
Εκτελούσε με το δεξί ,με το αριστερό,με σούτ,με κεφαλιά ,με βολ πλανέ,με μυτάκι,με το…καλάμι,με το γόνατο,με ότι μπορεί να φανταστεί ο ανθρώπινος νούς.Το ρεπερτόριο του ήταν πολύ πλούσιο,περιείχε τα πάντα και μπορούσε να ικανοποιήσει και τον πιο απαιτητικό πελάτη.Βλέπετε ,δεν μιλάμε για όποιον και όποιον,αλλά για έναν απο τους κορυφαίους…δολοφόνους στην ιστορία του Ολυμπιακού.Μιλάμε για τον Αλέξη Αλεξανδρή.Ο ¨ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ¨θέλοντας να τιμήσει αυτόν τον σπουδαίο επιθετικό ,σας παρουσιάζει ένα σπέσιαλ αφιέρωμα χωρισμένο σε δύο μέρη για τη μυθική καριέρα αυτού του μεγάλου ποδοσφαιριστή.Τις μικρές και μεγάλες στιγμές του,τα γεγονότα που επηρέασαν την ποροία του πρός τη δόξα και τον οδήγησαν στην κορυφή του ποδοσφαιρικού Ολύμπου…
Κιάτο 1968
Ξετυλίγοντας το κουβάρι της ιστορίας πάμε αρκετά χρόνια πίσω.Στο φθινόπωρο του 1968.Είναι 21 Οκτωβρίου όταν στο Κιάτο γεννιέται ένα παιδί για τις ποδοσφαιρικές ικανότητες του οποίου πολλά χρόνια αργότερα θα μιλάει όλη η Ελλάδα.Ένα παιδί που ανακαλύπτει γρήγορα τον κόσμο του ποδοσφαίρου και από τα πρώτα του βήματα ελκύεται αφάνταστα από τη στρογγυλή θεά.Όταν , μάλιστα ,στα εννέα του ξεκινά να παίζει ποδόσφαιρο,παθαίνουν όλοι πλάκα.Ακόμα όμως δεν έχουν δεί τίποτα…
Η Αναγέννηση και ο Πέλοπας
Τον καιρό που όλοι μιλάνε για το παιδί θαύμα ,την περιοχή του Κίατου…χτενίζουν για ανεύρεση ταλέντων οι υπεύθυνοι του Πέλοπα Κιάτου, που εκείνο το καιρό μετείχε στο πρωτάθλημα της Β’ Εθνικής .Ο Αλέξης μπαίνει στο μάτι τους ,επιλέγεται και αρχίζει να κάνει τα δικά του,να τρελαίνει κόσμο.Κάποια στιγμή,όμως,γίνεται απόσχιση λόγω οικονομικών προβλημάτων.Οι υπεύθυνοι της Ακαδημίας του Πέλοπα ακολουθούν τη δικαστική οδό.Πηγαίνουν στο πρωτοδικείο και παίρνουν την άδεια για τη δημιουργία της Αναγέννησης ,η οποία ξεκινά να παίζει στην Τρίτη κατηγορία του τοπικού πρωταθλήματος.
Η προφητεία και ο Θρύλος
Στα 13 του είναι ήδη ένας παίχτης για τον οποίο μιλά όλος ο κορινθιακός κόλπος.Είναι τόσο καλός που ο τότε πρόεδρος της Αναγέννησης ,Παναγιώτης Μπαζέλης,του λέει μπροστά σε όλον τον κόσμο : ¨Αγόρι μου ,εσύ θα φοράς τη φανέλα του Ολυμπιακού και της Εθνικής Ελλάδας ¨.
Ηγέτης και Πρωταθλητής
Ο νεαρός Αλέξης σκοράρει ακατάπαυστα ,φτιάχνει πολλά γκόλ και η Αναγέννηση πάει από νίκη σε νίκη. Κατακτά μάλιστα ,το ένα πρωτάθλημα μετά το άλλο.Σε διάστημα τριών ετών από την τρίτη κατηγορία ,η ομάδα με τ’ασπρα και κόκκινα (αυτά είναι τα χρώματα της Αναγέννησης), μεταπηδά στην ελίτ κατηγορία του νομού,την πρώτη.Ενδιάμεσα ο Αλεξανδρής πανηγυρίζει 30 με 40 γκόλ τη χρονιά . Το καλύτερό του, όμως, το σημειώνει εναντίων του Ποσειδώνα όταν στο 89ο λεπτό –κι ενώ η ομάδα του χάνει 1-0- αυτός δέχεται την μπάλα στη μεσαία γραμμή,αποφεύγει με περίτεχνες προσποιήσεις όποιον βρίσκει μπροστά του και κάνει το 1-1.Αυτό το γκόλ έχει μείνει αξέχαστο ,ακόμα μιλάνε γι’αυτο στο Νομό Κορινθίας.
Στη ¨βασίλισσα του Βορρά¨
Τ’όνομα του έχει αρχίσει να ξεπερνά τα σύνορα του νομού Κορινθίας .Βρισκόμαστε στο καλοκαίρι του 1986 ,όταν δέχεται προσκλήσεις από την εθνική Παίδων και Νέων.Παράλληλα έχει αρχίσει να γυαλίζει στα μάτια διάφορων ομάδων της πρώτης εθνικής κατηγορίας .Σε αυτήν που έχει κάνει το περισσότερο μπάμ,όμως, είναι μία ¨βασίλισσα¨ αυτή του Βορρά,η Βέροια.
¨Εάν μέχρι τα Χριστούγεννα δέν παίξει βασικός ,τότε θα σας δώσουμε τα λεφτά πίσω¨, λένε οι διοικούντες την Αναγέννηση Κιάτου όταν πραγματοποιούν τις διαπραγματεύσεις με τους Βεροιώτες για την μετακίνηση του Αλεξανδρή στη μακεδονική πόλη.Δεν χρειάστηκε να φτάσουμε στα Χριστούγεννα.Διότι τον Οκτώβριο κάνει το ντεπούτο στο πρωτάθλημα της πρώτης εθνκής σ’ενα μάτς με τον Απόλλωνα.Αυτό είναι .Το νερό μπαίνει για τα καλά στο αυλάκι.Όλοι αρχίζουν να μιλάνε για τον νεαρό επιθετικό της Βέροιας, που χρόνο με το χρόνο βελτιώνει τις ατομικές του επιδώσεις ,φτάνοντας στην αποκορύφωση την περίοδο 1989/90.Έχοντας πραγματοποιήσει εκπληχτικές εμφανίσεις φτάνει τα 21 γκόλ,αριθμός ρεκόρ με την φανέλα της Βέροιας.
Ο δρόμος για την Αθήνα
Με τη Βέροια πετυχαίνει το ένα γκόλ μετά το άλλο,έχει φτάσει συνολικά τα 16 όταν δέχεται τη μεγαλύτερη πρόκληση μέχρι εκείνη τη στιγμή στη ζωή του.Τον καλεί το εθνικό μας συγκρότημα για να πάρει μέρος στο φιλικό παιχνίδι με το Μαρόκο που διεξάγεται στις 17 Μαρτίου του 1991.Το ντεπούτο με το εθνόσημο στο στήθος ,στέφεται με απόλυτη επιτυχία.Ένα ακόμα μεγάλο βήμα στην καριέρα ενός τεράστιου παίχτη πραγματοποιείται.
Είναι πράγματι μεγάλο ,όχι όμως το μεγαλύτερο.Διότι το καλοκαίρι της ίδιας χρονιάς ,θα κάνει ακόμα ένα μεγάλο βήμα προς την κορυφή.Ώς ένας από τους πιο πολλά υποσχόμενους ποδοσφαιριστές έχει γίνει το μήλον της έριδος για τις μεγάλες ομάδες.Αυτή που δείχνει να τον θέλει περισσότερο εκείνη τη δεδομένη στιγμή ,πάντως,είναι η Άεκ.Πράγματι,κατηφορίζει στη Νέα Φιλαδέλφεια για να φορέσει την κιτρινόμαυρη φανέλα.Τα πάει καλά.Τόσο καλά που κάποια στιγμή γίνεται κορυφαίος σκόρερ στην Ελλάδα.Είναι την περίοδο 1993/94 ,όταν με 24 τέρματα παίρνει το χρυσό παπούτσι.Την ίδια χρονοιά πετυχαίνει και άλλα δύο σπουδαία επιτεύγματα.Είναι Μάιος του 1994 ,όταν καταφέρνει να πετύχει το πρώτο του γκόλ με τα χρώματα της Εθνικής Ελλάδας , ενώ συμπεριλαμβάνεται από τον τότε ομοσπονδιακό τεχνικό, Αλκέτα Παναγούλια,στην 22άδα για την μεγαλύτερη περιπέτεια στην Ιστορία της εθνικής μας,το Μουντιάλ της Αμερικής.

Στο λιμάνι που αγαπά
Έχει κάνει ήδη πολλά.Ήδη θεωρείται ένας από τους μεγάλους επιθετικούς του ελληνικού ποδοσφαίρου.Δεν τα έχει κάνει όλα όμως.Βλέπετε ,όνειρό του από μικρό παιδί και στόχος του από τότε που έγινε επαγγελματίας ποδοσφαιριστής,είναι να παίξει για τη μεγάλη του αγάπη ,τον Ολυμπιακό.
Είναι Ιούλιος του 1994 ,όταν εκπνέει το συμβόλαιο του με την Αεκ.Την ίδια εποχή ο Ολυμπιακός πραγματοποιεί δύο ηχηρές μεταγραφές από το εξωτερικό.Βάζει στο ρόστερ του τον Μουντιαλικό Ρασίντ Γεκινί και τον Ίλια Ίβιτς.Θα έλεγε κανείς ότι η δική του μεταγραφή περνάει κάπως σε δεύτερη μοίρα.Όμως ,θα αποδείξει στην ποροία ότι η δική του είναι τελικά μία από τις σπουδαιότερες που έκανε στην Ιστορία του ο Ολυμπιακός.
Στις 24 Αυγούστου του 1994 κάνει το ντεπούτο του.Μπαίνει αλλαγή στη θέση του Ρασίντ Γεκινί σ’ενα μάτς με τη Δόξα στη Δράμα,ενώ πετυχαίνει τα πρώτα του (δύο) γκόλ με την ερυθρόλευκη φανέλα στο 7-1 επί της Καβάλας (30/10/94)
Θ’ακολουθήσουν και άλλες μεγάλες στιγμές.Αρνητικές και θετικές.Για παράδειγμα στο μάτς με τη Μαρσέιγ στη Μασσαλία ,το Σεπτέβρη του 1994 , θα γίνει το επίκεντρο των αρνητικών κριτικών γιατί είχε παρεμποδίσει τον Μπατίστα να ολοκληρώσει μία φανταστική ενέργεια.Και μερικούς μήνες αργότερα,θ’ακούσει τα…μπινελίκια της ζωής του διότι χάνει πέναλτι στο 90ο λεπτό του επαναληπτικού αγώνα κυπέλλου με τον Παναθηναϊκό.
Χατ τρίκ,καρέ και φιέστα
Οι αρνητικές κριτικές συνεχίζονται και την επόμενη περίοδο, κατά τη διάρκεια της οποίας ο Ολυμπιακός αποτυγχάνει για ακόμα νία φορά να φτάσει στην κορυφή.Το καλοκαίρι του 1996,όμως ξεκινάει μία νέα προσπάθεια.Ο Αλεξανδρής γίνεται σημαιοφόρος της ,καταφέρνει να είναι ο μεγάλος πρωταγωνιστής και στο τέλος να πανηγυρίσει μαζί με τους συμπαίκτες του την επιστροφή του Ολυμπιακού στη φυσική του θέση.Στο πρώτο απο τα επτά σερί πρωταθλήματα ο Αλεξανδρής έχει τεράστια συμμετοχή. Πετυχαίνει 23 γκόλ , γεγονός που του επιτρέπει να πάρει τον τίτλο του κορυφαίου σκόρερ.
Αυτή η καταπληχτική χρονιά για τον Αλεξανδρή ολοκληρώνεται με τη μοναδική φιέστα που γίνεται στο στάδιο Καραϊσκάκη για να εορταστεί η επιστροφή του Ολυμπιακού στο θρόνο του.Βρισκόμαστε πέντε μέρες πρίν φύγει ο Μάης του 1997,αλλά στην ουσία στο ξεκίνημα μιας μεγάλης καριέρας…
Από το περιοδικό ¨ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ¨
Ο Αλέξης Αλεξανδρής σε αριθμούς
Γεννήθηκε: 21 Οκτωβρίου 1968, στο Κιάτο
Θέση: Σέντερ φορ
Ομάδες
1986-91: Βέροια
1991-94: ΑΕΚ
1994-04: Ολυμπιακός
2004:Λάρισα
2005: Καλλιθέα
2005-06: ΑΠΟΠ (Κύπρου)
Τίτλοι
Πρωταθλήματα: 10 (1992,93,94,97,98,99,00,01,02,03)
Κύπελλα: 1 (1999)
1ος σκόρερ: 1994 (24 γκολ), 1997 (23), 2001 (20), 2002 (21)
Συμμετοχές στην εθνική: 42
Γκολ με την εθνική: 10
Πρώτο ματς: 27 Μαρτίου 1991 με Μαρόκο 0-0, Ραμπάτ
Τελευταίο ματς: 15 Μαΐου 2002 με Κύπρο 3-1, Ρόδος
Συμμετοχές στο Μουντιάλ1994 (24η): 1 ματς
Όταν σταμάτησε το ποδόσφαιρο ακολούθησε τη προπονητική. Παράλληλα υπήρξε και σχολιαστής αγώνων στη ΝΕΤ (Αθλητική Κυριακή). Σήμερα είναι προπονητής στην ομάδα των νέων του Ολυμπιακού.
2 σκέψεις σχετικά με το “Χρόνια Πολλά Αλέξη Αλεξανδρή”