Ριχάρδος του Σαλέρνο
 |
Το λήμμα παραθέτει τις πηγές του αόριστα, χωρίς παραπομπές. |
| Ριχάρδος του Σαλέρνο | |
|---|---|
| Γενικές πληροφορίες | |
| Όνομα στη μητρική γλώσσα | Riccardo del Principato (Ιταλικά) και Richard de Salerne (Γαλλικά) |
| Γέννηση | 1060 (περίπου)[1] |
| Θάνατος | 29 Νοεμβρίου 1114 Καχραμανμαράς |
| Χώρα πολιτογράφησης | Πριγκιπάτο της Αντιόχειας |
| Θρησκεία | Καθολικισμός |
| Πληροφορίες ασχολίας | |
| Ιδιότητα | αντιβασιλέας |
| Οικογένεια | |
| Σύζυγος | Altrude de Hauteville[2] |
| Τέκνα | Ρογήρος του Σαλέρνο[3] Μαρί ντε Ωτβίλ |
| Γονείς | Γουλιέλμος του Πριγκιπάτου[3] και Μαρία του Σορέντο[3] |
| Οικογένεια | Οίκος του Ωτβίλ |
| Αξιώματα και βραβεύσεις | |
| Αξίωμα | αντιβασιλέας |
| Θυρεός | |
.svg) | |
Ο Ριχάρδος (π. 1060 - 1114) ήταν από τον Οίκο των Ωτβίλ. Ήταν υιός του Γουλιέλμου κόμη του Πριγκιπάτου (του Σαλέρνο) και της Μαρίας, κόρης του Γκυ δούκα του Σορρέντο. Να μη συγχέεται με τον εξάδελφό του Ριχάρδο των Ωτβίλ, υιό του Δρόγονα κόμη τής Απουλίας.
Βιογραφία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Ήταν ανιψιός των Ροβέρτου Γυϊσκάρδου και Ρογήρου Α΄, και όταν ήταν νέος τους βοήθησε στην κατάκτηση τής Σικελίας. Το 1097 ακολούθησε τον υιό τού Γυισκάρδου, το Βοημούνδο και τον ανιψιό αυτού Τανκρέδο στην Α΄ Σταυροφορία. Οι δύο αυτοί συγγενείς του ήταν σημαντικοί, διότι ήταν από τους λίγους σταυροφόρους που ήξεραν αραβικά, που είχαν μάθει κατά τους πολέμους στη Σικελία, όπου υπήρχαν εκεί αρκετοί Άραβες. Καθώς το πλοίο του διέπλεε την Αδριατική, ο Ρωμαϊκός στόλος, που το πέρασε για πειρατικό, το κατέλαβε, αλλά -όπως μας αναφέρει η Άννα Κομνηνή- σύντομα ελευθερώθηκε. Εντάχθηκε στο κύριο σώμα των Σταυροφόρων, και διαμέσου τής Ουγγαρίας και τής Βουλγαρίας έφθασαν στην Κωνσταντινούπολη. Οι άλλοι αρχηγοί έδωσαν όρκο υποτέλειας στο Αυτοκράτορα των Ρωμαίων Αλέξιο Α΄ Κομνηνό· ο Ριχάρδος και ο Τανκρέδος όμως αρνήθηκαν, και διαπέρασαν μυστικά το Βόσπορο.
Το 1097 στη μάχη του Δορυλαίου ήταν ένας από τους διοικητές. Το επόμενο έτος μαζί με τον Βοημούνδο Α΄ και τον Τανκρέδο πολιόρκησαν την Αντιόχεια· τελικά ο πρώτος έγινε πρίγκιπας της Αντιόχειας. Το 1100 στη μάχη της Μελιτηνής ο Ριχάρδος και ο Βοημούνδος Α΄ έπεσαν σε ενέδρα των Δανισμενιδών: ο αιχμάλωτος Ριχάρδος στάλθηκε στον Αλέξιο Α΄, που αφού τον κράτησε φυλακισμένο, τον ελευθέρωσε το 1103. Όταν επέστρεψε στους Αγίους Τόπους, ο Τανκρέδος που είχε γίνει πρίγκιπας της Γαλιλαίας, τον έθεσε κυβερνήτη της Έδεσσας (1104-1108), αλλά ο Ριχάρδος ήταν άπληστος και αδίστακτος, και οι πολίτες τον μίσησαν πολύ.
Ανέπτυξε διπλωματική δραστηριότητα: ταξίδευσε στην Ιταλία και στη Γαλλία για τη διευθέτηση τού γάμου τού Βοημούνδου Α΄ με την Κωνσταντία των Καπετιδών, κόρη του Φιλίππου Α'. Ήταν μάρτυρας το 1108 στη συνθήκη τής Δεαβόλεως μεταξύ τού Αλεξίου Α΄ Κομνηνού και τού Βοημόνδου Α΄. Συμμετείχε στις -τελικά καταστροφικές- εκστρατείες τού δεύτερου εναντίον τού πρώτου, ίσως όμως να σχεδίαζε μυστικά με τον Αλέξιο Α' Κομνηνό κατά του Βοημούνδου Α'. Όταν ο τελευταίος απεβίωσε το 1111, ο Ριχάρδος αποσύρθηκε στη Γερμανίκεια (Μαράς), αλλά ο σεισμός τού 1114 τον σκότωσε.
Οικογένεια
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Νυμφεύτηκε την Αλτρούδη, κόρη τής εξαδέλφης του Έμμας των Ωτβίλ και του Όδωνα του καλού μαρκησίου. Είχε τέκνα:
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- ↑ Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) The Peerage. p70420.htm#i704197.
- ↑ p70420.htm#i704197. Ανακτήθηκε στις 7 Αυγούστου 2020.
- 1 2 3 Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) The Peerage.
Πηγές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Beech, George. A Norman-Italian Adventurer in the East: Richard of Salerno, 1993
