Σισένα Στατίλιος Ταύρος
| Σισένα Στατίλιος Ταύρος | |
|---|---|
| Γενικές πληροφορίες | |
| Όνομα στη μητρική γλώσσα | Sisenna Statilius Taurus (Λατινικά) |
| Θάνατος | 1ος αιώνας |
| Χώρα πολιτογράφησης | Αρχαία Ρώμη |
| Εκπαίδευση και γλώσσες | |
| Ομιλούμενες γλώσσες | Λατινικά |
| Πληροφορίες ασχολίας | |
| Ιδιότητα | πολιτικός στρατιωτικός |
| Οικογένεια | |
| Γονείς | Titus Statilius Taurus και Cornelia Sisenna |
| Αδέλφια | Titus Statilius Taurus |
| Αξιώματα και βραβεύσεις | |
| Αξίωμα | Ρωμαίος συγκλητικός Ύπατος στην αρχαία Ρώμη |
Ο Σισένα Στατίλιος Ταύρος (λατινικά: Sisenna Statilius Taurus) ήταν Ρωμαίος συγκλητικός. Ήταν ύπατος για το έτος 16 μ.Χ. με συνάδελφο τον Λεύκιο Σκιριβώνιο Λίβωνα.[1] Οι περισσότερες πληροφορίες μας για τον Σισένα προέρχονται από επιγραφές.
Ο Σισένα ήταν εγγονός του Tίτου Στατίλιου Ταύρου, υπάτου το 37 π.Χ. και το 26 π.Χ. Ο πατέρας του βεβαιώνεται ότι ήταν ένας από τους τριες άνδρες του νομισματοκοπείου (tresviri monetalis), αλλά απεβίωσε πριν μπορέσει να μεταβεί στην υπατεία. Η μητέρα του δεν έχει ταυτοποιηθεί. Ο Σισένα ήταν επίσης ο μικρότερος αδελφός του Tίτου Στατίλιου Ταύρου.[2] Το όνομα της συζύγου του επίσης δεν έχει καταλήξει σε εμάς, αλλά είναι γνωστό ότι είχε παιδιά, μεταξύ των οποίων και η Κορνηλία Ταύρι, η σύζυγος του ου Τίτου Αξ.[3]
Η ταφόπλακα ενός από τους απελεύθερούς του, που βρέθηκε στην Ίστρια, που ανήκει στη σύγχρονη Κροατία, μας παρέχει μερικές ενδείξεις για τη ζωή του.[4] Το ένα είναι ότι αποδίδει τον Σισένα με τον τίτλο του ποντίφικα, υποδεικνύοντας ότι ήταν μέλος του με κύρος συλλόγου των ποντιφίκων.[5] Το άλλο είναι ότι δείχνει, ότι αυτός ή η οικογένειά του κατείχε κτήματα στο Περιοχή X Βενετίας και Ιστρίας της Ιταλίας. Επιτύμβιες στήλες για άλλους απελεύθερους υποδηλώνουν, ότι είχε κτήματα κοντά στην Aκουιλεία. Ο ιστορικός Βελλήιος Πατέρκουλος, όχι μόνο τον αναφέρει ζωντανό το 30 μ.Χ., αλλά και ως ιδιοκτήτη της έπαυλης που κάποτε ανήκε στον Κικέρωνα στη Ρώμη.[6]
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- ↑ Alison E. Cooley, The Cambridge Manual of Latin Epigraphy (Cambridge: University Press, 2012), p. 459
- ↑ Syme 1986, σελ. 376.
- ↑ Werner Eck, "Miscellanea prosopographica", Zeitschrift für Papyrologie und Epigraphik, 42 (1981), 1981, p. 253
- ↑ CIL V, 457
- ↑ CIL V, 332
- ↑ Velleius Paterculus, II.14.3
Πηγές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- (Αγγλικά) Syme, Ronald (1986). The Augustan Aristocracy. Clarendon Paperbacks. Οξφόρδη: Clarendon Press. ISBN 9780198147312. OCLC 1064817905.
