Το 1977 ήταν δύσκολη χρονιά για κάποιους ανθρώπους που τότε (στην ΣΤ’ Δημοτικού) θαύμαζα.
Δεκαπενταύγουστο πέθανε (;) ο Elvis και ανήμερα Χριστουγέννων ο Charlie Chaplin.
Ο Presley είναι η πιο παλιά μου ανάμνηση να χορεύω (έχω ακόμα τα 45άρια και τα LP της μάνας μου που τον άκουγε με μανία) και ο Σαρλώ, η πιο παλιά μου ανάμνηση να γελάω με κάτι εκτός από τους γονείς μου. (το να γελάω μόνος μου το έπαθα μεγάλος…)
Σαν σήμερα λοιπόν, έφυγε ο Charlie Chaplin (η έκφραση ελαφρύ το χώμα που τον σκεπάζει εδώ έχει μάλλον καθαρά συμβολική σημασία, γιατί τον έθαψαν τελικά κάτω από δύο μέτρα τσιμέντο ένεκα που ένα χρόνο μετά τον θάνατο του, κάποιοι κλέψαν την σωρό του και ζητούσαν λύτρα!!!)
Ακολουθεί μύά μεγάλη ταινία που δείχνει πως κάποιος (μεγάλος) καλλιτέχνης κάνει αντίσταση μέσα από την τέχνη. (Ακούς Ελληνική κρατικοδίαιτη, πουλημένη διανόηση; Ακούω να λες)
.
The Great Dictator
Monthly Archives: Δεκεμβρίου 2011
Say it Loud Mr James Brown
Πέντε χρόνια από τότε που έφυγε ένας περήφανος μαύρος.
Μάγκας ως το τέλος.
.
Joe Strummer The Punk Rock Warlord
9 χρόνια από τον θάνατο του
Το ντοκιμαντέρ για την ζωή του εδώ:
.
No.50 – No.21 Results Rockin’ The Vote 2011 via All Gone
O All Gone έβγαλε τα πρώτα αποτελέσματα της blogovision.
| 21. Lykke Li “Wounded Rhymes” (26 bloggers) | 340 |
| 22. Feist “Metals” (26 bloggers) | 338 |
| 23. Jamie Woon “Mirrorwriting” (20 bloggers) | 329 |
| 24. Arctic Monkeys “Suck It And See” (23 bloggers) | 326 |
| 25. Kate Bush “50 Words For Snow” (20 bloggers) | 325 |
| 26. Boy “Ηλιοθεραπεία” (15 bloggers) | 324 |
| 27. Rapture “In The Grace Of Your Love” (26 bloggers) | 281 |
| 28. Iron & Wine “Kiss Each Other Clean” (19 bloggers) | 280 |
| 29. Mogwai “Hardcore Will Never Die, But You Will” (22 bloggers) | 274 |
| 30. Bjork “Biophillia” (18 bloggers) | 269 |
| 31. Fleet Foxes “Helpnessness Blues” (27 bloggers) | 251 |
| 32. Kills “Blood Pressures” (20 bloggers) | 238 |
| 33. Josh T. Pearson “Last Of The Country Gentlemen” (17 bloggers) | 236 |
| 34. Still Corners “Creatures Of An Hour” (17 bloggers) | 233 |
| 35. Horrors “Skying” (20 bloggers) | 226 |
| 36. Peaking Lights “936″ (16 bloggers) | 226 |
| 37. Raphael Saadiq “Stone Rollin’” (12 bloggers) | 214 |
| 38. Crystal Stilts “In Love With Oblivion” (16 bloggers) | 212 |
| 39. Battles “Gloss Drop” (12 bloggers) | 211 |
| 40. Vaccines “What Did You Expect From” (20 bloggers) | 205 |
| 41. Gang Gang Dance “Eye Contact” (12 bloogers) | 201 |
| 42. Zomby “Dedication” (16 bloggers) | 199 |
| 43. Kasabian “Velociprator” (12 bloggers) | 198 |
| 44. Men “Leave Home” (13 bloggers) | 198 |
| 45. Austra “Feel It Break” (17 bloggers) | 190 |
| 46. Antlers “Burst Apart” (18 bloggers) | 189 |
| 47. Foo Fighters “Wastin Light” (9 bloggers) | 182 |
| 48. Tune Yards “Who Kill” (10 bloggers) | 181 |
| 49. Foster The People “Torches” (16 Bloggers) | 171 |
| 50. Real Estate “Days” (14 Bloggers) | 167 |
Ο ήλιος του χειμώνα @ Μυθιστορία
.
no.1
Πως διαλέγεις έναν δίσκο για «καλύτερο της χρονιάς»; Ποια είναι τα κριτήρια που βάζει κάποιος για να ξεχωρίσει έναν και μοναδικό δίσκο από τους χιλιάδες που κυκλοφορούν κάθε χρόνο;
Είναι ο δίσκος που φέρνει κάτι καινούργιο στη μουσική; (καλά αυτό έχει να συμβεί καμιά 15αρια χρόνια)
Είναι ο δίσκος της αγαπημένης σου μπάντας που περίμενες πως και πως; (αυτό μάλλον συμβαίνει κατά κόρον στη blogovision)
Είναι ο δίσκος που σου πιπίλισαν το μυαλό για ένα χρόνο οι κριτικές ή/και το hype; (και αυτό παίζει)
Είναι ο δίσκος που άκουσες πιο πολλές φορές;
ή είναι ο δίσκος που (έτσι και είσαι Dj) έπαιξες πιο πολλές φορές;
Δύσκολο το ερώτημα και άλλωστε Άβυσσος η ψυχή του μουσικόφιλου.
Το 2007 το Νο 1 μου (στο countdown όπως το λέγαμε τότε) ήταν ο δίσκος που μόλις άκουσα έβαλα τα κλάματα (fact). Το soundtrack της ταινίας The Assassination Of Jesse James. Αγόρασα το CD 5 φορές (!!! 1 για μένα και 4 για δώρο). Δεν το έπαιξα ποτέ σε μαγαζί, τον ακούω το πολύ μια φορά τον χρόνο και χαίρομαι που τον έχω και ξέρω ότι υπάρχει.
Το 2008 ήταν άλλη περίπτωση. Σε μια πολύ καλή χρονιά, με δίσκους από αγαπημένες μπάντες αλλά και με εξαιρετικά ντεμπούτα (Get Well Soon, The Last Shadow Puppets, Poni Hoax, MGMT) βγήκε ένας δίσκος ΑΠΟ ΤΟ ΠΟΥΘΕΝΑ (συγκεκριμένα από παντού). Το Golden Hour των Firewater.
Πολυεθνικός δίσκος (ουδεμία σχέση με ότι ακούω), που με άφησε κόκαλο. Τον αγόρασα, έχω ξεσκιστεί εδώ και 4 χρόνια να τον παίζω, έκανα τα πάντα για να γίνει γνωστός και στα μαγαζιά και στο (RIP) PostRadio(και από ότι κατάλαβα στα δύο live που έκανε ο Todd A στην Σαλονίκη, τα κατάφερα).
Το 2009 την πάτησα. Με έφαγε η τρεντίλα αλλά και ότι είχα ρίξει το βάρος στην εικοσάδα της δεκαετίας.
Έβαλα στο #1 το Exploding Head των A Place to Bury Strangers. Καλός δίσκος, δεν λέω, αλλά ούτε τον αγόρασα, ούτε τον έπαιξα ιδιαίτερα και από τότε δεν θυμάμαι ούτε ένα κομμάτι.
Πέρυσι τα πράγματα ήταν απλά.
Μόλις άκουσα το Congratulations των MGMT κατάλαβα ότι είναι ο δίσκος της χρονιάς (και όχι μόνον της χρονιάς). Τον έχω σε διπλό special edition βινύλιο τον ακούω, τον βάζω ακόμα και στο σπίτι στο MK2 και τον ευχαριστιέμαι.
Φέτος;
Φέτος ο δίσκος που έκανε την διαφορά στα αυτιά μου ανήκει σε όλες σχεδόν τις κατηγορίες που έχω ορίσει.
Είναι ο δίσκος που έχω ακούσει πιο πολύ φέτος, με το τραγούδι που έχω ακούσει πιο πολλές φορές, ανοίγω και κλείνω τα set μου με αυτόν, ΄σέβομαι και εκτιμώ τον μάστορα ο οποίος με τον έναν ή τον άλλο τρόπο κάθε χρόνο είναι στις λίστες μου και υπάρχει και ένα σχετικό hype γύρω από αυτόν.
Το #1 μου για φέτος είναι το ROME.
Danger Mouse & Daniele Luppi
.
Ατμόσφαιρα spaghetti western, μουσική που σε ταξιδεύει, τέσσερα εξαιρετικά τραγούδια, ένα concept album που βγήκε λες και δεν υπάρχει τίποτα γύρω του.
(yes Darling, but is this art Punk? α) όχι δεν είναι, είναι εκτός τόπου και χρόνου. β) είναι, γιατί είναι στην κοσμάρα του)
Και του χρόνου.
(άντε τώρα πάμε για blogovision rehab)
.
no20. Hugh Laurie – Let Them Talk
no19. Wild Flag – Wild Flag
no.18 Cat’s Eyes – Cat’s Eyes
no17. S.C.U.M – Again into Eyes
no.16 The Chemical Brothers – Hanna (soundtrack)
no.15 Fleet Foxes – Helplessness Blues
no.14 Veronica Falls – Veronica Falls
no.13 The Feelies – Here Before
no.12 The Vaccines – What Did You Expect from the Vaccines?
no.11 The Pains Of Being Pure At Heart – Belong
no.10 Yuck – Yuck
no.9 Beirut – The Rip Tide
no.8 Gang of Four – Content
no.7 The Dø – Both Ways Open Jaws
no.6 The Rapture – In the Grace of Your Love
no.5 The Horrors – Skying
no.4 Mogwai – Hardcore Will Never Die, But You Will
no.3 The Dears – Degeneration Street
no.2 The Fall – Ersatz GB
Γιατί ακούω Fall (και γιατί στο #2)
Ακούω Fall εδώ και 31 χρόνια.
Είναι τόσο πολλά που δεν θυμάμαι ούτε γιατί ούτε πως ξεκίνησα να τους ακούω.
Μου άρεσαν από την αρχή, αλλά όχι τόσο που να κατέβω στην Αθήνα το 1982 όταν έπαιξαν με Birthday Party και New Order. (Η πιο μεγάλη μαλακία της ζωής μου, τους BP τότε δεν τους ήξερα και τους New Order δεν τους χώνευα).
Και μετά ήρθε το Perverted by Language, με δύο από τα πιο αγαπημένα μου τραγούδια ever. Το μεγαλειώδες Smile και το αριστουργηματικό Hotel Blöedel και άρχισα έτσι να μπαίνω στον «Υπέροχο και Τρομακτικό Κόσμο των Fall».
Υπέροχο, γιατί είναι αυτός ο τύπος ο Mark E. Smith που ξέρει τα πάντα, γράφει στίχους που λένε την άποψη του για την μουσική, την εργατική τάξη, την τέχνη, το ποδόσφαιρο, το Μάντσεστερ και διάφορα ακατάληπτα κατανοητά μόνον από τον ίδιο. Είναι ο τύπος που δίνει τις καλύτερες συνεντεύξεις που μπορεί να δώσει κάποιος. Είναι ο τύπος που ενώ είναι μόνος του θέλει να λέει τους μέχρι στιγμής 46 (αν μετράω σωστά) μουσικούς του, Μπάντα.
Τρομακτικό, γιατί όπως και να το κάνουμε ο Smith είναι ένας ιδιότροπος, αλκοολικός, αλαζόνας τύπος που μπορεί να σπάσει τα νεύρα όλων γύρω του.
Οι Fall έχουν βγάλει 29 στούντιο δίσκους.
Και επειδή σας φαίνονται λίγοι (λέμε τώρα) έχουν βγάλει και 5 μισό studio/μισό Live άλμπουμ.
Α ναι! Και 30 live.
Χμ…και μερικές συλλογές. Μόλις 39…
Σύνολο 104 δίσκους!!!
(προφανώς είναι το μόνο πράγμα που κάνει έτσι; ζει από/γιά αυτό)
Α και δύο δίσκους έβγαλε μόνος του. (και έναν με τους Mouse on Mars σαν Von Südenfed (το #2 μου πριν λίγα χρόνια) (α και έναν D.O.S.E. featuring Mark E. Smith) Α και έναν INCH featuring Mark E. Smith, Α και δύο με τον Ed Blaney) και έχει τραγουδήσει σε καμιά 15αρια δίσκους άλλων γκρουπ
Έχει νόημα σε ποιά θέση ή αν θα βάλεις καν έναν δίσκο των Fall σε μία λίστα;
Όχι βέβαια.
Οι Fall είναι για αυτούς που ακούνε Fall.
Η είσαι μέσα ή δεν είσαι.
Είμαι.
Κοινωνική προσφορά τώρα. Ένα ντοκυμαντέρ του BBC με τίτλο: The Wonderful and Frightening World of Mark E. Smith
In January 2005, Mark E Smith and The Fall (described as «one of the most enigmatic, idiosyncratic and chaotic garage bands of the last 30 years») were the subject of a BBC 4 TV documentary, The Fall: The Wonderful and Frightening World of Mark E Smith.
.
