close
Μετάβαση στο περιεχόμενο

Φελίξ Ουφουέ-Μπουανί

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Φελίξ Ουφουέ-Μπουανί
Image
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση18  Οκτωβρίου 1905[1][2][3] ή 16  Οκτωβρίου 1905[4]
Ν'Γκοκρό[5] ή Γιαμουσουκρό[6]
Θάνατος7  Δεκεμβρίου 1993[4][1][2]
Γιαμουσουκρό[7][6]
Αιτία θανάτουκαρκίνος του προστάτη[8]
Συνθήκες θανάτουφυσικά αίτια
Χώρα πολιτογράφησηςΓαλλία
Ακτή Ελεφαντοστού[7][4]
ΘρησκείαΚαθολική Εκκλησία
Ανιμισμός
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσεςΓαλλικά[4][9]
ΣπουδέςÉcole normale William-Ponty
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταπολιτικός[10]
Πολιτική τοποθέτηση
Πολιτικό κόμμα/ΚίνημαΔημοκρατικό Κόμμα Ακτής Ελεφαντοστού - Αφρικανικός Δημοκρατικός Συναγερμός
Οικογένεια
ΣύζυγοςMarie-Thérèse Houphouët-Boigny (από 1952)[11]
Kady Racine Sow (1930–1951)[12]
ΤέκναGuillaume Houphouët-Boigny[13]
Marie Houphouët-Boigny
Αξιώματα και βραβεύσεις
Αξίωμαμέλος της Γαλλικής Εθνοσυνέλευσης
Πρωθυπουργός της Ακτής Ελεφαντοστού (Αύγουστος 1960 – Νοέμβριος 1960)
Υπουργός Επικρατείας της Γαλλίας (1958–1959)
Πρόεδρος της Δημοκρατίας της Ακτής Ελεφαντοστού (1960–1993)[14]
Υπουργός Εξωτερικών της Ακτής Ελεφαντοστού (1960–1963)
Βραβεύσειςhonorary doctor of the University of Rennes (1965)[15]
Ιππότης του Μεγαλόσταυρου με Κολλάρο του Τάγματος της Αξίας της Ιταλικής Δημοκρατίας (8  Αυγούστου 1969)[16]
honorary doctorate of the University of the Mediterranean - Aix Marseille II (1978)[17][18]
honorary doctor of Paris Descartes University (1978)[19][18]
Περιδέραιο του Τάγματος της Πολιτικής Αξίας (1979)[20]
honorary doctorate from University of Montpellier-I (1987)[21]
Υπογραφή
Image
Commons page Σχετικά πολυμέσα
δεδομένα

Ο Φελίξ Ουφουέ-Μπουανί (Félix Houphouët-Boigny, [fr];[22][23] 18 Οκτωβρίου[24] 1905 – 7 Δεκεμβρίου 1993), αποκαλούμενος χαϊδευτικά Παπά Ουφουέ ή Ο Γέρος, ήταν πολιτικός και ιατρός από την Ακτή Ελεφαντοστού που διετέλεσε ο πρώτος πρόεδρος της Ακτής Ελεφαντοστού από το 1960 έως τον θάνατό του το 1993. Ως φυλετικός αρχηγός, εργάστηκε ως ιατρικός βοηθός, συνδικαλιστής και αρχηγός φυτείας πριν εκλεγεί στο Γαλλικό Κοινοβούλιο το 1945. Υπηρέτησε σε αρκετές υπουργικές θέσεις στην κυβέρνηση της Γαλλίας πριν ηγηθεί της Ακτής Ελεφαντοστού μετά την ανεξαρτησία της το 1960. Καθ’ όλη τη ζωή του έπαιξε σημαντικό ρόλο στην πολιτική και την αποαποικιοποίηση της Αφρικής. Μετά τη στερέωσή του στην εξουσία, απελευθέρωσε όλους τους πολιτικούς κρατουμένους το 1967.[25]

Υπό την πολιτικά μετριοπαθή ηγεσία του Ουφουέ-Μπουανί, η Ακτή Ελεφαντοστού γνώρισε οικονομική άνθηση.[26] Αυτή η επιτυχία, ασυνήθιστη για τη φτωχή Δυτική Αφρική, έγινε γνωστή ως το «θαύμα της Ακτής Ελεφαντοστού».[27] Οφειλόταν σε έναν συνδυασμό συνετού σχεδιασμού, διατήρησης στενών δεσμών με τη Δύση (ιδίως με τη Γαλλία) και ανάπτυξης των σημαντικών κλάδων του καφέ και του κακάο στη χώρα. Ωστόσο, η εξάρτηση από τον αγροτικό τομέα προκάλεσε δυσκολίες το 1980, έπειτα από απότομη πτώση των τιμών του καφέ και του κακάο.

Καθ’ όλη την προεδρία του, ο Ουφουέ-Μπουανί διατήρησε στενή σχέση με τη Γαλλία, μια πολιτική γνωστή ως Φρανσαφρίκ[28], και δημιούργησε στενή φιλία με τον Ζακ Φοκάρ, τον κύριο σύμβουλο για την αφρικανική πολιτική στις κυβερνήσεις των Σαρλ ντε Γκωλ και Ζορζ Πομπιντού. Βοήθησε τους συνωμότες που ανέτρεψαν τον Κουάμε Νκρούμα από την εξουσία στη Γκάνα το 1966[29], συμμετείχε στην αποτυχημένη απόπειρα πραξικοπήματος κατά του Ματιέ Κερεκού στη Λαϊκή Δημοκρατία του Μπενίν το 1977[30], θεωρήθηκε ύποπτος για συμμετοχή στο Πραξικόπημα στη Μπουρκίνα Φάσο το 1987 που απομάκρυνε τον Τομά Σανκαρά από την εξουσία στη Μπουρκίνα Φάσο και παρείχε βοήθεια στην UNITA, ένα αντιαριστερό, υποστηριζόμενο από τις ΗΠΑ αντάρτικο κίνημα υπό τον Τζόνας Σαβίμπι στην Ανγκόλα[31]. Ο Ουφουέ-Μπουανί διατήρησε έντονα αντικομμουνιστική εξωτερική πολιτική, η οποία οδήγησε, μεταξύ άλλων, στη διακοπή των διπλωματικών σχέσεων με τη Σοβιετική Ένωση το 1969 (αφού είχαν πρώτα εγκαθιδρυθεί το 1967) και στην άρνηση αναγνώρισης της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας μέχρι το 1983. Επανέφερε τις σχέσεις με τη Σοβιετική Ένωση το 1986.

Στη Δύση, ο Ουφουέ-Μπουανί ήταν ευρέως γνωστός ως ο «Σοφός της Αφρικής» ή ο «Γηραιός Άνδρας της Αφρικής». Μετέφερε την πρωτεύουσα της χώρας από το Αμπιτζάν στη γενέτειρά του, το Γιαμουσούκρο, και έχτισε εκεί τη μεγαλύτερη εκκλησία στον κόσμο, τη Βασιλική της Παναγίας της Ειρήνης, με κόστος 300 εκατομμυρίων δολαρίων.}.[32][33] Τη στιγμή του θανάτου του ήταν ο ηγέτης με τη μακροβιότερη θητεία στην ιστορία της Αφρικής και ο τρίτος παγκοσμίως μετά τον Φιντέλ Κάστρο της Κούβας και τον Κιμ Ιλ Σουνγκ της Βόρειας Κορέας.[22] Το 1989 η UNESCO δημιούργησε το Βραβείο Ειρήνης Φελίξ Ουφουέ-Μπουανί για τη «διαφύλαξη, διατήρηση και αναζήτηση της ειρήνης». Μετά τον θάνατό του, οι συνθήκες στην Ακτή Ελεφαντοστού επιδεινώθηκαν γρήγορα. Μεταξύ 1994 και 2002 σημειώθηκαν σειρά πραξικοπημάτων, μια υποτίμηση του φράγκου CFA και οικονομική ύφεση· ένας εμφύλιος πόλεμος άρχισε το 2002.

Παραπομπές

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
  1. 1 2 (Γαλλικά) Sycomore. www.assemblee-nationale.fr/sycomore/index.asp. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  2. 1 2 «Encyclopædia Britannica» (Αγγλικά) biography/Felix-Houphouet-Boigny. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  3. ↑ (Αγγλικά) SNAC. w67d510f. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  4. 1 2 3 4 Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας: (Γαλλικά) καθιερωμένοι όροι της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Γαλλίας. 118865721. Ανακτήθηκε στις 8  Σεπτεμβρίου 2023.
  5. ↑ «Большая советская энциклопедия» (Ρωσικά) Η Μεγάλη Ρωσική Εγκυκλοπαίδεια. Μόσχα. 1969. Ανακτήθηκε στις 28  Σεπτεμβρίου 2015.
  6. 1 2 www.blackpast.org/global-african-history/houphouet-boigny-felix-1905-1993/.
  7. 1 2 www2.assemblee-nationale.fr/sycomore/fiche/(num_dept)/3874.
  8. ↑ «The New York Times». (Αγγλικά) The New York Times. The New York Times Company, A. G. Sulzberger. Μανχάταν.
  9. ↑ «Identifiants et Référentiels» (Γαλλικά) Agence bibliographique de l'enseignement supérieur. 026659182. Ανακτήθηκε στις 8  Σεπτεμβρίου 2023.
  10. ↑ fresques.ina.fr/independances/fiche-media/Indepe00110/une-declaration-de-felix-houphouet-boigny.html.
  11. ↑ www.lemonde.fr/afrique/article/2015/02/04/marie-therese-a-la-poursuite-des-millions-disparus-d-houphouet-boigny_4569278_3212.html.
  12. ↑ afriksoir.net/cote-divoire-a-la-decouverte-de-mamie-khadi-premiere-epouse-dhouphouet/.
  13. ↑ www.africaintelligence.fr/afrique-ouest/2017/05/31/les-heritiers-de-felix-houphouet-boigny-vent-debout,108247549-art.
  14. ↑ (Γαλλικά) Encyclopédie Larousse. Εκδοτικός Οίκος Λαρούς. Δεκαετία του 1970. personnage/Félix_Houphouët-Boigny/124280.
  15. ↑ www.legifrance.gouv.fr/jorf/jo/id/JORFCONT000000018617.
  16. ↑ www.quirinale.it/onorificenze/insigniti/34230.
  17. ↑ «M. HOUPHOUËT-BOIGNY DEVIENT DOCTEUR « HONORIS CAUSA » DES UNIVERSITÉS D'AIX-MAR-SEILLE ET RENÉ - DESCARTES (Paris-V)» (Γαλλικά) Societe Editrice Du Monde, Louis Dreyfus, Jérôme Fenoglio. Παρίσι. 3  Ιουλίου 1978. σελ. 16.
  18. 1 2 www.facebook.com/Enjaillementcom/photos/a.3900454499965456/6198591526818397/?type=3.
  19. ↑ «Journal officiel de la République française» (Γαλλικά) 16  Νοεμβρίου 1976. σελ. 6591.
  20. ↑ BOE-A-1979-14348.
  21. ↑ «Journal officiel de la République française» (Γαλλικά) 3  Φεβρουαρίου 1987. MENS8700004A. σελ. 1230.
  22. 1 2 Noble, Kenneth B. (8 Φεβρουαρίου 1994). «For Ivory Coast's Founder, Lavish Funeral». New York Times. Ανακτήθηκε στις 22 Ιουλίου 2008.
  23. ↑ «Félix Houphouët-Boigny». France Actuelle. 5. 1956. σελ. 10.
  24. ↑ «Biographies des députés de la IV République: Félix Houphouët-Boigny» (στα Γαλλικά). National Assembly of France. Ανακτήθηκε στις 17 Ιουλίου 2008.
  25. ↑ Amin, Samir (1975). «Côte-d'Ivoire». Encyclopædia Universalis (στα Γαλλικά). Paris.
  26. ↑ Kouamouo, Theophile (25 Σεπτεμβρίου 2001). «Une terre empoisonnée par la xénophobie». UNESCO (στα Γαλλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Ιουνίου 2008. Ανακτήθηκε στις 27 Ιουλίου 2008.
  27. ↑ Nanet, Bernard (1999). «Félix Houphouët-Boigny». Encyclopædia Universalis (στα Γαλλικά). Paris: Encyclopædia Universalis.
  28. ↑ Nandjui, p. 74.
  29. ↑ Nanjui, p. 172.
  30. ↑ Nandjui, p. 188.
  31. ↑ Nandjui, p. 212.
  32. ↑ «The biggest, longest, tallest...». The Guardian. 17 Ιουλίου 2004. Ανακτήθηκε στις 22 Ιουλίου 2008.
  33. ↑ Massaquoi, Hans J. (Δεκεμβρίου 1990). «An African's gift to the Vatican: the world's largest church — Felix Houphouet-Boigny, Basilica of Our Lady of Peace». Ebony. Ανακτήθηκε στις 24 Ιουλίου 2008.
  • «Félix Houphouët-Boigny». Assemblée nationale (στα French). 2019. Ανακτήθηκε στις 16 Σεπτεμβρίου 2024. CS1 maint: Μη αναγνωρίσιμη γλώσσα (link)



Ανακτήθηκε από "https://el.wikipedia.org/w/index.php?title=Φελίξ_Ουφουέ-Μπουανί&oldid=11518791"