Τα Playmobil πρωτοβγήκαν το 1975 στην Γερμανία.
Στην Ελλάδα έφτασαν 2-3 χρόνια μετά.
Μόλις είδα το πρώτο Playmobil έπαθα σοκ. Ήταν μακράν το πιο έξυπνο παιχνίδι που είχα δει.
Το 1978 απέκτησα το πρώτο δικό μου Playmobil.
Ήταν ένας καουμπόης!!!
Χαμός.
Ήμουν Βασιλιάς.
Το μακρινό 1978 με ένα Playmobil γαμούσες (αυτή η πρόταση βέβαια στην ΣΤ’ Δημοτικού δεν έχει κανένα νόημα, όπως το βλέπω όμως τώρα σίγουρα ήσουν σε καλή θέση στην επετηρίδα αυτών που θα γαμήσουν σύντομα).
Έπαιξα με το Playmobil μου λιγότερο από έναν μήνα.
Όχι επειδή το βαρέθηκα, ούτε γιατί μου έφεραν τον Buzz Light Year της εποχής (προσέξτε τι ωραία που δένω την ιστορία μου με το επίκαιρο λόγω Όσκαρ Toy Story).
Σταμάτησα να παίζω με το Playmobil μου επειδή…ανδρώθηκα!!!
Μην πάει το μυαλό σας στο πονηρό (είπαμε με το Playmobil γαμούσες, αλλά είναι σχήμα λόγου).
Απλά στα 12 μου ξυρίστηκα για πρώτη φορά!! (εγώ και ο Frank Zappa λέμε) και ο συνδυασμός Playmobil-ξύρισμα δεν κολλούσε και πολύ (μα καλά κοτζάμ μαντράχαλος κλπ).
Αναγκάστηκα να ασχοληθώ με άλλα παιχνίδια και κατέληξα στο…rock ‘n’ roll αφήνοντας για πάντα πίσω μου την παιδική μου ηλικία αλλά και τα Playmobil.
Τραυματικό indeed.
Τόσο τραυματικό που έναν χρόνο μετά άρχισα να ακούω Joy Division κάνοντας την Playmobil εποχή πιό μακρινή.
Μέχρι…
.
Monthly Archives: Φεβρουαρίου 2011
And The Winner Is…
…Indiblog
Βρήκαμε έξι στους έξι νικητές της μακράν πιο προβλέψιμης και βαρετής τελετής απονομής των Oscar.
The King’s Speech, Tom Hooper, Colin Firth, Natalie Portman, Christian Bale, Melissa Leo.
Όπως ακριβώς τα είπαμε εδώ.
Το show δυστυχώς βαρετό. Μάλλον το πιό βαρετό από τις περίπου 20 απονομές που έχω δει.
Τίποτα εντυπωσιακό επί σκηνής.
Οι παρουσιαστές ψιλοχάλια.
Ντιπ κρυόκωλος ο James Franco, κουκλάρα, συμπαθητική αλλά…λίγη η Anne Hathaway.
Πολλά κρύα αστεία από όλους τους παρουσιαστές, τελικά τις “συμβουλές” που έδωσε ο θεός Ricky Gervais στο blog του έπρεπε να τις πάρουν στα σοβαρά.
ΥΓ1 Ο Ελληνικός σχολιασμός στη NOVA θύμιζε μάλλον κρεβατομουρμούρα. Εκνευριστικό.
ΥΓ2 και φυσικά οι Αμερικάνοι (όπως και οι δικοί μας σχολιαστές) σοκαρίστικαν όταν η Melissa Leo είπε…fucking
.
.
Άντε και του χρόνου σπίτια μας.
και άλλο ανέκδοτο
Κάπου στα βόρεια προάστια ένας καλοντυμένος κύριος περπατάει αμέριμνος τη νύχτα.Ξαφνικά, πίσω από ένα δέντρο πετάγεται ένας μασκοφορεμένος, του κολλάει ένα πιστόλι στα πλευρά και του ψιθυρίζει:
“Τα λεφτά σου καi γρήγορα”.
“Μα τι λές;” αντιδράει ο κύριος, “ξέρεις ποιός είμαι εγώ; Εγώ είμαι ο Τάδε Ταδόπουλος, Βουλευτής και πρώην Υπουργός!…”.”Ε, τότε αλλάζει”, λέει ο μασκοφορεμένος, “Τα λεφτά ΜΟΥ και γρήγορα κουφάλα”
Άμα λέμε για κρύο
Ανεκδοτάκι (non political correct)
Ταξί φτάνει σε μπλόκο.
Αστυνομικίνα με τσιριχτή φωνή και υπεροπτικό ύφος Κάλαχαν:
«Σας παρακαλώ, κύριε, δεν μπορείτε να περάσετε από ‘δω».
Ταρίφας με ατάραχο βλέμμα και φωνή μπασαδούρα (Νο 4 για τους επαΐοντες):
«Γιατί, έχεις σφουγγαρίσει;»
Εντάξει ρε Σισέ
αφού ΣΕ τα έλεγαν και δεν τα πίστευες γιατί δεν ρωτούσες και το πατριωτάκι σου τον Καρεμπέ που δίδαξε και αυτός πολιτισμό στα Ελληνικά γήπεδα;
.
83rd Academy Awards (TA OSCAR PE)
Την Κυριακή λοιπόν είναι η βραδιά των Oscar.
Θα τα δούμε και φέτος αλλά πρώτα θα κάνουμε και φέτος τις προβλέψεις μας.
Για καλύτερη ταινία λοιπόν οι υποψηφιότητες είναι:
* “Black Swan” Mike Medavoy, Brian Oliver and Scott Franklin, Producers
* “The Fighter” David Hoberman, Todd Lieberman and Mark Wahlberg, Producers
* “Inception” Emma Thomas and Christopher Nolan, Producers
* “The Kids Are All Right” Gary Gilbert, Jeffrey Levy-Hinte and Celine Rattray, Producers
* “The King’s Speech” Iain Canning, Emile Sherman and Gareth Unwin, Producers
* “127 Hours” Christian Colson, Danny Boyle and John Smithson, Producers
* “The Social Network” Scott Rudin, Dana Brunetti, Michael De Luca and Ceán Chaffin, Producers
* “Toy Story 3” Darla K. Anderson, Producer
* “True Grit” Scott Rudin, Ethan Coen and Joel Coen, Producers
* “Winter’s Bone” Anne Rosellini and Alix Madigan-Yorkin, Producers (η μόνη που δεν έχω δει)
Η πρόβλεψη μου είναι The King’s Speech.
Ωραία ταινία καλές ερμηνείες, αρκετά “ακαδημαϊκή” και να μην ξεχνάμε ότι οι Αμερικάνοι γουστάρουν ταινίες με την Βασιλική Οικογένεια.
Σκηνοθεσίας
* “Black Swan” Darren Aronofsky
* “The Fighter” David O. Russell
* “The King’s Speech” Tom Hooper
* “The Social Network” David Fincher
* “True Grit” Joel Coen and Ethan Coen
Δύσκολο
Του Aronofsky γερή
του David O. Russell πιασάρικη (οι Αμερικάνοι γουστάρουν μποξ και δίνουν Όσκαρ γιαυτό)
του Tom Hooper η πιο πιθανή αν αρχίσει Ο Λόγος να τα παίρνει όλα
του Fincher λόγω θορύβου για την ταινία.
Οι Κοέν νομίζω κάηκαν (είναι που είναι και ρημέηκ)
Α’ ανδρικού
* Javier Bardem in “Biutiful”
* Jeff Bridges in “True Grit”
* Jesse Eisenberg in “The Social Network”
* Colin Firth in “The King’s Speech”
* James Franco in “127 Hours”
Μάλλον ο Φέρθ αλλά γερός και ο Άισενμπεργκ
Α’ γυναικείου
* Annette Bening in “The Kids Are All Right”
* Nicole Kidman in “Rabbit Hole”
* Jennifer Lawrence in “Winter’s Bone”
* Natalie Portman in “Black Swan”
* Michelle Williams in “Blue Valentine”
Πιστεύω η Πόρτμαν
Β’ αντρικού
* Christian Bale in “The Fighter”
* John Hawkes in “Winter’s Bone”
* Jeremy Renner in “The Town”
* Mark Ruffalo in “The Kids Are All Right”
* Geoffrey Rush in “The King’s Speech”
Μεγάλη μάχη Christian Bale με Geoffrey Rush, μάλλον ο πρώτος (ακόμα και για τα κιλά που έχασε)
Β’ γυναικείου
* Amy Adams in “The Fighter”
* Helena Bonham Carter in “The King’s Speech”
* Melissa Leo in “The Fighter”
* Hailee Steinfeld in “True Grit”
* Jacki Weaver in “Animal Kingdom”
Ε…Melissa Leo. Είναι θεά.
από τα άλλα για να μην κουράζω
μόνον για την ξενόγλωσση
* “Biutiful” Mexico
* “Dogtooth” Greece
* “In a Better World” Denmark
* “Incendies” Canada
* “Outside the Law (Hors-la-loi)” Algeria
Κυνόδοντας ρε, να το σηκώσουμε, να πάμε Λευκό Πύργο, να έρθουν και οι τουρίστες το καλοκαίρι, να μας “γλείψουν το πληκτρολόγιο”!!!
Black Swan
ή ο Darren Aronofsky και οι κατεστραμμένοι του ήρωες.
Λοιπόν ξεκινάμε με τρία αξιώματα
Δεν βλέπεις τον Μαύρο Κύκνο όταν:
α) έχεις βγει λίγες ώρες πριν από το νοσοκομείο
β) εξαιτίας του (α) ή/και εξαιτίας άλλων λόγων, το επίπεδο των χημικών μέσα στο αίμα σου είναι πολύ υψηλό και
γ)έχεις περάσει τα τελευταία 5 καλοκαίρια της ζωής σου προσπαθώντας να συγκρατήσεις την κόρη σου (που πάει μπαλέτο και την έχεις δει Κύκνο σε παράσταση) από το να ξύνει το αλλεργικό της έκζεμα.
Επειδή από τα παραπάνω έχω τρία στα τρία θα την ξεσκίσω την ταινία.
Λοιπόν είναι η Νίνα που της δίνεται η ευκαιρία να γίνει η Βασίλισσα Των Κύκνων στην παράσταση του καταξιωμένου μπαλέτου όπου εργάζεται αλλά παρόλο που είναι η καλύτερη χορεύτρια δεν βγάζει πάθος στον ρόλο της εξ αιτίας που δεν ολοκληρώνει (με την κακή έννοια) ή έτσι τουλάχιστον πιστεύει ο χορογράφος της ο Vincent Cassel ο οποίος δεν φτάνει που στην κανονική ζωή γαμεί την Μόνικα Μπελούτσι, θέλει να γαμήσει και όλες τις πρωταγωνίστριες του μπαλέτου του.
Τέλος πάντων περνούν τα 2/3 της ταινίας με το ζόρι της Νίνας που δεν μπορεί να ολοκληρώσει (με την κακή έννοια) και πάνω που λέμε “ολοκλήρωσε αγάπη μου μην σε ολοκληρώσουμε εμείς” ανακαλύπτουμε ότι τελικά η Νίνα είναι ένα μάτσο χάλια γιατί όχι μόνον δεν ολοκληρώνει αλλά έχει και άλλα προβλήματα όπως καταπιεστική μαμά, έκζεμα, το ξύσιμο που λέγαμε, εύθραυστα νύχια και βασικά ένα ψιλοπρόβλημα ότι ακούει φωνές που όσο πάει τις ακούει παραπάνω μέχρι που στο τέλος χάνεται η μπάλα.
Για εσάς βέβαια που δεν έχετε τους τρεις παράγοντες που γράφω πιο πάνω να πω ότι είναι μια πολύ καλή ταινία όπου ο Αρονόφσκυ στα 2/3 της χτίζει με μαεστρία στέρεους και δυνατούς χαρακτήρες οι οποίοι στο κρεσέντο του τελευταίου 1/3 αλλάζουν μορφή στα μάτια της ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΗΣ Natalie Portman που νομίζω έχει το Oscar στο τσεπάκι.
Να την δείτε οπωσδήποτε (εκτός εάν συντρέχουν τα (α) (β) (γ) ή και τα δύο μόνον από αυτά :-) )
90 Hours (από τσιγάρο σε τσιγάρο)
ΟΚ δεν θα πάμε και για Oscar, οι δικές μου 90 Ώρες είναι πιο λίγες και λιγότερο εντυπωσιακές από τις 127 της ταινίας, αλλά είχαν και αυτές την δική τους αγωνία.
Σάββατο πρωί γυρνάω από το Residents κατά τις 8:00.
Καταλαβαίνω ότι έχω ήδη πυρετό, παίρνω ένα Panadol και ρίχνω έναν τετράωρο, ανήσυχο ύπνο.
Μέχρι την ώρα του ΟΣΦΠ-ΠΑΟ ήδη ο πυρετός έχει ανέβει, έχει ανέβει τόσο που ήμουν ο μόνος, μαζί με τον Καλόπουλο, σε όλη την Ελλάδα που έβλεπε ότι το γκολ του Κατσουράνη ήταν ολοφάνερα οφσάιντ!!!.
Τότε κάπνισα το τελευταίο μου τσιγάρο.
Τις επόμενες 12 ώρες παρόλα τα Depon, Panadol κλπ. ο πυρετός δεν έπεφτε κάτω από τους 39 πράγμα που είχε να μου συμβεί από το 1974 στην επιστράτευση.Όταν οι σφυγμοί της (ευαίσθητης κυριολεκτικώς αλλά και μεταφορικώς :lol: ) καρδιάς μου ξεπέρασαν τους 120, με πήγαν στο νοσοκομείο όπου για να κάνω 20 μέτρα χρειάστηκα καροτσάκι.
Οι επόμενες 24 ώρες ήταν περίεργες, εγώ με μάσκα οξυγόνου και 3-4 ορούς να κρέμονται στο χέρι και με τον πυρετό να επιμένει στους 39,4 κοιμόμουν συνέχεια ξυπνώντας κάθε 10 λεπτά επειδή έβλεπα ότι καπνίζω και επειδή πάγωνα, οι υπόλοιποι δε να ανησυχούν για H1N1.
Αυτό είχε βέβαια ένα καλό, ήμουν στον θάλαμο ολομόναχος και δεν με ενοχλούσε κανένας.
Όσοι έμπαιναν μέσα φορούσαν μάσκες και γάντια και ήταν γρήγοροι και αποτελεσματικοί.
Μόλις είδα την πρώτη νοσοκόμα δίχως μάσκα κατάλαβα ότι την σκαπουλάραμε.
Λοίμωξη αναπνευστικού τελικώς.
Λίγη ώρα μετά ΜΕ έφεραν και άλλον στο δωμάτιο και ΜΕ έφυγε η χαρά.
Οι επόμενες 24 ώρες ήταν τραγικές.
Ο άλλος βογκούσε και ροχάλιζε τρελά. Εγώ όχι μόνον βογκούσα και ροχάλιζα (ξύπνιος λέμε έτσι!) αλλά από την χαρμάνα από το τσιγάρο άρχισαν τα φλέματα και ο ξερόβηχας και ο τρελός εκνευρισμός. Το βράδυ άυπνος.
Anw την τρίτη μέρα ο πυρετός έπεσε τελείως, οι αναπνοές και το οξυγόνο δεν επέστρεψαν και η αντοχή μου στο περπάτημα δεν ξεπέρασε τα δέκα μέτρα. Όλα αυτά στο περίπου τα θυμάμαι γιατί τα έξι φάρμακα (ενέσιμα τα περισσότερα) και η μία ώρα την ημέρα με μία μάσκα που έβγαζε κάτι αναθυμιάσεις μου έφερναν μια μικρή ντάγκλα. Το βράδυ πάλι άυπνος.
Τελικώς φτάσαμε στο χθές.
Λίγο του ότι είχα θεαματική βελτίωση, λίγο η απεργία της ΑΔΕΔΥ με έστειλαν σπίτι μου με ένα σακουλάκι φάρμακα και οδηγίες για δεκαήμερο χαλάρωμα.
42 περίπου εκατοστά από την πόρτα του νοσοκομείου είχα ήδη ανάψει το πρώτο μου τσιγάρο. 4 μέτρα μετά το είχα καπνίσει!!! (τώρα 20 περίπου ώρες μετά έχω καπνίσει άλλα 4 τσιγάρο μόνον, ΤΕΡΑΣΤΙΟ ρεκόρ για όποιον με ξέρει).
Και τώρα κάτι που δεν το περιμένατε.
Θα γράψω καλά λόγια!!!
Λοιπόν το Νοσοκομείο Άγιος Παύλος στο Φοίνικα στην Σαλονίκη είναι σούπερ!!!
Πάντοτε το είχα για δευτεράντζα και όμως δίχως να έχει τις σούπερ εγκαταστάσεις, όλα φαίνονται να δουλεύουν (κατά το δυνατόν) ρολόι, η κρίση να μην είναι εμφανής όπως θα θυμάστε από τον Σεπτέμβρη στο ΑΧΕΠΑ, γίνονται όσες εξετάσεις πρέπει, είναι καθαρά, όλοι, τουλάχιστον στην Παθολογική Κλινική που την έζησα 4 μέρες δουλεύουν πρόθυμα και με ενδιαφέρον να σε βοηθήσουν και κυρίως όλοι, από γιατρούς και νοσηλευτές μέχρι τραπεζοκόμους και καθαρίστριες είναι ευγενικοί!!!
Τους ευχαριστώ πολύ, να ΄ναι καλά και μπράβο στην υπομονή τους που με ανέχτηκαν την δεύτερη δύσκολη νύχτα.
