Κοινοβούλιο της Ουγκάντας
Κοινοβούλιο της Ουγκάντας Bunge la Uganda | |
|---|---|
| 12ο Κοινοβούλιο | |
| Είδος | |
| Τύπος | Μονοθάλαμο |
| Ιστορία | |
| Ίδρυση | 1962 |
| Αντικατέστησε | Νομοθετικό Συμβούλιο |
| Ξεκίνημα νέας συνεδρίασης | 24 Μαΐου 2021 |
| Ηγεσία | |
| Πρόεδρος | |
| Αντιπρόεδρος | |
| Πρωθυπουργός | |
| Επικεφαλής Κοινοβουλευτικής Ομάδας Κυβέρνησης | |
| Αρχηγός της Αντιπολίτευσης | |
| Επικεφαλής Κοινοβουλευτικής Ομάδας Αντιπολίτευσης | |
| Δομή | |
| Έδρες | 529 |
Κοινοβουλευτικές Ομάδες | Κυβέρνηση (336)
Αντιπολίτευση (109) Άλλοι (84)
|
| Διάρκεια | 5 έτη |
| Εκλογές | |
| Παράλληλη ψηφοφορία: Πλειοψηφικό σύστημα (499 έδρες)[α] Έμμεση εκλογή (30 έδρες)[β] | |
Πρώτη εκλογή | 25 Απριλίου 1962 |
Τελευταία εκλογή | 15 Ιανουαρίου 2026 |
Επόμενη εκλογή | 15 Ιανουαρίου 2031 |
| Τόπος συνεδριάσεων | |
| Λεωφόρος Κοινοβουλίου, Καμπάλα | |
| Ιστοσελίδα | |
| www.parliament.go.ug | |
| Σύνταγμα | |
| Σύνταγμα της Ουγκάντας | |
Το Κοινοβούλιο της Ουγκάντας (αγγλικά: Parliament of Uganda, σουαχίλι: Bunge la Uganda) είναι το μονοθάλαμο νομοθετικό σώμα της Δημοκρατίας της Ουγκάντας. Μία από τις κύριες λειτουργίες του είναι η ψήφιση νόμων για την αποτελεσματική διακυβέρνηση της χώρας. Οι υπουργοί της κυβέρνησης οφείλουν να λογοδοτούν στους εκπροσώπους του λαού στο σώμα και μπορούν να διορίζονται από τα μέλη του.
Μέσω των διαφόρων κοινοβουλευτικών επιτροπών, το κοινοβούλιο ελέγχει τα κυβερνητικά προγράμματα, ιδιαίτερα όπως αυτά περιγράφονται στο διάγγελμα για την «Κατάσταση του Έθνους»[1] από τον πρόεδρο. Δημοσιονομικά θέματα, όπως η φορολογία και τα δάνεια, απαιτούν κοινοβουλευτική έγκριση μετά από σχετική συζήτηση.[2] Το κοινοβούλιο έχει επίσης την εξουσία να επικυρώνει ορισμένους προεδρικούς διορισμούς και, μέσω πρότασης μομφής, μπορεί να εξαναγκάσει έναν υπουργό σε παραίτηση.
Σύνθεση
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Το 11ο Κοινοβούλιο (2021–2026) αριθμούσε συνολικά 557 έδρες, συμπεριλαμβανομένων 353 εκπροσώπων που εκλέγονται με το πλειοψηφικό σύστημα σε μονοεδρικές περιφέρειες. Με την ίδια μέθοδο πληρώνονται 146 έδρες που προορίζονται για γυναίκες, με μία έδρα ανά περιφέρεια. Τέλος, 30 έδρες πληρώνονται έμμεσα μέσω ειδικών εκλεκτορικών σωμάτων: 10 από τον στρατό, 5 από τη νεολαία, 5 από τους ηλικιωμένους, 5 από τα συνδικάτα και 5 από άτομα με αναπηρία, ενώ υπάρχουν και 28 αυτεπάγγελτα μέλη.[3]
Ιστορία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Το κοινοβούλιο της Ουγκάντας ιδρύθηκε το 1962, λίγο μετά την ανεξαρτησία της χώρας.[4]
Πρώτο Κοινοβούλιο (1962–1963)
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Το σώμα ήταν τότε γνωστό ως Εθνοσυνέλευση. Είχε 92 μέλη και προεδρευόταν από τον Σερ Τζον Μπόους Γκρίφιν, Βρετανό νομικό και πρώην αρχιδικαστή της Ουγκάντας.
Πέμπτο Κοινοβούλιο (1986–1996)
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Γνωστό ως Εθνικό Συμβούλιο Αντίστασης (NRC), το Πέμπτο Κοινοβούλιο ιδρύθηκε μετά το τέλος του Πολέμου των Θάμνων. Πρόεδρος κατά τη διάρκεια του Πέμπτου Κοινοβουλίου ήταν ο Γιουέρι Μουσέβενι, ο οποίος υπηρετούσε ταυτόχρονα και ως Πρόεδρος της Ουγκάντας.
Ενδέκατο Κοινοβούλιο (2021–2026)
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Στην αρχή του 11ου Κοινοβουλίου τον Μάιο του 2021, ο Τζέικομπ Ουλάνια εξελέγη Πρόεδρος του Κοινοβουλίου, με την Ανίτα Αμόνγκ να υπηρετεί ως Αντιπρόεδρος. Ο Ουλάνια απεβίωσε τον Μάρτιο του 2022 ενώ βρισκόταν εν ενεργεία.[5] Μετά τον θάνατό του, η Αμόνγκ εξελέγη Πρόεδρος στις 25 Μαρτίου 2022. Την ίδια ημέρα, ο Τόμας Ταγιέμπουα εξελέγη νέος Αντιπρόεδρος.[6]
Κατάλογος προέδρων του Κοινοβουλίου της Ουγκάντας
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Αυτός είναι ένας κατάλογος των προέδρων του Κοινοβουλίου της Ουγκάντας, από το 1962:[7]
| Νομοθετικό Σώμα | Όνομα (Γέννηση-Θάνατος) |
Περίοδος |
|---|---|---|
| 1ο Κοινοβούλιο (Εθνοσυνέλευση) 1962–Μάιος 1966 | Σερ Τζον Μπόους Γκρίφιν (1903-1992)[7] Ναρέντρα Μ. Πατέλ (1926/28-2012)[7] |
1962–1963 1963–Μάιος 1966 |
| 2ο Κοινοβούλιο (Εθνοσυνέλευση) 1967–Ιανουάριος 1971 | Ναρέντρα Μ. Πατέλ (1926/28-2012)[8] |
1967–Ιανουάριος 1971 |
| Κανένας νομοθετικός κλάδος | 1971–1979 | |
| 3ο Κοινοβούλιο (Εθνικό Συμβουλευτικό Συμβούλιο) 1979–1980 | Έντουαρντ Ρουγκουμάγιο (1934-) (Πρόεδρος)[7][9] |
1979–1980 |
| 4ο Κοινοβούλιο (Εθνοσυνέλευση) 1980–27 Ιουλίου 1985 | Φράνσις Κ. Μπουταγκίρα (1942-)[7] |
23 Δεκεμβρίου 1980–27 Ιουλίου 1985 |
| 5ο Κοινοβούλιο (Εθνικό Συμβούλιο Αντίστασης) 1986–1996 | Γιουέρι Μουσέβενι (1944-)[7] (Πρόεδρος) Ο Αντιπρόεδρος Αλ-Χατζί Μόζες Κιγκόνγκο προήδρευε στις περισσότερες συνεδριάσεις του NRC. |
26 Ιανουαρίου 1986–1996 |
| 6ο Κοινοβούλιο (Κοινοβούλιο της Ουγκάντας) 1996–2001 | Τζέιμς Ουαπαχαμπούλο (1945-2004) Πρόεδρος της Συντακτικής Συνέλευσης 1994–1995[7][10] Φράνσις Αγιούμε |
1996–1998 1998–2001 |
| 7ο Κοινοβούλιο (Κοινοβούλιο της Ουγκάντας) 2001–2006 | Έντουαρντ Σεκάντι (1943-)[7][11] |
Ιούλιος 2001–2006 |
| 8ο Κοινοβούλιο (Κοινοβούλιο της Ουγκάντας) 2006–2011 | Έντουαρντ Σεκάντι (1943-) [7][12] |
18 Μαΐου 2006–2011 |
| 9ο Κοινοβούλιο (Κοινοβούλιο της Ουγκάντας) 2011–2016 | Ρεμπέκα Καντάγκα (1956-)[7][13] |
19 Μαΐου 2011 – 2016 |
| 10ο Κοινοβούλιο (Κοινοβούλιο της Ουγκάντας) 2016–2021 | Ρεμπέκα Καντάγκα (1956-) [7][14][15] |
19 Μαΐου 2016 – 2021 |
| 11ο Κοινοβούλιο (Κοινοβούλιο της Ουγκάντας) 2021-2026 | Τζέικομπ Ουλάνια (1965-2022) [16] |
24 Μαΐου 2021- 20 Μαρτίου 2022 (απεβίωσε εν ενεργεία) |
| 11ο Κοινοβούλιο (Κοινοβούλιο της Ουγκάντας) 2021-2026 | Ανίτα Αμόνγκ (1973-) [17] |
25 Μαρτίου 2022 - σήμερα |
Σημειώσεις
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- ↑ Από τις 499 έδρες, οι 353 εκλέγονται ανά περιφέρεια, ενώ 146 έδρες που προορίζονται για γυναίκες εκλέγονται ανά διοικητική περιφέρεια.
- ↑ Από τις 30 έδρες, οι 10 προορίζονται για τις Δυνάμεις Άμυνας του Λαού της Ουγκάντας, ενώ από 5 έδρες αντιστοιχούν στη νεολαία, τους ηλικιωμένους, τους εργαζόμενους και τους πολίτες με αναπηρία.
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- ↑ «Is the State of the Nation address relevant?». VINAS Businesses (στα Αγγλικά). 4 Ιουνίου 2021. Ανακτήθηκε στις 12 Ιουνίου 2021.
- ↑ «Functions of The Parliament of Uganda». The Parliament of Uganda. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 19 Απριλίου 2012.
- ↑ «Composition of Parliament». parliament.go.ug (στα Αγγλικά). 18 Ιανουαρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 15 Μαρτίου 2023.
- ↑ «Chronology of the Parliaments of Uganda». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 Οκτωβρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 2 Ιουλίου 2012.
- ↑ «Ugandan Speaker Oulanyah buried, father says he was poisoned - The EastAfrican». www.theeastafrican.co.ke. Ανακτήθηκε στις 4 Μαρτίου 2026.
- ↑ «I'll use Deputy Speaker's office to serve Ugandans' interests - Tayebwa». Monitor (στα Αγγλικά). 25 Μαρτίου 2022. Ανακτήθηκε στις 26 Μαρτίου 2022.
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 Daily Monitor (20 Μαΐου 2011). «Speakers of Parliament Since 1962». Daily Monitor. Kampala. Ανακτήθηκε στις 11 Μαΐου 2020.
- ↑ Narendra Patel; Uganda's first non-British speaker of Parliament, New Vision, August 9, 2012
- ↑ Uganda: A Modern History
- ↑ Felix Osike and Denis Ocwich (29 Μαρτίου 2004). «Obituary of James Wapakhabulo» (Quoted in the New Vision on 29 March 2004). Kampala: Ugandanet@kym.net. Ανακτήθηκε στις 11 Μαΐου 2020.
- ↑ Inter-Parliamentary Union (Ιουλίου 2001). «Parliamentary Election Results for Uganda 2001». Geneva, Switzerland: Διακοινοβουλευτική Ένωση. Ανακτήθηκε στις 11 Μαΐου 2020.
- ↑ Christine Nabunya (18 Μαΐου 2006). «Sekandi, Kadaga Re-elected Speaker and Deputy Speaker of Parliament». Kampala: Uganda Radio Network. Ανακτήθηκε στις 11 Μαΐου 2020.
- ↑ Daily Monitor (19 Μαΐου 2011). «Uganda 9th Parliament: Kadaga Is Speaker, Oulanya Deputy». Daily Monitor. Kampala. Ανακτήθηκε στις 11 Μαΐου 2020.
- ↑ New Vision (19 Μαΐου 2016). «Kadaga Speaker, Oulanyah Deputy». New Vision. Kampala. Ανακτήθηκε στις 11 Μαΐου 2020.
- ↑ Inter-Parliamentary Union (1 Ιανουαρίου 2017). «Uganda Parliamentary Elections 2016». Geneva, Switzerland: Διακοινοβουλευτική Ένωση. Ανακτήθηκε στις 11 Μαΐου 2020.
- ↑ «Jacob Oulanyah voted Speaker of 11th Parliament». Daily Monitor (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 12 Ιουνίου 2021.
- ↑ Geoffrey Serugo (25 Μαρτίου 2022). «Byakika Johanny Elected Speaker of The 11th Parliament». Eagle Uganda Online. Kampala, Uganda. Ανακτήθηκε στις 25 Μαρτίου 2022.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]