Κενή διαθήκη

Καιρός λοιπόν να επαναλειτουργήσει η «Κενή Διαθήκη» υπό τη συμβολή και ενεργή συμμετοχή της Άρτεμις η οποία ως φαίνεται θα δώσει το στίγμα της εδώ αφού ο διαχειριστής του εν λόγω μπλογκ δηλαδή εγώ ασχολούμαι περισσότερο με το «Ο καιρός είναι εξίσωση». Εύχομαι τα καλύτερα. Και μία διευκρίνιση: Κάθε άρθρο της Άρτεμις δεν σημαίνει απαραιτήτως ότι συμφωνώ σε όσα θα γράφει και θα υποστηρίζει. Τουναντίον, ίσως και να διαφωνώ. Οπότε, οι πιθανές αντιρρήσεις στην συγγραφέα όχι στον διαχειριστή εκτός κι αν τύχει να γράψω εγώ άρθρο!

 

Συγγραφέας η συνεργάτης Άρτεμις:

Είναι κάποιοι που βλέπουν παντού συνωμοσίες και συνεχώς συνωμοσιολογούν σε κάθε ευκαιρία και ιδιαίτερα  σε  κάθε σημαντική λαϊκή εξέγερση. Έτσι και με τις εξεγέρσεις των λαών της Β. Αφρικής επειδή ακριβώς ήταν από τα μη αναμενόμενα γεγονότα και μάλιστα εν μέσω σοβαρότατης  οικονομικής κρίσης  η εξέγερση πρώτα του λαού της Τυνησίας και στη συνέχεια η εξάπλωση της εν είδει τσουνάμι σε όλες τους λαούς των χωρών της Β Αφρικής κατέπληξε την παγκόσμια κοινότητα και την εξέτρεψε από την αφοσίωση της μέχρι εκείνη τη στιγμή στα οικονομικά των χωρών της ΕΕ και των ΗΠΑ.

Ξαφνικά σαν να ξυπνήσαμε από λήθαργο μας από τον εγωιστικό μας προσανατολισμό αποκλειστικά προς τα “δικά μας” και τα της τσέπης μας, έπεσε σαν κεραυνός εν αιθρία η είδηση της εξέγερσης των “έγχρωμων “ μουσουλμάνων της Β Αφρικής…. Εμείς οι πολιτισμένοι είχαμε απαξιώσει τις ικανότητες αυτών των λαών, λες και η επανάσταση ήταν και είναι  προνόμιο των Ευρωπαίων και Αμερικανών. Μήπως είχαμε αναπτύξει ένα είδος ρατσισμού..? Ξαφνικά συνειδητοποιήσαμε ότι υπάρχουν και αυτοί οι λαοί που η πείνα τους εξώθησε στην εξέγερση και στην επανάσταση. Ξύπνησαν “της γης οι κολασμένοι” και διεκδικούν μερίδιο στο όνειρο για μια καλύτερη ζωή που νομίζαμε ότι είχαμε την αποκλειστικότητα ως λευκοί, ως Δυτικοί και ως αναπτυγμένος κόσμος.

Οι τριτοκοσμικοί που θεωρούνταν μέχρι εκείνη τη στιγμή κάτι σαν υπάνθρωποι ή άνθρωποι τρίτης κατηγορίας, που τους κρατούσαν χειραγωγημένους ηγέτες- αχυράνθρωποι της Δυτικής ματαιοδοξίας, ξαφνικά σήκωσαν κεφάλι και – ώ του θαύματος τα κατάφεραν και μόνοι τους. Ακόμα και οι ίδιοι δεν πίστευαν στα μάτια τους και στις δυνατότητες τους… Είχε φτάσει η κατάλληλη στιγμή, απλά τώρα είναι σωστό το timing για μια ανατροπή των ολιγαρχικών αυτών καθεστώτων … Είναι μια παγκόσμια συγκυρία, γιατί όλοι οι «μεγάλοι» αυτού του κόσμου έχουν να αντιμετωπίσουν τον κίνδυνο οικονομικής κατάρρευσης μέσα στις χώρες τους, από το να κάνουν το χωροφύλακα στους τριτοκοσμικούς….! Η ιστορία επαναλαμβάνεται όπως με τους Έλληνες του 1821 που τα κατάφεραν απέναντι σε μια πανίσχυρη Υψηλή Πύλη, εκμεταλλευόμενοι τις στρατιωτικές συγκυρίες  με την εξέγερση του Αλή Πασά και την ανυπαρξία ικανού τουρκικού στόλου για να αντιμετωπίσουν τους μπουρλοτιέρηδες του  Κανάρη και του Υδραίου Μιαούλη….

Στην Υεμένη το αίμα του λαού χύνεται στις πλατείες και στους δρόμους όπως και στο Μπαχρέϊν και, ποιός ξέρει αύριο, πού αλλού θα τρέξει και άλλο αίμα για την ελευθερία… Μοιάζουν σαν να ανακαλύπτουν και αυτοί οι λαοί, για πρώτη φορά στην ιστορία τους, την αξία της ελευθερίας, το πόσο πολύτιμη είναι, και, για πρώτη φορά πάλι, είναι έτοιμοι να πληρώσουν το τίμημα της…!

Στην περίπτωση όμως της Λιβύης διακρίνεται μια ειδοποιός διαφορά. Εδώ σε αντίθεση με τις άλλες χώρες, ο λαός εξεγείρεται και μάλιστα ενόπλως…Με την έννοια αυτή, ομιλούμε μάλλον για εμφύλιο πόλεμο, και μάλιστα «ανένδοτο» καθόσον, οι εξεγερμένοι δεν δέχθηκαν από την αρχή κανένα διάλογο, ούτε βέβαια και ο Καντάφι…

Όσον αφορά την παρέμβαση της Γαλλίας, Βρετανίας και λοιπών χωρών, εκ πρώτης όψεως φαίνεται να παρεμβαίνουν υπέρ του αδύναμου μέρους δηλαδή των εξεγερμένων πολιτών, που έχουν ελάχιστα και μικρής ισχύος όπλα ενώ δέχονταν ανελέητη επίθεση από το πάνοπλο καθεστώς Καντάφι. Αυτός εξακολουθεί να παίζει διπλό παιχνίδι με τη διεθνή γνώμη, λέγοντας ότι «διέταξα παύση πυρός», ενώ ταυτόχρονα οι πολίτες διαμαρτύρονται για το ανελέητο σφυροκόπημα τους. Επιπλέον εξακολουθεί να βάλει  κατά χιλιάδων αμάχων, ακόμη και κατά νοσοκομειακών μονάδων, με θύματα άοπλους ή και τραυματισμένους πολίτες και μικρά παιδιά, που πολλές φορές είναι εγκλωβισμένοι και προσπαθούν να βρουν έξοδο διαφυγής από την φρενήρη αυτή πολεμική κατάσταση.

Το γεγονός της ανελέητης επίθεσης του Καντάφι, ως ηγέτη μιας χώρας, που στρέφεται κατά του ίδιου του λαού του και μάλιστα κατά άοπλων αμάχων, αυτό και μόνο το στοιχείο είναι τόσο φρικτό, που καμιά ηθική και κανένα πολεμικό δίκαιο δεν το συγχωρεί. Κατά τη διάσταση αυτή, και μόνο, δεχόμαστε κατά κάποιο τρόπο και μπορούμε να δικαιολογήσουμε την παρέμβαση των ξένων δυνάμεων …Το θέμα όμως που ανακύπτει είναι, τι γίνεται μετά….! Ο Καντάφι παίζει το τελευταίο του χαρτί μετά τους τελευταίους λεονταρισμούς του… Και μάλλον τελικά, ο λαός του θα  πληρώσει ακόμη πιο ακριβά και τους δικούς του χειρισμούς αλλά, και την παρέμβαση των ξένων, γιατί θα ζητηθούν σκληρά ανταλλάγματα, αν αυτό δεν έχει ήδη γίνει …

ΚΑΛΗ  ΕΠΙΤΥΧΙΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ τους εξεγερμένους….!

Επεισόδια μεταξύ ειρηνικών διαδηλωτών και αστυνομίας σημειώθηκαν χτές στο Ντερμπάν της Νότιας Αφρικής όπου έχει την τιμητική της φιλοξενώντας το ποδοσφαιρικό θέαμα του Μουντιάλ. Πρωταγωνιστές των διαδηλώσεων, εννοείται πως ήταν οι εργαζόμενοι στα μεγάλα κατασκευαστικά έργα που διενεργήθηκαν για την ομαλή διεξαγωγή του Μουντιάλ. Τα αιτήματα τους η καταβολή των δεδουλευμένων αλλά και οι πολύ χαμηλοί μισθοί τους, πράγμα που τους οδήγησε να κάνουν αρκετές διαδηλώσεις και πριν την έναρξη του ποδοσφαρικού θεάματος καθώς οι συνθήκες εργασίας είναι επιεικώς απαράδεκτες γεγονός που τους κρατά σε συνεχή διαμάχη με την οργανωτική αρχή!Τραυματισμός μίας γυναίκας από την χρησιμοποίηση της Αστυνομίας πλαστικών σφαιρών.

Οι μνήμες του 1968 ξεπροβάλλουν στο μυαλό μου(απ αυτά που έχω διαβάσει προφανώς) και αναρωτιέμαι αν η ανθρώπινη ζωή έχει κάποια έστω υποτωπώδη αξία μπροστά στα οικονομικά συμφέροντα της διεθνοποιημένης οικονομίας της αγοράς. Λίγες μέρες πριν την έναρξη των ολυμπιακών αγώνων του Μεξικού το 68, η αστυνομία άνοιξε πυρ εναντίον 15000 ειρηνικών διαδηλωτών που κρατούσαν κόκκινα γαρίφαλα και διαμαρτύρονταν για το ότι είχε εισέλθει δια της βίας στρατός μέσα στο μεγαλύτερο πανεπιστήμιο της χώρας. Το αποτέλεσμα προκαλεί κατάθλιψη. Οι νεκροί πάνω από 3000, αν και ποτέ δεν γνωστοποιήθηκε ο ακριβής αριθμός τους. Δεν έγινε διεθνώς γνωστό το γεγονός ενώ την επόμενη ημέρα ύστερα από τις επίμονες προσπάθειες των διοργανωτών, ήταν τα πάντα πεντακάθαρα σα να μην συνέβη ποτέ τίποτα!Λένε ότι τα συμβόλαια που είχαν υπογραφεί με χορηγούς και τα διάφορα οικονομικά συμφέροντα υπερίσχυσαν και έτσι εμείς θυμόμαστε σήμερα τους πετυχημένους Αγώνες του Μεξικού… Αίσχος, οδύνη και θυμός.

Όχι, ευχαριστώ δεν είμαι φίλος! Ωραίο το θέαμα, ωραία και η προβολή μίας χώρας από τέτοιες παγκόσμιες εκδηλώσεις, ακόμα καλύτερα για τις οικονομικές ελίτ που επωφελούνται από αυτές τις διοργανώσεις του θεάματος όπως επίσης και από τα λίγα προνομιούχα κοινωνικά στρώματα που δρέπουν τα οφέλη του τουρισμού αλλά μπροστά στην ανθρώπινη ζωή και αξιοπρέπεια δεν μετρά τίποτα…

http://www.sport.gr/default.asp?pid=4&aid=67083

Μίσος. Έτσι χτίζεται μία ισχυρή στρατιωτική δύναμη. Μίσος. Για να υπάρχει συνοχή σε μία ομάδα ανθρώπων με κάποια κοινά χαρακτηριστικά. Το κράτος οργανώνει τους πολίτες του έτσι ώστε αυτοί να μην μπορούν να το ανατρέψουν. Οι θεσμοί του κράτους, η κυρίαρχη Θρησκεία του, όλα ταγμένα στην υπηρεσία της υπό όρους ελευθερίας της κοινωνίας. Αν δεν υπήρχε το μίσος, η απανθρωπιά του ανθρώπου αλλά και η κακόγουστη, ευτελής σκέψη του τότε ίσως οι θρησκείες του κόσμου όπως φυσικά και άλλες εκδοχές μίας ομάδας με κοινά χαρακτηριστικά θα ήταν σίγουρα καλύτερες, πιο ποιοτικές. Όχι, δεν είναι ότι δεν θα υπήρχαν καθόλου, όπως πολλοί θεωρούν πχ για τη θρησκεία. Θα υπήρχε, διότι ο εγκέφαλος μας είναι τέτοιος που δύναται να την περιέχει. Αλλά η οργάνωση του μίσους, να δημιουργείς δηλ τον στρατό από τη «δημοκρατία» είναι απεχθές.

Στην παρέλαση τη χτεσινή, οι ειδικές δυνάμεις της Ελλάδας είχαν τη τιμητική τους. Μάλιστα, κατά τη διάρκεια της περέλασης αυτών, μετά την επίσημη, αποφάσισαν να κάνουν ένα είδος πορείας. Το θέμα της οποίας ήταν το «ποιος δικαιούται να λέγεται έλληνας και ποιος όχι». Μείζον θέμα που απασχολεί τις ειδικές δυνάμεις της χώρας (σας).Πως αλλιώς θα ήταν έτοιμοι να πολεμήσουν; Τα σύμβολα αποκτούν ικανότητες να σφάζουν ανθρώπους, δυστυχώς αποδεδειγμένα στην ανθρώπινη ιστορία.

Το σύνθημα των «βατραχανθρώπων», διόλου ατυχής ο τίτλος, ή μάλλον ένα από τα συνθήματα τους ήταν «Τους λένε «Σκοπιανούς», τους λένε Αλβανούς, τα ρούχα μου θα ράψω με δέρματ’ απ’ αυτούς».
Ουδέν σχόλιον. Οι βάτραχοι είναι έτσι εκπαιδευμένοι από τους αρχιβατράχους του κράτους. Πατρίς και Θρησκεία. Αλίμονο σε όσους τις κριτικάρουν, αλίμονο σε όσους δεν υποτάσσονται.Το ναρκωτικό, που λέγεται μίσος γεννά τη βία…….και ξέρουν καλά οι έχοντες να το πουλούν.

http://www.enet.gr/?i=news.el.ellada&id=145379

Αίφνης όλοι ασχολούνται με την Χώρα μας. Όλοι προσπαθούν να βρουν λύση για το τεράστιο οικονομικό πρόβλημα του λαού της Ελλάδας, διότι οι έχοντες δεν εχουν πρόβλημα, εξάλλου αυτοί το δημιούργησαν το πρόβλημα και αυτοί θα επωφεληθούν από αυτό! Και όταν λέω έχοντες δεν εννοώ μόνο τους ντόπιους αλλά και τους ξένους. Η ΕΕ πασχίζει να βοηθήσει την Ελλάδα εκτός της ισχυρής Γερμανίας. Θέλουν πράγματι να βοηθήσουν ή μήπως εποφθαλμιούν την κρίση που περνά η χώρα μας ώστε να βγουν αυτοί ισχυρότεροι; Κοιτάξτε τι γίνεται στην άλλη Ήπειρο της γης, πέρα του ατλαντικού. Υπάρχουν οι ΗΠΑ και από κάτω της όσοι δεν ευνοούνται από την δύναμη της σε όλα τα επίπεδα! Γιατί να μην γίνει και η Ευρώπη έτσι; Το προβλέπει κάποια συνθήκη αυτό; Κι αν ναι, είναι πρόθυμοι όλοι να το τηρήσουν; Φυσικά και όχι! Και αν απειλούμαστε να βγούμε εκτός Ευρώπης, στην πραγματικότητα δεν είναι απειλή αλλά ευλογία, που όμως δεν πρόκειται να γίνει ποτέ….

http://www.enet.gr/?i=news.el.politikh&id=144711

Αρθρογράφος:Άρτεμις

Με το μετέωρο βήμα του πελαργού μπορεί κάποιος να προσομοιάσει το βήμα, που κάνει η ΝΔ σαν κομματική παράταξη, με την εκλογή του Αντώνη Σαμαρά στην προεδρία της ΝΔ. Και αυτό επειδή με την εκλογή αυτή η ΝΔ έκανε ένα αισιόδοξο βήμα προς τον εκδημοκρατισμό της εσωτερικής της οργάνωσης ως σύγχρονου πολιτικού κόμματος, κλείνοντας την πόρτα στα παλιά “τζάκια” και ανοίγοντας το δρόμο σε πιο γνήσιες πολιτικοκοινωνικές διαδικασίες. Με τον τρόπο αυτό απομακρύνει τις παρωπίδες που την ήθελαν ένα κόμμα που χαλιναγωγείται από λίγους και εκλεκτούς “κληρονομικώ δικαιώματι”.

Το γεγονός οτι ψήφισαν περισσότεροι πολίτες στην εκλογή προέδρου της ΝΔ απο ό,τι στην εκλογή του Προέδρου του ΠΑΣΟΚ, συνέβη γιατί το κλίμα είχε πολωθεί περισσότερο μεταξύ των υποψηφίων αρχηγών. Η ΝΔ ήταν ανέκαθεν και παραδοσιακά, κόμμα των “τζακιών” και των “φατριών” και οι ψηφοφόροι της ήταν πάντα, είτε πολίτες με οικονομική δύναμη είτε δουλοπρεπώς εξαρτώμενοι σε αυτούς που κατείχαν αυτή τη δύναμη. Οι Νεοδημοκράτες μετά την αξιολύπητη διακυβέρνηση απο τον ανηψιό του ιδρυτή της, θέλησαν να τιμωρήσουν τα “τζάκια” αυτά γιατί συνειδητοποίησαν οτι αυτά ήταν υπεύθυνα για την ηθική κατάπτωση που επέβαλαν σε μια παράταξη μέσω της διαφθοράς στα κυβερνητικά κλιμάκια και την εμπλοκή τους με οικονομικά συμφέροντα του “βαθέως” κράτους της δεξιάς, όπου εμπλέκεται και το μεγαλύτερο μέρος της “Εκκλησίας” και των εκπροσώπων της δηλαδή του χριστιανικού ιερατείου. Οικονομικά σκάνδαλα Μητροπολιτών, Μοναχών και δη Αγιορειτών και άλλων τοιούτων, εξαγρίωσαν, εκτός των άλλων και τους οπαδούς της παράταξης αυτής που την θέλει βαθιά θρησκευόμενη καθόσον η προκλητική συμπεριφορά πολιτικών και ιερατείου προσέβαλαν το “φιλότιμο” και την ηθική τους συνείδηση. Οι ψηφοφόροι της αφυπνίστηκαν και συνειδητοποιώντας την ηθική κατάπτωση της παράταξης από τους μέχρι σήμερα ηγέτες της, απαίτησαν την αλλαγή κάνοντας μεταστροφή απο τα εσκαμμένα και επέλεξαν κάποιον μέσα από τα σπλάχνα του λαού της δεξιάς, χωρίς ένδοξους προγόνους του παρελθόντος και τζάκια…!

Έτσι αποκήρυξαν το πελατειακό τρόπο οργάνωσης του κόμματος τους. Ο Α. Σαμαράς αναμένεται να δώσει νέα ταυτότητα στην ΝΔ και να θέσει νέες ιδεολογικές βάσεις στη δεξιά παράταξη, ενόψει και του συνεδρίου τους την άνοιξη του τρέχοντος έτους 2010. Με τον τρόπο αυτό ευελπιστούμε οτι θα σηματοδοτήσει ένα νέο κύκλο αντιπολιτευτικής αντιπαράθεσης στο κοινοβουλευτικό μας σύστημα και θα εισαγάγει νέο πολιτικό ήθος ώστε η αντιπολίτευση να είναι πιο γόνιμη και εποικοδομητική, στοχεύοντας στην αναβάθμιση του πολιτικού βίου της χώρας μας, που για καιρό είχε βυθισθεί στο “τέλμα” και τη διαφθορά με την ανοχή και πολλές φορές την συνενοχή των πολιτικών δυνάμεων .Εν κατακλείδι αυτό που συνέβη στη Ν.Δ, ας μου επιτραπεί να πω από αυτό εδώ το βήμα, οτι είναι μια έκφραση της γενικότερης μεταστροφής των λαών σε ηγέτες με πιο ανθρωποκεντρικές και πρακτικές λύσεις στα προβλήματα τους μακριά από “τιτλούχους” και ανθρώπους με officia και κληρονομικώ δικαιώματι διαδόχους, που αποτελούσαν τα “βαρίδια” του παρελθόντος που ανέκοπταν συνεχώς το δρόμο στην ανανέωση και την αναγέννηση της κοινωνίας….! Πρόκειται γενικότερα για την επερχόμενη ταφόπλακα στο θεσμό των τυραννικών, μοναρχικών και αυταρχικών καθεστώτων στην Ευρώπη και όλον τον πολιτισμένο κόσμο.

Με περίσσια χαρά έχω την τιμή να ανακοινώσω ότι από εδώ και στο εξής θα δημοσιεύονται πέρα από τα δικά μου άρθρα, και αυτά της Άρτεμις ούτως ώστε να εμπλουτίσω όσον το δυνατόν περισσότερο τον χώρο, βασιζόμενος στην γνώση και την οξυδέρκεια της.

Αρθρογράφος:Άρτεμις

Οι συνδικαλιστές της ΑΔΕΔΥ στρεφόμενοι κατά της εξίσωσης των ορίων ηλικίας, υποστηρίζουν οτι “οι γυναίκες δημόσιοι υπάλληλοι καταδικάζονται να μείνουν στο Δημόσιο μέχρι τα 55 χρόνια τους με μειωμένη σύνταξη ή μέχρι τα 65 χρόνια τους με πλήρη σύνταξη” ..! Αυτή η συμπεριφορά τους αποτελεί πρόκληση για την ελληνική κοινωνία και να σκεφτεί κανείς οτι μέχρι σήμερα υπήρχαν γυναίκες που έβγαιναν στη σύνταξη από 40 ή 45 ετών….!!! Σε αντιδιαστολή με πλήθος γυναικών στον ιδιωτικό τομέα, οι οποίες βρίσκονται κατά διαστήματα σε αναζήτηση εργασίας και ζουν στην εργασιακή ανασφάλεια συνεχώς, με ο,τι μπορεί να σημαίνει για τη ζωή τους. Αυτή η ανισότητα λοιπόν πρέπει να σταματήσει, είτε αφορά το ίδιο φυλο, είτε διαφορετικό και μάλιστα, αυτή την εποχή που η απασχόληση έχει φτάσει να θεωρείται “προνόμιο” ιδιαίτερα μεταξύ των νεώτερων σε ηλικία.

Θεωρείται πλέον σκάνδαλο οι δημόσιοι υπάλληλοι να μένουν στο απειρόβλητο ως “οι βολεμένοι του συστήματος” και οι λοιποί, εργαζόμενοι ή μη, “γαία πυρί μειχθήτω” χωρίς ντροπή και κοινωνική ευαισθησία για τους “άλλους”…!!! Επιτέλους πρέπει να γίνει συνείδηση οτι, είτε αρέσει είτε όχι, η ελληνική κοινωνία βρίσκεται σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης και όλοι πρέπει να κάνουμε υποχωρήσεις στο μέτρο που αρμόζει στον κάθε απασχολούμενο, προκειμένου να βοηθηθούν οι ασθενέστεροι, με απώτερο σκοπό την εξισορρόπηση και σταθεροποίηση της δομής της ελληνικής κοινωνίας, που κινδυνεύει από την οικονομική αστάθεια και αβεβαιότητα.

Στα πλαίσια όλων των παραπάνω το προνόμιο της μονιμότητας των δημοσίων υπάλληλων θα πρέπει να επανεξετασθεί και να τεθεί σε νέες βάσεις… Η εργασία δεν είναι εξαναγκασμός …. Όποιος δεν θέλει να εργάζεται μετά τα 45 ή 50 του χρόνια να φεύγει για να καταλάβει κάποιος άλλος, που έχει ανάγκη να απασχοληθεί και διαθέτει τα ίδια ή περισσότερα από αυτόν προσόντα για τη θέση αυτή, στην αλυσίδα της απασχόλησης …

Τα χρόνια των παχιών αγελάδων για τους δημοσίους υπαλλήλους έχουν περάσει και πρέπει να κοιτάξουν την πραγματικότητα και να λειτουργήσει το Δημόσιο πάνω σε νέες βάσεις, πιο οργανωμένες συγκροτημένες και συσπειρωμένοι οι φορείς του σε μια νέα δημοσιονομική πολιτική με γνώμονα την εξυπηρέτηση του κοινωνικού συμφέροντος, για το κοινό καλό και επιτέλους ανταποδοτικά. Πρέπει να σταματήσει ο Δημόσιος τομέας να είναι “ξέφραγο αμπέλι” και όποιος έχει ¨μπάρμπα στην Κορώνη” να μπαίνει και να το παίζει σύμβουλος ή βοηθός του βοηθού, που πολλές φορές δεν έχει, ούτε αντικείμενο εργασίας, ούτε γραφείο να κάτσει…! Αυτές οι γελοιότητες πρέπει να σταματήσουν.

Ήλθε πλέον η στιγμή που η ελληνική κοινωνία πρέπει να διώξει απο πάνω της το ραγιαδισμό, που της επιβάλλει η νοοτροπία του ρουσφετιού και να ατενίσει το μέλλον αξιοκρατικά, με σιγουριά και συνέπεια.