάνθηρα α λα ελληνικά ή «γιατί δεν υπάρχει σωτηρία αριθμός 1.453».

Ζούμε σε μία απίστευτη χώρα που δεν σεβόμαστε καν του νόμους μας και έπειτα θέλουμε οι άλλοι να σεβαστούν τα σύνορά μας. Αστεία πράγματα! Αν ο κατάσκοπος παραδέχτηκε ότι ήταν κατάσκοπος και αφέθηκε ελεύθερος, τότε πρόκειται για μία αστεία υπόθεση και προφανώς είμαστε μια αστεία χώρα.

Αυτή η ιστορία, όμως, κρύβει πολλά «πονηρά» και

Το πρωτοσέλιδο της σέντρας

 

Καλημέρα από τον ΚΥΡ

 

Η κρυφή γοητεία της μπουρζουαζίας με θέα τη Μακρόνησο

Στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ εκφράζουν τη βεβαιότητα ότι ο κ. Τσίπρας «θα το γυρίσει», αναφερόμενοι φυσικά στο πολιτικό στραπάτσο που υπέστη με το σπίτι στο Σούνιο. Αν πράγματι το πιστεύουν (και δεν τον λένε προσχηματικά), νομίζω ότι είναι το μόνο κόμμα που δύσκολα μαθαίνει από τα λάθη του. Εδώ δεν πρόκειται να ασχοληθούμε με το πρακτικό σκέλος της υπόθεσης και καλοπροαίρετα δέχομαι ότι όλα έγιναν όπως τα περιέγραψε ο τέως πρωθυπουργός. Τον έδιωξαν από το παλιό εξοχικό, βρήκε τον «καλό ταβερνιάρη» και τον ιδιοκτήτη Περόνε και νοίκιασε για τους λόγους που εξήγησε σε χαμηλή τιμή.

Πολιτική, όμως, είναι πάνω απ' όλα η «διαχείριση των συμβόλων». Το γνωρίζουν οι πάντες και περισσότερο από όλους ένας Αριστερός ηγέτης με τη διαδρομή του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης. «Δεν θα μας ρίξει ένα κ@λ@σπιτο», είχε πει ο αείμνηστος Βαγγέλης Γιαννόπουλος για την περίφημη ροζ βίλα του Ανδρέα και της Μιμής, αναγνωρίζοντας τους κινδύνους που ελλοχεύουν σε θέματα που δεν έχουν να κάνουν άμεσα με την «πολιτική», αλλά με τους πολιτικούς και τη δημόσια εικόνα τους. Το ξέρει ή το διαισθάνεται και ο Αλέξης, γι’ αυτό άλλωστε...

Οι πιο γνωστές ιστορίες κατασκοπείας που εκτυλίχθηκαν σε ελληνικό έδαφος

Η υπόθεση κατασκοπείας στη Ρόδο που απασχολεί την ΕΥΠ είναι ένας κρίκος από τη μακρόχρονη δράση ξένων πρακτόρων στην Ελλάδα. Μερικές από αυτές τις υποθέσεις είδαν το φως της δημοσιότητας, ενώ πολλές άλλες -όπως άλλωστε συμβαίνει στον χώρο της κατασκοπείας διαχρονικά και παγκοσμίως- δεν αποκαλύπτονται ποτέ

Η υπόθεση κατασκοπείας στη Ρόδο που απασχολεί την ΕΥΠ είναι ένας κρίκος από τη μακρόχρονη δράση ξένων πρακτόρων στην Ελλάδα. Μερικές από αυτές τις υποθέσεις είδαν το φως της δημοσιότητας, ενώ πολλές άλλες -όπως άλλωστε συμβαίνει στον χώρο της κατασκοπείας διαχρονικά και παγκοσμίως- δεν αποκαλύπτονται ποτέ.

Σας παρουσιάζουμε μερικές από αυτές τις υποθέσεις που απασχόλησαν τις αρχές και την κοινή γνώμη.

Τα κιάλια του 65χρονου Γερμανού κατασκόπου στη Κω

Ήταν Οκτώβριος του 2014 όταν συνελήφθη από αστυνομικούς του τοπικού Τμήματος Ασφαλείας στη Κω, ένας 65χρονος υπήκοος Γερμανίας, σε βάρος του οποίου σχηματίστηκε δικογραφία αυτόφωρης διαδικασίας για κατασκοπεία.

Ο κατηγορούμενος είχε προσεγγίσει με ΙΧ αυτοκίνητο στρατιωτικό φυλάκιο στο νησί της Κω και το φωτογράφιζε εξωτερικά.

Από έρευνα που έγινε στο αυτοκίνητό του, βρέθηκαν και κατασχέθηκαν κιάλια και διόπτρα, καθώς επίσης και

Πληγές από ένα φιάσκο

Τέλη 2016, ο Α. Λοβέρδος επέστρεφε από μια εκδρομή με τα παιδιά του. Σταματάει κάπου στην Εθνική Οδό επειδή πεινούσαν οι μικροί κι ακούει στο ραδιόφωνο να λένε για μια υπόθεση Novartis στις ΗΠΑ που φέρεται να εμπλέκει (και) «έλληνες αξιωματούχους».

Αργότερα οι ΗΠΑ θα διευκρινίσουν πως με τον όρο «αξιωματούχος» δεν εννοούσαν φυσικά πολιτικούς αλλά στελέχη του ευρύτερου δημόσιου τομέα υγείας.

Στην Εθνική Οδό όμως ο Λοβέρδος δεν ήξερε τίποτα για αξιωματούχους ή πολιτικούς. Δεν ήξερε καν τη Novartis!

Κυρίως όμως δεν γνώριζε ότι ξεκινούσε ένας εφιάλτης για τον ίδιο και την οικογένειά του που θα συνεχιζόταν τα επόμενα τέσσερα χρόνια κι έως πρόσφατα.

Τον εφιάλτη περιγράφει με ακρίβεια ο ίδιος σε ένα βιβλίο που περισσότερο αποτελεί την προσωπική μαρτυρία μιας αδιανόητης πολιτικής περιπέτειας με τίτλο «Απόπειρα Δολοφονίας» (εκδόσεις Ινδικτος). Κυκλοφόρησε προ ημερών.

– Αυτά έχει η πολιτική, ίσως πείτε.

Η αλήθεια είναι ότι καμία πολιτική δεν τα έχει αυτά. Τα αποκτά μόνο όταν την πολιτική οικειοποιείται μια συμμορία παλιανθρώπων με ένα σχέδιο.

Ποιο ήταν το σχέδιο στην

Ο Αλέξης και το μικρό σπίτι στο... Σούνιο

Η προ ημερών συνέντευξη του Αλέξη Τσίπρα τα είχε όλα. Έναν απλό ιδιοκτήτη ταβέρνας που ανέλαβε να του βρει το νέο του εξοχικό σπίτι, έναν έντιμο ιδιοκτήτη που δεν έχει δουλειές με το δημόσιο και ένα μικρό σπίτι σε ωραία περιοχή έναντι ενοικίου μόλις 500 ευρώ το μήνα. Χωρίς μια επίθεση φυσικά στον Κυριάκο Μητσοτάκη και κατηγορίες περί... λαϊκισμού  το αφήγημα δεν θα ήταν ολοκληρωμένο...

Η αγωνία του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ, που με κάθε ευκαιρία τα τελευταία 8 χρόνια δηλώνει προς όλες τις πλευρές ότι «ζω στην Κυψέλη», να επαναφέρει το αριστερό του προφίλ είναι ανάλογο με το άγχος του ίδιου και του κόμματός του μπροστά στο ενδεχόμενο να αντιμετωπιστεί η πανδημία πριν η Κυβέρνηση υποστεί την πολυπόθητη φθορά από τα μέτρα για την αντιμετώπιση της κρίσης, την οικονομική ύφεση και τους νεκρούς.

Αυτός είναι άλλωστε και ο λόγος που ο Αλέξης Τσίπρας έχει υιοθετήσει και εφαρμόζει σε κάθε περίπτωση την τακτική του Ντόναλντ Τραμπ, εξαπολύοντας επιθέσεις κατά των πολιτικών αντιπάλων και των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης.

Η αναφορά στο Μάτι από τον ίδιο, λίγο μετά τον συμψηφισμό που

Τα Κυριακάτικα πρωτοσέλιδα

Διαβάστε τα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων της Κυριακής.

O αυριανιστής και γυρολόγος Ραγκούσης… ξαναχτυπά: «Μισητά πρόσωπα οι αστυνομικοί»

Την αντίδραση των αστυνομικών προκάλεσε μια απίστευτη δήλωση του αυριανιστή και πολιτικού γυρολόγου Γιάννη Ραγκούση. Το πουλέν του Τσίπρα ο οποίος ξοδεύοντας κάθε επικριτική δήλωση κατά του πρώην πρωθυπουργού εν τέλει ανέβηκε στο καράβι λίγο πριν εκείνο βυθιστεί, επενδύει στον διχασμό, για να ευχαριστήσει το πολιτικό του αφεντικό.

Έτσι μιλώντας στη Βουλή κατά τη συζήτηση του νομοσχεδίου για την αναμόρφωση του σωφρονιστικού συστήματος του Υπουργείου Προστασίας του Πολίτη είπε, μεταξύ άλλων, τα εξής: «Έχετε οδηγήσει τους ακροδεξιούς θύλακες μέσα στην ΕΛΑΣ σε απαράδεκτη εξαλλοσύνη (…) Το χειρότερο από όλα που έχετε κάνει στην ΕΛΑΣ είναι ότι έχετε διαμορφώσει ξανά μετά από δεκαετίες τις συνθήκες ο Έλληνας και η Ελληνίδα αστυνομικός που κατά βάση είναι παιδιά εργαζόμενα να ξαναγίνουν μισητά πρόσωπα στην

Ψειρίζουν τη μαϊμού

Η «ανεμελιά» του Κυριάκου στην Πάρνηθα  και  το σπίτι του Αλ6 στα Λεγραινά, μονοπωλούν την πολιτική επικαιρότητα. Ιδιαίτερα στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Επίσημες ανακοινώσεις,   αναρτήσεις, σχόλια διαμαρτυρίες, εξώδικα,  πολιτικές και κοινωνικές αναλύσεις, αιχμές,  προσωπικές επιθέσεις, πολιτική ένταση.

Τη στιγμή που:

• μαίνεται  η πανδημία, βυσσοδομούν  οι τούρκοι στο Αιγαίο, η οικονομία και η αγορά βρίσκονται σε  καθίζηση, η ανεργία ευδοκιμεί και  είναι σε εξέλιξη   πολύ κρίσιμη σύνοδος κορυφής της ΕΕ. 
• είναι ιστορικά  αναγκαία και επιβεβλημένη η   συναίνεση, στοιχειώδης έστω,  σε όλα τα επίπεδα της κοινωνίας, αρχής γενομένης από την κορυφή της πολιτικής πυραμίδας, την οποία δεν υποβοηθούν, μάλλον αποτρέπουν,  οι αντιπαραθέσεις για προσωπικά,  που οξύνουν τα πνεύματα. 
• Η   χώρα  όμως    στα κάγκελα για το τίποτα.

 «Χειρών  αδίκων» άρχισαν  οι της , αξιωματικής και όχι μόνο, αντιπολίτευσης, που «σήκωσαν» ψηλά το θέμα της  φωτογραφίας  του Κυριάκου στην Πάρνηθα,  σε προσωπική στιγμή με

Ο Παπαχρήστος απαντά στο εξώδικο Τσίπρα, θυμίζοντας Καμμένο

Λίγες ώρες αφότου παρέλαβε εξώδικο από τον Αλέξη Τσίπρα για τα όσα είπε και έγραψε για το νέο του σπίτι στο Σούνιο, ο δημοσιογράφος Γιώργος  Παπαχρήστος του από τη στήλη του, υπενθυμίζοντάς του το πάθημα του άλλοτε κυβερνητικού εταίρου Πάνου Καμμένου.

Γράφει μεταξύ πολλών άλλων στη στήλη του στα Νέα που τιτλοφορείται «Ο υπερτυχερός», ο κ. Παπαχρήστος:

«Έχει ενδιαφέρον, τέλος, το γεγονός ότι ο κ. Τσίπρας μού απέστειλε εξώδικο – λογικά πρέπει να είναι το πρώτο του από την ημέρα που μπήκε στην πολιτική… Τον καταλαβαίνω. Αισθάνεται τεράστια πίεση τόσο εσωκομματικά όσο και από την υπόλοιπη κοινωνία, ώστε καταφεύγει σε απειλές και εκβιασμούς. Για παράδειγμα με απειλεί ότι αν δεν ανακαλέσω όσα είπα (στο Mega) και έγραψα χθες εδώ, θα υποβάλει αγωγή και θα απαιτήσει ένα εκατομμύριο ευρώ (όσα συζητούν οι περίοικοι και γείτονές του που παρακολούθησαν το έργο ότι κόστισε η ανακαίνιση), το οποίο εκατομμύριο, αφού το κερδίσει, θα το διαθέσει, δηλώνει, στον ΕΔΟΕΑΠ, το επικουρικό ταμείο των δημοσιογράφων. Τόσο γενναιόδωρος και τόσο σίγουρος για την έκβαση μιας προσφυγής στη Δικαιοσύνη, παρότι οι εποχές έχουν

Η ΕΕ, ο Ερντογάν και η εθνική μας κλάψα

 

Ίσως δεν είναι τυχαίο που ο Καζαντζίδης θεωρήθηκε ο εθνικός μας τραγουδιστής. Δεν αναφερόμαστε στο απαράμιλλο μέταλλο της φωνής του, αλλά στο μήνυμα των τραγουδιών του. Πάντα μέσα στο παράπονο, στην γκρίνια για την άδικη κοινωνία, στην εθνική μας κλάψα - «έψαξα άδικα να βρω ανθρώπους να με νιώσουνε  μα δυστυχώς δεν βρήκα».

Η αριστερά την κλάψα την είχε καμάρι για τον αγνό λαό που ήταν «πάντα ευκολόπιστος  και πάντα προδομένος». Η δεξιά για το έθνος,  για  την αδικία που μονίμως υφίσταται «η μικρά πλην έντιμος Ελλάς».

Τα ίδια και τώρα με την Σύνοδο Κορυφής και τις οιμωγές για τη διστακτικότητα άμεσων κυρώσεων στην Τουρκία. Το ότι η ΕΕ παραχωρεί γεωπολιτικό πεδίο στην Τουρκία αδυνατώντας να συγκροτήσει ενιαία εξωτερική πολιτική, και ότι θα το βρει μπροστά της εν καιρώ τω μέλλοντι, είναι δεδομένο. Αλλά είναι μακροπρόθεσμο.

Η έντονη κριτική όμως δεν γίνεται επ’ αυτού αλλά  που πάλι δεν μας έκανε τη χάρη να αποφασίσει εδώ και τώρα την επιβολή κυρώσεων,  για να γλυτώσει εμάς από τους τουρκικούς  μπελάδες που πρωτίστως είναι δικοί μας και δευτερευόντως της ΕΕ. Κριτικές και οιμωγές που απορρέουν από τη διαχρονική ελληνική ανάγκη στην