Φαύστος Κορνήλιος Σύλλα Φήλιξ
| Φαύστος Κορνήλιος Σύλλα Φήλιξ | |
|---|---|
| Γενικές πληροφορίες | |
| Γέννηση | 23 (περίπου) |
| Θάνατος | 62 Μασσαλία |
| Χώρα πολιτογράφησης | Αρχαία Ρώμη |
| Εκπαίδευση και γλώσσες | |
| Ομιλούμενες γλώσσες | Λατινικά |
| Πληροφορίες ασχολίας | |
| Ιδιότητα | πολιτικός στρατιωτικός |
| Οικογένεια | |
| Σύζυγος | Κλαυδία Αντωνία |
| Γονείς | Φαύστος Κορνήλιος Σύλλα (ύπατος το 31) και Δομιτία Λεπίδα η Νεότερη |
| Αδέλφια | Βαλερία Μεσσαλίνα (ετεροθαλής αδελφή από μητέρα) Μάρκος Βαλέριος Μεσάλα Κορβίνος (ύπατος το 58) (ετεροθαλής αδελφός από μητέρα) Marcus Junius Silanus (ετεροθαλής αδελφός από μητέρα) Fausta Cornelia |
| Αξιώματα και βραβεύσεις | |
| Αξίωμα | Ρωμαίος συγκλητικός Ύπατος στην αρχαία Ρώμη |
 Σχετικά πολυμέσα | |
Ο Φαύστος Κορνήλιος Σύλλας Φήλιξ, λατιν.: Faustus Cornelius Sulla Felix (22 – 62 μ.Χ.) ήταν μία από τις λιγότερο γνωστές προσωπικότητες της Ιουλιο-Κλαυδιανής δυναστείας της αρχαίας Ρώμης.
Βιογραφία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Ο Φήλιξ ήταν γιος της Δομιτίας Λεπίδας της Νεότερης και του υπάτου του 31, Φαύστου Κορνήλιου Σύλλα, απόγονος του δικτάτορα Λεύκιου Κορνήλιου Σύλλα. Οι γονείς της μητέρας του ήταν η Aντωνία η Πρεσβύτερη και ο Λεύκιος Κορνήλιος Αηνόβαρβος. Η εκ μητρός γιαγιά του Αντωνία η Μεγάλη, ήταν ανιψιά του Αυτοκράτορα Αυγούστου, και η μητέρα του Δομιτία Λεπίδα, ήταν μικρανιψιά του Αυγούστου, εγγονή της αδελφής του Αυγούστου, Οκταβίας της Νεότερης, και του Μάρκου Αντώνιου ενός της Τριανδρίας. Ο Φήλιξ ήταν ο εκ μητρός νεότερος ετεροθαλής αδελφός της αυτοκράτειρας Βαλερίας Μεσσαλίνας.
Το 47 ο Αυτοκράτορας Κλαύδιος, εξάδελφος τής μητέρας του, κανόνισε να νυμφευτεί ο Φήλικας την κόρη εκείνου, Κλαυδία Αντωνία. Η Κλ. Αντωνία γέννησε στον Φήλικα έναν γιο, ο οποίος φέρεται να ήταν αδύναμος, και απεβίωσε πριν από τα δεύτερα γενέθλιά του. Τα πρώτα γενέθλια του αγοριού εορτάστηκαν ιδιωτικά. Η προσκόλληση του Φήλικα στην αυτοκρατορική οικογένεια, του έφερε πρώιμα μία θέση υπάτου το 52.
Το 55, το έτος μετά την άνοδο στον θρόνο του Αυτοκράτορα Νέρωνα, ο αυτοκρατορικός απελεύθερος Πάλλας και ο πραιτωριανός έπαρχος Σέξτος Αφράνιος Βούρος κατηγορήθηκαν, ότι συνωμότησαν με σκοπό την ανακήρυξη του Φήλικα σε αυτοκράτορα. [1] Οι συνωμότες δικάστηκαν, αλλά ο Φήλιξ δεν φαίνεται να έχει εμπλακεί. Ο Νέρωνας, ωστόσο, άρχισε να παρακολουθεί στενά τον κουνιάδο του, φοβούμενος τη σύνδεσή του με την αυτοκρατορική οικογένεια.
Το 58, ένας άλλος αυτοκρατορικός απελεύθερος, κατηγόρησε ψευδώς τον Φήλικα, ότι σχεδίαζε επίθεση στον Νέρωνα, πιθανώς με την υποκίνηση του τελευταίου. Ο Νέρωνας αντιμετώπισε τον Φήλικα ως αποδεδειγμένα ένοχο, τον εξόρισε το 59, και τον φυλάκισε στη Μασσιλία (σημερινή Μασσαλία, Γαλλία). Τελικά το 62, ο φρούραρχος του παλατιού Τιγελίνος έστειλε δολοφόνους, για να σκοτώσουν τον Φήλικα. Ο Φήλιξ δολοφονήθηκε κατά τη διάρκεια του δείπνου, πέντε ημέρες αφότου ο Τιγελλίνος έδωσε τις εντολές του, και το κεφάλι του μεταφέρθηκε στο παλάτι. Κατά καιρούς, ο Νέρωνας πείραζε το κεφάλι του, λόγω της φαλάκρας και των γκρίζων μαλλιών του. Ο ιστορικός Τάκιτος περιέγραψε τον χαρακτήρα του Φήλικα ως «δειλό και αξιοκαταφρόνητο», και δήλωσε επίσης ότι ο Φήλικας ήταν ανίκανος να συνωμοτήσει εναντίον του Νέρωνα.
Χήρα πλέον, η Κλαυδία Αντωνία αναζητήθηκε ως σύζυγος από τον Νέρωνα, μετά το τέλος τής δεύτερης συζύγου του, της αυτοκράτειρας Ποππαίας Σαβίνας. Όταν η Κλαυδία Αντωνία αρνήθηκε, ο Νέρωνας την κατηγόρησε για απόπειρα εξέγερσης, και την εκτέλεσε.
