Τεκμήριο αθωότητας

Ως τεκμήριο αθωότητας νοείται η νομική αρχή σύμφωνα με την οποία κάθε άνθρωπος, που κατηγορείται για οποιοδήποτε έγκλημα θεωρείται αθώος, έως ότου αποδειχθεί η ενοχή του. Υπό το τεκμήριο της αθωότητας, το νομικό βάρος απόδειξης φέρει, επομένως, η κατηγορούσα αρχή, η οποία πρέπει να παρουσιάσει επιτακτικά στοιχεία στον δικαστή ή τον ένορκο. Η εισαγγελία θα πρέπει να αποδείξει ότι ο κατηγορούμενος είναι ένοχος πέρα από κάθε αμφιβολία. Εάν η δίωξη δεν καταφέρει να αποδείξει τις κατηγορίες αληθείς, τότε ο κάθε άνθρωπος απαλλάσσεται από όλες τις προηγούμενες κατηγορίες. Συμπερασματικά, εάν υπάρχουν εύλογες αμφιβολίες, ο κατηγορούμενος πρέπει να αθωωθεί.

Σε πολλές χώρες και σε πολλά νομικά συστήματα, συμπεριλαμβανομένων των συστημάτων του κοινού δικαίου και του αστικού δικαίου, το τεκμήριο αθωότητας αποτελεί το ανώτερο νόμιμο δικαίωμα του κατηγορουμένου σε ποινική δίκη. Είναι επίσης ένα διεθνές ανθρώπινο δικαίωμα, σύμφωνα με την Οικουμενική Διακήρυξη των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ, άρθρο 11.

Επισήμως, καθιερώθηκε με τον Πανδέκτη επί Ιουστινιανού.