close
Μετάβαση στο περιεχόμενο

Ρευματική πολυμυαλγία

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Ρευματική πολυμυαλγία
Image
Συνήθης εντόπιση του πόνου στη ρευματική πολυμυαλγία
ΕιδικότηταΡευματολογία
ΣυμπτώματαΠόνος και δυσκαμψία στον αυχένα, στους ώμους, και στους γοφούς, πυρετός, αδυναμία, απώλεια βάρους[1]
ΕπιπλοκέςΚροταφική αρτηρίτιδα[2]
Συνήθης έναρξη> 50 ετών[3]
ΔιάρκειαΛίγα χρόνια[4]
ΑίτιαΆγνωστη[5]
Διαγνωστική μέθοδοςΥποστηριζόμενη από CRP και ταχύτητα καθίζησης ερυθρών[6]
Διαφορική διάγνωσηΡευματοειδής αρθρίτιδα, μυοσίτιδα, αγγειίτιδα, δερματομυοσίτιδα, ινομυαλγία[6][7]
ΘεραπείαΚορτικοστεροειδή, μεθοτρεξάτη[8][7]
Νοσηρότητα6 ανά 1.000 (Βορειοευρωπαίοι άνω των 50 ετών)[7]

Η ρευματική πολυμυαλγία (PMR) είναι ένα σύνδρομο που προκαλεί πόνο και δυσκαμψία, συνήθως στον αυχένα, στους ώμους και στους γοφούς.[1] Άλλα συμπτώματα μπορεί να είναι ο πυρετός, η αδυναμία και η απώλεια βάρους. Η εμφάνιση μπορεί να είναι αιφνίδια ή σταδιακή.[9] Συχνά η δυσκαμψία είναι εντονότερη το πρωί.[9] Η ρευματική πολυμυαλγία ενδέχεται να συνοδεύεται από κροταφική αρτηρίτιδα, μια φλεγμονή των αιμοφόρων αγγείων, η οποία, αν δεν αντιμετωπιστεί, μπορεί να προκαλέσει τύφλωση.[2]

Ενώ η ακριβής αιτία είναι ασαφής, θεωρείται ότι η διαταραχή σχετίζεται με ανοσολογικούς, γενετικούς, περιβαλλοντικούς και ηλικιακούς παράγοντες.[5] Μία θεωρία είναι ότι μπορεί να πυροδοτείται από ορισμένες λοιμώξεις.[7][5] Ενώ δεν υπάρχει οριστική εξέταση, η C-αντιδρώσα πρωτεΐνη (CRP) και η ταχύτητα καθίζησης ερυθρών (ΤΚΕ) μπορεί να φανούν χρήσιμες.[6]

Η ρευματική πολυμυαλγία αντιμετωπίζεται συνήθως με κορτικοστεροειδή που λαμβάνονται από το στόμα.[8] Οι περισσότεροι άνθρωποι χρειάζεται να συνεχίσουν τη θεραπεία με κορτικοστεροειδή για έξι μήνες έως δύο χρόνια.[4] Η χρήση ΜΣΑΦ μπορεί επίσης να βοηθήσει, γενικά όμως δεν επαρκούν από μόνα τους.[4] Η ρευματική πολυμυαλγία εξαφανίζεται συνήθως μέσα σε λίγα χρόνια, ωστόσο η θεραπεία έχει ως αποτέλεσμα την ταχύτερη βελτίωση των συμπτωμάτων.[4]

Η ρευματική πολυμυαλγία είναι πιο συχνή σε άτομα άνω των 50 ετών, ιδιαίτερα σε άτομα ηλικίας μεταξύ 70 και 80 ετών.[3] Τα άτομα με βορειοευρωπαϊκή καταγωγή διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο, με περίπου 6 ανά 1.000 άτομα άνω των 50 ετών να επηρεάζονται.[7] Η ασθένεια είναι σπάνια σε άλλες εθνοτικές ομάδες.[7] Οι γυναίκες επηρεάζονται πιο συχνά από τους άνδρες.[7] Οι περιγραφές της ρευματικής πολυμυαλγίας χρονολογούνται ήδη από το 1888 από τον Μπρους, με το σημερινό όνομα να αποδίδεται στον Μπάρμπερ το 1957.[10] Το όνομά της προέρχεται από την ελληνική λέξη πολυμυαλγία, που σημαίνει "πόνος σε πολλούς μύες".[11]

  1. 1 2 Nancy Garrick, Deputy Director (11 Απριλίου 2017). «Polymyalgia Rheumatica». National Institute of Arthritis and Musculoskeletal and Skin Diseases (στα Αγγλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 9 Οκτωβρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 27 Σεπτεμβρίου 2020. Αρχειοθετήθηκε 9 October 2020 στο Wayback Machine.
  2. 1 2 Schmidt, J; Warrington, KJ (1 Αυγούστου 2011). «Polymyalgia rheumatica and giant cell arteritis in older patients: diagnosis and pharmacological management.». Drugs & Aging 28 (8): 651–66. doi:10.2165/11592500-000000000-00000. PMID 21812500.
  3. 1 2 Nancy Garrick, Deputy Director (11 Απριλίου 2017). «Polymyalgia Rheumatica». National Institute of Arthritis and Musculoskeletal and Skin Diseases (στα Αγγλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 9 Οκτωβρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 27 Σεπτεμβρίου 2020.
  4. 1 2 3 4 Nancy Garrick, Deputy Director (11 Απριλίου 2017). «Polymyalgia Rheumatica». National Institute of Arthritis and Musculoskeletal and Skin Diseases (στα Αγγλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 9 Οκτωβρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 27 Σεπτεμβρίου 2020.
  5. 1 2 3 Nancy Garrick, Deputy Director (11 Απριλίου 2017). «Polymyalgia Rheumatica». National Institute of Arthritis and Musculoskeletal and Skin Diseases (στα Αγγλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 9 Οκτωβρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 27 Σεπτεμβρίου 2020.
  6. 1 2 3 Nancy Garrick, Deputy Director (11 Απριλίου 2017). «Polymyalgia Rheumatica». National Institute of Arthritis and Musculoskeletal and Skin Diseases (στα Αγγλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 9 Οκτωβρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 27 Σεπτεμβρίου 2020.
  7. 1 2 3 4 5 6 7 Matteson, EL; Dejaco, C (2 Μαΐου 2017). «Polymyalgia Rheumatica.». Annals of internal medicine 166 (9): ITC65-ITC80. doi:10.7326/AITC201705020. PMID 28460395.
  8. 1 2 Dejaco, C; Singh, YP (Οκτώβριος 2015). «2015 Recommendations for the management of polymyalgia rheumatica: a European League Against Rheumatism/American College of Rheumatology collaborative initiative.». Annals of the Rheumatic Diseases 74 (10): 1.799–807. doi:10.1136/annrheumdis-2015-207492. PMID 26359488.
  9. 1 2 Nancy Garrick, Deputy Director (11 Απριλίου 2017). «Polymyalgia Rheumatica». National Institute of Arthritis and Musculoskeletal and Skin Diseases (στα Αγγλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 9 Οκτωβρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 27 Σεπτεμβρίου 2020.
  10. Clinic, Cleveland (2010). Current Clinical Medicine E-Book: Expert Consult - Online (στα Αγγλικά). Elsevier Health Sciences. σελ. 1.147. ISBN 978-1-4377-3571-0. Ανακτήθηκε στις 27 Σεπτεμβρίου 2020. More than one of |archivedate= και |archive-date= specified (βοήθεια); Ελέγξτε τις τιμές ημερομηνίας στο: |archive-date= (βοήθεια)
  11. Sebastian, Anton (2018). A Dictionary of the History of Medicine (στα Αγγλικά). Routledge. ISBN 978-1-351-46999-9. Ανακτήθηκε στις 27 Σεπτεμβρίου 2020. More than one of |archivedate= και |archive-date= specified (βοήθεια); Ελέγξτε τις τιμές ημερομηνίας στο: |archive-date= (βοήθεια)