Τίτος Αβίδιος Κουίετος
| Τίτος Αβίδιος Κουίετος | |
|---|---|
| Γενικές πληροφορίες | |
| Γέννηση | 1ος αιώνας |
| Θάνατος | 107 |
| Χώρα πολιτογράφησης | Αρχαία Ρώμη |
| Πληροφορίες ασχολίας | |
| Ιδιότητα | πολιτικός |
| Αξιώματα και βραβεύσεις | |
| Αξίωμα | Ρωμαίος έπαρχος Ύπατος στην αρχαία Ρώμη |
Ο Τίτος Αβίδιος Κίετος, λατιν.: Titus Avidius Quietus (απεβ. το 107 μ.Χ.) ήταν Ρωμαίος συγκλητικός, που άσκησε τα καθήκοντά του κατά τη διάρκεια της βασιλείας των Αυτοκρατόρων Δομιτιανού, Νέρβα και Τραϊανού. Τα αξιώματα που κατείχε περιλάμβαναν αυτό του αντικαταστάτη υπάτου το 93 μ.Χ. και του κυβερνήτη της Ρωμαϊκής Βρετανίας γύρω στο 98.
Καταγωγή
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Ο Πλίνιος ο Νεότερος αναφέρει ότι ο Κουίετος ήταν στενός φίλος του στωικού φιλοσόφου Πόπλιου Κλόδιου Θρασέα Παίτου, , ένα γεγονός που χρησιμοποιεί ο Άντονι Μπίρλεϊ για να συμπεράνει ότι ο Κουίετος γεννήθηκε στις αρχές της δεκαετίας του 40 μ.Χ. Οι λογοτεχνικές αναφορές σε άλλα μέλη της οικογένειάς του, τους Αβίδιους, δείχνουν ότι είχαν την προέλευσή τους από τη Φαβεντία (σύγχρονη Φαέντσα, Ιταλία), που βρίσκεται στην Αιμιλία Οδό. Αρχαιολογικά στοιχεία δείχνουν ότι ο Κουίετος κατείχε τουλάχιστον δύο σπίτια στη Ρώμη, και επιγραφές που βρέθηκαν στη Σαρδηνία δείχνουν, ότι κατείχε κτήματα σε αυτό το νησί.
Πολιτική σταδιοδρομία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Μόνο δύο θέσεις από τη σταδιοδορμίοα του πριν διοριστεί στην υπατική θέση είναι γνωστές. Το 82 οι βετεράνοι της Λεγεώνας VIII Augusta που στάθμευαν στην Κάτω Γερμανία ρώτησαν τον Κουίετο, ο οποίος περιγράφεται ως leg. Αug. ornatissimo viro, για να γίνει ο προστάτης της αποικίας Δέουλτον στη Θράκη, όπου είχαν εγκατασταθεί. Αυτή η αίτηση, που καταγράφεται σε μία επιγραφή που βρέθηκε στη Ρώμη, οδήγησε τον Μπίρλεϊ στην υποψία ότι ο Κουίετος «επιλέχθηκε ως προστάτης του Δέουλτον, επειδή ήταν λεγάτος λεγεώνας την εποχή που εγκαταστάθηκαν οι άνδρες, δηλαδή το 82». Αργότερα, ίσως το 91-2, ο Κουίετος υπηρέτησε ως ανθύπατος της Αχαΐας. Ο Μπίρλεϊ υποστηρίζει ότι κατά τη διάρκεια αυτής της θέσης ο Κουίετος έγινε φίλος του Πλουτάρχου, ο οποίος τον αναφέρει με αγάπη στο Quaest conv. και De fraterno amore."[1]
Ο Μπίρλεϊ σημειώνει ότι «εκ πρώτης όψεως είναι λίγο περίεργο» το γεγονός ότι ο Κουίετος, με σαφείς διασυνδέσεις με τους Στωικούς, διορίστηκε σε ύπατο υπό τον Δομιτιανό, ειδικά το 93, «την ίδια χρονιά που ο Δομιτιανός πραγματοποίησε μία μεγάλη εκκαθάριση των Στωικών». Ο Μπίρλεϊ εξηγεί ότι ο Δομιτιανός μπορεί να ήλπιζε να συμφιλιωθεί με την ομάδα μέχρι την τελευταία στιγμή. Μετά τη δολοφονία του Δομιτιανού το 96, ο Κουίετος υπερασπίστηκε τον Πλίνιο τον Νεότερο ενώπιον της Συγκλήτου, όταν η τελευταία προσπάθησε να πάρει εκδίκηση για τον ηγέτη των Στωικών Ελβίδιο Πρίσκο.[1] Λίγο μετά από αυτή την ομιλία, διορίστηκε κυβερνήτης της Ρωμαϊκής Βρετανίας, παρά το γεγονός ότι ο Κουίετος δεν είχε πρόσφατη στρατιωτική εμπειρία. Ο Μπίρλεϊ πιστεύει ότι ο διορισμός του ταιριάζει στο πρότυπο της διακυβέρνησης του Νέρβα, ο οποίος διόρισε αρκετούς πρεσβύτερους πολιτικούς σε θέσεις εξουσίας.
Η σταδιοδρομία του μετά τη Βρετανία, αν υπήρξε, είναι άγνωστη. Ο Μπίρλεϊ καταλήγει στο συμπέρασμα ότι ήταν νεκρός, όταν ο Πλίνιος έγραψε τη δεύτερη επιστολή του, που τον αναφέρει, την οποία οι ειδικοί χρονολογούν περί το 107.
Οικογένεια
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Οι λογοτεχνικές αναφορές σε άλλα μέλη της οικογένειάς του, τους Αβίδιου, δείχνουν ότι είχαν την προέλευσή τους από τη Φαβεντία (σύγχρονη Φαέντσα, Ιταλία), που βρίσκεται στην Αιμιλία Οδό. Ο Κουίετος είχε έναν γιο με το ίδιο όνομα. Ο νεότερος Aβίδιος Κουίετος ήταν ύπατος το 111, και αργότερα ανθύπατος της Ασίας. Ο ανιψιός του παλαιότερου Κουίετου, Γάιος Αβίδιος Νιγρίς, ύπατος το 110, θανατώθηκε στη Φαβεντία το 118 με την κατηγορία της συνωμοσίας εναντίον του Αδριανού. Ωστόσο, η κόρη του Νιγρίνου, Αβιδία, παντρεύτηκε έναν άνδρα -που αργότερα ο Αδριανός υιοθέτησε και έκανε διάδοχό του- τον Λεύκιο Κειόνιο Κόμμοδο.
Αναφορές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Περαιτέρω ανάγνωση
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- C. Konrad, Ο Σερτώριος του Πλούταρχου: Ένα ιστορικό σχόλιο . Τσάπελ Χιλ: Εκδόσεις Πανεπιστημίου της Βόρειας Καρολίνας, 1994
- Άλαν Κ. Μπόουμαν, Πίτερ Γκάρνσεϊ, Ντόμινικ Ράθμπον, Αρχαία Ιστορία του Κέιμπριτζ, Τόμος 11, δεύτερη έκδοση. 2000
- Άντονι Ρ. Μπίρλεϊ, Η Ρωμαϊκή Κυβέρνηση της Βρετανίας, 2005
- Article title
