Τίτος Φλάβιος Ποστούμιος Τιτιανός
| Τίτος Φλάβιος Ποστούμιος Τιτιανός | |
|---|---|
| Γενικές πληροφορίες | |
| Γέννηση | 3ος αιώνας |
| Χώρα πολιτογράφησης | Αρχαία Ρώμη |
| Πληροφορίες ασχολίας | |
| Ιδιότητα | πολιτικός |
| Περίοδος ακμής | 3ος αιώνας - 4ος αιώνας |
| Αξιώματα και βραβεύσεις | |
| Αξίωμα | Ρωμαίος συγκλητικός πολίαρχος |
Ο Τίτος Φλάβιος Ποστούμιος Τιτιανός, λατιν.: Titus Flavius Postumius Titianus (άκμασε τέλη τού 3ου, και τον 4ο αι. μ.Χ.) ήταν Ρωμαίος πολιτικός, που υπηρέτησε ως συγκλητικός και αντικαταστάτης ύπατος.
Βιογραφία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Ο Πόστουμιος Τιτιανός ήταν μέλος του γένους των Ποστουμίων του 3ου αι., το οποίο δεν καταγόταν από την ομώνυμη δημοκρατική οικογένεια. Στην αρχή της σταδιοδρομίας του ήταν υποψήφιος για την Αυτοκρατορία για τα αξιώματά του τού ταμία και του πραίτορα. Πριν από το έτος 291, ήταν είτε ύπατος είτε ίσως adlectus inter consuales.[1]
Γύρω στο 291/292, ο Ποστούμιος Τιτιανός διορίστηκε corrector Transpadanae cognoscens vice sacra και electus ad iudicandas sacras appellationes (διορθωτής της Εντεύθεν των Άλπεων Γαλατίας και ο αξιωματούχος που ήταν υπεύθυνος για τη διαχείριση των αυτοκρατορικών δικαστικών καθηκόντων και την εκτέλεση της θέλησης του Αυτοκράτορα). Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, έκτισε και αφιέρωσε έναν ναό στον Ανίκητο Ήλιο (Sol Invictus) στο Κόμον.
Το 292/293, ήταν ο corrector Campaniae, και ήταν ο πρώτος αξιωματούχος που υπηρέτησε με αυτή την ιδιότητα.[2] Ακολούθησε το 293/294 ή το 294/295 η τοποθέτησή του ως consularis aquarum et miniciae (αξιωματούχος με ανθυπατική εξουσία υπεύθυνος για τη συντήρηση των υδραγωγείων και την εισαγωγή σιτηρών στη Ρώμη). Προσέλαβε ως βοηθό του έναν Τίτο Αίλιο Ποιμένιο, ο οποίος έγραψε μία επιγραφή προς τιμήν του Ποστουμίου Τιτιανού, όταν ολοκλήρωσε την τοποθέτησή του.[3]
Από τον Ιούλιο του 295 έως τον Ιούλιο του 296, ήταν ανθύπατος (κυβερνήτης) της Ανθυπατικής Αφρικής, αντικαθιστώντας τον Κάσσιο Δίωνα. Στη συνέχεια, το 301, διορίστηκε ύπατος πρότερος μαζί με τον Βίριο Νεποτιανό. Τέλος, διορίστηκε έπαρχος της πόλης της Ρώμης, θέση που κατείχε από τις 12 Φεβρουαρίου 305 έως τις 19 Μαρτίου 306.
Πριν από το 295 είχε διοριστεί σε δύο ιερατικές θέσεις, αυτή του οιωνοσκόπου και του pontifex dei Solis. Αργότερα στη σταδιοδρομία του, ο Ποστούμιος Τιτιανός ανέλαβε έναν άλλο θρησκευτικό ρόλο, αυτόν του duodecemvir urbis Romae (έναν σύλλογο που δημιουργήθηκε σε σχέση με τον ναό της Αφροδίτης και της Ρώμης, που είχε αφιερώσει ο Αδριανός το 135 μ.Χ.). Συνέχισε να υπηρετεί τα ιερατικά του καθήκοντα κατά τη βασιλεία του Κωνσταντίνου Α΄.[4] Κάποια στιγμή, ήταν επίσης ο έφορος της Λυών, τού Κάλε και μίας άλλης, μη προσδιορισμένης πόλης.[5] Ο Ποστούμιος Τιτιανός περιγράφεται επίσης ως ρήτορας.
Ο Ποστούμιος Τιτιανός ήταν ο τελευταίος, που κλήθηκε δις ύπατος (consul II), επειδή επέτυχε να γίνει αντικαταστάτης ύπατος και μετά κανονικός ύπατος.[6]
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- ↑ Mennen, pg. 123
- ↑ Martindale & Jones, pg. 919
- ↑ Martindale & Jones, pgs. 919-920
- ↑ Cameron, Alan, The Last Pagans of Rome (2010); Van Dam, Raymond, Remembering Constantine at the Milvian Bridge (2011), pgs. 130-131
- ↑ Martindale & Jones, pg. 920
- ↑ Bagnall, Roger S., Consuls of the Later Roman Empire (1987), pg. 137
Αναφορές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Martindale, JR· Jones, AH M, Η Προσωπογραφία της Ύστερης Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, Τόμος I μ.Χ. 260–395, Cambridge University Press (1971)
- Mennen, Inge, Δύναμη και κοινωνική θέση στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, 193-284 μ.Χ. (2011)
