close
Μετάβαση στο περιεχόμενο

Πεντατονική κλίμακα

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Image
Ημιτονική πεντατονική κλίμακα ντο· σημειωτέον ότι η επανάληψη του ντο που απέχει μία οκτάβα από το βασικό ντο δεν συνεπάγεται συμπερίληψή του στην κλίμακα

Η πεντατονική κλίμακα είναι μια μουσική κλίμακα που αποτελείται από πέντε νότες ανά οκτάβα, σε αντίθεση με την επτατονική κλίμακα, η οποία έχει επτά νότες ανά οκτάβα (επτατονικές είναι οι μείζονες και οι ελάσσονες κλίμακες).

Image
Ανημιτονική πεντατονική κλίμακα λα (νότα)· ομοίως εδώ, μόνο το βασικό λα συνιστά πάγιο στοιχείο της κλίμακας

Οι πεντατονικές κλίμακες αναπτύχθηκαν ανεξάρτητα από πολλούς αρχαίους πολιτισμούς[1] και εξακολουθούν να χρησιμοποιούνται σε διάφορα μουσικά είδη μέχρι σήμερα. Υπάρχουν δύο τύποι πεντατονικών κλιμάκων, αυτές που περιλαμβάνουν ημιτόνια («ημιτονικές»)[2] και αυτές χωρίς («ανημιτονικές» ή «ανημίτονες»).[3]

Image
Χρήστη πεντατονικής κλίμακας στη σύνθεση του Μωρίς Ραβέλ Ma mère l'Oye III. «Laideronnette, Impératrice des Pagodes», μέτρα 9–13.[4]
Image
Χρήση πεντατονικής κλίμακας στο έργο του Κλωντ Ντεμπυσί Voiles, Preludes, Βιβλίο I, αρ. 2, μέτρα 43–45. [5]
  1. Powell, John (2010). How Music Works: The Science and Psychology of Beautiful Sounds, from Beethoven to the Beatles and Beyond. New York: Little, Brown and Company. σελ. 121. ISBN 978-0-316-09830-4.
  2. «Hemitonic scale | music | Britannica». www.britannica.com (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 16 Φεβρουαρίου 2023.
  3. «Anhemitonic scale | music | Britannica». www.britannica.com (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 16 Φεβρουαρίου 2023.
  4. Bruce Benward and Marilyn Nadine Saker (2003), Music: In Theory and Practice (στα αγγλικά), seventh edition (Boston: McGraw Hill), vol. I, pp. 36–37. (ISBN 978-0-07-294262-0).
  5. Bruce Benward and Marilyn Nadine Saker, Music in Theory and Practice (στα αγγλικά), eighth edition (Boston: McGraw Hill, 2009): vol. II, p. 245. (ISBN 978-0-07-310188-0).

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]