…και θα σας βάλει και μιά υπογραφή ο διευθυντής και τελειώσατε…

-Που είναι ο Διευθυντής;

– Στον Τέταρτο (από τον οποίο μόλις έχω κατέβει και στον οποίον έχω ανέβει άλλες δύο φορές τα τελευταία 10 λεπτά με τα πόδια)

Πάω στον Τέταρτο

– Ο Κύριος Διευθυντής;

– Απουσιάζει, είναι σε άδεια.

Κατεβαίνω.

– Ο Διευθυντής απουσιάζει.

– Το ξέρω.

– Μα…γιατί με στείλατε;

– Έπρεπε να πάτε στην προϊσταμένη που τον αναπληρώνει. Δεν το ξέρατε;

– Όχι

– Κακώς.

Ξαναπάω στον τέταρτο (και επειδή είχα σαφείς οδηγίες να ΜΗΝ μαλώσω, παίρνω και ένα Lexotanil των 3 ml (ροζ) στην σκάλα.

Επιστρέφω.

– Ορίστε.

– Δεν το πρωτοκολλήσατε όμως.

– Μα δεν μου είπατε!!!

– Το προηγούμενο δεν το πρωτοκολλήσατε;

– Ναι

– Δεν είναι λογικό να πρωτοκολλήσετε και αυτό;

(λογικό; λογικό θα ήταν να έρθω με το αλυσοπρίονο αλλά δεν γαμείς)

Ξανά στον Τέταρτο.

Ξανά κάτω.

– Στρογγυλή σφραγίδα δεν βάλατε.

– Μα δεν μου είπατε.

Ξαναπάω στο πρωτόκολλο στον τέταρτο.

– Μιά στρογγυλή σφραγίδα εδώ.

– Δεν χρειάζεται.

– Μα μου το ζήτησαν από κάτω.

Ξεκινά διάλογος μεταξύ των τεσσάρων ατόμων που είναι στο πρωτόκολλο. Αποφασίζουν ότι δεν χρειάζεται.

– Ξαναπάω κάτω.

– Δεν χρειάζεται.

Ξεκινά διάλογος μεταξύ των έξι ατόμων που είναι στο γραφείο. Αποφασίζουν ότι δεν είναι σίγουροι εάν χρειάζεται.

– Ανέβα στον τέταρτο που είναι ο Διευθυντής και εάν χρειάζεται θα την βάλει εκείνος.

– Μα ο Διευθυντής απουσιάζει.

– Αφού είπαμε, να πάτε στην προϊσταμένη που τον αναπληρώνει.

Μία ώρα μετά παραγγέλνω μία τεκίλα στο μπαρ δίπλα από το Ταμείο.

– Πρωί πρωί τεκίλα ρε φίλε;

– Ήμουν δίπλα…στο Ταμείο.

– ΟΚ κατάλαβα…