Παύλος Φάβιος Περσικός
| Παύλος Φάβιος Περσικός | |
|---|---|
| Γενικές πληροφορίες | |
| Γέννηση | 1 π.Χ. |
| Θάνατος | 54 |
| Χώρα πολιτογράφησης | Αρχαία Ρώμη |
| Πληροφορίες ασχολίας | |
| Ιδιότητα | πολιτικός στρατιωτικός |
| Οικογένεια | |
| Γονείς | Παύλος Φάβιος Μάξιμος και Marcia |
| Αδέλφια | Φαβία Νουμαντίνα |
| Αξιώματα και βραβεύσεις | |
| Αξίωμα | Ύπατος στην αρχαία Ρώμη Ρωμαίος συγκλητικός |
Ο Παύλος Φάβιος Περσικός, λατιν.: Paullus Fabius Persicus (2/1 π.Χ. - απεβ. κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Κλαυδίου) ήταν ο μόνος γιος του Παύλου Φάβιου Μαξίμου και της Mαρκίας. Η Μαρκία ήταν εξαδέλφη τού Αυγούστου ως κόρη της θείας του Ατίας Σεκούνδας και του Λεύκιου Μάρκιου Φιλίππου υπάτου το 38 π.Χ.· επίσης η Μαρκία ήταν κόρη της Ατίας Τέρτιας, ανιψιάς του Ιουλίου Καίσαρα. Ως εκ τούτου, ο Περσικός ήταν γιος της εξαδέλφης του Αυγούστου, και εγγονός της ανιψιάς του Ιουλίου Καίσαρα.
Καταγωγή
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Ο Παύλος Φάβιος Περσικός πιστεύεται ότι γεννήθηκε το 2 ή 1 π.Χ.[1] Το επώνυμό (cognomen) του -όπως το όνομα (praenomen) Παύλος που μοιραζόταν με τον πατέρα του- τού δόθηκε για να διαφημίσει τη φυσική του πατρική καταγωγή από τον Λεύκιο Αιμίλιο Παύλο Μακεδονικό, ο οποίος είχε νικήσει τον τελευταίο βασιλιά της Μακεδονίας, τον Περσέα, το 146 π.Χ.[1]
Σταδιοδρομία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Η πρώτη εμφάνιση του Περσικού είναι τον Ιούνιο του έτους 15, όταν συμμετείχε στους αδελφούς των αγρών (fratres arvales)[2] και ήταν ηλικίας π. 15 ετών, για να αντικαταστήσει τον τότε πρόσφατα αποβιώσαντα πατέρα του.[1] Την ίδια εποχή, έγινε επίσης μέλος του Σιλλόγου των Ποντιφικών και των ιερέων του Αυγούστου (sodales Augustales). Στη συνέχεια κατείχε τις θέσεις του ταμία (quaestor) υπό τον Τιβέριο και του πραίτορα, αν και οι λεπτομέρειες αυτών των θέσεων είναι άγνωστες.[3] Η επόμενη χρονολογημένη του θέση είναι το 34, όταν έγινε τακτικός ύπατος με συνάδελφο τον Λεύκιο Βιτέλιο, πατέρα του μετέπειτα Ρωμαίου Αυτοκράτορα Αύλου Βιτέλιου.[4]
Μετά την υπατεία του, η επόμενη θέση του ήταν ανθύπατος της Ασίας επί βασιλείας Κλαυδίου (π. 44).[5] Σώζεται διάταγμα, που γράφτηκε από τον Περσικό από την εποχή του ως ανθυπάτου της Ασίας, που απευθυνόταν στους Εφεσίους σχετικά με ζητήματα λατρείας της θεάς Άρτεμης.[3]
Φαίνεται ότι απεβίωσε κάποια στιγμή στη βασιλεία του Κλαύδιου.[6]
Χαρακτήρας
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Σύμφωνα με τον Σενέκα τον Νεότερο, ο Περσικός ήταν ένα ιδιαίτερα άθλιο άτομο,[7] που όφειλε τη σταδιοδρομία του περισσότερο στην καταγωγή του, παρά στη δική του αξία.[8] Ο Ρόναλντ Σάυμ προσθέτει, ότι «επίσης τον απέφευγε ο ενάρετος και υποδειγματικός Ιούλιος Γραικινός, ο γονιός του Γ. Ιουλίου Αγρικόλα, που δεν ανταποκρίνεται στην Nαρβονική πελατεία (clientela) των Φαβίων».[6]
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- 1 2 3 Ronald Syme, Augustan Aristocracy (1989), p. 416
- ↑ AE 1947, 52
- 1 2 Braund, D., Augustus to Nero: A Sourcebook on Roman History, 31BC-AD68 (1985), pp. 213-5
- ↑ Alison E. Cooley, The Cambridge Manual of Latin Epigraphy (Cambridge: University Press, 2012), p. 460
- ↑ Stevenson, G., Power and Place: Temple and Identity in the Book of Revelation (2001), p. 75
- 1 2 Syme, Augustan Aristocracy, p. 417
- ↑ Seneca, De Beneficiis II.21.5
- ↑ Seneca, De Beneficiis IV.30
Αναφορές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Braund, D.; Augustus to Nero: A Source Book on Roman History 31 π.Χ.-68 μ.Χ. (Taylor & Francis, 1985) (ISBN 0-7099-3206-5) , (ISBN 978-0-7099-3206-2)
- L'Année Epigraphique (AE)
- Stevenson, G., Power and Place: Temple and Identity in the Book of Revelation (Walter de Gruyter, 2001)
- Syme, Ronald; Augustan Aristocracy (Oxford University Press, 1989). (ISBN 0-19-814731-7)ISBN 0-19-814731-7 , (ISBN 978-0-19-814731-2)
- Σενέκας ο νεότερος, De Beneficiis (Περί των παροχών)
