ἐγκεκορδυλημένος

Αρχαία ελληνικά (grc)

Μετοχή

ἐγκεκορδυλημένος, -η, -ον

• μετοχή μεσοπαθητικού παρακειμένου (ἐγκεκορδύλημαι) του ρήματος ἐγκορδυλέω

  ※  5ος/4ος πκε αιώνας ⌘ Ἀριστοφάνης, Νεφέλαι, στίχ. 10 (8-10)

  ἀλλ᾽ οὐδ᾽ ὁ χρηστὸς οὑτοσὶ νεανίας | ἐγείρεται τῆς νυκτός, ἀλλὰ πέρδεται | ἐν πέντε σισύραις ἐγκεκορδυλημένος.

  Και νύχτα δε σηκώνεται ούτε τούτο | τ᾽ αγόρι το σπουδαίο· τις αμολάει | μέσα σε πέντε κάπες τυλιγμένος.

  Μετάφραση (1967): Θρασύβουλος Σταύρου, Αθήνα: Τυποβιβλιοτεχνική @greek‑language.gr

Κλίση

γένη →	αρσενικό		θηλυκό		ουδέτερο
↓ πτώσεις	ενικός
ονομαστική	ὁ	ἐγκεκορδυλημένος	ἡ	ἐγκεκορδυλημένη	τὸ	ἐγκεκορδυλημένον
γενική	τοῦ	ἐγκεκορδυλημένου	τῆς	ἐγκεκορδυλημένης	τοῦ	ἐγκεκορδυλημένου
δοτική	τῷ	ἐγκεκορδυλημένῳ	τῇ	ἐγκεκορδυλημένῃ	τῷ	ἐγκεκορδυλημένῳ
αιτιατική	τὸν	ἐγκεκορδυλημένον	τὴν	ἐγκεκορδυλημένην	τὸ	ἐγκεκορδυλημένον
κλητική ὦ!		ἐγκεκορδυλημένε		ἐγκεκορδυλημένη		ἐγκεκορδυλημένον
↓ πτώσεις	πληθυντικός
ονομαστική	οἱ	ἐγκεκορδυλημένοι	αἱ	ἐγκεκορδυλημέναι	τὰ	ἐγκεκορδυλημένᾰ
γενική	τῶν	ἐγκεκορδυλημένων	τῶν	ἐγκεκορδυλημένων	τῶν	ἐγκεκορδυλημένων
δοτική	τοῖς	ἐγκεκορδυλημένοις	ταῖς	ἐγκεκορδυλημέναις	τοῖς	ἐγκεκορδυλημένοις
αιτιατική	τοὺς	ἐγκεκορδυλημένους	τὰς	ἐγκεκορδυλημένᾱς	τὰ	ἐγκεκορδυλημένᾰ
κλητική ὦ!		ἐγκεκορδυλημένοι		ἐγκεκορδυλημέναι		ἐγκεκορδυλημένᾰ
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ	ἐγκεκορδυλημένω	τὼ	ἐγκεκορδυλημένᾱ	τὼ	ἐγκεκορδυλημένω
γεν-δοτ	τοῖν	ἐγκεκορδυλημένοιν	τοῖν	ἐγκεκορδυλημέναιν	τοῖν	ἐγκεκορδυλημένοιν
2η&1η κλίση, Κατηγορία 'λελυμένος' όπως «λελυμένος» - Παράρτημα:Επίθετα & Μετοχές

Πηγές

• ἐγκορδυλέω - Επιτομή του Λεξικού Λίντελ-Σκοτ, Λεξικό της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας (Επιτομή του Μεγάλου Λεξικού, εκδ. Πελεκάνος, 2007), Ψηφίδες στο Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, 2012
• ἐγκορδυλέω - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.
• ἐγκεκορδυλημένος - ΜΟΡΦΩ (στα αγγλικά) Μορφολογικό ευρετήριο για την αρχαία ελληνική γλώσσα του Πανεπιστημίου του Σικάγου.
• μορφολογία@perseus.tufts.edu