Ερμενγάρδη-Γκερμπέργκα του Ανζού
| Ερμενγάρδη-Γκερμπέργκα του Ανζού | |
|---|---|
| Γενικές πληροφορίες | |
| Όνομα στη μητρική γλώσσα | Ermengarde d'Anjou (Γαλλικά) |
| Γέννηση | 956 |
| Θάνατος | 994 ή 1022[1] |
| Πληροφορίες ασχολίας | |
| Οικογένεια | |
| Σύζυγος | Κόναν Α΄ της Βρετάνης (από 973)[2] Γουλιέλμος Δ΄ του Ανγκουλέμ |
| Τέκνα | Γοδεφρείδος Α΄ της Βρετάνης Ιουδήθ της Βρετάνης |
| Γονείς | Γοδεφρείδος Α΄ του Ανζού και Αδελαΐδα του Βερμαντουά |
| Αδέλφια | Ούγος του Σαλόν Φούλκων Γ΄ του Ανζού Γκέρμπεργκα του Ανζού[1] |
| Οικογένεια | Οίκος του Ινζελζέ |
Η Ερμενγάρδη-Γκερμπέργκα του Ανζού (περί το 956 - περί το 1024) ήταν κόμισσα του Ρεν, αντιβασίλισσα της Βρετάνης (992 - 994) και κόμισσα της Ανγκουλέμ. Η Ερμενγάρδη-Γκερμπέργκα του Ανζού ήταν κόρη του Γοδεφρείδου Α΄ του Ανζού με τη σύζυγο του Αδέλα του Μω.[3] Παντρεύτηκε τον Κόναν Α΄ του Ρεν (973).[4] Ο σύζυγος της συγκρούστηκε τόσο με τον πατέρα της όσο και με τον αδελφό της Φούλκων τον Μελανό παρά το γεγονός ότι ο γάμος σχεδιάστηκε για λόγους πολιτικής συμμαχίας ανάμεσα στο Ανζού και τη Βρετάνη.[5] Η Ερμενγάρδη-Γκερμπέργκα έμεινε πιστή πάντοτε στον αδελφό της Φούλκων τον Μελανό ακόμα και όταν ο σύζυγος της σκοτώθηκε από αυτόν στη "μάχη του Κονκερέιγ" (992) και έγινε η ίδια αντιβασίλισσα για τον γιο τους Γοδεφρείδο (992 - 994).[5] Αποδέχτηκε την υψηλή ηγεμονία των Καπετιδών και απέρριψε τον Όντο Α΄ του Μπλουά για να εξυπηρετήσει τα συμφέροντα του αδελφού της.[6] Ο Φούλκων ο Μελανός τακτοποίησε τον δεύτερο γάμο της αδελφής του με τον Γουλιέλμο Β΄ της Ανγκουλέμ, έναν από τους πιο πιστούς συμμάχους του.[7]
Οικογένεια
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Με τον πρώτο σύζυγο της Κόναν Α΄ δούκα της Βρετάνης απέκτησε:
- Γοδεφρείδος Α΄ της Βρετάνης[4]
- Ιουδήθ (982 – 1017) που παντρεύτηκε τον Ριχάρδο Β΄ της Νορμανδίας[4]
- Ιουδικαέλ, κόμης του Ποροέ (πέθανε το 1037)[4]
- Ερνό[4]
Με τον δεύτερο σύζυγο της Γουλιέλμο Δ΄ κόμη του Ανγκουλέμ απέκτησε:
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- 1 2 6000000009909505293.
- ↑ p289.htm#i2881. Ανακτήθηκε στις 7 Αυγούστου 2020.
- ↑ Detlev Schwennicke, Europäische Stammtafeln: Stammtafeln zur Geschichte der Europäischen Staaten, Neue Folge, Band III Teilband 1 (Verlag von J. A. Stargardt, Marburg, Germany, 1984), σ. 49
- 1 2 3 4 5 Detlev Schwennicke, Europäische Stammtafeln: Stammtafeln zur Geschichte der Europäischen Staaten, Neue Folge, Band II (Verlag von J. A. Stargardt, Marburg, Germany, 1984), σ. 75
- 1 2 Bernard S. Bachrach, Henry II and the Angevin Tradition of Family Hostility, Albion: A Quarterly Journal Concerned with British Studies, Τόμ. 16, No. 2, (Summer, 1984), σ. 117
- ↑ Bernard S. Bachrach, Henry II and the Angevin Tradition of Family Hostility, Albion: A Quarterly Journal Concerned with British Studies, Τόμ. 16, No. 2, (Summer, 1984), σ. 117 σημ. 38
- ↑ Archibald R. Lewis, The Development of Southern French and Catalan Society, 718-1050 (University of Texas Press, 1965, σ. 337
- 1 2 3 4 5 6 Detlev Schwennicke, Europäische Stammtafeln: Stammtafeln zur Geschichte der Europäischen Staaten, Neue Folge, Band III Teilband 4 (Verlag von J. A. Stargardt, Marburg, Germany. 1989), σ. 817
Πηγές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Archibald R. Lewis, The Development of Southern French and Catalan Society, 718-1050 (University of Texas Press, 1965, p. 337)
- Bernard S. Bachrach, Fulk Nerra the Neo-Roman Consul, 987-1040 (University of California Press, Berkeley and Los Angeles, 1993)
- Detlev Schwennicke, Europäische Stammtafeln: Stammtafeln zur Geschichte der Europäischen Staaten, Neue Folge, Band III Teilband 1 (Verlag von J. A. Stargardt, Marburg, Germany, 1984)
