Φερντινάν Σαλαντόν
| Φερντινάν Σαλαντόν | |
|---|---|
 | |
| Γενικές πληροφορίες | |
| Όνομα στη μητρική γλώσσα | Ferdinand Chalandon (Γαλλικά) |
| Γέννηση | 10 Φεβρουαρίου 1875[1][2][3] 2ο δημοτικό διαμέρισμα της Λιόν[4] |
| Θάνατος | 31 Οκτωβρίου 1921[1][2][3] Λωζάνη |
| Χώρα πολιτογράφησης | Γαλλία |
| Εκπαίδευση και γλώσσες | |
| Ομιλούμενες γλώσσες | Γαλλικά[1] |
| Σπουδές | Λύκειο Λουί-λε-Γκραν[5] Εκόλ ντε Σαρτ[5] École pratique des hautes études[6] |
| Πληροφορίες ασχολίας | |
| Ιδιότητα | ιστορικός βυζαντινολόγος[6] νομισματολόγος |
| Εργοδότης | Γαλλική Σχολή της Ρώμης (1899–1901)[6] |
| Αξιώματα και βραβεύσεις | |
| Αξίωμα | μέλος της Γαλλικής Σχολής Ρώμης (1899–1901)[6] |
| Βραβεύσεις | Prix Gobert (1908) |
 Σχετικά πολυμέσα | |
Ο Φερντινάν Σαλαντόν (γαλλικά: Ferdinand Chalandon, Λυών, 10 Φεβρουαρίου 1875 - Λωζάνη, 31 Οκτωβρίου 1921) ήταν Γάλλος μεσαιωνολόγος και βυζαντινολόγος.[7]
Βιογραφία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Έπειτα από μία πρώτη περίοδο σπουδών στη γενέτειρά του, την πόλη της Λυών, ο Σαλαντόν μετέβη στο Παρίσι, όπου και φοίτησε και, στη συνέχεια, αποφοίτησε από το Λύκειο Λουί-λε-Γκραν. Το 1895, ως απόφοιτος σπουδών ιστορίας, έγινε δεκτός στη Σχολή Αρχειονομίας, όπου και, το 1897, έλαβε το diplôme des hautes études, καθώς και, το 1899, την πιστοποίηση ως αρχειονόμος και ως παλαιογράφος.[8] Το 1900, η πρώτη του μελέτη με αντικείμενο τον Αλέξιο Α΄ Κομνηνό παρουσιάστηκε ως διατριβή ενώπιον της Σχολής Αρχειονομίας.[9]
Στη συνέχεια, πέρασε χρονικό διάστημα συνολικής διάρκειας δύο ετών στην Ιταλία, εντός της Γαλλικής Σχολής Ρώμης, ταξιδεύοντας εκτενώς, πιο συγκεκριμένα ανά το νότιο τμήμα της χώρας, όπου και προχώρησε στη μεταγραφή εγγράφων προερχόμενων από μοναστικά και συνοδικά αρχεία. Η δραστηριότητα αυτή οδήγησε στη συγγραφή της δίτομης μελέτης του με αντικείμενο τη νορμανδική κατάκτηση της Νότιας Ιταλίας, καθώς και το Βασίλειο της Σικελίας, η οποία και του απέφερε, το 1909, το Μεγάλο Βραβείο Γκομπέρ.[10] Αξεπέραστη ως προς το εύρος της, παραμένει, έως σήμερα, ορόσημο της επιστημονικής έρευνας με αντικείμενο τη συγκεκριμένη περίοδο, ενώ, παράλληλα, επανεκδόθηκε, εκ νέου, κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1960.[11][12]
Παρά το γεγονός πως μακροπρόθεσμο σχέδιό του αποτελούσε η συγγραφή της πλήρους ιστορίας της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, με απαρχή την περίοδο του Ιουστινιανού, καθώς και της ιστορίας των Σταυροφοριών, ωστόσο, στη συνέχεια, ο Σαλαντόν έθεσε τα θεμέλια για τη μελέτη της ιστορίας της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας κατά τη διάρκεια του 12ου αιώνα. Το 1912, με σημείο εκκίνησης την παλαιότερη μελέτη του με αντικείμενο τον Αλέξιο Κομνηνό, εξέδωσε εκτενή μονογραφία με αντικείμενο τους διαδόχους του τελευταίου, Ιωάννη Β΄ και Μανουήλ Α΄. Παράλληλα, επίσης το 1912, ο Σαλαντόν ταξίδευσε, μέσω της Κωνσταντινούπολης, στη Συρία, στην Παλαιστίνη, καθώς και στην Αίγυπτο. Το ενδιαφέρον του για την ευρύτερη περιοχή της Μέσης Ανατολής τον οδήγησε σε συνεργασία με τον Γκυστάβ Σλυμπερζέ στο πλαίσιο συγγραφικού έργου υπό τον τίτλο Sigillographie de l'Orient latin, εγχείρημα του οποίου ο Σαλαντόν ανέλαβε την ηγεσία και έφτασε σε σχεδόν πλήρη ολοκλήρωση, κατά την ημερομηνία του πρόωρου θανάτου του, το 1921, ως συνέπεια προβλημάτων υγείας τα οποία ο ίδιος είχε αποκτήσει κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Παράλληλα, ερευνητικό έργο, επίσης, είχε πραγματοποιήσει για ακόμη δύο τόμους, οι οποίοι, ωστόσο, ουδέποτε εκδόθηκαν, πιο συγκεκριμένα, τα Le Moyen Age chrétien et musulman du Ve au XIIIe siècle και Mahomet, les Arabes, les Huns.[13] Η ολοκλήρωση της συγγραφής της ιστορικής μελέτης του με αντικείμενο την Α΄ Σταυροφορία, εκ μέρους της συζύγου του, βασίστηκε στη χρήση των ιδιόχειρων σημειώσεών του, ενώ, παράλληλα, η τελευταία εργάστηκε, επίσης, επί του εγχειρήματος της Sigillographie, προτού αυτή υποστεί την τελική επεξεργασία της εκ μέρους του Αντριέν Μπλανσέ.[14]
Εργογραφία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- (Γαλλικά) Essai sur le règne d'Alexis Ier Comnène (1081-1118). Παρίσι: A. Picard. 1900.
- (Γαλλικά) «La diplomatique des Normands de Sicile et de l'Italie méridionale». Mélanges d'archéologie et d'histoire 20 (1): 155-197. 1900. https://www.persee.fr/doc/mefr_0223-4874_1900_num_20_1_6216.
- (Γαλλικά) Histoire de la domination normande en Italie et en Sicile. 1 & 2. Παρίσι: A. Picard. 1907.
- (Γαλλικά) Jean II Comnène (1118-1143) et Manuel I Comnène (1143-1180). 1 & 2. Παρίσι: A. Picard. 1912.
- (Γαλλικά) Histoire de la première croisade jusqu'à l'élection de Godefroi de Bouillon. Παρίσι: Floch. 1925.
- (Γαλλικά) Schlumberger, Gustave· Blanchet, Adrien (1943). Sigillographie de l'Orient latin. Παρίσι: Paul Geuthner.
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- 1 2 3 Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας: (Γαλλικά) καθιερωμένοι όροι της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Γαλλίας. 12385089d. Ανακτήθηκε στις 10 Οκτωβρίου 2015.
- 1 2 «Proleksis enciklopedija» (Κροατικά) 14992.
- 1 2 Dalibor Brozović, Tomislav Ladan: «Hrvatska enciklopedija» (Κροατικά) Ινστιτούτο Λεξικογραφίας «Μίροσλαβ Κρλέζα». 1999. 11396.
- ↑ birth certificate. www
.fondsenligne . Ανακτήθηκε στις 28 Ιουνίου 2023..archives-lyon .fr /v2 /ark: /18811 /e9b6de5419683b4b7ba61387c3c9dc1f - 1 2 Persée. mefr_0223-4874_1921_num_39_1_7175.
- 1 2 3 4 «Annuaire des membres de l’École française de Rome». (Γαλλικά) Annuaire des membres de l’École française de Rome: 1873-2020. Γαλλική Σχολή της Ρώμης. Ρώμη. 2020. σελ. 41.
- ↑ (Γαλλικά) «Ferdinand Chalandon (1875-1921)». Bibliothèque nationale de France. Ανακτήθηκε στις 16 Νοεμβρίου 2025.
- ↑ Pernot 1921, σελ. 333.
- ↑ Pernot 1921, σελ. 335.
- ↑ Pernot 1921, σελ. 334-335.
- ↑ Brown 2007.
- ↑ Torno 2009.
- ↑ Pernot 1921, σελ. 335-336.
- ↑ Schlumberger, Chalandon & Blanchet 1943, σελ. 45.
Πηγές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- (Γαλλικά) Pernot, Michel (1921). «Ferdinand Chalandon (1875-1921). Nécrologie». Mélanges d'archéologie et d'histoire 39: 333–337. http://www.persee.fr/web/revues/home/prescript/article/mefr_0223-4874_1921_num_39_1_7175.
- (Γαλλικά) Schlumberger, Gustave (1921). «Ferdinand Chalandon. Nécrologie». Bibliothèque de l'École des chartes 82: 446–447. https://www.persee.fr/doc/bec_0373-6237_1921_num_82_1_460499.
- (Γαλλικά) Schlumberger, Gustave· Chalandon, Ferdinand· Blanchet, Adrien (1943). Sigillographie de l'Orient latin. Παρίσι: Paul Geuthner. ISBN 9782705310059.
- (Αγγλικά) Brown, Richard John (11 Οκτωβρίου 2007). «The Normans: Historiography of Normans in Italy». Ανακτήθηκε στις 7 Μαρτίου 2023.
- (Ιταλικά) Torno, Armando (2009-05-01). «Il cronista dei normanni». Corriere della Sera: 38. http://archiviostorico.corriere.it/2009/maggio/01/cronista_dei_normanni_co_9_090501083.shtml.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Φερντινάν Σαλαντόν στο Wikimedia Commons
