Βίκτωρ του Έρμπαχ - Σόνμπεργκ
Ο Βίκτωρ του Έρμπαχ - Σόνμπεργκ (πλήρες όνομα: Βίκτωρ Σέργιος Ερρίκος Μπρούνο Κάρολος, Πρίγκιπας του Έρμπαχ-Σόνμπεργκ, Victor Sergej Heinrich Bruno Karl Prinz zu Erbach-Schönberg, Κένιγκ 26 Σεπτεμβρίου 1880 - Μόναχο, 27 Απριλίου 1967) ήταν Γερμανός διπλωμάτης και βουλευτής, από τον Οίκο του Έρμπαχ.
Ζωή
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Οικογένεια
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Ο Βίκτωρ του Έρμπαχ-Σόνμπεργκ ήταν γιος του Γουσταύου του Έρμπαχ-Σένμπεργκ και της συζύγου του, της πριγκίπισσας Μαρίας του Μπάττενμπεργκ. Ο Βίκτωρ, ο οποίος ήταν προτεστάντης, παντρεύτηκε στις 9 Νοεμβρίου 1909 στο Somogyvár (πιθανώς στο κάστρο Széchenyi) την Ελισάβετ, κόμισσα Széchényi του Sárvár-Felsővidék (6 Φεβρουαρίου 1888 - Μόναχο, 7 Ιανουαρίου 1977), κόρη του κόμη Emmerich Széchényi του Sárvár-Felsővidék (1858–1905) και της συζύγου του Μαρίας.
Καριέρα
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Ο Βίκτωρ του Έρμπαχ-Σόνμπεργκ υπηρέτησε αρχικά στον Πρωσικό στρατό από το 1901 έως το 1909 πριν γίνει διπλωμάτης. Από το 1914 έως το 1921 τοποθετήθηκε στην πρεσβεία στη Βιέννη, έχοντας εισέλθει στο Διπλωματικό Σώμα το 1915. Το 1917 έγινε Γραμματέας της Πρεσβείας. Από το 1921 έως το 1923 υπηρέτησε ως αναπληρωτής Σύμβουλος στην πρεσβεία στη Χριστιάνια (σημερινό Όσλο). Από το 1923 έως το 1926 ήταν Σύμβουλος στην πρεσβεία στη Μαδρίτη και από το 1926 έως το 1931 υπηρέτησε ως Σύμβουλος στην πρεσβεία στη Στοκχόλμη. Από το 1931 έως το 1936 τοποθετήθηκε ξανά στη Βιέννη ως Σύμβουλος. Το 1936 διαδέχθηκε τον Ερνστ Άιζενλοχρ στην Αθήνα, υπηρετώντας ως Επιτετραμένος στη Γερμανική Πρεσβεία στην Αθήνα μέχρι τον Απρίλιο του 1941. Με την έναρξη της γερμανικής κατοχής της Ελλάδας, ο Αδόλφος Χίτλερ διόρισε έναν «Πληρεξούσιο του Ράιχ» στην Αθήνα με διάταγμα του Φύρερ της 28ης Απριλίου 1941. Ο Γκύντερ Άλτενμπουργκ ανέλαβε αυτό το αξίωμα. Κατόπιν αυτού, ο Βίκτωρ του Έρμπαχ-Σόνμπεργκ επέστρεψε στη Γερμανία.
Πολιτική
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Από το 1911 έως το 1917 εκπροσώπησε τον αδελφό του, Αλέξανδρο του Έρμπαχ-Σόνμπεργκ, στο Κοινοβούλιο του Μεγάλου Δουκάτου της Έσσης. Η θητεία του έληξε στις 3 Σεπτεμβρίου 1917. Με την Νοεμβριανή Επανάσταση του 1918, τα προνόμια των ευγενών καταργήθηκαν.
Βιβλιογραφία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Klaus-Dieter Rack, Bernd Vielsmeier: Hessische Abgeordnete 1820–1933. Biografische Nachweise für die Erste und Zweite Kammer der Landstände des Großherzogtums Hessen 1820–1918 und den Landtag des Volksstaats Hessen 1919–1933 (= Politische und parlamentarische Geschichte des Landes Hessen. Bd. 19 = Arbeiten der Hessischen Historischen Kommission. NF Bd. 29). Hessische Historische Kommission, Darmstadt 2008, ISBN 978-3-88443-052-1, S. 294.
- Jochen Lengemann: MdL Hessen. 1808–1996. Biographischer Index (= Politische und parlamentarische Geschichte des Landes Hessen. Bd. 14 = Veröffentlichungen der Historischen Kommission für Hessen. Bd. 48, 7). Elwert, Marburg 1996, ISBN 3-7708-1071-6, S. 121–122.
