Ρενώ Α΄ του Σουασόν
| Ρενώ Α΄ του Σουασόν | |
|---|---|
| Γενικές πληροφορίες | |
| Γέννηση | 985[1][2] |
| Θάνατος | 1 Απριλίου 1057[1] |
| Πληροφορίες ασχολίας | |
| Ιδιότητα | φεουδάρχης[2] |
| Οικογένεια | |
| Τέκνα | Αδελαΐδα του Σουασόν[3] Γκυ Β΄ του Σουασόν |
| Γονείς | Νοσέρ Β΄ του Σουασόν[2] και Αδελίζα του Σουασόν[1][2] |
| Αδέλφια | Αδελαΐδα, κόμισσα του Βερμαντουά[1] |
| Αξιώματα και βραβεύσεις | |
| Αξίωμα | Κόμης του Σουασόν[2] |
Ο Ρενώ Α΄, γαλλ.: Renaud I de of Soissons (π. 985–1057) από τον Οίκο του Μπαρ-συρ-Ωμπ, ήταν κόμης του Σουασόν και μέγας μάγιστρος του Οτέλ ντε Φρανς. Απεβίωσε σε πολιορκία του πύργου του Σουασόν. Ο τίτλος του πέρασε στην κόρη του Αδελαΐδα.
Βιογραφία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Ο Ρενώ Α΄ ήταν γιος του Νοσέρ κόμη του Σουασόν, και τής συζύγου του Αδελίζας. Το σχόλιο των Acta Sanctorum για τη ζωή του Αγίου Σιμόν ντε Βαλουά (βασισμένο σε χειρόγραφο της μονής του Σαιντ-Κλωντ) αναφέρει τόσο τον Ρενώ Α΄, όσο και τον πατέρα του. Ο Ρενώ Α΄ έγινε μεγάλος μάγιστρος του Οτέλ ντε Φρανς.
Ο Ρενώ Α΄ απεβίωσε κατά την πολιορκία τού πύργου τού Σουασόν, πιθανώς του Καθεδρικού Ναού του Σουασόν, το 1057. Δεν είναι σαφές πότε έγινε ο Γκυ Β΄, γιος του Ρενώ Α΄, κόμης του Σουασόν, αλλά προφανώς λίγο πριν το 1057 απεβίωσαν και οι δύο στην πολιορκία του Σουασόν. Μετά το τέλος τους, η κόρη τού Ρενώ Α΄, Αδελαΐδα, έγινε κόμισσα του Σουασόν.
Οικογένεια
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Ο Ρενώ νυμφεύτηκε τη Λεσαλίν ντε Νταμαρτέν, χήρα του Ιλντουέν Γ΄ κόμη του Μοντιντιέ. Απέκτησαν δύο παιδιά:
Λόγω του γάμου του, ο Ρενώ Α΄ ήταν συγγενής με τον Οίκο του Μοντιντιέ, τους κόμητες του Μπριέν, τους κόμητες του Περς, τους βασιλείς της Αραγωνίας και τους κόμητες του Σινύ.
Αναφορές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Περαιτέρω ανάγνωση
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Dormay, Claude· Menestrier (1663). Histoire de la ville de Soissons, et de ses rois, ducs, comtes et gouverneurs. ... (2 volumes έκδοση). chez Nicolas Asseline.
- Pearse, Roger, επιμ. (19 Ιουνίου 2012). «Volumes of the Acta Sanctorum online». Roger Pearse. Ανακτήθηκε στις 19 Ιουνίου 2020.