ΟΚ λένε ότι θα γυρίσουμε στη δραχμή.
Κάποιοι φίλοι έφυγαν και άλλοι ετοιμάζονται για Αυστραλία.
Η Τουρκία κωλοτρίβεται με την Κύπρο.
Εγώ ξυπνάω για να πάω στο σχολείο (τις κόρες αυτήν την φορά, ευτυχώς)
και το πιο ανυπόφορο:
ένας γείτονας εδώ και τρεις μέρες, ακούει στην διαπασών Σταμάτη Κόκοτα και Φίλιππο Νικολάου ασταμάτητα και ΜΕ έχει τρυπήσει τον εγκέφαλο.
Deja Vu
Ο Γκαρής; Ναι ακόμα και ο Γκαρής (α.κ.α Eeyore).
.
…ο Μπουμπλής.
Μάλιστα κύριοι.
Ο Μπουμπλής.
Φεύγει ο Μπουμπλής από την Αργεντινή και 21 χρόνια μετά η χώρα χρεοκοπεί!
Έρχεται στην Ελλάδα η οποία 31 χρόνια μετά χρεοκοπεί ΚΑΙ αυτή.
(πέρασε και από την Κύπρο οπότε προβλέπω κατά το 2021 τα Ελληνικά ριάλιτυ να αποτελούνται μόνον με παίκτες από την Μεγαλόνησον που θα έρθουν να πάρουν τα ριάλια από τα ριάλιτι (καλά καταπληκτικό αυτό που έγραψα) για να ξεχρεώσουν.
Τυχαία όλα αυτά;
Δεν νομίζω.
Ύποπτα θα έλεγα.
Για ποιό λόγο άραγε άλλαξε το όνομα του;
Ξεκίνησε από την Αργεντινή σαν Ρότσα, έφτασε εδώ σαν Μπουμπλής και αφότου έσπειρε τον σπόρο της χρεοκοπίας ξανάγινε Ρότσα. (ούτε είναι τυχαίο που οι ξένοι οι οποίοι ως γνωστόν θέλουν να μας καταστρέψουν, τον άφησαν να φτάσει στα ημιτελικά του Champions League. Δεν μας ξεγελάτε ρε)
Έπρεπε από τότε να δούμε τα σημάδια αλλά που.
Μας υπνώτισε με την μαγική του κιθάρα και μας αποπροσανατόλισε.
.
.
ΥΓ.Άσχετο. Το μακρινό 1980 η πλαστογραφία δεν ήταν δυσφήμηση του ποδοσφαίρου, όπως και η δωροδοκία ήταν ατιμώρητη. (αν είσαι Παναθηναϊκός βέβαια γιατί τον Ηρακλή για τους ίδιους λόγους τον υποβίβασαν δύο φορές μέσα σε αυτά τα 31 χρόνια)
Γενέθλια για τον Nick Cave σήμερα (54).
Με Boys Next Door, με Birthday Party, με Bad Seeds με Grinderman, μόνος του, με γομενίτσες, με ντραγκς, μe Νανουρίσματα, με θεοληψίες, με πόζα, με…με… 30 χρόνια τώρα ο King Ink είναι ο άνθρωπος που αγαπάμε ή που αγαπάμε να μισούμε (εγώ τα κάνω και τα δύο, γιατρέ μου να θυμηθώ αυτό το διπολικό να το κοιτάξω)
Ακούμε ένα αριστούργημα που δεν έκανε καριέρα.
.
…άρχισα να ζεσταίνομαι.
Έξω βρέχει (και το θέλει και το μακρυμάνικο του)
Να τα μας λέω, αρρώστησα.
Βάζω θερμόμετρο τπτ (ντιπ).
Να σκάω λέμε.
Ανοίγω το παράθυρο (που ήταν κλειστό δλδ για να μην μπαίνει η βροχή μέσα και έρχεται κρύο). Βροχή και κρύο. (Αίμα και Άμμος. Άσχετο αυτό αλλά ΜΕ αρέσει)
Κοιτάω τα site και βλέπω:
.
.
Κατάλαβα.
Πάω στο θερμοστάτη και βλέπω ότι τον είχα αφήσει στους 22 βαθμούς, αυτός κρύωσε και ανέλαβε την πρωτοβουλία να ανάψει τα καλοριφέρ!!! (μάλλον πρέπει να του εξηγήσω τι πάει να πει ΔΝΤ).
Άντε καλό χειμώνα βρε αν και αυτό το Tomorrow is forecast to be Much Warmer than today δεν ΜΕ κάθισε καλά.
Μέτριο ερωτικό δράμα του Francis Lawrence που διαδραματίζεται στα πλαίσια της περιοδείας ενός τσίρκο την διάρκεια της Ύφεσης και της Ποτοαπαγόρευσης.
Ένας (ψιλογκαντέμης) τελειόφοιτος κτηνίατρος πιάνει δουλειά σε ένα τσίρκο και ερωτεύεται την γυναίκα του αφεντικού.
.
.
Καταλύτης στην ιστορία είναι η προσθήκη στις ατραξιόν του τσίρκου ενός θηλυκού, αλκοολικού ελέφαντα που καταλαβαίνει μόνον Πολωνικά.
Όταν το βασικό εύρημα μιας ταινίας είναι ένας θηλυκός, αλκοολικός ελέφαντας που καταλαβαίνει μόνον Πολωνικά και οι χαρακτήρες σου είναι τόσο ρηχοί, όσους οσκαρικούς ηθοποιούς και να μαζέψεις (στην περίπτωση μας την πολύ αγαπημένη μου Reese Witherspoon και τον εξαιρετικό Christoph Waltz) έχεις κάνει απλά μία ταινία για έναν θηλυκό, αλκοολικό ελέφαντα που καταλαβαίνει μόνον Πολωνικά.
Στα χρόνια της δικής μας Ύφεσης θέλει διπλή σκέψη για να ξοδέψεις τα ευρό σου (ή πιθανόν τις δραχμές σου μέχρι να τελειώσω αυτό το ποστ) σε μια αμερικανιά σαν και αυτήν.
(για όποιον δεν βλέπει καλά: Businessmans Disapproves Your Administration!!!)
