close
Μετάβαση στο περιεχόμενο

Σοράγια Σάενθ ντε Σανταμαρία

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Σοράγια Σάενθ ντε Σανταμαρία
María Soraya Sáenz de Santamaría Antón
Image
Προσωπικά στοιχεία
Γέννηση10 Ιουλίου 1971 (1971-07-10) (54 ετών), Βαγιαδολίδ, Ισπανία
Πολιτικό κόμμαΛαϊκό Κόμμα
ΣύζυγοςΙβάν Ρόθα
Παιδιά1
ΣπουδέςΠανεπιστήμιο του Βαγιαδολίδ
ΑξίωμαDeputy Prime Minister of Spain, μέλος του Ισπανικού κοινοβουλίου, Spokesperson of the Government of Spain, Minister of the Presidency and Territorial Administration, Minister of the Presidency, Minister of Health, Social Services and Equality και Minister of Justice
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Η Σοράγια Σάενθ ντε Σανταμαρία (Soraya Sáenz de Santamaría, πλήρες όνομα: María Soraya Sáenz de Santamaría Antón, γενν. Βαγιαδολίδ, 10 Ιουνίου 1971) είναι Ισπανίδα πολιτικός και νομικός, μέλος του Λαϊκού Κόμματος. Από τις 4 Νοεμβρίου 2016 μέχρι τον Ιούνιο του 2018 ήταν αντιπρόεδρος της κυβέρνησης του Μαριάνο Ραχόι, υπουργός της Προεδρίας και των Περιφερειακών Διοικήσεων. Στην προηγούμενη κυβέρνηση του Μαριάνο Ραχόι μεταξύ 2011 και 2015 κατείχε τη θέση της αντιπροέδρου, υπουργού Προεδρίας και εκπροσώπου τύπου.

Ανετράφη στα πλαίσια μιας ιδεολογικά δεξιάς οικογένειας· ασχολείται με την πολιτική από το 2000, όταν ενσωματώθηκε στις τάξεις του Λαϊκού Κόμματος ως νομικός σύμβουλος. Εκλέχθηκε βουλευτής στο Κοινοβούλιο της Ισπανίας για πρώτη φορά το 2004, επαναλαμβάνοντας το 2008. Από το 2011, όταν τέθηκε στη δεύτερη θέση της εκλογικής λίστας του κόμματος, θεωρείται μία εκ των πολιτικών με το μεγαλύτερο βάρος στο εσωτερικό του Λαϊκού Κόμματος, μαζί με τη Μαρία Ντολόρες δε Κοσπεδάλ, και μία εκ των γυναικών με τη μεγαλύτερη πολιτική εξουσία στην Ισπανία και την Ευρώπη.[1]

Με την παραίτηση του Μαριάνο Ραχόι από την προεδρία του κόμματος τον Ιούνιο του 2018 τέθηκε υποψήφια για την προεδρία, χάνοντας στις ενδοκομματικές εκλογές από τον Πάμπλο Κασάδο.[2] Τον Σεπτέμβριο του ίδιου έτους ανακοίνωσε την παραίτησή της από την ενεργή πολιτική.[3]

  1. País, Ediciones El (3 Νοεμβρίου 2016). «Soraya Sáenz de Santamaría, la colaboradora más poderosa y multitareas». EL PAÍS (στα Ισπανικά). Ανακτήθηκε στις 4 Νοεμβρίου 2016.
  2. Junquera, Natalia (22 Ιουλίου 2018). «Por qué ganó Pablo Casado y por qué perdió Soraya Sáenz Santamaría». El País (στα Ισπανικά). ISSN 1134-6582. Ανακτήθηκε στις 22 Ιουλίου 2018.
  3. Junquera, Natalia (10 Σεπτεμβρίου 2018). «Soraya Sáenz de Santamaría deja la política». El País (στα Ισπανικά). ISSN 1134-6582. Ανακτήθηκε στις 10 Σεπτεμβρίου 2018.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]