Πειραϊκός (ποδόσφαιρο ανδρών)
Αυτό το λήμμα αφορά το τμήμα ποδοσφαίρου ανδρών του Πειραϊκού. Για τον αθλητικό σύλλογο, δείτε: Πειραϊκός Σύνδεσμος.  | ||
| Ίδρυση | Σύλλογος: 1894 Τμήμα: 1906 | |
|---|---|---|
| Έδρα | Ποδηλατοδρόμιο Νέου Φαλήρου | |
| Χρώματα | Μπλε, Λευκό | |
| ||
| wikidata () | ||
Το ανδρικό τμήμα ποδοσφαίρου του Πειραϊκού ήταν το πρώτο τμήμα του συλλόγου που ιδρύθηκε το 1894 στον Πειραιά. Χρώματα της ομάδας ηταν αι το μπλε και το λευκό. Το τμήμα διαλύθηκε το 1924. Από τον σύλλογο ξεκίνησαν την καριέρα τους οι Ντίνος Ανδριανόπουλος, Γιώργος Χατζηανδρέου και Χρήστος Πέππας. Ως έδρα χρησιμοποιούσε το Ποδηλατοδρόμιο Νέου Φαλήρου, το μετέπειτα Στάδιο Καραϊσκάκη.
Ιστορία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Ίδρυση
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Ο Πειραϊκός Σύνδεσμος ιδρύθηκε το 1894. Ηταν ο πρώτος σύλλογος του Πειραιά που δημιούργησε ποδοσφαιρικό τμήμα το 1906. Το δημιούργησαν μαθητές του Γυμνασίου Πειραιά και στον πρώτο γνωστό αγώνα του έδωσαν υποδέχτηκαν στο "Γήπεδο Ποδηλατοδρομίου" τον Σ.Π. Γουδί, από τον οποίο ηττήθηκαν με 0-9. Στην ομάδα του Πειραϊκού αγωνίστηκαν μεταξύ άλλων οι: Παπαφιλιππόπουλος, Σκλιάς, Κωστάλας, Τερεζάκης, Βακαλόπουλος, Κοϊνάρος, Παπαναργύρου.
Περίοδος 1906-1911
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Ο Πειραϊκός Σύνδεσμος το 1906 αγωνίστηκε στο πρωτάθλημα της ΕΟΑ που κατέκτησε ΓΣ Εθνικός. Το 1907 τερμάτισε τρίτος στο πρωτάθλημα ΣΕΓΑΣ-ΕΟΑ (σε 4 ομάδες). Επίσης παίκτες του Πειραϊκού αγωνίστηκαν στον αγώνα της Μικτής Αθηνών-Πειραιώς κόντρα στον Πανιώνιο Σμύρνης το 1908. Το 1909 κατέκτησε το πρωτάθλημα του ΣΕΓΑΣ αφήνοντας δεύτερο το ισχυρό Σ.Π. Γουδί, ενώ το 1910 τερμάτισε δεύτερος το πρωτάθλημα του ΣΕΓΑΣ (6 ομάδες). Την ίδια χρονιά έχασε τον τίτλο του ΣΕΓΑΣ από τον ΠΟ Αθηνών, όπως και το 1911.
Δεν συμμετείχε όμως στο πρωτάθλημα του 1912 και του 1914.
Αναλυτικό συμμετείχε στο:
- Στο Πρωτάθλημα ΕΟΑ του 1906 με αντιπάλους τους: ΓΣ Εθνικό (πρωταθλητής), Πανελλήνιος (2ος)
- Στο Πρωτάθλημα Ελλάδας του 1907 όπου τερμάτισε τρίτος με αντιπάλους τους: ΓΣ Εθνικό (πρωταθλητής), Πανπειστήμιο Αθηνών (2ο), Πανελλήνιος (4ος)
- Στο Πρωτάθλημα ΣΕΓΑΣ-ΕΟΑ του 1907 όπου τερμάτισε τρίτος με αντιπάλους τους: Σ.Π. Γουδί (πρωταθλητής), ΓΣ Εθνικό (2ος), Πανελλήνιος (4ος)
- Στο Πρωτάθλημα ΣΕΓΑΣ του 1909 όπου τερμάτισε πρωταθλητής με αντιπάλους τους: Σ.Π. Γουδί (2ος), Ποδοσφαιρικός Όμιλος Αθηνών (3ος) ΓΣ Εθνικό (4ος)
- Στο Πρωτάθλημα ΣΕΓΑΣ του 1910 όπου τερμάτισε 2ος με αντιπάλους τους: Σ.Π. Γουδί (πρωταθλητής), ΓΣ Εθνικό, Ομάδα Πανεπιστημίου Αθηνών, Ομάδα Σχολής Ευελπίδων, Ομάδα Σχολής Ναυτικών Δοκίμων Πειραιώς
- Στο Πρωτάθλημα ΣΕΓΑΣ του Φθινοπώρου 1910 όπου τερμάτισε 2ος με αντιπάλους τους: Σ.Π. Γουδί (3ος), Ποδοσφαιρικός Όμιλος Αθηνών (πρωταθλητής)
- Στο Πρωτάθλημα ΣΕΓΑΣ του 1911 όπου τερμάτισε 2ος με αντιπαλο σε 3 τελικούς μόνο τον ΠΟΑ που ήταν ο πρωταθλητής
Περίοδος 1920-1924
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Το 1920 απορρόφησε τους ποδοσφαιριστές της ανεπίσημης ακόμα ομάδας του Άρη Πειραιά. Το 1921 αγωνίστηκε στο Πρωτάθλημα Ε.Π.Σ. Αθηνών-Πειραιώς και το 1922 τερμάτισε 4ος στο ίδιο πρωτάθλημα. Το 1923 αφού έγινε πρωταθλητής Αθηνών-Πειραιώς-Σμύρνης προκρίθηκε στον πανελλήνιο τελικό και κατέκτησε το πρωτάθλημα Ελλάδας νικώντας τον Άρη Θεσσαλονίκης με 3-1 στο γήπεδο του Ηρακλή, στις Σκαμνιές, έχοντας στις τάξεις του τα τέσσερα αδέρφια Ανδριανόπουλου (Άρης, από την άλλη, πρόκειται να αγωνιστεί με τον ποδοσφαιριστή του Παναθηναϊκού Απόστολο Νικολαΐδη). Προπονητής ήταν ο Χάρης Βολονάκης, παλιότερος αρχηγός της Πειραϊκής Ενωσης.
Ο τύπος της εποχής ασχολήθηκε εκτενώς με το παιχνίδι της 12ης Αυγούστου 1923. «Ο αγών ούτος, ο πρώτος δια το νεοσυσταθέν Πανελλήνιον πρωτάθλημα προμηνύεται πεισματοδέστατος. Εις τους συμπολίτας μας δίδεται η ευκαιρία να συγκρίνουν την πρόοδον του Ποδοσφαίρου εν Παλαιά Ελλάδι και εν Μακεδονία. Ο αγών ούτος θέλει επιρεάσει σοβαρώς την εκλογήν της Ελληνικής Εθνικής Ομάδος διά τους Ολυμπιακους Αγώνας των Παρισίων» σημειώνεται σε άρθρο της εφημερίδας Μακεδονία.[1]
Αναλυτικά αγωνίστηκε:
- Στο Πρωτάθλημα Ε.Π.Σ. Ελλάδος 1921-22 με αντιπάλους τους: Πανελλήνιος ΠΑΟ (πρωταθλητής), Πειραϊκή Ένωσις, Αθηναϊκός, Σχολή Ευελπίδων, Άγγλοι Αξιωματικοί Ναυτικού, Σχολή Ναυτικών Δοκίμων, Κυπριακός ΠΣ Αθηνών
- Στο Πανελλήνιο πρωτάθλημα 1922-1923 με αντιπάλους τους: Παναθηναϊκό, Πανιώνιο, Απόλλωνα και Πειραϊκή Ένωση στο πρωτάθλημα Αθηνών-Σμύρνης. Στον τελικό Ελλάδος νίκησε τον Αρη Θ.
- Στο Πρωτάθλημα Ε.Π.Σ. Ελλάδος 1923-24 ως ΑΠΣ Πειραιά
Ο τελικός πρωταθλήματος Ελλάδος του 1923
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Στον τελικό εκτός από δικούς του παίκτες έπαιξαν οι: Ντίνος Ανδριανόπουλος που αγωνιζόταν στην Πειραϊκή Ένωση και ο Σμυρνιός ποδοσφαιριστής Αλεξανδρος Κεχαγιάς που αγωνιζόταν στον Απόλλωνα Σμύρνης. Αρχηγός των πρωταθλητών Ελλάδος ήταν ο Γιάννης Ανδριανόπουλος. Οι συνθέσεις του τελικού[2] στη Θεσσαλονίκη ηταν:
| 12 Αυγούστου 1923 (25 Αυγ. κατά το Γρηγ. ημ.) |
Άρης Θεσσαλονίκης  |
1 - 3ή1 - 4 (ημίχρονο 1-1) |
 Πειραϊκός Σύνδεσμος |
Γυμναστήριον Ηρακλέους, Θεσσ/νίκη Διαιτητής: Α. Σαριδάκης (παίκτης Ηρακλή) |
|---|---|---|---|---|
|
|
|
Διάλυση
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Αν και ο Πειραϊκός είχε καταφέρει να κατακτήσει το πρώτο πρωτάθλημα Ελλάδος, έχοντας στις τάξεις του μερικούς από τους καλύτερους Έλληνες ποδοσφαιριστές, σύντομα αργότερα αποφάσισε να διακόψει τη λειτουργία του. Ο Σύνδεσμος ιδρύθηκε από μια ομάδα φιλοπρόοδων Πειραιωτών, υψηλού μορφωτικού και οικονομικού επιπέδου οι οποίοι κατάργησαν το τμήμα όταν συνειδητοποίησαν ότι το ποδόσφαιρο δεν συμβάδιζε με ανάλογο επίπεδο (στα γήπεδα ακούγονταν βρισιές έπεφταν μπουκάλια κ.α.).
Το 1924 οι ποδοσφαιριστές του συλλόγου αποχώρησαν και μαζί με άλλους που έφυγαν από την Πειραϊκή Ένωση δημιούργησαν τον Α.Π.Σ. Πειραιά.[3] Ετσι στο Πρωτάθλημα Ελλάδας 1924 δεν αγωνίστηκε ο Πειραϊκός αφού είχε διαλυθεί, αντ' αυτού συμμετείχε ο Α.Π.Σ. Πειραιώς (ουσιαστικά ο πρώην Πειραϊκός Σύνδεσμος ενισχυμένος με παίκτες της Πειραϊκής Ένωσης).
Μέχρι την διάλυση του το 1924 ο Πειραϊκός είχε κατακτήσει ένα πρωτάθλημα Ελλάδας το 1923.[4], ένα πρωτάθλημα ΣΕΓΑΣ [5] αλλά και ένα πανελλήνιο κύπελλο υπό τον ΣΕΓΑΣ το 1910.[εκκρεμεί παραπομπή] Ουσιαστικά η διάλυση του Πειραϊκού ώθησε τα τέσσερα αδέλφια Ανδριανόπουλου, η ραχοκοκαλιά της ομάδας, να προβούν στην δημιουργία του Ολυμπιακού το 1925, ο οποίος επίσης περιείχε τη λέξη Σύνδεσμος στο όνομά του.
Πρόσωπα
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Σημαντικοί ποδοσφαιριστές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Ντίνος Ανδριανόπουλος- Γιάννης Ανδριανόπουλος
- Γεώργιος Ανδριανόπουλος
- Βασίλης Ανδριανόπουλος
- Γιώργος Χατζηανδρέου
- Χρήστος Πέππας
- Αλεξανδρος Κεχαγιάς
- Νίκος Πανόπουλος (ή Πάγκαλος)
Προπονητές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Χαράλαμπος Βολονάκης
Τίτλοι και διακρίσεις
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Πρωταθλητής Ελλάδας: 1923
- Πρωτάθλημα ΣΕΓΑΣ: 1909[5]
- Κύπελλο ΣΕΓΑΣ: 1910 [εκκρεμεί παραπομπή]
- Πρωταθλητής Αθηνών-Περαιώς-Σμύρνης: 1923
Αντιπαλότητες
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Μέχρι και τη διάλυση του ο Πειραϊκός ήταν ο κυρίαρχος του ποδοσφαίρου στον Πειραιά (ο Εθνικός ιδρύθηκε το 1923 και ο Ολυμπιακός το 1925). Κύριος αντίπαλός του στην πόλη ηταν η Πειραϊκή Ένωσις, με κοινή έδρα το Ποδηλατοδρόμιο.
Ανέπτυξε όμως έντονη αντιπαλότητα και με τον Ποδοσφαιρικό Όμιλο Αθηνών ή Π.Ο.Α. (ιδρ. 1908) που είχε χρώματα το κόκκινο και το λευκό. Στο πρωτάθλημα του 1911 συναντήθηκαν σε τριπλό τελικό και από τότε οριστικοποιήθηκε και η έχθρα ανάμεσα στους φιλάθλους των δύο ομάδων. Στις 12 Απριλίου 1911, η Μικτή ΠΟΑ/Πειραϊκού ήρθε ισοπαλία 1-1 με τον Πανιώνιο Σμύρνης στο Ποδηλατοδρόμιο.
Ο Π.Ο.Α. το 1912 έγινε Πανελλήνιος Ποδοσφαιρικός Όμιλος (με χρώματα το πράσινο και το λευκό) μετά την αποχώρηση ποδοσφαιριστών του Πανελληνίου με επικεφαλής τον Καλαφάτη. Τη διετία 1920-1922 η κόντρα συνεχίστηκε με τον ΠΠΟ να μετονομάζεται σε Πανελλήνιος Ποδoσφαιρικός Αγωνιστικός Όμιλος, ενώ από το 1922 έγινε Παναθηναϊκός. Η αντιπαλότητα συνεχίστηκε ως το 1924 που διαλύθηκε ο Πειραϊκός. Στα συγκεκριμένα ντέρμπι αγωνίστηκαν παίκτες όπως ο Γιώργος Καλαφάτης, ο Απόστολος Νικολαΐδης και οι αδελφοί Ανδριανόπουλοι.
Το 1925 δόθηκε η πρώτη μάχη ανάμεσα τον Παναθηναϊκό και τον Ολυμπιακό.
Γνωστά αποτελέσματα:
- Φθινοπώρου 1910: Ποδοσφαιρικός Όμιλος Αθηνών - Πειραϊκός 5-0
- Φθινοπώρου 1910: Πειραϊκός - Ποδοσφαιρικός Όμιλος Αθηνών 2-1
- Φθινοπώρου 1910: Ποδοσφαιρικός Όμιλος Αθηνών - Πειραϊκός 7-0
- 1921-22: Πειραϊκός - Πανελλήνιος ΠΑΟ 0-0
- 1922-23: Παναθηναϊκός - Πειραϊκός (νίκη Πειραϊκου)
- 1923-24: Παναθηναϊκός – Α.Π.Σ. Πειραιώς 2-0
Έδρα
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Έδρα του ήταν το Ποδηλατοδρόμιο στο Νέο Φάληρο.
Δείτε επίσης
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Πηγές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- ↑ «Ο Ολυμπιακός είναι σάρκα από τη σάρκα μας»: Η άγνωστη ιστορία της πρώτης ομάδας του Πειραιά -gazzetta.gr
- ↑ «"Οι τελικοί αγώνες δια το πρωτάθλημα ποδοσφαίρου", "Αθλητική Επιθεώρησις", φ. 1 (Ιούνιος 1923), σσ. 6-8, ψηφ.σ. 6-7 και φ. 2 (Ιούλιος 1923) σσ. 7-9, ψηφ. σελ. 15-16.». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 28 Σεπτεμβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 24 Μαρτίου 2013.
- ↑ Αθλητική Ηχώ, 22/3/1951.
- ↑ Το βήμα
- 1 2 https://www.rsssf.org/tablesg/grkprehist.html#09
