Χύμα στο Aircondition…

…μιάς που το κύμα μας τελείωσε :-(

α) Άξια πρωταθλήτρια Ευρώπης η Ισπανία και να σκεφτεί κανένας ότι έπαιζε δίχως τους Πάρντο, Μάρκες, Άαρον του Ηρακλή!!! (με μισή ομάδα το πήραν λέμε) :-)

β) Πως ακριβώς λέν τον μαλάκα που αποφάσισε να κυκλοφορούν οι νταλίκες τα Σαββατοκύριακα στις εθνικές οδούς;

Το λέω γιατί το Σάββατο που επέστρεφα από την μιάς λωρίδας εθνική οδό στην Σιθωνία της Χαλκιδικής , επί 20χλμ (που μας πήρε μισή ώρα) έκανα διάφορες σκέψεις και προτάσεις για την σεξουαλική του ζωή, ειδικά τις στιγμές που από το προπορευόμενο τριαξονικό έβρεχε χαλίκια.

Ενδιαφέρον είχε επίσης να βλέπεις στον μεγάλο δρόμο, στο ύψος της Καλλικράτιας, μπετονιέρα στο αριστερό ρεύμα να περνά ΙΧ που πήγαιναν με 100!!!

γ) είναι δυνατόν η Pizza (delivery μιλάμε) όταν στην Θεσσαλονίκη, η Margarita ας πούμε, έχει € 5,40 – 6,70 (τσέκαρα όλα τα διαφημιστικά που έχω) στην Νικήτη να έχει 8,00!!! (και 9,50 οι υπόλοιπες).
Φυσικά είναι.
Είναι επίσης δυνατόν καθημερινές να μην υπάρχει νερό από τις 20:00 έως τις 10 το πρωί ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ; (τα ΣΚ δεν έχει σχεδόν ποτέ).
Σοβαρή βλάβη μας είπαν (πολύ σοβαρή, από το 1977 κρατά αυτή η ιστορία)
δ) άκουγα αυτές τις μέρες τον εξαιρετικό δίσκο των My Brightest Diamond,Tear it Down
πάρτε μιάν ιδέα:

My Brightest Diamond: Disappear

Alive and kicking

42 χρόνια πριν σαν σήμερα, στο Νησί (ένα είναι το Νησί, άντε με την Ίο δύο)  νούμερο 1 στα charts ήταν το Paperback Writer των Beatles

Ψιλοξενέρωτο τραγουδάκι.
Ευτυχώς σαν σήμερα γεννήθηκα εγώ και μερικές μέρες μετά έβαλα τα πράγματα στην θέση τους ανεβάζοντας στο #1 το υπέροχο Sunny Afternoon του μεγαλύτερου Άγγλου τραγουδοποιού του Ray Davies

The Kinks – Sunny Afternoon

Κατά τα άλλα πως αισθάνομαι που μπήκα στα 43;

Alive and kicking που έλεγαν και οι φλώροι Simple Minds

Και το quiz της ημέρας:

Τι συνδέει/χωρίζει τους Kinks με τους Simple Minds; (εύκολο πολύ)

Καλό Χειμώνα

Όπως και πέρυσι, γαμήθηκε ο Δίας.

Ώρες διακοπών: 72 (οι 40 από αυτές δίχως νερό, γμτ Νικήτη μου).

Μπάνια: 2 (ρεκόρ τριετίας)

Κατάσταση νεύρων: τσατάλια

Προτεινόμενη μουσική επένδυση: The Popguns – Waiting for the Winter (το ξέρω ότι το ανεβάσαμε ξανά, αλλά είναι αγαπημένο από τα ’80ς)

Η Φύση

Ο Δρόμος Για την Φύση

Ξεκινήσαμε για την Φύση.

Γεμίσαμε ένα αμάξι με παιδιά, ρούχα, φάρμακα, παιχνίδια, κουβαδάκια, σωσίβια, βαρκούλες κλπ. και ξεκινήσαμε να πάμε στην Φύση.

Πηγαίνοντας για την Φύση, ο έμπειρος οδηγός μας, μας μύησε στο παιγνίδι “Βρες το Φθηνότερο Πρατήριο”
Εξαιρετικό, όλοι μαζί κάναμε ασκήσεις στα μάτια μας για να δούμε τις τιμές που αναγράφονται στις ταμπέλες από τα 4,258 πρατήρια που υπάρχουν στα 110 χλμ. της διαδρομής μέχρι την εξωτική Νικήτη. Αυτός που έβλεπε την τιμή πρώτος νικούσε (δεν κατάλαβα πιό ακριβώς ήταν το έπαθλο, αλλά ΟΚ ΜΕ άρεσε).
Παρατηρήσαμε ότι όσο απομακρυνόμασταν οι τιμές έπεφταν!!! Το ρισκάραμε μέχρι του σημείου που η βελόνα έφτασε στο Ε το οποίο σημαίνει ΑΔΕΙΟ (Empty που λέμε στο εξωτικό Ντεπώ).
Το πρατήριο που αναγκαστικά πλέον πήγαμε είχε την πιό ακριβή τιμή από όλα !!! (1.267, το ακριβώς απέναντι, στο άλλο ρεύμα είχε 1.199).
Μετά από δύο ώρες, δύο στάσεις για κατούρημα( η μία 2χλμ μετά την στάση για τυρόπιτα 10 χλμ πριν την στάση για ψώνια που είναι 3 χλμ πριν τον προορισμό μας) φτάσαμε στην Φύση.

Άφιξη στην Φύση

Η Φύση είναι ωραία. Αν και αρκετά πράσινη ήταν ωραία και μύριζε και ωραία. Κοιτάξαμε την Θάλασσα από απόσταση 500 μέτρων, μας άρεσε, και μπήκαμε αμέσως στο σπίτι γιατί η φύση ήταν πολύ ζεστή (too hot που λέμε και στο Ντεπώ). Μας υποδέχτηκε με 38 βαθμούς υπό σκιάν. Το κακό είναι ότι “σκιάν” δεν υπήρχε πουθενά.

Το πρώτο πράγμα που παρατηρείς στην φύση είναι ότι δεν έχει adsl. Μαλακία της.  Το περίμενα και είχα ετοιμαστεί για να κάνω μία σύνδεση Dial Up, pstn το οποίο μετά από 2,5 χρόνια είχα ξεχάσει πόοοοσο αργή είναι :-(
Φυσικά και είχα ξεχάσει τους κωδικούς, έκανα λοιπόν μία free internet από αυτές που αρχίζεις και εκτιμάς το ρητό, “ο χρόνος είναι χρήμα” (το ποστ αυτό πρέπει να στοίχισε το βάρος του σε χρυσάφι).
Ένα δεύτερο πράγμα που παρατηρείς είναι ότι η φύση δεν έχει air condition. Αυτό και αν είναι μαλακία της. Στην περίπτωση μας βέβαια είχαμε προνοήσει να εγκαταστήσουμε εμείς, πράγμα όμως που δεν έγινε πλήρως αντιληπτό από την φύση η οποία θεώρησε ότι είναι σπιτάκι και έστειλε ένα σμήνος μέλισσες να το κάνουν σπίτι τους βουλώνοντας κάθε σωληνάκι και οι οποίες διαφωνούν κάθετα στην έξωση που αποφασίσαμε να τους κάνουμε.
Γενικά αντιμετωπίσαμε την φύση όπως η Εθνική Ελλάδος τους αντιπάλους της στο Euro 2008. Κλειστήκαμε στην περιοχή μας (σπίτι) και προσπαθούσαμε να αναχαιτίσουμε τις επιθέσεις του αντιπάλου (Φύση).
Αυτή ξεκίνησε πρώτα στέλνοντας τους επιθετικούς της (μύγες), οι οποίες κατάφεραν να μας κρατήσουν ξύπνιους όλο το μεσημέρι (με 38 κελσίου), να δώσουμε μια υπέροχη παράσταση προσπαθώντας να φάμε και ταυτόχρονα να τις διώχνουμε από τα φαγητά και τα πιάτα των παιδιών και να κάνουμε τραμπολίνο στα κρεβάτια για να φτάσουμε (και να σκοτώσουμε) αυτές που ήταν στο ταβάνι. Έπειτα η φύση μας έκοψε για 10 ώρες το νερό (η Νικήτη έχει 3.500 κατοίκους, 3.000 οικονομικούς μετανάστες, 30.000 τουρίστες και υποδομές για 500 άτομα). Πάνω λοιπόν που έχουμε εξαντληθεί αλλά έχουμε μιά σχετική επιτυχία η Φύση έκανε αλλαγές (έχει φοβερό πάγκο) και αντικατέστησε τις μύγες με κουνούπια. Εμείς παίξαμε άμυνα ζώνης (αντικουνουπικά, Vape mat, αμπούλες σιτρονέλας, λάμπα που παθαίνουν ηλεκτροπληξία, fenistil, αντισταμινικά κλπ) με παγίδες (ξαφνικά σηκωνόμασταν και σκοτώναμε όσα κουνούπια μπορούσε ο καθένας).
Δεχτήκαμε τεράστια ήττα.
Γράφω αυτό το ποστ άυπνος εντελώς, ακούγοντας τα κλάματα από δύο γαλαξίες από σπυράκια (τα παιδιά μου) και βαστώντας μιά μυγοσκοτώστρα στο ένα χέρι ( η πουτάνα η φύση έκανε πάλι αλλαγές)

Θα συνεχίσω τις εντυπώσεις μου μόλις καταφέρω να συγκεντρώσω αρκετά χρήματα για να αντεπεξέλθω στο κόστος του free internet.  (θα απαντώ στα σχόλια με συστημένες επιστολές, είναι πιό φτηνά!!!)

Μεγάλη έρευνα για το Indiblog

Επειδή βλέπω ότι τρέχουν πολλές έρευνες σχετικά με τα blogs, θα κάνουμε και εδώ μία με σκοπό να εξαχθούν κάποια συμπεράσματα που θα βοηθήσουν το Indiblog να γίνει ακόμα καλύτερο .

Παρακαλώ να απαντάτε με ειλικρίνεια:

1) Διαβάζω το Indiblog:

α) κάθε μέρα

β) 3 έως 11 φορές την μέρα

γ) πάνω από 11 φορές την μέρα

δ) όποτε έχω ψυχολογικά προβλήματα

ε) όποτε δεν έχω ψυχολογικά προβλήματα και θέλω να αποκτήσω μερικά

2) Διαβάζω το Indiblog επειδή:

α) ΜΕ αρέσει που είναι γραμμένο σε σωστά Ελληνικά ΣΕ λέω αφού.

β) γνωρίζω ανάγνωση

γ) είμαι φίλος/συγγενής και με βάζει ο Ίνδικτος να το διαβάζω με το ζόρι.

δ) είναι σέξυ

ε) είμαι ξανθιά 1,75 και μοντέλο και ΜΕ αρέσουν τα χρώματα που έχει

3) Τι ρόλο παίζει το Indiblog στην ζωή σας;

α) ΜΕ έχει αλλάξει την ζωή

β) ΜΕ έχει αλλάξει τα φώτα

γ) Δεν έχω ζωή έτσι και αλλιώς

δ) με έχει ρίξει στα σκληρά

δ) είμαι ξανθιά 1,75 μοντέλο και η φίλη μου η Ζωή δεν παίζει κανένα ρόλο γιατί δεν είναι ηθοποιός αφού.

4) Τι θέλετε να αλλάξει στο Indiblog;

α) περισσότερα ποστ για τον Μοναδικό Αληθινό Καλλιτέχνη

β)περισσότερες απαντήσεις για τα Μεγάλα Ερωτήματα της Ζωής

γ) λιγότερα ποστ

δ) καθόλου ποστ

ε) είμαι ξανθιά 1,75 μοντέλο και θέλω περισσότερες εικόνες (τα χρώματα είναι ΟΚ)

5) τι θα κάνατε εάν τελείωνε το Indiblog;

α) θα πέσω να πεθάνω

β) θα πέσω να πεθάνεις

γ) θα ανακουφιστώ

δ) θα αρχίσω να βλέπω Αρναούτογλου (ΚΑΙ τον αδελφό του στον Καιρό της ΕΤ3)

ε) είμαι ξανθιά 1,75 μοντέλο και θα ήθελα απλά να μην τελειώσει πάνω μου.

Και μερικές πιό προσωπικές ερωτήσεις για το αρχείο μου

Είμαι:

α) άντρας

β) γυναίκα

γ) άλλο (με την καλή έννοια)

δ) άλλο (με την κακή έννοια)

ε) ξανθιά 1,75 μοντέλο

Γνωρίζω:

α) Γραφή και ανάγνωση

β) Γραφή

γ) ανάγνωση

δ) είμαι οπτικός τύπος

ε) είμαι ξανθιά 1,75 μοντέλο και γνωρίζω πολλά γράμματα (τα περισσότερα φωνήεντα)

Έχω:

α) Πολλά λεφτά

β) μεγάλη υπομονή στις κρυάδες που γράφεις

γ) βγάλει την μπέμπελη από την κωλοζέστη

δ) ζοχάδες

ε) είμαι ξανθιά 1,75 μοντέλο και έχω απορίες.

Είσαι ξανθιά 1,75μοντέλο και θές να επικοινωνήσουμε με:

α) τηλέφωνο

β) Μέηλ

γ) τα χίλια (αριθμ. 1000)

δ) τηλεπάθεια

ε) είμαι ξανθιά 1,75 μοντέλο ΣΕ λέω αφού.

Ευχαριστώ εκ των προτέρων

(παρακαλώ αυτή με τα περισσότερα ε (=έψιλον) να επικοινωνήσει με τον διαχειριστή του ιστολογίου (=blog)… με εμένα τέλος πάντων)

Suburban Kids with Biblical Names

Λέμε τώρα ότι είστε από την κατηγορία αυτή των ανθρώπων που θεωρεί τον Dan Treacy ιδιοφυΐα, το The Painted Word ένα από τα μεγαλύτερα τραγούδια όλων των εποχών, τους Fall την μεγαλύτερη rock&roll μπάντα ever, σας αρέσουν τα τραγούδια με με τρείς (άντε τέσσερις) συγχορδίες, απλή έως βαρετή μελωδία και εφηβικούς στίχους , ελάχιστο promotion και καθόλου επαγγελματισμό. Έχετε τον Alan Jenkins θεό και τον Lawrence γκουρού ενώ αναγνωρίζετε την Sarah records σαν την μεγαλύτερη δισκογραφική εταιρεία.

Απορείτε ταυτόχρονα γιατί τα αριστουργηματικά αυτά αλμπουμς πουλάνε παγκοσμίως λιγότερα από 1.000 αντίτυπα, τα περισσότερα από τα οποία τα έχετε εσείς και δέκα φίλοι σας.

Λοιπόν είστε στο κατάλληλο μέρος.

Το Indiblog, πιστό στην παρουσίαση αντιεμπορικών, αντιεπαγγελματικών, αντιτουριστικών και προβληματικών γκρουπς, έχει την τιμή να παρουσιάσει τους Suburban Kids with Biblical Names.

Ένα Σουηδικό ντουέτο που στα πέντε (!!!) χρόνια της ζωής του έχει κυκλοφορήσει δύο ΕΡ με τους ευφάνταστους τίτλους #1 και #2 (2004 και 2005 αντίστοιχα) έναν μεγάλο δίσκο το 2005 με τίτλο (μαντέψτε) #3 και πέρυσι ένα ακόμα ΕΡ με τίτλο Loop Duplicate My Heart (που χαλάει την παράδοση, εγώ θα το έλεγα #4)

Είναι προφανές ότι δεν είχαν την παραμικρή επιτυχία, την οποία όμως θα έχετε εσείς εάν τους αναφέρετε σε οποιαδήποτε συζήτηση έχουν ακουστεί εκφράσεις όπως Twee Pop, Indie pop, indie rock κλπ.

Ένα εξαιρετικό τραγούδι έχουν στο mySpace τους, και ένα πιό μέτριο ακούστε/δείτε εδώ.

Suburban Kids with Biblical Names “Rent a wreck”

Βρυξέλλες Βρυξέλλες έρχονται οι…

… οι ποιοί αλήθεια;


Οι 500.000!!!

Μήπως τα παραλέει ο Ελληνικός Τύπος;

Η γνωστή Ελληνική υπερβολή ή μήπως κάποιος έκανε μιά πατάτα και ακολούθησαν και οι άλλοι;

Για ρίξτε μιά ματιά ΕΔΩ για επιτόπιο ρεπορτάζ.

Νίκησε το ποδόσφαιρο

Δεν το λέω ούτε για να προκαλέσω, ούτε επειδή με έπιασε καμιά αντεθνική μανία, αλλά κάθε ήττα ΑΥΤΗΣ της συγκεκριμένης Ελληνικής Εθνικής ομάδας με το συγκεκριμένο ποδόσφαιρο που παίζει, είναι μιά νίκη του ποδοσφαίρου γενικά.

Μιάς Εθνικής που είναι καθρέφτης ενός άθλιου πρωταθλήματος, που υπάρχει απλά για να ικανοποιούν την ματαιοδοξία τους οι τρεις του τέως ΠΟΚ, ομάδων που υπάρχουν πλέον μόνο και μόνο για να παίζουν τα παιχνίδια τους (πολιτικά, οικονομικά ή ακόμα και για ξέπλυμα χρήματος) οι πρόεδροι τους, παικτών που σχεδόν κανένας δεν έκανε μιά αξιοπρεπή καριέρα σε καμιά από τις μικρομεσαίες ομάδες του εξωτερικού που αγωνίστηκαν, προπονητών που καμιά απολύτως ομάδα του εξωτερικού δεν θέλησε να βάλει στο “τιμόνι” της και ενός αθλητικού τύπου που είναι όχι μόνο οπαδικός και ελεγχόμενος, αλλά που οι δημοσιογράφοι του (όσοι δεν είναι στο payroll κάποιας ομάδας) δεν έχουν τα αρχίδια να βάλουν το μαχαίρι στο κόκκαλο (όσοι το έκαναν μαχαιρώθηκαν οι ίδιοι, Τριτος Κόσμος λέμε).

Και ένα κάπως άσχετο σχόλιο.

Έβλεπα τον πάγκο των Ισπανών (στον οποίο χθές καθόταν η Α’ ομάδα) και έβλεπα ένα τσούρμο πιτσιρίκια να κάνουν χαβαλέ. Έβλεπες το ΤΩΡΑ της Ισπανίας που είναι ταυτόχρονα και το ΜΕΛΛΟΝ της.

Το δικό μας το μέλλον που είναι;

Μάλλον περιμένει να ωριμάσει, να πάρει πρώτα μιά μεταγραφή στο ΠΟΚ και μετά να παίξει Εθνική (αλλά ακόμα και τότε… βλ. Νίνης)

Monterey Pop Festival 16-18 June 1967

Friday, June 16
The Association
The Paupers
Lou Rawls
Beverly
Johnny Rivers
The Animals
Simon and Garfunkel

Saturday, June 17
Canned Heat
Big Brother and the Holding Company
Country Joe and the Fish
Al Kooper
The Electric Flag
Quicksilver Messenger Service
Steve Miller Band
The Electric Flag
Moby Grape
Hugh Masekela
The Byrds
Laura Nyro
Jefferson Airplane
Booker T. & the M.G.s
Otis Redding

Sunday, June 18
Ravi Shankar
The Blues Project
Big Brother and the Holding Company
The Group With No Name
Buffalo Springfield
Scott McKenzie
The Who
The Jimi Hendrix Experience
Grateful Dead
The Mamas & the Papas

Οοοοοοόλα αυτά τα γκρούπ μαζί μαζεύτηκαν σαν σήμερα (τελευταία μέρα) και ξεκίνησαν αυτό που μετά έμεινε σαν “Summer of Love”

Μαλλιά, χαϊμαλιά, ταγάρια, πατσουλιά, τριπάκια, μπάφοι, αγάπες, ειρήνες, όλοι είμαστε αδέλφια κ.α.μ. (=και άλλες μαλακίες).

Κάποιοι, η γενιά του Κλίντον ας πούμε, νόμισαν επειδή είδαν κάποια γκρούπ και ήπιαν και ένα τσιγάρο, ότι θα αλλάξουν τον κόσμο.

Τα κατάφεραν. Τον γάμησαν ακόμα περισσότερο.

(Ακολουθεί μικρή αληθινή ιστορία)

Το Indiblog παρόλο το νεαρό της ηλικίας του (ενός έτους τότε), είχε καταλάβει το μάταιο του πράγματος και δεν πήγε στο φεστιβάλ, παραμένοντας στην Ελλάδα και συνεχίζοντας την αντίσταση του ενάντια στην νεαρή τότε χούντα (κλαίγοντας, χέζοντας τον τόπο, ξερνώντας κλπ).

Από όλα αυτά τα χίπικα θα διαλέξουμε να δούμε/ ακούσουμε φυσικά τους WHO, γιατί ως γνωστόν η μουσική βγαίνει πάντα από το νησί. (ένα είναι το νησί, άντε με την Ίο δύο)

The Who – Substitute