Hanna (2011)

Τα Marvel Comics ξεκίνησαν το 1939.
Μετρήστε τώρα πόσες γενιές Αμερικάνων έχουν μεγαλώσει με υπερήρωες. Batman, Spiderman, Superman και καμιά πενηνταριά άλλους.
Λοιπόν αυτήν την ανάγκη για υπερήρωες δεν την ξεπέρασαν ποτέ.
Ακόμα και σήμερα βγαίνουν ταινίες (μπούρδες συνήθως, που σπάνε ταμεία) με τους ήρωες αυτούς.
Υπάρχει βέβαια και μια άλλη σειρά ανίκητων ηρώων που καλύπτει την ανασφάλεια τους, αλλά απευθύνονται σε πιο…ψαγμένους ας πούμε.
Από τον Κούνγκ Φου μέχρι τον James Bond και από τον John Wayne στον Neo του Matrix, αυτή η ανάγκη του μεσσία, του εκλεκτού, του ανίκητου βρίσκει ικανοποίηση (και σαρώνει το box office).
.

.

Η Χάνα λοιπόν είναι ένα κορίτσι/μέρος ενός κρυφού πειράματος που στόχο έχει να δημιουργήσει τον τέλειο πολεμιστή (τόσο πρωτότυπο).
Μιλάει όλες τις γλώσσες τέλεια, ξέρει να επιβιώνει, ξέρει να σκοτώνει, σηκώνει βάρη και δεν κλατάρει.
Ε μετά…λίγο συνομωσιολογία, λίγο CIA, πολλοί φόνοι, διάφορα απίθανα και πάει λέγοντας.
Ε μετά…τελειώνει.
Δεν παθαίνεις και τίποτα άμα την δεις, δεν χάνεις και τίποτα άμα δεν την δεις.
Προσωπικά βαρέθηκα.
Καλύτερα να πάρετε και να ακούσετε το Soundtrack της ταινίας από τους Chemical Brothers που τα σπάει.

Κόλλημα: S.C.U.M – Whitechapel

Συνέχεια της αναβίωσης των ’80s, οι Λονδρέζοι S.C.U.M.
Ο δίσκος τους, Again Into Eyes θα κυκλοφορήσει στις 12 Σεπτεμβρίου (ναι ρε, την μέρα που ανοίγουν τα σχολεία στην Δανία του Νότου)
Παίζουν από το 2008
(μικρό κουτσομπολιό, ο ένας είναι γιος του Barry 7 των Add N to X)
Enjoy:
.

.
Thanx to Rodon 95 FM Serres Greece

Blue Valentine (2010)

Υπότιτλος Α: Όταν Ένας Έρωτας Πεθαίνει.
Υπότιτλος Β: Γιατί οι Γκόμενες Είναι Τόσο Λογικές Ρε Πούστη Μου.
.

.

ΟΚ δεν ανήκει στις ταινίες που βλέπω.

ΟΚ είναι από τις καλύτερες ταινίες που είδα φέτος.

.

Ένα ζευγάρι ερωτεύεται, παντρεύεται, χωρίζει.

Τόσο απλά.

Τόσο αληθινά.

Εξαιρετικός ο Ryan Gosling.
Εξαιρετική και η Michelle Williams και όμορφη και από όλα, αλλά κακιά, κακιά, κακιά (όπως όλες οι γκόμενες που είναι λογικές, λογικές, λογικές και που αυτό που ερωτεύονται σε έναν άντρα είναι αυτό που τελικά μισούν και μας κάνουν την ζωή δύσκολη γιατί και αν κάνεις αυτό που θέλουν τελικά δεν σε εκτιμούν γιατί αν ήσουν έτσι από την αρχή δεν θα σε ερωτευόταν έτσι και αλλιώς).
Αυτά.
Να πάτε να την δείτε.

δεν με χέζετε λέω εγώ…

…με τις γκουρμεδιές σας και τα Al dente μακαρόνια σας.
Τα άβραστα τα μακαρόνια απλά δεν τρώγονται!
Και να μην ΜΕ πει κανένας ότι είναι θέμα συνήθειας.
Από 3 ετών, το 1969, τρώω μακαρόνια μαγειρεμένα από Ιταλούς, ένεκα που η θεία μου (που μέναμε στο ίδιο σπίτι) είχε παντρευτεί Ιταλό, τον γραμματέα του Ιταλικού Προξενείου και μιά φορά τον μήνα όλοι οι Ιταλοί της πόλης μας μαγείρευαν και έτρωγαν στην αυλή μας.
Λοιπόν οι πίτσες τους ήταν πεντανόστιμες, καμία σχέση με αυτό που λέμε εδώ πίτσα. Τετράγωνες, μαλακές και μερικές ήθελες μέχρι και κουτάλι για να τις φας, τα μακαρόνια όμως…όποια από τις (ωραίες) σάλτσες και να έβαζες, απλά δεν τρώγονταν.
Ήταν ωμά και αυτό δεν συνηθίζεται με ΤΙΠΟΤΑ.

(ωραία, ελπίζω όση ώρα έκανα να γράψω αυτήν την μαλακία να παράβρασαν τα μακαρόνια μου και να πάω να φάω σαν άνθρωπος)
(επίσης να πω ότι το σούσι που είναι επίσης ωμό, sucks, το αυτό και το ωμό κρέας)

O tempora o mores

Πριν κάποια (αρκετά) χρόνια για να πας στις Πανεπιστημιακές κατασκηνώσεις στο Πωσείδι Χαλκιδικής δεν μπορούσες να βρεις θέση στα λεωφορεία του ΚΤΕΛ από τον πολύ κόσμο.

Πλέον δεν μπορείς να βρεις θέση στο πάρκινγκ του κάμπινγκ από τα πολλά αυτοκίνητα.

Άλλοι καιροί άλλα ήθη.

(αυτά βλέπει η τρόικα και μας ξεσκίζει ΝΟΤ?