Φρανσίσκο Χαβιέρ Ετσεβερία
| Φρανσίσκο Χαβιέρ Ετσεβερία | |
|---|---|
.png) | |
| Γενικές πληροφορίες | |
| Όνομα στη μητρική γλώσσα | Francisco Javier Echeverría (Ισπανικά) |
| Γέννηση | 2 Ιουλίου 1797 Χαλάπα |
| Θάνατος | 17 Σεπτεμβρίου 1852 Πόλη του Μεξικού |
| Χώρα πολιτογράφησης | Μεξικό |
| Εκπαίδευση και γλώσσες | |
| Ομιλούμενες γλώσσες | Ισπανικά |
| Πληροφορίες ασχολίας | |
| Ιδιότητα | πολιτικός υπουργός |
| Πολιτική τοποθέτηση | |
| Πολιτικό κόμμα/Κίνημα | Φιλελεύθερο Κόμμα (Μεξικό) και Συντηρητικό Κόμμα (Μεξικό) |
| Αξιώματα και βραβεύσεις | |
| Αξίωμα | Πρόεδρος του Μεξικού (Σεπτέμβριος 1841 – Οκτώβριος 1841) μέλος της Βουλής των Αντιπροσώπων του Μεξικού |
 Σχετικά πολυμέσα | |
Ο Φρανσίσκο Χαβιέρ Ετσεβερία (ισπανικά: Francisco Javier Echeverría, 2 Ιουλίου 1797 - 17 Σεπτεμβρίου 1852) ήταν Μεξικανός επιχειρηματίας και υπουργός Οικονομικών, ο οποίος διετέλεσε προσωρινός πρόεδρος του Μεξικού για περίπου δύο εβδομάδες στα τέλη Σεπτεμβρίου 1841, κατά την πτώση της κυβέρνησης του Αναστάσιο Μπουσταμάντε.
Ο Αντόνιο Λόπες ντε Σάντα Άννα και ο Μαριάνο Παρέδες είχαν ξεκινήσει μια εξέγερση κατά της κυβέρνησης και ο Πρόεδρος Μπουσταμάντε άφησε τον Ετσεβέρια, αντιπρόεδρο του συμβουλίου της πολιτείας που ήταν υπεύθυνος για την προεδρία, ενώ αυτός πήγε να διοικήσει προσωπικά τα στρατεύματα, μια προσπάθεια που τελικά δεν στέφθηκε με επιτυχία. Η κυβέρνηση παραδόθηκε στις 6 Οκτωβρίου. Ο Ετσεβέρια θα επέστρεφε στην πολιτική ως βουλευτής το 1850.
Πρώτα χρόνια
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Ο Φρανσίσκο Χαβιέρ Ετσεβερία γεννήθηκε σε μια εύπορη οικογένεια στην Χαλάπα της Βερακρούς. Εργάστηκε στην εμπορική εταιρεία της οικογένειάς του μέχρι το 1829, όταν και μπήκε στην πολιτική.[1] Εξελέγη βουλευτής στο τοπικό συνέδριο το 1829. Το 1834, μετακόμισε στην Πόλη του Μεξικού, όπου ηγήθηκε της οικογενειακής εταιρείας Viuda de Echeverría e Hijos .
Πολιτική καριέρα
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Υπουργός Οικονομικών
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Ως συντηρητικός, κλήθηκε τον Μάιο του ίδιου έτους να εργαστεί στο Υπουργείο Οικονομικών για τη νεοσύστατη συντηρητική κυβέρνηση του Σάντα Άννα, αλλά ο Ετσεβέρια διαφώνησε με τον πρόεδρο στη διατήρηση του ομοσπονδιακού συστήματος σε αντίθεση με ένα συγκεντρωτικό σύστημα και παραιτήθηκε από την κυβέρνηση τον Σεπτέμβριο.[2] Ένας από τους λόγους για τους οποίους ήταν αντίθετος σε ένα ομοσπονδιακό σύστημα ήταν η άποψή του ότι τα οικονομικά του έθνους θα μπορούσαν να διαχειρίζονται πιο αποτελεσματικά μέσω μιας κεντρικής υπηρεσίας αντί να διαχειρίζονται από ξεχωριστές κυβερνήσεις πολιτειών.[3]
Το 1836, υπό την προεδρία του Αναστάσιο Μπουσταμάντε, κλήθηκε στο συμβούλιο του κράτους και του ανατέθηκαν διάφορα οικονομικά καθήκοντα. Μετά τον Πόλεμο των ζαχαροπλαστών του 1838, εντάχθηκε ξανά στο υπουργείο σε μια εποχή που τα οικονομικά του έθνους ήταν σε τέλμα, καθώς οι Γάλλοι είχαν αποκλείσει όλα τα λιμάνια και τα σχετικά τελωνεία.[2]
Περισσότερο από το μισό του προϋπολογισμού έπρεπε να διατεθεί για την αποπληρωμή ομολόγων και το έλλειμμα. Αύξησε τους φόρους έτσι ώστε όταν έφυγε από τη θέση του τον Μάρτιο του 1841, τα έσοδα της κυβέρνησης ήταν κατά μέσο όρο μισό ρεάλ ανά άτομο μηνιαίως, αλλά ένα τέτοιο ποσοστό κατηγορήθηκε επίσης ότι ενθάρρυνε την απάτη και επιβάρυνε την οικονομία. Παρ 'όλα αυτά, κατάφερε να αποπληρώσει πέντε εκατομμύρια πέσος από το εσωτερικό χρέος. Μία από τις τελευταίες του πράξεις ήταν ένας φόρος ακίνητης περιουσίας.[3]
Προσωρινή Προεδρία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Ο Ετσεβέρια δεν κατάφερε τίποτα αξιοσημείωτο κατά τη διάρκεια της σύντομης προεδρίας του εν μέσω μιας εξέγερσης την οποία δεν μπόρεσε να καταπνίξει ή έστω να μετριάσει. Ο πρώην πρόεδρος Μπουσταμάντε, ως έσχατη λύση, αποφάσισε να διακηρύξει την υποστήριξή του στο ομοσπονδιακό σύστημα προκειμένου να διχάσει την αντιπολίτευσή του. Το τέχνασμα δεν λειτούργησε, αλλά απογοήτευσε τον Ετσεβέρια, έναν ένθερμο υποστηρικτή του συγκεντρωτικού συστήματος, ο οποίος στη συνέχεια παραιτήθηκε.[4] Οι εξεγερμένοι θριάμβευσαν και ο Μπουσταμάντε παρέδωσε επίσημα την εξουσία μέσω των Συμφωνιών της Εστανζουέλα στις 6 Οκτωβρίου 1841.
Μετέπειτα ζωή
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Εξελέγη στο Κογκρέσο το 1850, μέσω του οποίου συνέχισε να υποστηρίζει τα συντηρητικά του ιδανικά. Ήταν μέλος πολλών φιλανθρωπικών οργανώσεων και ήταν επίσης πρόεδρος της Ακαδημίας του Σαν Κάρλος, την οποία έσωσε από την καταστροφή και η οποία στη συνέχεια άκμασε σε ένα άρτια εξοπλισμένο ίδρυμα με Ευρωπαίους δασκάλους. Ίδρυσε επίσης ένα αναμορφωτήριο για νέους άνδρες.
Ο Ετσεβέρια πέθανε στις 17 Σεπτεμβρίου 1855, σε ηλικία πενήντα πέντε ετών.[4]
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- ↑ Juárez Sierra, J. (1906). His Work and His Time. Mexico.
- 1 2 Rivera Cambas, Manuel (1873). Los Gobernantes de Mexico: Tomo II (στα Ισπανικά). J.M. Aguilar Cruz. σελ. 238.
- 1 2 Rivera Cambas, Manuel (1873). Los Gobernantes de Mexico: Tomo II (στα Ισπανικά). J.M. Aguilar Cruz. σελ. 239.
- 1 2 Rivera Cambas, Manuel (1873). Los Gobernantes de Mexico: Tomo II (στα Ισπανικά). J.M. Aguilar Cruz. σελ. 240.
