🚀 Advanced: Magdalena Kamińska | Adam Mickiewicz University in Poznań - Academia.edu | Tech Viral News

The Wayback Machine - https://web.archive.org/web/20200225011608/http://amu.academia.edu:80/MagdalenaKami%C5%84ska

Skip to main content

You're using an out-of-date version of Internet Explorer.

To browse Academia.edu and the wider internet faster and more securely, please take a few seconds to upgrade your browser.

Magdalena Kamińska

Adam Mickiewicz University in Poznań, Instytut Kulturoznawstwa, Post-Doc

Adam Mickiewicz University in Poznań, Instytut Kulturoznawstwa, Post-Doc |

Doktor habilitowana, profesor UAM, pracuje w Zakładzie Badań nad Kulturą Filmową i Audiowizualną w Instytucie Kulturoznawstwa Uniwersytetu im. A. Mickiewicza w Poznaniu. Zainteresowania naukowe: cyberkultura, kino popularne i archeologia mediów audiowizualnych.
Address: Poland

less

279 Followers | 93 Following | 5 Co-authors | —Total Views

papers

M.Kamińska-Prowokacja w internecie jako akt transgresji granic

"Granice kultury", red. A. Gwóźdź, M. Kempna-Pieniążek, Wydawnictwo Naukowe Śląsk, Katowice, 2010

W artykule scharakteryzowane zostało zjawisko internetowego trollingu. Autorka skupia się w szcze... more

M.Kamińska-Polski fandom Wspaniałego Stulecia

"Panoptikum" 20, 2018

The article discusses fan practices of Polish viewers of the Turkish TV series Magnificent Centur... more The article discusses fan practices of Polish viewers of the Turkish TV series Magnificent Century (Muhteşem Yüzyıl, Wspaniałe stulecie). Using this example, the author analyzes the issue of cultural incorporation, recontextualization and reinterpretation of foreign narrative conventions. The article also describes how people digitally excluded join the fandom and get `infected` by the need for `drilling` down into their favorite text. As a result, they acquire new technological skills and build online knowledge communities described by Henry Jenkins.

M.Kamińska-Krymibryci.Mikrocelebryci zbrodni

"Kultura Popularna" 1 (59), 2019

Cause célèbre rozumiana jako narracja o przestępstwie pełni w kulturze Zachodu szczególną rolę. K... more Cause célèbre rozumiana jako narracja o przestępstwie pełni w kulturze Zachodu szczególną rolę. Kulturowe kulisy spraw kryminalnych analizowali tak wpływowi uczeni jak Michel Foucault czy ci spośród historyków kultury, którym bliska była praktyka historiograficzna znana jako mikrohistoria. Dostrzegli oni w causes célèbres nie tylko precyzyjne odzwierciedlenie bieżących problemów życia codziennego, ale również mentalności, przekonań i obyczajów członków społeczności lokalnych, czyli ich szeroko pojętej kultury. W miarę rozwoju dwudziestowiecznych mediów masowych antagonista cause célèbre zyskał status gwiazdy, a opowieść o jego poczynaniach zaczęła być modelowana na wzór narracji filmowych. Obecnie zaś, dzięki popularyzacji social media, cause célèbre nabrała nowego wymiaru, dając początek specyficznej odmianie mikrocelebryty, czyli krymibrycie. Postaci takie zyskują na społecznym znaczeniu również w Polsce, którą długo omijał fenomen kultu przestępcy-gwiazdy.

CSI: Internet. Rola amatorskich wspólnot kryminalno-śledczych w kształtowaniu sie kultury nadzoru

Studia Kulturoznawcze nr 15 (2), 2018

Artykuł omawia cyberkulturową praktykę lokującą się się na pograniczu cyberaktywizmu i dziennikar... more Artykuł omawia cyberkulturową praktykę lokującą się się na pograniczu cyberaktywizmu i dziennikarstwa obywatelskiego – amatorskie śledztwa kryminalne prowadzone przez grupy użytkowników mediów społecznościowych przy użyciu narzędzi informatycznych. Od czasu szeroko dyskutowanego udziału użytkowników Reddita, 4chana i Twittera w poszukiwaniu sprawców ataku terrorystycznego w Bostonie (2013) – krytykowanego w filmie dokumentalnym Zamach w Bostonie. Śledztwo w Sieci (The Thread, reż. Greg Baker, 2015) – takie działania społeczności online wywołują panikę moralną. Dzięki przewadze czasowej nad tradycyjnymi mediami ich użytkownicy unikają nadzoru instytucji państwowych, dokonują aktów przechwytywania causes célèbres, naruszają porządek agenda-setting, odbierają profesjonalistom dominującą rolę w procesie konstruowania popularnych narracji, uzurpują sobie zakazaną wiedzę, demaskują kreacyjną naturę wydarzeń medialnych, wreszcie próbują tworzyć polityczne grupy lobbingowe. Wyrażają w ten sposób opór wobec fenomenu, który Daniel Yankelovich opisał jako „pełzający ekspertyzm” (creeping expertism), redefiniując kategorie prawdy, manipulacji, sprawiedliwości i kontroli, a jednocześnie ujawniając kulturowo podzielane kryteria aksjologiczne i schematy poznawcze.

Prosumpcjonizm pop-przemysłów. Analiza polskich przedsiębiorstw z branży rozrywkowej

by Marek Troszyński, Magdalena Kamińska, and Piotr Siuda

W jaki sposób polscy producenci popkultury podchodzą do jej marketingu? Czy naśladują pod tym wzg... more W jaki sposób polscy producenci popkultury podchodzą do jej marketingu? Czy naśladują pod tym względem zachodnie koncerny medialne? Czy w Polsce kultura popularna jest dla producenta okazją do zaangażowania konsumenta w proces twórczy? Czy nabywca staje się prosumentem, to znaczy, czy aktywie uczestniczy w promowaniu i produkowaniu danej marki medialnej? Na te i inne pytania odpowiada raport „Prosumpcjonizm pop-przemysłów. Analiza polskich przedsiębiorstw z branży rozrywkowej” (grant Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego w programie Obserwatorium kultury).

@-voe! Late-modern community type and the phenomenon of computer mediated communication in the light of Michel Maffesoli`s neo-Dionysian paradigm concept

Article discusses work of contemporary French sociologist Michel Maffesoli, introducing and provi... more Article discusses work of contemporary French sociologist Michel Maffesoli, introducing and proving the idea that in the second half of the 20th century a change of occidental culture took place. The essence of the change is the extensive revival of a Dionysian paradigm. An especially important role in its expansion is played by the mass media, and a change of the obligatory model of collectivism should be perceived as the consequence of cultural domination of the media-animated neo-Dionysian paradigm.

The Virtual Community. Utopia, Reality or Myth?

The article discusses the history of a notion `virtual community` from 1990`s up to day. First ap... more The article discusses the history of a notion `virtual community` from 1990`s up to day. First appeared as a colloquial expression, it was quickly popularized by journalists and early enthusiasts of the new media, and soon became a central point of scientific research on cultural aspects of the internet, especially that of social sciences, in which some new branches, as cybersociology and cyberanthropology, has appeared. In the last decade of twentieth century the research was focused on conflict between two radical attitudes of virtual community: nominalistic and realistic. Basing on recourse to some classic anthropological and sociological categories, author postulates soothing the controversy and proposes another research bias on the social side of the internet.

Kulturotwórcza rola technik kryptograficznych w środowiskach internetowych

Tekst omawia fenomen tak zwanego „dialektu pokemońskiego” – neograficznej formy zapisu funkcjonuj... more Tekst omawia fenomen tak zwanego „dialektu pokemońskiego” – neograficznej formy zapisu funkcjonującej w polskojęzycznym internecie schyłku pierwszej dekady XXI wieku. Jej używanie jest traktowane przez internautów jako znacznik kulturowej tożsamości i praktyczna technika kryptograficzna zarazem. Przypadek „pokemona” stanowi egzemplifikację uwikłań ekskluzji, elitaryzmu i rangizmu w komunikacji komputerowo zapośredniczonej, jego używanie jest bowiem traktowane jako marker cyberspołecznej degradacji, a jego emiterzy są manifestacyjnie i brutalnie symbolicznie dominowani (hejtowani). „Antypokemony” traktują „pokemony” jako subkulturę, jest to jednak subkultura „w sobie”, nie „dla siebie”. Jej hipotetyczni przedstawiciele nie posiadają świadomości odrębności kulturowej ani przynależności do „pokemoniastej” wspólnoty. W trakcie walk „pokemonów” z „antypokemonami” młodzi internauci intencjonalnie produkują ekskluzję, konstruując tożsamość wewnątrzgrupową nie tylko w opozycji wobec outsiderów środowisk, ale także wobec newbies i wannabes – jednostek o statusie przejściowym pomiędzy gościem/lurkerem a pełnoprawnym uczestnikiem wspólnoty.

Pseudosymetria: przypadek "Egzorcysty". Apotropaion a horror film

W sensie historycznofilmowym Egzorcysta Williama Friedkina (1973) to klasyk, jeden z najwybitniej... more W sensie historycznofilmowym Egzorcysta Williama Friedkina (1973) to klasyk, jeden z najwybitniejszych horrorów w historii gatunku; można określić go jako archetyp horroru satanicznego. Diabelskim antagonistą tego filmu, z którym o duszę niewinnego dziecka walczą dwaj księża, jest demon Pazuzu, którego postać scenarzyści zaczerpnęli z mitologii starożytnej Mezopotamii. W zdumienie może wprawić odkrycie, ze wizerunki tej teriomorficznej postaci służyły w starożytności jako apotropea, czyli magiczne środki ochronne przeciw złu. Artykuł dokonuje historycznokulturowej analizy postaci Pazuzu i wydobywa przewrotny sens ukryty w wizualnej i etycznej warstwie dzieła Friedkina.

"Co mówią te głosy"? Enklawy halucynacji w internecie

W pierwszej dekadzie rozwoju badań nad internetem był on uważany za medium wszechinkluzywne i dem... more W pierwszej dekadzie rozwoju badań nad internetem był on uważany za medium wszechinkluzywne i demokratyczne. Po rewolucji social media, gdy komunikacja komputerowo zapośredniczona skomercjalizowała się, a wyłudzanie danych stało się powszechną praktyką, zaczęły nasilać się w jej ramach tendencje ekskluzywistyczne. Użytkownicy internetu zaczęli powoływać do życia cyberenklawy – niemainstreamowe wspólnoty online, izolowane i hermetyczne. Artykuł zawiera opis trzech typów takich wspólnot, skoncentrowanych na dzieleniu pewnego szczególnego doświadczenia. Doświadczenie to, odrzucane przez współczesne kultury Zachodu, opiera się na „widzeniu rzeczy, które nie istnieją”, czyli halucynacjach. To szczególne przeżycie łączy online użytkowników substancji zmieniających świadomość, neoszamanów i schizofreników. Tworzone przez nich wspólnoty sprzeciwiają się zasadom rządzącym mainstreamowymi mediami społecznościowymi i obnażają ich ograniczenia.

M.Kamińska-Prowokacja w internecie jako akt transgresji granic

"Granice kultury", red. A. Gwóźdź, M. Kempna-Pieniążek, Wydawnictwo Naukowe Śląsk, Katowice, 2010

W artykule scharakteryzowane zostało zjawisko internetowego trollingu. Autorka skupia się w szcze... more

M.Kamińska-Polski fandom Wspaniałego Stulecia

"Panoptikum" 20, 2018

The article discusses fan practices of Polish viewers of the Turkish TV series Magnificent Centur... more The article discusses fan practices of Polish viewers of the Turkish TV series Magnificent Century (Muhteşem Yüzyıl, Wspaniałe stulecie). Using this example, the author analyzes the issue of cultural incorporation, recontextualization and reinterpretation of foreign narrative conventions. The article also describes how people digitally excluded join the fandom and get `infected` by the need for `drilling` down into their favorite text. As a result, they acquire new technological skills and build online knowledge communities described by Henry Jenkins.

M.Kamińska-Krymibryci.Mikrocelebryci zbrodni

"Kultura Popularna" 1 (59), 2019

Cause célèbre rozumiana jako narracja o przestępstwie pełni w kulturze Zachodu szczególną rolę. K... more Cause célèbre rozumiana jako narracja o przestępstwie pełni w kulturze Zachodu szczególną rolę. Kulturowe kulisy spraw kryminalnych analizowali tak wpływowi uczeni jak Michel Foucault czy ci spośród historyków kultury, którym bliska była praktyka historiograficzna znana jako mikrohistoria. Dostrzegli oni w causes célèbres nie tylko precyzyjne odzwierciedlenie bieżących problemów życia codziennego, ale również mentalności, przekonań i obyczajów członków społeczności lokalnych, czyli ich szeroko pojętej kultury. W miarę rozwoju dwudziestowiecznych mediów masowych antagonista cause célèbre zyskał status gwiazdy, a opowieść o jego poczynaniach zaczęła być modelowana na wzór narracji filmowych. Obecnie zaś, dzięki popularyzacji social media, cause célèbre nabrała nowego wymiaru, dając początek specyficznej odmianie mikrocelebryty, czyli krymibrycie. Postaci takie zyskują na społecznym znaczeniu również w Polsce, którą długo omijał fenomen kultu przestępcy-gwiazdy.

CSI: Internet. Rola amatorskich wspólnot kryminalno-śledczych w kształtowaniu sie kultury nadzoru

Studia Kulturoznawcze nr 15 (2), 2018

Artykuł omawia cyberkulturową praktykę lokującą się się na pograniczu cyberaktywizmu i dziennikar... more Artykuł omawia cyberkulturową praktykę lokującą się się na pograniczu cyberaktywizmu i dziennikarstwa obywatelskiego – amatorskie śledztwa kryminalne prowadzone przez grupy użytkowników mediów społecznościowych przy użyciu narzędzi informatycznych. Od czasu szeroko dyskutowanego udziału użytkowników Reddita, 4chana i Twittera w poszukiwaniu sprawców ataku terrorystycznego w Bostonie (2013) – krytykowanego w filmie dokumentalnym Zamach w Bostonie. Śledztwo w Sieci (The Thread, reż. Greg Baker, 2015) – takie działania społeczności online wywołują panikę moralną. Dzięki przewadze czasowej nad tradycyjnymi mediami ich użytkownicy unikają nadzoru instytucji państwowych, dokonują aktów przechwytywania causes célèbres, naruszają porządek agenda-setting, odbierają profesjonalistom dominującą rolę w procesie konstruowania popularnych narracji, uzurpują sobie zakazaną wiedzę, demaskują kreacyjną naturę wydarzeń medialnych, wreszcie próbują tworzyć polityczne grupy lobbingowe. Wyrażają w ten sposób opór wobec fenomenu, który Daniel Yankelovich opisał jako „pełzający ekspertyzm” (creeping expertism), redefiniując kategorie prawdy, manipulacji, sprawiedliwości i kontroli, a jednocześnie ujawniając kulturowo podzielane kryteria aksjologiczne i schematy poznawcze.

Prosumpcjonizm pop-przemysłów. Analiza polskich przedsiębiorstw z branży rozrywkowej

by Marek Troszyński, Magdalena Kamińska, and Piotr Siuda

W jaki sposób polscy producenci popkultury podchodzą do jej marketingu? Czy naśladują pod tym wzg... more W jaki sposób polscy producenci popkultury podchodzą do jej marketingu? Czy naśladują pod tym względem zachodnie koncerny medialne? Czy w Polsce kultura popularna jest dla producenta okazją do zaangażowania konsumenta w proces twórczy? Czy nabywca staje się prosumentem, to znaczy, czy aktywie uczestniczy w promowaniu i produkowaniu danej marki medialnej? Na te i inne pytania odpowiada raport „Prosumpcjonizm pop-przemysłów. Analiza polskich przedsiębiorstw z branży rozrywkowej” (grant Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego w programie Obserwatorium kultury).

@-voe! Late-modern community type and the phenomenon of computer mediated communication in the light of Michel Maffesoli`s neo-Dionysian paradigm concept

Article discusses work of contemporary French sociologist Michel Maffesoli, introducing and provi... more Article discusses work of contemporary French sociologist Michel Maffesoli, introducing and proving the idea that in the second half of the 20th century a change of occidental culture took place. The essence of the change is the extensive revival of a Dionysian paradigm. An especially important role in its expansion is played by the mass media, and a change of the obligatory model of collectivism should be perceived as the consequence of cultural domination of the media-animated neo-Dionysian paradigm.

The Virtual Community. Utopia, Reality or Myth?

The article discusses the history of a notion `virtual community` from 1990`s up to day. First ap... more The article discusses the history of a notion `virtual community` from 1990`s up to day. First appeared as a colloquial expression, it was quickly popularized by journalists and early enthusiasts of the new media, and soon became a central point of scientific research on cultural aspects of the internet, especially that of social sciences, in which some new branches, as cybersociology and cyberanthropology, has appeared. In the last decade of twentieth century the research was focused on conflict between two radical attitudes of virtual community: nominalistic and realistic. Basing on recourse to some classic anthropological and sociological categories, author postulates soothing the controversy and proposes another research bias on the social side of the internet.

Kulturotwórcza rola technik kryptograficznych w środowiskach internetowych

Tekst omawia fenomen tak zwanego „dialektu pokemońskiego” – neograficznej formy zapisu funkcjonuj... more Tekst omawia fenomen tak zwanego „dialektu pokemońskiego” – neograficznej formy zapisu funkcjonującej w polskojęzycznym internecie schyłku pierwszej dekady XXI wieku. Jej używanie jest traktowane przez internautów jako znacznik kulturowej tożsamości i praktyczna technika kryptograficzna zarazem. Przypadek „pokemona” stanowi egzemplifikację uwikłań ekskluzji, elitaryzmu i rangizmu w komunikacji komputerowo zapośredniczonej, jego używanie jest bowiem traktowane jako marker cyberspołecznej degradacji, a jego emiterzy są manifestacyjnie i brutalnie symbolicznie dominowani (hejtowani). „Antypokemony” traktują „pokemony” jako subkulturę, jest to jednak subkultura „w sobie”, nie „dla siebie”. Jej hipotetyczni przedstawiciele nie posiadają świadomości odrębności kulturowej ani przynależności do „pokemoniastej” wspólnoty. W trakcie walk „pokemonów” z „antypokemonami” młodzi internauci intencjonalnie produkują ekskluzję, konstruując tożsamość wewnątrzgrupową nie tylko w opozycji wobec outsiderów środowisk, ale także wobec newbies i wannabes – jednostek o statusie przejściowym pomiędzy gościem/lurkerem a pełnoprawnym uczestnikiem wspólnoty.

Pseudosymetria: przypadek "Egzorcysty". Apotropaion a horror film

W sensie historycznofilmowym Egzorcysta Williama Friedkina (1973) to klasyk, jeden z najwybitniej... more W sensie historycznofilmowym Egzorcysta Williama Friedkina (1973) to klasyk, jeden z najwybitniejszych horrorów w historii gatunku; można określić go jako archetyp horroru satanicznego. Diabelskim antagonistą tego filmu, z którym o duszę niewinnego dziecka walczą dwaj księża, jest demon Pazuzu, którego postać scenarzyści zaczerpnęli z mitologii starożytnej Mezopotamii. W zdumienie może wprawić odkrycie, ze wizerunki tej teriomorficznej postaci służyły w starożytności jako apotropea, czyli magiczne środki ochronne przeciw złu. Artykuł dokonuje historycznokulturowej analizy postaci Pazuzu i wydobywa przewrotny sens ukryty w wizualnej i etycznej warstwie dzieła Friedkina.

"Co mówią te głosy"? Enklawy halucynacji w internecie

W pierwszej dekadzie rozwoju badań nad internetem był on uważany za medium wszechinkluzywne i dem... more W pierwszej dekadzie rozwoju badań nad internetem był on uważany za medium wszechinkluzywne i demokratyczne. Po rewolucji social media, gdy komunikacja komputerowo zapośredniczona skomercjalizowała się, a wyłudzanie danych stało się powszechną praktyką, zaczęły nasilać się w jej ramach tendencje ekskluzywistyczne. Użytkownicy internetu zaczęli powoływać do życia cyberenklawy – niemainstreamowe wspólnoty online, izolowane i hermetyczne. Artykuł zawiera opis trzech typów takich wspólnot, skoncentrowanych na dzieleniu pewnego szczególnego doświadczenia. Doświadczenie to, odrzucane przez współczesne kultury Zachodu, opiera się na „widzeniu rzeczy, które nie istnieją”, czyli halucynacjach. To szczególne przeżycie łączy online użytkowników substancji zmieniających świadomość, neoszamanów i schizofreników. Tworzone przez nich wspólnoty sprzeciwiają się zasadom rządzącym mainstreamowymi mediami społecznościowymi i obnażają ich ograniczenia.

Memosfera. Wprowadzenie do cyberkulturoznawstwa

Celem monografii "Memosfera. Wprowadzenie do cyberkulturoznawstwa" jest sformułowanie i omówienie... more Celem monografii "Memosfera. Wprowadzenie do cyberkulturoznawstwa" jest sformułowanie i omówienie autorskiej propozycji teoretyczno-metodologicznej dotyczącej kulturoznawczego badania cyberkultury. W wymiarze teoretycznym została ona oparta na założeniach społeczno-regulacyjnej koncepcji kultury (przede wszystkim poznawczo-aksjologiczne rozumienie pojęcia kultury oraz interpretacja relacji między kulturą a partykularnymi kulturami, podkulturami i sferami kultur), uzupełnionych o ustalenia studiów nad komunikacją międzykulturową (rola konfliktu w komunikacji). W perspektywie metodologicznej natomiast bazuje na rozwiniętej na gruncie etnologii koncepcji languakultury i powiązanej z nią propozycji skoncentrowania badań wokół rich points sformułowanej przez Michaela Agara. Pierwszy rozdział książki zawiera szczegółowe omówienie tej propozycji, a kolejne stanowią studia przypadków ilustrujących jej aplikację.

Mobilność, media, praktyki miejskie i kultura studencka

by Magdalena Kamińska, Agata Skórzyńska oraz Jadwiga Zimpel

Celem książki jest przedstawienie podejścia teoretycznego i efektów badań prowadzonych w In... more Celem książki jest przedstawienie podejścia teoretycznego i efektów badań prowadzonych w Instytucie Kulturoznawstwa Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu w latach 2015-2018 w ramach projektu badawczego „Mobilność: media, praktyki miejskie i kultura studencka” (NCN OPUS 7 nr 2014/13/B/HS2/00109). Prace prowadził zespół badawczy w składzie: Magdalena Kamińska, Marianna Michałowska, Agata Skórzyńska, Jadwiga Zimpel, Jacek Zydorowicz, Tomasz Żaglewski we współpracy ze studentami kulturoznawstwa. Analizowaliśmy przede wszystkim doświadczenia powszednie: między innymi sposoby komunikacji z innymi, tryby autoprezentacji, dynamikę mieszkania i jego zmiany, a także dokumentowanie własnej codzienności na portalach społecznościowych. W trakcie badań wyłoniły się cztery podstawowe obszary badań nad mobilnością:
1) zachodzące za sprawą mediów mobilnych przeobrażenia w obszarze komunikacji kulturowej,
2) transformacje doświadczenia prywatności i intymności,
3) znaczenie miejsca i miasta oraz
4) rozumienie zagadnienia kultury studenckiej.
W książce przedstawiliśmy szeroki wachlarz metod wizualno-narracyjnych, wykorzystywanych w badaniach mobilności, takich jak: analiza treści, netnografia, badania aktywistyczne i uczestniczące, narracyjne (wywiady online, storytelling), metody wizualne (fotoeseje, filmy, mapy wyobrażeniowe i topograficzne), zaznaczając, że najczęściej repertuar sposobów badania obejmuje więcej niż jedną technikę. Ich zastosowanie zilustrowaliśmy przykładami badań przeprowadzonych w latach 2015-2017.

Magdalena Kamińska - Upiór w kamerze. Zarys kulturowej historii filmu grozy.pdf

Jeśli za datę narodzin kina grozy uznać premierę "Studenta z Pragi" Stellana Rye (1913), ten gatu... more Jeśli za datę narodzin kina grozy uznać premierę "Studenta z Pragi" Stellana Rye (1913), ten gatunek filmowy ukończył niedawno sto lat. W tym czasie zdołał okrążyć glob ziemski od Berlina przez Hollywood aż po Tokio. W trakcie tej podróży zuniwersalizował swój język i upowszechnił przekaz, a przenikając przez kolejne filtry kulturowe, ekonomiczne, polityczne i społeczne imponująco wzbogacił swą formalną i treściową ofertę. Ta okrągła, choć umowna rocznica to niewątpliwie dobry moment, by podsumować jego historię.
Autorka jako kulturoznawczyni z wykształcenia, medioznawczyni ze względu na wybraną specjalizację, a prywatnie fanka horroru filmowego, przedstawia unikalną na polskim gruncie monografię skoncentrowaną na tym właśnie gatunku. Rezygnując z modelu leksykonu na rzecz linearnej narracji, prezentuje uporządkowany chronologicznie zarys jego historii, przede wszystkim jednak interpretuje jego rozwój w perspektywie kulturoznawczej. Czyni to, proponując rozumienie horroru jako kolejnego – ani historycznie pierwszego, ani też z pewnością nie ostatniego – medium w łańcuchu remediacji opowieści niesamowitej.