Σιδηροδρομικός Σταθμός Παπαγιάννη
 Papagiannis Railway Station Σιδηροδρομικός Σταθμός | |
|---|---|
| Γενικές πληροφορίες | |
| Είδος σταθμού | Σιδηροδρομικός σταθμός |
| Χιλιομετρική θέση σταθμού | Μεσονήσι - Νέος Καύκασος (ΧΣ 9,1) |
| Λειτουργία | |
| Κατάσταση | Σε αναστολή λειτουργίας |
| Έναρξη λειτουργίας | Ιούνιος 1894 |
| Παύση λειτουργίας | 1994 |
| Κτιριακή υποδομή | |
| Ημ. έναρξης κατασκευής | 1891 |
| Ημ. ολοκλήρωσης κατασκευής | 1894 |
| Είδος κτιρίου | Στο έδαφος |
| Επίπεδα | 1 |
| Σιδηροδρομική υποδομή | |
| Αριθμός γραμμών | 1 |
Ο Σιδηροδρομικός Σταθμός Παπαγιάννη αποτελούσε τον σιδηροδρομικό σταθμό του ομώνυμου οικισμό του Παπαγιάννη στον Νομό Φλώρινας. Οι υποδομές της σιδηροδρομικής στάσης κατασκευάστηκαν κατά την διάρκεια του 20ου αιώνα και έκτοτε εκτείνονται επί της σιδηροδρομικής γραμμής Μεσονησίου – Νέου Καυκάσου, η οποία μέχρι το 1931 αποτελούσε τμήμα της σιδηροδρομικής γραμμής Θεσσαλονίκης – Μοναστηρίου.[1]
Η στάση αποτελείται από ένα μικρό κτίσμα επιβατών συνοδευόμενο από μια αποβάθρα, ενώ από το 1994 δεν εξυπηρετεί αμαξοστοιχίες ως επακόλουθο της αναστολής λειτουργίας της συγκεκριμένης σιδηροδρομικής γραμμής.[2]
Ιστορικό
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]19ος – 20ός αιώνας
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Η σιδηροδρομική στάση εκτείνεται επί της σιδηροδρομικής γραμμής Μεσονησίου – Νέου Καυκάσου, που αποτελούσε τμήμα της ευρύτερης σιδηροδρομικής γραμμής Θεσσαλονίκης – Μοναστηρίου.[3]Ο συγκεκριμένος άξονας κατασκευάστηκε το 1894 από την Οθωμανική Αυτοκρατορία με σκοπό τη βελτίωση των συγκοινωνιών στην ευρύτερη περιοχή και διαδραμάτισε καθοριστικό ρόλο στην ανάπτυξη του τόπου και συνέβαλε ουσιαστικά στις στρατιωτικές επιχειρήσεις των Βαλκανικών Πολέμων, προσφέροντας ταχεία και ασφαλή μεταφορά στρατευμάτων, επιβατών και εμπορευμάτων.[4]
Μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, κατασκευάστηκε η επιβατική στάση στον Παπαγιάννη με σκοπό να εξυπηρετείτε από τοπικά επιβατικά δρομολόγια, ωστόσο, τη δεκαετία του 1990, με την παύση λειτουργίας της γραμμής Μεσονησίου – Νέου Καυκάσου, τέθηκε εκτός δικτύου και η συγκεκριμένη υποδομή.[5]
21ος αιώνας
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Ανάμεσα στο 2003 και το 2006, διεξήχθησαν παρεμβάσεις εκσυγχρονισμού της σιδηροδρομικής γραμμής στο πλαίσιο αναβάθμισης του συνολικού άξονα, ωστόσο με εξαίρεση αποσπασματικές κυκλοφορίες, η γραμμή δεν τέθηκε ποτέ έκτοτε σε μόνιμη λειτουργία.[6]
Δομή Σταθμού
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Ο σταθμός αποτελείται από ένα κτίσμα για επιβάτες και μια αποβάθρα, μπροστά από την οποία υπάρχει μία μόνο σιδηροτροχιά, χωρίς δευτερεύουσες γραμμές ή παρακαμπτήριες.[7] Παρακάτω παρατίθεται τοπογραφική απεικόνιση του κτηριακού συγκροτήματος του σταθμού:
Υπηρεσίες
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Σήμερα, ο Σιδηροδρομικός Σταθμός Παπαγιάννη δεν εξυπηρετεί δρομολόγια και δεν διαδραματίζει ρόλο στη σιδηροδρομική κυκλοφορία της περιοχής.[8]
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- ↑ «Παπανιάννης Φλώρινας (Ποπόζανι Popozani - Βακούφκιόϊ)». florina-history.blogspot.com. Ανακτήθηκε στις 2 Αυγούστου 2025.
- ↑ Γρηγορίου, Αλέξανδρος (2005). «Ο Σιδηρόδρομος Θεσσαλονίκης-Μοναστηρίου». www.anistor.gr. Ανακτήθηκε στις 31 Ιουλίου 2025.
- ↑ Παπαδημητρίου, Δημήτριος Ι. (2005). Οι Σιδηρόδρομοι στον Βορειοελλαδικό Χώρο. Θεσσαλονίκη: Μουσείο Φωτογραφίας "Χρήστος Καλεμκέρης" Δήμου Καλαμαριάς. σελ. 120-124. ISBN 960-87946-2-5.
- ↑ Bouroutis, Andreas (2018-10-01). «Le chemin du front. Gares et liaisons ferroviaires à Thessalonique pendant la Première Guerre mondiale» (στα γαλλικά). Revue d’histoire des chemins de fer (50-51): 73–99. doi:. ISSN 0996-9403. https://journals.openedition.org/rhcf/2584?lang=en.
- ↑ Hertner, Peter. "The Balkan Railways, International Capital and Banking from the End of the 19th Century until the Outbreak of the First World War". 23ff. Bulgarian National Bank. Αρχειοθετήθηκε 2022-01-26 στο Wayback Machine.
- ↑ Σιδηροτροχιά (Τεύχος 30). Αθήνα: Σύλλογος Φίλων του Σιδηροδρόμου. σελ. 8.
- ↑ «ArcGIS Web Application». gaiaweb.gaiaose.gr. Ανακτήθηκε στις 9 Φεβρουαρίου 2025.
- ↑ Παπαδημητρίου, Δημήτριος Ι. (2005). Οι Σιδηρόδρομοι στον Βορειοελλαδικό Χώρο. Θεσσαλονίκη: Μουσείο Φωτογραφίας "Χρήστος Καλεμκέρης" Δήμου Καλαμαριάς. σελ. 120-124. ISBN 960-87946-2-5.
| Σταθμοί | |
|---|---|
