Ելիսեյան պալատ

քաղաքային պալատ, պաշտոնական նստավայր
Ստեղծում	1722
Կիրառությունը	պաշտոնական նստավայր
Կոչվել է ի պատիվ	Ելիսեյան դաշտեր
Երկիր	Ֆրանսիա
Վարչատարածքային միավոր	• Մեծ Փարիզ; • Փարիզ; • Փարիզի 8-րդ շրջան
Տեղակայված է	Ֆոբուր Սենտ Օնորե
Վայր	Մադլեն
Կոորդինատներ	48°52′13″N 2°18′59″E
Սեփականատեր	Ֆրանսիական պետություն
Նշանակալից իրադարձություն	պատրաստման կամ շինարարության սկիզբ
Պատվիրատու	Լուի-Անրի դը Լա Տուր դ’Օվերն
Ճարտարապետ	Armand Claude Mollet
Ճարտարապետական ոճ	բարոկկո ճարտարապետություն, կլասիցիզմ
Պաշտոնական բացման ամսաթիվը	1722
Occupant	Ֆրանսիայի Հանրապետության նախագահ
Floors above ground	3
Has facility	վերելակ
Ժառանգության կարգավիճակ	դասակարգված պատմական հուշարձան
Պաշտոնական կայք	link

Ելիսեյան պալատ (ֆրանսերեն՝ Palais de l'Élysée), Ֆրանսիայի նախագահի նստավայրը Փարիզում։ Գտնվում է Փարիզի 8–րդ շրջանում՝ Ֆոբուր Սենտ Օնորե փողոցում։ Մյուրատի դահլիճում տեղի են ունենում Ֆրանսիայի նախարարների խորհրդի նիստերը։ Պալատի շրջակա այգիներում Բաստիլի գրավման օրը՝ հուլիսի 14–ին, տեղի են ունենում տոնակատարություններ՝ Ֆրանսիայի Հանրապետության օրվա առթիվ։

Ելիսեյան պալատում նախագահը հանրապետական գվարդիայի հանդիսավոր պահակախմբով ընդունում է այլ պետությունների ղեկավարներին։

Պատմություն

Պալատը կառուցվել է 1718 —1722 թվականներին ճարտարապետ Արման–Կլոդ Մոլլեի նախագծով կոմս Էվրյոյի և նրա կնոջ համար որպես մայրաքաղաքային նորաձև առանձնատուն (hôtel de l'Élysée)։ Կոմսի մահից հետո՝ 1753 թվականին, այն ձեռք է բերել Լյուդովիկոս XV–ը մարքիզուհի Պոմպադուրի համար, որն էլ ընդարձակել է նրա տարածքը։ 1764 թվականին մարքիզուհու մահից հետո պալատն անցել է թագավորի հեռավոր ազգականներին։

Նապոլեոն Բոնապարտի օրոք պալատն առաջին անգամ օգտագործվել է կառավարության պահանջների համար։ 1805 թվականին պալատը ձեռք է բերել Մյուրատը^[1]։ Վերջինիս՝ Նեապոլ մեկնելուց հետո այնտեղ հաստատվել է կայսրը։

1816 թվականին Ելիսեյան պալատը գնել է Լյուդովիկոս XVIII–ը։

1848 թվականին պալատը պաշտոնապես հռչակվել է Ֆրանսիայի երկրորդ հանրապետության նախագահ Նապոլեոն III–ի նստավայր, ով իրեն կայսր էր հռչակել։ Ելիսեյան պալատը, կայսրի ցանկություններին համապատասխան, վերանորոգվել է 1853—1867 թվականներին ճարտարապետ Լակրուայի կողմից։ Այդ ժամանակներից սկսած՝ պալատի արտաքին տեսքն այլևս չի փոփոխվել։