Σοβιετική εισβολή στη Γεωργία

Η σοβιετική εισβολή στη Γεωργία (12 Φεβρουαρίου - 17 Μαρτίου 1921), γνωστή και ως Γεωργιανοσοβιετικός Πόλεμος ή Ρωσογεωργιανός Πόλεμος του 1921 (γεωργιανά: რუსეთ-საქართველოს ომი 1921 ή საბჭოებისა და საქართველოს ომი) και η Εισβολή του Κόκκινου Στρατού στη Γεωργία (γεωργιανά: წითელი არმიის შემოჭრა საქართველოში), ήταν στρατιωτική εκστρατεία του Κόκκινου Στρατού με στόχο την ανατροπή της σοσιαλδημοκρατικής (μενσεβίκικης) κυβέρνησης της Λαϊκής Δημοκρατίας της Γεωργίας και την εγκατάσταση ενός σοβιετικού μπολσεβίκικου καθεστώτος στη χώρα. Η σύγκρουση ήταν αποτέλεσμα της επεκτατικής πολιτικής των Μπολσεβίκων, οι οποίοι στόχευαν να ελέγξουν όσο το δυνατόν περισσότερα από τα εδάφη που αποτελούσαν μέρος της πρώην Ρωσικής Αυτοκρατορίας μέχρι τα ταραχώδη γεγονότα του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, καθώς και των επαναστατικών προσπαθειών των Γεωργιανών Μπολσεβίκων, κυρίως με έδρα τη Ρωσία, οι οποίοι δεν είχαν επαρκή υποστήριξη στη χώρα τους για να καταλάβουν την εξουσία χωρίς εξωτερική παρέμβαση.

Η ανεξαρτησία της Γεωργίας είχε αναγνωριστεί από τη Σοβιετική Ρωσία με τη Συνθήκη της Μόσχας, η οποία υπογράφηκε στις 7 Μαΐου 1920, και η επακόλουθη εισβολή στη χώρα δεν ήταν καθολικά αποδεκτή στη Μόσχα. Σχεδιάστηκε σε μεγάλο βαθμό από δύο ισχυρούς Σοβιετικούς αξιωματούχους γεννημένους στη Γεωργία, τον Ιωσήφ Στάλιν και τον Γρηγόριο (Σέργο) Ορτζονικίτζε, οι οποίοι στις 14 Φεβρουαρίου 1921 έλαβαν τη συγκατάθεση του Ρώσου ηγέτη Βλαντιμίρ Λένιν να προελάσουν στη Γεωργία, με το πρόσχημα της υποστήριξης της υποτιθέμενης «εξέγερσης των αγροτών και των εργατών» στη χώρα. Οι σοβιετικές δυνάμεις κατέλαβαν την πρωτεύουσα της Γεωργίας, Τιφλίδα, μετά από σφοδρές μάχες και ανακήρυξαν τη Γεωργιανή Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία στις 25 Φεβρουαρίου 1921. Η υπόλοιπη χώρα καταλήφθηκε μέσα σε τρεις εβδομάδες, αλλά μόλις τον Σεπτέμβριο του 1924 εδραιώθηκε οριστικά η σοβιετική κυριαρχία. Η σχεδόν ταυτόχρονη κατοχή ενός μεγάλου τμήματος της νοτιοδυτικής Γεωργίας από την Τουρκία (Φεβρουάριος-Μάρτιος 1921) απείλησε να εξελιχθεί σε κρίση μεταξύ Μόσχας και Άγκυρας και οδήγησε σε σημαντικές εδαφικές παραχωρήσεις από τους Σοβιετικούς στην Τουρκική Εθνική Κυβέρνηση με τη Συνθήκη του Καρς.