Χριστόφορος Ράγγος
.jpg) Ο Χριστόφορος Ράγγος φορώντας την ερυθρόλευκη φανέλα του Ολυμπιακού | |||
| Προσωπικές πληροφορίες | |||
|---|---|---|---|
| Ημερ. γέννησης | 1910 | ||
| Τόπος γέννησης | Πειραιάς, Ελλάδα | ||
| Ημερ. θανάτου | 8 Ιανουαρίου 1950 | ||
| Τόπος θανάτου | Αθήνα, Ελλάδα | ||
| Θέση | Επιθετικός | ||
| Επαγγελματική καριέρα* | |||
| Περίοδος | Ομάδα | Συμμ.† | (Γκ.)† |
| 1925-1940 | Ολυμπιακός Πειραιώς | 79 | (26) |
| Εθνική ομάδα | |||
| Περίοδος | Ομάδα | Συμμ.† | (Γκ.)† |
| 1933-1934 | Ελλάδα | 3 | (1) |
| * Οι συμμετοχές και τα γκολ στις προηγούμενες ομάδες υπολογίζονται μόνο για τα εγχώρια πρωταθλήματα. † Συμμετοχές (Γκολ). | |||
Ο Χριστόφορος Ράγγος[1] (1910-1950) ήταν Έλληνας διεθνής ποδοσφαιριστής και μετέπειτα προπονητής. Υπήρξε μέλος της πρώτης μεγάλης ομάδας του Ολυμπιακού που αναδείχθηκε τη δεκαετία του 1930, με την οποία κατέκτησε πληθώρα τίτλων. Μαζί με τους Γιάννη Βάζο και Θεολόγο Συμεωνίδη συγκρότησε τη λεγόμενη «θρυλική τριπλέτα» στην επιθετική γραμμή των Πειραιωτών[2].
Ποδοσφαιρική σταδιοδρομία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Ο Ράγγος γεννήθηκε το 1910 και ξεκίνησε το ποδόσφαιρο στον Ολυμπιακό, όπου σε ηλικία 17 ετών προωθήθηκε στην α΄ ομάδα του συλλόγου[3]. Παίζοντας στη θέση του μέσα δεξιά, συγκρότησε μαζί με τους Βάζο και Συμεωνίδη τη «θρυλική τριπλέτα»[2][3][4] του Ολυμπιακού στο τότε σύστημα τακτικής 2-3-5 (WM), μία επιθετική γραμμή που συνέβαλε στην κατάκτηση 5 τίτλων σε μία εξαετία.
H καριέρα του διακόπηκε το 1940 εξαιτίας του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, κατά τη διάρκεια του οποίου πολέμησε στο αλβανικό μέτωπο όπου υπέστη τραυματισμό από σφαίρα στο δεξί πόδι και κρυοπαγήματα[3].
Στη διάρκεια της καριέρας του, κατέγραψε 3 επίσημες συμμετοχές και ένα γκολ με την Εθνική Ελλάδας[5]. Το μοναδικό του τέρμα με την Εθνική το σημείωσε στο ντεμπούτο του, με αντίπαλο τη Γιουγκοσλαβία (ήττα με 5-3)[6].
Ύστερα χρόνια
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Παράλληλα με την ενασχόλησή του με το ποδόσφαιρο, ο Ράγγος εργαζόταν ως ηλεκτρολόγος.[7] Μετά το απότομο τέλος της αθλητικής του καριέρας, διετέλεσε προπονητής περνώντας, μεταξύ άλλων, από τους πάγκους της Αστυνομίας Πόλεων, του Αθηναϊκού και του Α.Ο. Ζωγράφου[8].
Πέθανε στις 8 Ιανουαρίου του 1950, όταν κατέρρευσε κατά τη διάρκεια της αναμέτρησης Α.Ο. Ζωγράφου - Ηρακλής Αθηνών, αγωνιζόμενος ως παίκτης-προπονητής των γηπεδούχων[8][9].
Ήταν παντρεμένος με την αδελφή του, συμπαίκτη του στον Ολυμπιακό, Σπύρου Δεπούντη και πατέρας μιας κόρης[8][10].
Τίτλοι
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- ↑ Το επώνυμό του εμφανίζεται και ως Ράγκος.
- 1 2 Μακρίδης, Π.· Φουντουκίδης, Ε. Αυτός είναι ο Ολυμπιακός. Η ένδοξη Ιστορία του δημοφιλούς συλλόγου. Αθήναι: Αθλητική Ηχώ. σελ. 31-32.
- 1 2 3 Παπαπαναγιώτου, Δημ. (25 Απριλίου 1956). «Χρ. Ράγγος: Ραντεβού στο γήπεδο με το θάνατο». Αθλητική Ηχώ. σελ. 1, 3.
- ↑ «Γιάννης Βάζος: Θρύλος με ψυχή Σμυρνιού». tanea.gr. ΤΑ ΝΕΑ. 14 Μαρτίου 2025. Ανακτήθηκε στις 18 Μαΐου 2025.
- ↑ «Συμμετοχές - Γκολ > Ρ». epo.gr. ΕΠΟ. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 25 Απριλίου 2015. Ανακτήθηκε στις 18 Μαΐου 2025.
- ↑ «Καρέλης, ο 32ος σκόρερ σε ντεμπούτο!». gazzetta.gr. Gazzetta. 12 Οκτωβρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 18 Μαΐου 2025.
- ↑ Οι «επαγγελματίες» του ποδοσφαίρου | KateriniSport.gr
- 1 2 3 «Η χθεσινή τραγωδία του Ζωγράφου». Αθλητική Ηχώ. 9 Ιανουαρίου 1950. σελ. 1, 7.
- ↑ Μακρίδης, Π.· Φουντουκίδης, Ε. (χ.χ.). σελ. 77.
- ↑ Παπαπαναγιώτου, Δημ. (27 Απριλίου 1956). «Χρ. Ράγγος: Ραντεβού στο γήπεδο με το θάνατο». Αθλητική Ηχώ. σελ. 1, 3.
- ↑ Αρβανίτης, Στάθης (2000). Η ιστορία του Ολυμπιακού, με πλήρη στοιχεία 1925-2000: 75 χρόνια θρύλου. Αθήνα: Εκδόσεις Καστανιώτη. σελ. 23 & 260. ISBN 960-0329-45-1.
Περαιτέρω ανάγνωση
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Η Ιστορία του Ολυμπιακού , Έκδοση Γ.Χ. Αλεξανδρής , Αθήνα 1996
- Θρύλος πορεία μέσα στο χρόνο, Έκδοση Ηλιοτρόπιο, Αθήνα 1997 ISBN 569-584-365-2
- Χρυσός Θρύλος Έκδοση Art Press,Εκδοτική Α.Ε. , Αθήνα 1997
- Ολυμπιακός ένα αρχείο μια ιστορία Β. Καρδάσης ,Μίλητος 1997
- 80 χρόνια 80 μορφές ,Β. Καρδάσης, Ελληνικά γράμματα ,ISBN 960-442-021-6
