Συμβατικό όνομα

Αμφορέας του καλλιτέχνη με το συμβατικό όνομα «ζωγράφος του Βερολίνου»

Στην τέχνη, ο όρος συμβατικό όνομα ή κατά σύμβαση γνωστός αναφέρεται σε ένα βοηθητικό όνομα που αποδίδεται σε έναν αναγνωρίσιμο καλλιτέχνη, του οποίου το πραγματικό όνομα παραμένει άγνωστο. Αυτή η πρακτική είναι ιδιαίτερα διαδεδομένη στην αρχαιολογία και την ιστορία της τέχνης, όπου πολλοί καλλιτέχνες δεν υπέγραφαν τα έργα τους. Έτσι, οι μελετητές αποδίδουν σε αυτούς συμβατικά ονόματα, βασισμένα σε χαρακτηριστικά των έργων τους, όπως η τοποθεσία εύρεσης, στυλιστικά στοιχεία ή επαναλαμβανόμενα θέματα.

Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτής της πρακτικής είναι το επώνυμο αγγείο. Στην κλασική αρχαιολογία, το επώνυμο αγγείο είναι ένα συγκεκριμένο αγγείο που αποδίδεται σε έναν άγνωστο καλλιτέχνη, ο οποίος λαμβάνει το συμβατικό του όνομα από αυτό το αγγείο. Για παράδειγμα, ο «Ζωγράφος του Νέσσου» πήρε το όνομά του από έναν αμφορέα που απεικονίζει τον Νέσσο, έναν κένταυρο της ελληνικής μυθολογίας.

Η χρήση συμβατικών ονομάτων επιτρέπει στους ιστορικούς της τέχνης και τους αρχαιολόγους να αναγνωρίζουν, να ταξινομούν και να μελετούν τα έργα καλλιτεχνών με άγνωστη ταυτότητα, διευκολύνοντας την κατανόηση της εξέλιξης και της διάδοσης καλλιτεχνικών ρευμάτων και τεχνικών.

Αμφορέας του καλλιτέχνη με το συμβατικό όνομα «Ζωγράφος του Βερολίνου»