Ρυάκι (γεωγραφία)
 |
Αυτό το λήμμα χρειάζεται επιμέλεια ώστε να ανταποκρίνεται σε υψηλότερες προδιαγραφές ορθογραφικής και συντακτικής ποιότητας ή μορφοποίησης. Αίτιο: άσχετος τίτλος Για περαιτέρω βοήθεια, δείτε τα λήμματα πώς να επεξεργαστείτε μια σελίδα και τον οδηγό μορφοποίησης λημμάτων. |
 |
Το λήμμα δεν περιέχει πηγές ή αυτές που περιέχει δεν επαρκούν. |
Ένα ρεύμα είναι ένα συνεχές σώμα επιφανειακού νερού που ρέει μέσα στην κοίτη και τις όχθες ενός καναλιού. Η ροή ενός ρεύματος ελέγχεται από τρεις εισόδους: τα επιφανειακά ύδατα, τα υπόγεια ρέματα που έχουν επαναφυσικοποιηθεί και τα υπόγεια ύδατα[1]. Τα επιφανειακά ύδατα καθώς και τα ρέματα που έχουν επαναφυσικοποιηθεί παρουσιάζουν μεγάλες διαφορές μεταξύ των περιόδων βροχόπτωσης. Τα υπόγεια ύδατα, από την άλλη πλευρά, έχουν σχετικά σταθερή είσοδο και ελέγχονται περισσότερο από μακροπρόθεσμα πρότυπα υετού. Το ρεύμα περιλαμβάνει ροές επιφανείας, υπογείου και υπόγειου νερού που ανταποκρίνονται σε γεωλογικούς, γεωμορφολογικούς, υδρολογικούς και βιοτικούς ελέγχους.
Ανάλογα με την τοποθεσία ή ορισμένα χαρακτηριστικά του, το ρυάκι μπορεί να φέρει ποικιλία τοπικών ονομάτων ή ονομάτων μιας ευρύτερης περιοχής. Τα μεγάλα ρεύματα ονομάζονται συνήθως ποτάμια.
Οικολογική σημασία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Οι ροές είναι σημαντικές ως αγωγοί στον κύκλο νερού, όργανα επαναφόρτισης υπόγειων υδάτων και διάδρομοι για τη μετανάστευση ψαριών και άγριων ζώων. Ο βιολογικός βιότοπος που βρίσκεται πολύ κοντά σε ένα ρεύμα ονομάζεται παραποτάμια ζώνη. Δεδομένης της κατάστασης της συνεχιζόμενης εξαφάνισης του Ολοκαίνου, τα ρεύματα διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο διαδρόμου στη σύνδεση κατακερματισμένων ενδιαιτημάτων και, συνεπώς, στη διατήρηση της βιοποικιλότητας. Η μελέτη των ρευμάτων και των υδάτινων οδών γενικά είναι γνωστή ως επιφανειακή υδρολογία[2] και αποτελεί βασικό στοιχείο της περιβαλλοντικής γεωγραφίας .
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- ↑ «Νόμος 3199/2003 (Κωδικοποιημένος) - ΦΕΚ Α 280/09.12.2003». www.kodiko.gr. Ανακτήθηκε στις 31 Δεκεμβρίου 2025.
- ↑ Κουτσογιάννης, Δ.· Ξανθόπουλος, Θ. (1999). Τεχνική Υδρολογία. ΕΜΠ.
