close
Μετάβαση στο περιεχόμενο

Προεδρικές εκλογές 2024 στη Βενεζουέλα

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Προεδρικές εκλογές στη Βενεζουέλα 2024
Image
2018 ←
 28 Ιουλίου 2024 (2024-07-28)
Συμμετοχή 51.90% (Αύξηση 6.17 π.μ.) CNE
61.35% (Αύξηση 15.63 π.μ.) PUD
  Image Image
Επικεφαλής Νικολάς ΜαδούροΕντμούντο Γκονζάλες
Κόμμα GPPSB PUD
Λαϊκή ψήφος 6,408,844 (CNE)
3,316,142 (PUD)		5,326,104 (CNE)
7,303,480 (PUD)
Ποσοστό 51.95% (CNE)
30.46% (PUD)		43.18% (CNE)
67.08% (PUD)

Image

Αποτελέσματα ανά Πολιτεία
Απερχόμενος Πρόεδρος της Βενεζουέλας

Νικολάς Μαδούρο

 Εκλεγμένος Πρόεδρος της Βενεζουέλας

Νικολας Μαδουρο

Στις 28 Ιουλίου 2024 διεξήχθησαν εκλογές στη Βενεζουέλα για την επιλογή προέδρου για εξαετή θητεία που αρχίζει στις 10 Ιανουαρίου 2025.[1][2] Οι εκλογές πραγματοποιούνται σε ένα αυταρχικό πλαίσιο όπου το ισχύον καθεστώς του Νικολάς Μαδούρο λογοκρίνει και καταστέλλει την αντιπολίτευση, τους υποστηρικτές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και τα ανεξάρτητα μέσα ενημέρωσης.[3][4]

Image
Η Τζένι Λίνκολν, παρατηρήτρια εκλογών του Κέντρου Κάρτερ, δίπλα στα αρχεία ψηφοφορίας που δείχνουν τη νίκη του Εντμούντο Γκονζάλες.

Ο νυν πρόεδρος Νικολάς Μαδούρο ήταν υποψήφιος για τρίτη συνεχόμενη θητεία. Ο Εντμούντο Γκονζάλες Γιουρούτια εκπροσώπησε την Ενιαία Πλατφόρμα, την πολιτική συμμαχία της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Άλλοι υποψήφιοι της αντιπολίτευσης της Βενεζουέλας αποκλείστηκαν από τη συμμετοχή στις εκλογές κατά τη διάρκεια της εκστρατείας τους ή σε προηγούμενες εκλογές. Τον Ιούνιο του 2023, η υποψήφια Μαρία Κορίνα Ματσάντο αποκλείστηκε από τη συμμετοχή από την κυβέρνηση της Βενεζουέλας για φερόμενα πολιτικά εγκλήματα. Αυτή η κίνηση έχει θεωρηθεί από την αντιπολίτευση ως παραβίαση των πολιτικών ανθρωπίνων δικαιωμάτων και έχει καταδικαστεί από διεθνείς φορείς όπως ο Οργανισμός Αμερικανικών Κρατών, η Ευρωπαϊκή Ένωση και το Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, καθώς και από πολλά κράτη.

Οι εκλογές διεξήχθησαν στις 28 Ιουλίου (την ημέρα που θα ήταν τα 70ά γενέθλια του Ούγκο Τσάβες).

Διαδηλώσεις σημειώθηκαν σε όλη τη χώρα και διεθνώς, καθώς η κυβέρνηση Μαδούρο ξεκίνησε την Επιχείρηση Τουν Τουν, μια καταστολή της διαφωνίας. Ορισμένοι ηγέτες του κόσμου απέρριψαν τα αποτελέσματα που ανακοίνωσε το CNE και αναγνώρισαν τον Γκονσάλες ως νικητή των εκλογών, ενώ άλλες χώρες, συμπεριλαμβανομένων της Ρωσίας, της Κίνας, του Ιράν, της Βόρειας Κορέας και της Κούβας, αναγνώρισαν τον Μαδούρο ως νικητή. Ο Μαδούρο δεν παραιτήθηκε από την εξουσία,[5] και αντ’ αυτού ζήτησε από το Ανώτατο Δικαστήριο της Δικαιοσύνης (TSJ), το οποίο αποτελείται από δικαστές πιστούς στον Μαδούρο, να ελέγξει και να εγκρίνει τα αποτελέσματα. Στις 22 Αυγούστου, όπως αναμενόταν, το TSJ χαρακτήρισε την ανακοίνωση του CNE περί νίκης του Μαδούρο ως «επικυρωμένη». Η απόφαση του ανώτατου δικαστηρίου απορρίφθηκε από τις Ηνωμένες Πολιτείες, την Ευρωπαϊκή Ένωση και δέκα λατινοαμερικανικές χώρες.[6][7] Ένταλμα σύλληψης εκδόθηκε στις 2 Σεπτεμβρίου για τον Γκονσάλες για τα υποτιθέμενα εγκλήματα του «σφετερισμού εξουσίας, πλαστογραφίας δημόσιων εγγράφων, υποκίνησης σε απείθεια του νόμου, συνωμοσίας και σύστασης εγκληματικής οργάνωσης», σύμφωνα με το Reuters. Αφού ζήτησε άσυλο στην Ισπανική Πρεσβεία στο Καράκας, ο Γκονσάλες αναχώρησε για την Ισπανία στις 7 Σεπτεμβρίου. Ο Μαδούρο ορκίστηκε για τρίτη προεδρική θητεία στις 10 Ιανουαρίου 2025.[8]

Αποτελέσματα

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Επίσημα αποτελέσματα (στο 96,87 %)[9] · [10] · [11] · [12] · [13]
Υποψήφιος Κόμματα Ψήφοι %
Νικολάς Μαδούρο PSUV[14] 6.408.844 51,95
Εδμούνδο Γκονσάλες Ουρούτια MUD[15] 5.326.104 43,18
Λουίς Εδουάρδο Μαρτίνες AD[16] 152.360 1,24
Αντόνιο Εκάρι Lápiz 116.421 0,94
Χοσέ Μπρίτο PV[17] 84.231 0,68
Μπενχαμίν Ραουσέο CONDE 92.903 0,75
Χαβιέρ Μπερτούτσι EC 64.452 0,52
Κλαούντιο Φερμίν SPV 40.902 0,33
Ντανιέλ Σεμπάγιος AREPA[18] 29.611 0,24
Ενρίκε Μάρκες CG 20.056 0,16
Έγκυρες ψήφοι 12.335.884 99,59
Άκυρα και λευκά 50.785 0,41
Σύνολο 12.386.669 100
Αποχή 9.005.795 42,10
Εγγεγραμμένοι / συμμετοχή 57,90
Αποτελέσματα αντιπολίτευσης (στο 83,5 %)[19] · [20]
Υποψήφιοι Κόμματα Ψήφοι %
Εδμούνδο Γκονσάλες Ουρούτια MUD 7.303.480 67,08
Νικολάς Μαδούρο PSUV 3.316.142 30,46
Λουίς Εδουάρδο Μαρτίνες AD 86.225 0,79
Αντόνιο Εκάρι Lápiz 51.011 0,47
Μπενχαμίν Ραουσέο CONDE 38.620 0,35
Ενρίκε Μάρκες CG 26.067 0,24
Χοσέ Μπρίτο PV 22.097 0,20
Χαβιέρ Μπερτούτσι EC 20.404 0,19
Κλαούντιο Φερμίν SPV 12.632 0,12
Ντανιέλ Σεμπάγιος AREPA 10.584 0,10
Έγκυρα 10.887.262 99,99
Λευκά και άκυρα 1.213 0,01
Σύνολο 10.888.475 100
Εγγεγραμμένοι / συμμετοχή 18.122.062 60,08

Επακόλουθα

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Μετά την ανακοίνωση των εκλογικών αποτελεσμάτων, ξέσπασε μια εθνική και διεθνής πολιτική κρίση.[21][22]

Στις 2 Σεπτεμβρίου η ΜΚΟ Foro Penal ανέφερε ότι η Βενεζουέλα είχε 1.793 πολιτικούς κρατούμενους — τον υψηλότερο αριθμό του 21ου αιώνα — εκ των οποίων οι 1.659, συμπεριλαμβανομένων παιδιών, συνελήφθησαν μετά τις εκλογές· οι περισσότεροι δεν έχουν καταδικαστεί, αλλά αντιμετωπίζουν κατηγορίες για τρομοκρατία.[23][24]

Διαδηλώσεις

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι πολίτες της Βενεζουέλας που θεώρησαν τα αποτελέσματα πλαστά βγήκαν στους δρόμους με συνεχείς διαδηλώσεις. Μέχρι τις 15 Αυγούστου, 25 άτομα είχαν χάσει τη ζωή τους κατά τις διαδηλώσεις σε όλη τη χώρα. Οι οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων, όπως η Διεθνής Αμνηστία, "καταδίκασαν τις κατασταλτικές ενέργειες του καθεστώτος του Νικολάς Μαδούρο στη Βενεζουέλα και ζήτησαν να διασφαλιστεί το δικαίωμα στη διαδήλωση και ο πλήρης σεβασμός στα δικαιώματα της ζωής, της προσωπικής ακεραιότητας και της ελευθερίας".[25][26]

Καταστολή

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Μαδούρο κατηγόρησε την αντιπολίτευση για προώθηση πραξικοπήματος. Στην καταστολή από τις δυνάμεις ασφαλείας μετά τις εκλογές, ανέφερε ότι χρησιμοποιήθηκε η Επιχείρηση Tun Tun· σύμφωνα με το BBC News, "ομάδες ανθρωπίνων δικαιωμάτων λένε ότι πρόκειται για τις αρχές να πηγαίνουν πόρτα-πόρτα για να συλλάβουν όσους έχουν σχέση με τις διαδηλώσεις ή την αντιπολίτευση". Ο Μαδούρο διέταξε την ανακαίνιση δύο φυλακών για να φιλοξενηθούν οι πολλοί κρατούμενοι.

Μετά τις δηλώσεις των Ντιοσδάδο Καμπέλο και Χόρχε Ροδρίγκες ότι οι Ματσάδο και Γκονσάλες πρέπει να πάνε φυλακή[27][28], ο Μαδούρο ζήτησε από τις αρχές να εφαρμόσουν τη "μέγιστη δικαιοσύνη" και τους κατηγόρησε ότι ηγούνται βίαιων ομάδων.[29]

Στις 1 Αυγούστου η Ματσάδο δημοσίευσε επιστολή στην The Wall Street Journal, δηλώνοντας ότι κρύφτηκε "φοβούμενη για τη ζωή και την ελευθερία μου". Στις 19 Αυγούστου, ο Ταρέκ Σαάμπ πρότεινε ότι οι ηγέτες της αντιπολίτευσης θα μπορούσαν να διωχθούν ως πνευματικοί υπεύθυνοι για τους θανάτους που προέκυψαν από τη μετεκλογική βία. Ο Φρέντι Σουπερλάνο, πρώην υποψήφιος, συνελήφθη από ένοπλους άνδρες δύο μέρες μετά τις εκλογές[30], και κρατήθηκε με άγνωστες κατηγορίες στο El Helicoide μαζί με τον δημοσιογράφο Ρόλαντ Καρένιο [es].[31] Μετά τις εκλογές, υποστηρικτές και εκπρόσωποι της αντιπολίτευσης, καθώς και δημοσιογράφοι, έχουν συλληφθεί. Οι ηγέτες της αντιπολίτευσης δήλωσαν ότι οι πολίτες που παρακολούθησαν τα εκλογικά πρακτικά διώχθηκαν και συνελήφθησαν. Τα μέσα ενημέρωσης και τα κοινωνικά δίκτυα έχουν υποστεί λογοκρισία.[32][33][34] Το κοινοβούλιο πέρασε νέο νόμο "για αυστηρότερο έλεγχο των μη κυβερνητικών οργανώσεων, εν μέσω κριτικής για κυβερνητική καταστολή"

Διαφάνεια στην αναφορά ψήφων και απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι ηγέτες της αντιπολίτευσης, διεθνείς ηγέτες και παρατηρητές ζήτησαν από τον Μαδούρο να δημοσιοποιήσει τα πρακτικά σε επίπεδο εκλογικού τμήματος, κάτι που δεν είχε γίνει μέχρι τις 21 Αυγούστου.Αρνούμενος να παραδώσει την εξουσία, ο Μαδούρο ζήτησε από το Ανώτατο Δικαστήριο Δικαιοσύνης την 1η Αυγούστου να ελέγξει και να εγκρίνει τα αποτελέσματα. Το BBC ανέφερε ότι η ανασκόπηση του TSJ "πιθανότατα θα διεξαχθεί κεκλεισμένων των θυρών" και μόνο τα μέλη θα δουν τα πρακτικά. Το Κέντρο Κάρτερ δήλωσε ότι "το TSJ είναι μια ακόμη κυβερνητική υπηρεσία, διορισμένη από την κυβέρνηση ... και όχι ανεξάρτητος έλεγχος" Το Efecto Cocuyo αμφισβήτησε την ανεξαρτησία των παρατηρητών του TSJ.

Όπως αναμενόταν, το Ανώτατο Δικαστήριο, που αποτελείται από δικαστές πιστούς στον Μαδούρο, επικύρωσε τις δηλώσεις της CNE για τη νίκη του Μαδούρο· η αντιπολίτευση και άλλοι παρατηρητές χαρακτήρισαν την απόφαση άκυρη, υποστηρίζοντας ότι το ανώτατο δικαστήριο δεν έχει συνταγματική εξουσία πάνω στις εκλογές.[35][36][37]

Το NTN24 ανέφερε ότι στις 26 Αυγούστου η σελίδα του CNE ήταν προσωρινά προσβάσιμη. Κατά τη διάρκεια της πρόσβασης, κάποιοι μπόρεσαν να δουν τα ονόματα των παρατηρητών των actas και να ελέγξουν αν τα στοιχεία συμφωνούσαν με αυτά που είχε αναφέρει η αντιπολίτευση στο resultadosporvenezuela.com. Σύμφωνα με το NTN24, τα ονόματα ταυτίστηκαν.[38]

Ένταλμα σύλληψης Γκονσάλες και εξορία

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Καρίσλια Ροδρίγκες, πρόεδρος του ανώτατου δικαστηρίου, δήλωσε ότι θα διεξαχθεί ποινική έρευνα σχετικά με "υποτιθέμενα ψευδή" αποτελέσματα που δημοσιεύθηκαν· ο Γκονσάλες κλητεύτηκε για κατηγορίες, μεταξύ άλλων, για σφετερισμό των καθηκόντων του CNE, αλλά δεν εμφανίστηκε στις κλητεύσεις της 26ης και 27ης Αυγούστου.[39][40]

Μετά την τρίτη μη ανταπόκριση, εκδόθηκε ένταλμα σύλληψης στις 2 Σεπτεμβρίου για τον Γκονσάλες για εγκλήματα όπως σύσταση εγκληματικής ομάδας και συνωμοσία, σύμφωνα με τον εισαγγελέα Λουίς Ερνέστο Ντουένιες Ρέγιες. Ο Γκονσάλες ζήτησε προσωρινά άσυλο στην πρεσβεία της Ισπανίας στην Καράκας και έφυγε για Μαδρίτη με πτήση των Ισπανικών Ενόπλων Δυνάμεων στις 7 Σεπτεμβρίου 2024.[41]

Προτάσεις για μετάβαση

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι διαπραγματεύσιμες προτάσεις για ειρηνική μετάβαση εξουσίας περιλαμβάνουν συμφωνία εξόδου και μοιρασιά εξουσίας; προτάθηκε επίσης η επανάληψη των εκλογών.[42][43] Ωστόσο, η Ματσάδο δήλωσε ότι η αντιπολίτευση ήταν πρόθυμη να διαπραγματευτεί ώστε ο Μαδούρο να αναγνωρίσει τη νίκη του Γκονσάλες αλλά η εκλογική νίκη δεν ήταν διαπραγματεύσιμη και η αντιπολίτευση δεν θα συμφωνούσε σε μοίρασμα εξουσίας. Και η αντιπολίτευση και η κυβέρνηση Μαδούρο απέρριψαν την ιδέα νέων εκλογών, υποστηρίζοντας ότι και οι δύο είχαν ήδη κερδίσει. Προτάσεις για αμνηστία προτάθηκαν και απορρίφθηκαν.

Παραπομπές

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
  1. ↑ «Venezuela: Electoral Authorities Set Presidential Elections for July 28». Venezuelanalysis (στα Αγγλικά). 6 Μαρτίου 2024. Ανακτήθηκε στις 15 Μαρτίου 2024.
  2. ↑ «Venezuela Will Hold Presidential Elections On July 28: Official». Barrons.com (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 15 Μαρτίου 2024.
  3. ↑ «Maduro regime doubles down on censorship and repression in lead-up to Venezuelan election». ICIJ (στα Αγγλικά). 24 Ιουλίου 2024.
  4. ↑ Schmidt, Samantha (28 Ιουλίου 2024). «Venezuelans vote in election that could oust an autocrat». Washington Post (στα Αγγλικά). ISSN 0190-8286.
  5. ↑ Phillips, Tom (14 Αυγούστου 2024). «Η άρνηση του Νικολάς Μαδούρο να παραιτηθεί εγείρει ένα ανησυχητικό ερώτημα για τη Βενεζουέλα: τι ακολουθεί;». The Guardian. Ανακτήθηκε στις 23 Αυγούστου 2024. line feed character in |title= at position 2 (βοήθεια)
  6. ↑ Phillips, Tom (23 Αυγούστου 2024). «Οι ΗΠΑ και δέκα λατινοαμερικανικά κράτη απορρίπτουν την επικύρωση της ψήφου του Νικολάς Μαδούρο». The Guardian. Ρίο ντε Τζανέιρο. Ανακτήθηκε στις 30 Αυγούστου 2024.
  7. ↑ Phillips, Tom (29 Αυγούστου 2024). «'Καμία δημοκρατική νομιμότητα': η ΕΕ απορρίπτει τον ισχυρισμό νίκης του Μαδούρο στις εκλογές της Βενεζουέλας». The Guardian. Ανακτήθηκε στις 30 Αυγούστου 2024.
  8. ↑ Pozzebon, Stefano· Rios, Michael· Alvarado, Abel (10 Ιανουαρίου 2025). «Ο Νικολάς Μαδούρο της Βενεζουέλας ορκίζεται για τρίτη προεδρική θητεία». CNN. Ανακτήθηκε στις 10 Ιανουαρίου 2025.
  9. ↑ «Nicolas Maduro wins presidential election in Venezuela with 51.2 pct of vote: CNE». english.news.cn (στα Αγγλικά). 29 Ιουλίου 2024. Ανακτήθηκε στις 29 Ιουλίου 2024..
  10. ↑ Inscrits
  11. ↑ «:: Consejo Nacional Electoral ::» (στα Ισπανικά). Ανακτήθηκε στις 27 Ιουλίου 2024..
  12. ↑ Gabriela Blanco (29 Ιουλίου 2024). «News». ALBA-TCP (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 1 Αυγούστου 2024..
  13. ↑ Christian Torres Tutiven (2 Αυγούστου 2024). «Consejo Nacional Electoral de Venezuela ratifica victoria de Nicolás Maduro». canaln.pe (στα Ισπανικά). Ανακτήθηκε στις 3 Αυγούστου 2024.
  14. ↑ Υποστηριζόμενος από τον Μεγάλο Πατριωτικό Πόλο Σιμόν Μπολιβάρ και τα κόμματα-μέλη του.
  15. ↑ Υποστηριζόμενος από την Ενιαία Πλατφόρμα και τα μέλη της.
  16. ↑ Υποτηριζόμενο από την Copéi
  17. ↑ Υποστηριζόμενο από το Primero Justicia.
  18. ↑ Υποστηριζόμενος από τη Λαϊκή Θέληση
  19. ↑ «Resultados - Nacional». resultadosconvzla.com/ (στα Ισπανικά). 1 Αυγούστου 2024. Ανακτήθηκε στις 23 Αυγούστου 2024.
  20. ↑ «Résultats par parti» (στα Ισπανικά).
  21. ↑ Sa Pessoa, Gabriela· Garcia Cano, Regina (15 Αυγούστου 2024). «Venezuela's opposition faces setback after countries suggest repeat of presidential election». Associated Press. Ανακτήθηκε στις 16 Αυγούστου 2024.
  22. ↑ Buitrago, Deisy· Nava, Mariela (18 Αυγούστου 2024). «Venezuelan opposition protests as election dispute drags on». Reuters. Ανακτήθηκε στις 20 Αυγούστου 2024.
  23. ↑ Pérez Izquierdo, Laureano (10 Σεπτεμβρίου 2024). «El dictador enfrenta su última colina» [The dictator faces his last hill]. Infobae (στα Ισπανικά). Ανακτήθηκε στις 10 Σεπτεμβρίου 2024.
  24. ↑ Díaz, Jackelin (7 Σεπτεμβρίου 2024). «Foro Penal reportó 1.793 presos políticos en Venezuela» [Penal Forum reported 1,793 political prisoners in Venezuela]. El Diario de Caracas (στα Ισπανικά). Ανακτήθηκε στις 10 Σεπτεμβρίου 2024.
  25. ↑ Calvo, Gastón (1 Αυγούστου 2024). «Organizaciones de Derechos Humanos condenaron en conjunto las acciones represivas del régimen de Nicolás Maduro» [Human Rights Organizations jointly condemned the repressive actions of the Nicolás Maduro regime]. Infobae (στα Ισπανικά). Ανακτήθηκε στις 1 Αυγούστου 2024.
  26. ↑ Amnesty International (1 August 2024). Venezuela: International organizations condemn the high levels of violence and repression and demand that the authorities guarantee the right to protest and full respect for the rights to life, personal integrity and freedom. Δελτίο τύπου.
  27. ↑ «Resultados de las elecciones en Venezuela 2024, en vivo / Jorge Rodríguez, presidente de la Asamblea: 'María Corina Machado y Edmundo González deben ir presos'» [Venezuela 2024 election results, live / Jorge Rodríguez, president of the Assembly: 'María Corina Machado and Edmundo González must go to jail']. El País (στα Ισπανικά). 30 Ιουλίου 2024. Ανακτήθηκε στις 31 Ιουλίου 2024.
  28. ↑ Schmidt, Samantha· Herrero, Ana Vanessa (30 Ιουλίου 2024). «At least 16 reported dead as Maduro meets Venezuelan protests with force». The Washington Post. Ανακτήθηκε στις 31 Ιουλίου 2024.
  29. ↑ «Ο Maduro κατηγορεί τη María Corina και τον Edmundo για "εγκληματική βία" και ζητά "δικαιοσύνη"» [Maduro blames María Corina and Edmundo for "criminal violence" and calls for "justice"]. NTN24 (στα Ισπανικά). 30 Ιουλίου 2024. Ανακτήθηκε στις 31 Ιουλίου 2024..
  30. ↑ Itriago Acosta, Andreina (30 Ιουλίου 2024). «Venezuela Detains Opposition Figure Amid Post-Election Crackdown». Bloomberg. Ανακτήθηκε στις 30 Ιουλίου 2024.
  31. ↑ Aure, Yanuacelis (6 Αυγούστου 2024). «Confirmaron que Freddy Superlano y Roland Carreño se encuentran recluidos en El Helicoide» [Confirmed that Freddy Superlano and Roland Carreño are being held in El Helicoide]. El Diario (στα Ισπανικά). Ανακτήθηκε στις 7 Αυγούστου 2024.
  32. ↑ «The Wall Street Journal se suma a los sitios web bloqueados en Venezuela, donde se registran detenciones de comunicadores» [The Wall Street Journal joins the list of websites blocked in Venezuela, where journalists have been arrested]. Voice of America (στα Ισπανικά). 2 Αυγούστου 2024. Ανακτήθηκε στις 7 Αυγούστου 2024.
  33. ↑ «Venezuela: Nicolás Maduro bans X for 10 days over Elon Musk row». BBC News. Ανακτήθηκε στις 9 Αυγούστου 2024.
  34. ↑ «Venezuela's Maduro signs decree blocking X access in country for 10 days». Reuters. 9 Αυγούστου 2024. Ανακτήθηκε στις 9 Αυγούστου 2024.
  35. ↑ Phillips, Tom (22 Αυγούστου 2024). «Pressure grows on Maduro after top court endorses Venezuela election win». The Guardian. Ανακτήθηκε στις 23 Αυγούστου 2024.
  36. ↑ «Venezuela's top court ratifies Maduro election win as government tightens control». Reuters. 22 Αυγούστου 2024. Ανακτήθηκε στις 22 Αυγούστου 2024.
  37. ↑ «Venezuela's Supreme Court certifies Maduro's claims that he won presidential election». Associated Press. 22 Αυγούστου 2024. Ανακτήθηκε στις 23 Αυγούστου 2024. Its decision, read Thursday in an event attended by senior officials and foreign diplomats, came in response to a request by Maduro to review vote totals showing he had won by more than 1 million votes.
  38. ↑ «Acceso que se abrió por una hora en el portal del CNE demostró que las actas de la oposición coincidían» [Access that was opened for one hour on the CNE portal showed that the opposition's records coincided]. NTN24 (στα Ισπανικά). 27 Αυγούστου 2024. Ανακτήθηκε στις 27 Αυγούστου 2024.
  39. ↑ Sequera, Vivian· Armas, Mayela (2 Σεπτεμβρίου 2024). «Venezuela issues arrest warrant for opposition leader Gonzalez, AG says». Reuters. Ανακτήθηκε στις 3 Σεπτεμβρίου 2024.
  40. ↑ Phillips, Tom (2 Σεπτεμβρίου 2024). «Venezuela judge issues arrest warrant for opposition leader after disputed election». The Guardian. Ανακτήθηκε στις 3 Σεπτεμβρίου 2024.
  41. ↑ «Edmundo González abandonó Venezuela tras solicitar asilo político en España» [Edmundo González left Venezuela after requesting political asylum in Spain]. El Diario de Caracas (στα Ισπανικά). 7 Σεπτεμβρίου 2024. Ανακτήθηκε στις 8 Σεπτεμβρίου 2024.
  42. ↑ Abrams, Elliott (19 Ιουλίου 2024). «Can Maduro Be Negotiated Out of Venezuela?». Council on Foreign Relations. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 25 Ιουλίου 2024. Ανακτήθηκε στις 29 Ιουλίου 2024.
  43. ↑ Schmidt, Samantha· Herrero, Ana Vanessa (27 Ιουλίου 2024). «If Maduro loses, will he cede power? Venezuela's election, explained». The Washington Post. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 27 Ιουλίου 2024. Ανακτήθηκε στις 27 Ιουλίου 2024.
Ανακτήθηκε από "https://el.wikipedia.org/w/index.php?title=Προεδρικές_εκλογές_2024_στη_Βενεζουέλα&oldid=11469182"