close
Μετάβαση στο περιεχόμενο

Τίτος Πομπώνιος Μαμιλιανός

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Τίτος Πομπώνιος Μαμιλιανός
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση1ος αιώνας
Χώρα πολιτογράφησηςΑρχαία Ρώμη
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταπολιτικός
Περίοδος ακμής2ος αιώνας
Οικογένεια
ΤέκναTitus Pomponius Antistianus Funisulanus Vettonianus
Αξιώματα και βραβεύσεις
ΑξίωμαΡωμαίος συγκλητικός

Ο Τίτος Πομπώνιος Μαμιλιανός, λατιν.: Pomponius Mamilianus ήταν Ρωμαίος συγκλητικός, που κατείχε διάφορα αξιώματα στην υπηρεσία του Αυτοκράτορα. Διορίστηκε αντικαταστάτης ύπατος στο διάστημα (nundinium) από τον Μάιο έως τον Ιούνιο του 100, ως συνάδελφος του Λεύκιου Ερέννιου Σατουρνίνου. Είναι γνωστός από σωζόμενες επιγραφές[1] και αλληλογραφούσε με τον Πλίνιο τον Νεότερο.

Το πλήρες όνομά του είναι Πομπόνιος Γάλλος Μαμιλιανός Ρούφος Αντιστιανός Φουνισουλάνος Βετονιανός, Τίτου υιός, όπως μαρτυρείται σε επιγραφή, που ανακτήθηκε στη Ντέβα.[2] Ωστόσο οι πηγές συγκρούονται σχετικά με το όνομα (praenomen) αυτού. Οι Πίνακες της Όστιας (Fasti Ostienses) δείχνουν ότι είναι «Λεύκιος». Ένα στρατιωτικό δίπλωμα δείχνει ότι είναι «Τίτος»[3] και η βρετανική επιγραφή που αναφέρθηκε παραπάνω, είναι κατεστραμμένη σε εκείνο το σημείο και δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την επίλυση του ζητήματος. Όσο για το τελευταίο στοιχείο στο όνομά του, "Φουνισουλάνος Βετονιανός", οι αρχές συμφωνούν ότι υποδηλώνει κάποια σύνδεση με τον στρατηγό και αντικαταστάτη ύπατο του 78 Λεύκιο Φουνισουλάνο Βετονιανό, αλλά διαφωνούν για το ποια σύνδεση έχει. Κάποιοι έχουν υποστηρίξει, ότι αυτό αποτελεί απόδειξη, ότι ο Πομπόνιος υιοθετήθηκε με διαθήκη από τον μεγαλύτερο σε ηλικία Φουνισουλάνο Βετονιανό, ενώ άλλοι έχουν υποστηρίξει, ότι είναι γιος ή ανιψιός τού μεγαλύτερου σε ηλικία Βετονιανού, που υιοθετήθηκε από έναν Πομπόνιο. Η Όλλι Σαλόμιες συμφωνεί με τον Ρόναλντ Σάυμ, και ερμηνεύει αυτό το όνομα ως απόδειξη, ότι ο πατέρας ή ο παππούς του Μαμιλιανού νυμφεύτηκε μία Φουνισουλάνα, δηλαδή μία γυναίκα συγγενή του μεγαλύτερου Φουνισουλάνου Βετονιανού.[4]

Η σειρά αξιωμάτων (cursus honorum) του Mαμιλιανού είναι ελλιπής. Η επιγραφή από τη Ντέβα βεβαιώνει, ότι ήταν ο διοικητής της λεγεώνας που βρισκόταν στο ρωμαϊκό οχυρό της Ντέβα, το οποίο εκείνη την εποχή ήταν η Λεγεώνα XX Valeria Victrix.[5] Ο Άντονι Μπίρλεϊ σημειώνει, ότι «η ηλικία του ήταν στις αρχές της δεκαετίας των τριάντα», όταν διοικούσε τη λεγεώνα, και προτείνει μία ημερομηνία γι' αυτή τη διοίκηση ως «τις αρχές της δεκαετίας του '90». Σημειώνει ότι ο Μαμιλιανός «πρέπει να όφειλε αυτόν τον διορισμό στον Δομιτιανό».[5]

Αντίγραφα δύο επιστολών που του έγραψε ο Πλίνιος, έχουν διασωθεί. Ο A. N. Σέρβιν-Γουάιτ τις χρονολογεί στην περίοδο 107 έως 108. Μία, γραμμένη ενώ ο Πλίνιος ήταν απασχολημένος με τον τρύγο των σταφυλιών, αναφέρει την αγάπη του Μαμιλιανού για το κυνήγι.[6] Η άλλη αναφέρεται στον Μαμιλιανό, που ζούσε στρατιωτική ζωή,[7] κάτι που έχει ερμηνευτεί ως απόδειξη ότι κυβερνούσε μία στρατιωτική επαρχία, και που θα αποτελούσε επίσης διορισμό κατά την κρίση του Αυτοκράτορα.[8]

Ο Μπίρλεϋ σημειώνει ότι ο ύπατος του 121, ο Τίτος Πομπόνιος Αντιστιανός Φουνισουλάνος Βετονιανός, είναι "πιθανώς" γιος του.[5]

  1. Roman Inscriptions of Britain 445
  2. CIL VII, 164
  3. CIL XVI, 46
  4. Salomies, Adoptive and polyonymous nomenclature in the Roman Empire, (Helsinki: Societas Scientiarum Fennica, 1992), pp. 88, 133f
  5. 1 2 3 Birley, The Fasti of Roman Britain (Oxford: Clarendon Press, 1981), p. 235
  6. Pliny, Epistulae, IX.16
  7. Pliny, Epistulae, IX.25
  8. Birley, Fasti of Roman Britain, p. 235; C.P. Jones, "A New Commentary on the Letters of Pliny", Phoenix, 22 (1968), p. 127