close
Μετάβαση στο περιεχόμενο

Βονιφάτιος της Σαβοΐας (επίσκοπος)

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Image
 Το λήμμα παραθέτει τις πηγές του αόριστα, χωρίς παραπομπές. Βοηθήστε συνδέοντας το κείμενο με τις πηγές χρησιμοποιώντας παραπομπές, ώστε να είναι επαληθεύσιμο.
Η σήμανση τοποθετήθηκε στις 14/02/2020.
Βονιφάτιος της Σαβοΐας
Image
Γενικές πληροφορίες
Θάνατος14  Ιουλίου 1270[1][2]
Château de Sainte-Hélène-sur-Isère[1]
Τόπος ταφήςΑββαείο του Ωτκόμπ[3]
ΘρησκείαΚαθολική Εκκλησία[4]
Eορτασμός αγίου14 Ιουλίου[1][5]
Θρησκευτικό τάγμαΤαγμα των Καρθουσιανών[6]
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητακαθολικός ιερέας
καθολικός επίσκοπος (από 1245)[7]
Οικογένεια
ΓονείςΘωμάς Α΄ της Σαβοΐας[8] και Μαργαρίτα της Γενεύης[8]
ΑδέλφιαΒεατρίκη της Σαβοΐας[8]
Alasia of Savoy (αδερφή εξ' αγχιστείας)[9]
Margarete von Savoyen[8]
Θωμάς Β΄ του Πεδεμοντίου[8]
Αμεδαίος Δ΄ της Σαβοΐας[8]
Φίλιππος Α' της Σαβοΐας[8]
Γουλιέλμος της Σαβοΐας[8]
Πέτρος Β΄ της Σαβοΐας[8]
Aymon de Savoie[8]
Αξιώματα και βραβεύσεις
ΑξίωμαΑρχιεπίσκοπος Καντουαρίας (1243–1270)[7][10]
prior of Nantua (1234–1250)[11]
Commons page Σχετικά πολυμέσα
δεδομένα

Ο Βονιφάτιος, ιταλ. Boniface (π. 1217 - 18 Ιουλίου 1270) από τον Οίκο της Σαβοΐας ήταν επίσκοπος του Μπελέ-Αρ στη Γαλλία και αρχιεπίσκοπος του Καντέρμπουρυ στην Αγγλία.

Βιογραφία

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ήταν ο ένατος γιος του Θωμά Α΄ κόμη της Σαβοΐας και της Μαργαρίτας, κόρης του Γουλιέλμου Α΄ κόμη της Γενεύης.

Image
Το Λάμπεθ πάλας στο Λονδίνο, που έκτισε ο Βονιφάτιος ως αρχιεπίσκοπος.

Οφείλει τις πρώτες εκκλησιαστικές θέσεις του στον πατέρα του. Από τους αδελφούς του ένας έγινε κόμης της Σαβοΐας, ένας κόμης του Πεδεμοντίου, ένας κόμης του Ρίτσμοντ, ένας επίσκοπος του Βαλένς, ένας επίσκοπος του Μωριέν και ένας αρχιεπίσκοπος της Λυών. Η αδελφή του Βεατρίκη της Σαβοΐας είχε κόρες τη Μαργαρίτα της Προβηγκίας, σύζυγο του Λουδοβίκου Θ΄ της Γαλλίας και την Ελεονώρα της Προβηγκίας, σύζυγο του Ερρίκου Γ΄ της Αγγλίας. Ο Ερρίκος Γ΄ εξασφάλισε τη διαδοχή της αρχιεπισκοπής του Καντέρμπουρυ στον Βονιφάτιο, που όμως πέρασε όλο το διάστημα της αρχιερατείας του στην ηπειρωτική Ευρώπη. Συγκρούστηκε με τους επισκόπους του, με τους συζύγους των ανιψιών του και με τον πάπα, αλλά κατάφερε να περιορίσει το χρέος της αρχιεπισκοπής του, το οποίο είχε παραλάβει μαζί με το αξίωμά του. Κατά τη διαμάχη του Σίμωνα των Μονφόρ 6ου κόμη του Λέστερ με τον Ερρίκο Γ΄, ο Βονιφάτιος βοήθησε αρχικά τον Σίμωνα, αλλά αργότερα υποστήριξε τον βασιλιά.

Απεβίωσε στη Σαβοΐα και ο τάφος του στο Ωτκόμπ, όταν ανοίχθηκε, είχε το σώμα του διατηρημένο· έγινε αντικείμενο λατρείας. Κατά τη Γαλλική Επανάσταση ο τάφος και το μνημείο καταστράφηκαν, φτιάχτηκε όμως νέος το 1839, οπότε και ο Βονιφατιος ανακηρύχθηκε ευλογημένος από τον πάπα Γρηγόριο ΙΣΤ΄. Η μνήμη του Βονιφάτιου εορτάζεται στις 14 Ιουλίου.

Πρόγονοι

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πηγές

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
  • Burton, Janet (1994). Monastic and Religious Orders in Britain: 1000–1300. Cambridge Medieval Textbooks. Cambridge, UK: Cambridge University Press. ISBN 0-521-37797-8.
  • Carpenter, David (2004). The Struggle for Mastery: The Penguin History of Britain 1066–1284. New York: Penguin. ISBN 0-14-014824-8.
  • Delaney, John P. (1980). Dictionary of Saints (2nd ed.). Garden City, NY: Doubleday. ISBN 0-385-13594-7.

Παραπομπές

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Ανακτήθηκε από "https://el.wikipedia.org/w/index.php?title=Βονιφάτιος_της_Σαβοΐας_(επίσκοπος)&oldid=11063222"