Παύλος Μπακογιάννης
| Παύλος Μπακογιάννης | |
|---|---|
| Βουλευτής του Ελληνικού Κοινοβουλίου | |
| Περίοδος 18 Ιουνίου – 26 Σεπτεμβρίου 1989 | |
| Εκλογική περιφέρεια | Ευρυτανία |
| Προσωπικά στοιχεία | |
| Γέννηση | 10 Φεβρουαρίου 1935, Βελωτά Ευρυτανίας |
| Θάνατος | 26 Σεπτεμβρίου 1989 (54 ετών) Αθήνα |
| Εθνότητα | Έλληνας |
| Υπηκοότητα | Ελληνική |
| Πολιτικό κόμμα | Νέα Δημοκρατία |
| Σύζυγος | Ντόρα Μητσοτάκη (ν. 1974) |
| Παιδιά | Αλεξία Μπακογιάννη Κώστας Μπακογιάννης |
| Σπουδές | Πάντειο Πανεπιστήμιο Πανεπιστήμιο της Κωνσταντίας |
| Επάγγελμα | Δημοσιογράφος |
Ο Παύλος Μπακογιάννης (Βελωτά Ευρυτανίας, 10 Φεβρουαρίου 1935 - Αθήνα, 26 Σεπτεμβρίου 1989) ήταν Έλληνας δημοσιογράφος με αντιστασιακή δράση κατά τη διάρκεια της δικτατορίας, πολιτικός και εκλεγμένος βουλευτής με τη Νέα Δημοκρατία στην εκλογική περιφέρεια Ευρυτανίας, ο οποίος δολοφονήθηκε από την τρομοκρατική οργάνωση 17 Νοέμβρη.[1][2]
Βιογραφία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα] |
Η ενότητα αυτή δεν τεκμηριώνεται επαρκώς με παραπομπές. Παρακαλούμε βοηθήστε προσθέτοντας την κατάλληλη τεκμηρίωση. Ατεκμηρίωτο υλικό μπορεί να αμφισβητηθεί και να αφαιρεθεί. (Η σήμανση τοποθετήθηκε στις 05/03/2021) |
Ο Παύλος Μπακογιάννης γεννήθηκε στις 10 Φεβρουαρίου 1935[3] στα Βελωτά της Ευρυτανίας. Ήταν ο μεγαλύτερος γιος του παπα-Κώστα και της Ειρήνης Μπακογιάννη. Γυμνάσιο πήγε στο Θέρμο Τριχωνίδας, για ένα χρόνο στο Καρπενήσι (1950) και το τελείωσε στην Πάτρα στο Β' Γυμνάσιο Πατρών.
Σπούδασε Πολιτικές και Κοινωνικές Επιστήμες στο Πάντειο Πανεπιστήμιο. Συνέχισε τις σπουδές του στη Γερμανία, παίρνοντας πτυχίο Πολιτικής Οικονομίας και Πολιτικών Επιστημών των Πανεπιστημίων Μονάχου, Τύμπιγκεν και Κωνσταντίας (Konstanz), στο Πανεπιστήμιο της οποίας ανακηρύχθηκε κατόπιν Διδάκτωρ των Κοινωνικών Επιστημών.[4] Δίδαξε Πολιτικές Επιστήμες και Δημοσιογραφία στο Πανεπιστήμιο του Μονάχου.
Από τα μέσα της δεκαετίας του ΄60 και για 10 περίπου χρόνια διηύθυνε το ελληνόφωνο πρόγραμμα της ραδιοφωνίας της Βαυαρίας. Από τη θέση αυτή αντιτάχθηκε στο δικτατορικό καθεστώς και έκανε εκπομπές με σχόλια και ειδήσεις που αναμεταδίδονταν και από την Deutsche Welle και πολύ γρήγορα έγιναν σημείο αναφοράς του αντιδικτατορικού αγώνα.[5]
Στο Μόναχο γνώρισε τη Ντόρα Μητσοτάκη, κόρη του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, η οποία σπούδαζε στο Πανεπιστήμιο της ίδιας πόλης και την οποία και παντρεύτηκε τον Δεκέμβριο του 1974. Μαζί της απέκτησε δύο παιδιά, την Αλεξία και τον Κώστα.
Με την αποκατάσταση της Δημοκρατίας το 1974, επέστρεψε στην Ελλάδα. Εργάσθηκε στην εφημερίδα «Το Βήμα» και το 1982 ανέλαβε εκδότης - διευθυντής του εβδομαδιαίου περιοδικού «Ένα» ως το Φεβρουάριο του 1985. Από το Νοέμβριο του 1985 μέχρι το Σεπτέμβριο του 1989 διετέλεσε πολιτικός σύμβουλος του Προέδρου της Νέας Δημοκρατίας Κωσταντίνου Μητσοτάκη. Τον Ιούνιο του 1989 εκλέχθηκε βουλευτής της μονοεδρικής περιφέρειας Ευρυτανίας. Ακολούθησε η Κυβέρνηση Τζαννετάκη, στο σχηματισμό της οποίας έλαβε ενεργό ρόλο, ως διαπραγματευτής μεταξύ του κόμματός του και του Συνασπισμού.
Ασχολήθηκε ιδιαίτερα με την ανάπτυξη της ιδιαίτερης πατρίδας του, της Ευρυτανίας. Το πρώτο του μάλιστα βιβλίο είχε τίτλο: "Η Ευρυτανία και οι οικονομικές της δυνατότητες" (Αθήνα, 1960). Κατήρτησε ολοκληρωμένο σχέδιο ανάπτυξης της περιοχής, το οποίο υπέβαλε στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Ως πολιτικός θεωρούνταν ήπιος και συναινετικός. Θεωρούσε επιβεβλημένη την υπέρβαση των διαχωριστικών γραμμών, την επούλωση των πληγών του Εμφυλίου και του Διχασμού και την Εθνική Συμφιλίωση. Στα πλαίσια αυτής του της πεποίθησης εργάστηκε για την επιτυχία του πρωτοποριακού, για την εποχή, εγχειρήματος συγκυβέρνησης Αριστεράς και Δεξιάς. Για τους ίδιους λόγους ήταν εισηγητής, εκ μέρους της Ν.Δ., του νομοσχεδίου για την απάλειψη των συνεπειών του εμφυλίου πολέμου που υπερψηφίστηκε και έγινε Νόμος το καλοκαίρι του 1989.
Δολοφονία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Η τρομοκρατική οργάνωση 17 Νοέμβρη δολοφόνησε τον Μπακογιάννη το πρωί της Τρίτης 26 Σεπτεμβρίου 1989 στην είσοδο της πολυκατοικίας της οδού Ομήρου 35 στην Αθήνα, όπου στεγαζόταν το γραφείο του.[6] [7] Οι τρεις μεταμφιεσμένοι δράστες τον περίμεναν στις σκάλες που οδηγούσαν στο υπόγειο. Αφού αποβιβάστηκε από το όχημα που οδηγούσε ο αστυνομικός του, ο Μπακογιάννης εισήλθε στην πολυκατοικία. Όταν εμφανίστηκε, στις 07:58 το πρωί, τον πυροβόλησαν σχεδόν εξ επαφής πισώπλατα πέντε φορές με δύο διαφορετικά σαρανταπεντάρια πιστόλια. Στη συνέχεια τράπηκαν σε φυγή με κλεμμένο αυτοκίνητο, το οποίο αργότερα παράτησαν στην οδό Λέοντος Σγουρού 11. Ο σοφέρ και αστυνομικός του Μπακογιάννη άκουσε τους πυροβολισμούς, τον είδε αιμόφυρτο στο πάτωμα και τον μετέφερε στις 08:20 στο Νοσοκομείο Ευαγγελισμός, όπου οι γιατροί προχώρησαν άμεσα σε διασωλήνωση της τραχείας. Ο Μπακογιάννης χειρουργήθηκε εντός 10 λεπτών από την μεταφορά του στο νοσοκομείο, ωστόσο κατέληξε λίγη ώρα αργότερα[8][7].
Η 17Ν έγραψε στην προκήρυξη της «Αποφασίσαμε λοιπόν να εκτελέσουμε τον απατεώνα και ληστή του λαού Μπακογιάννη. Ο κύριος αυτός είναι υπεύθυνος όχι μόνο γιατί έκλεψε τα πρώτα 60 εκατομμύρια του ιδρυτικού κεφαλαίου της Γραμμής, αλλά και για τις εκατοντάδες εκατομμύρια που είτε έκλεψε μαζί με τον συνεργάτη του Κοσκωτά για την αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου της Γραμμής, αλλά και για την αγορά μέσω της Γραμμής της Τράπεζας Κρήτης». [9]
Η δολοφονία του Μπακογιάννη διατάραξε την πολιτική επικαιρότητα εκείνων των ημερών, η οποία μονοπωλούνταν από την έναρξη της διαδικασίας για την παραπομπή των πολιτικών που κατηγορούνταν για συμμετοχή στο σκανδάλου Κοσκωτά.[5] Την ημέρα που δολοφονήθηκε συνέπεσε η έγκριση από την Ευρωπαϊκή Ένωση της χρηματοδότησης του προγράμματος για την Ευρυτανία, που ο ίδιος είχε καταρτίσει.
Ο Μπακογιάννης κηδεύτηκε στο Καρπενήσι στις 29 Σεπτεμβρίου παρουσία πολύ κόσμου, ο οποίος φώναζε συνθήματα κατά της τρομοκρατίας. Στο Καρπενήσι οι αρχές της πόλης τον τίμησαν δημιουργώντας το ομώνυμο πάρκο, όπου έχει στηθεί ο ανδριάντας του, και δίνοντας το όνομά του σε κεντρικό δρόμο της πόλης.[10]
Για τη δολοφονία του Παύλου Μπακογιάννη καταδικάστηκαν στις 17 Δεκεμβρίου 2003, από το Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων Αθηνών, σε ισόβια κάθειρξη ο Δημήτρης Κουφοντίνας, ο Ηρακλής Κωστάρης και ο Αλέξανδρος Γιωτόπουλος και σε 15 χρόνια κάθειρξη ο Σάββας Ξηρός και ο Βασίλης Τζωρτζάτος.
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- ↑ in.gr (17 Δεκεμβρίου 2003). «Η απόφαση του δικαστηρίου επί των ποινών στην υπόθεση της 17Ν». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 Δεκεμβρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 25 Οκτωβρίου 2017.
- ↑ thetoc.gr (8 Μαρτίου 2014). «Τα «παραμύθια» του Κουφοντίνα για την εκτέλεση Μπακογιάννη». Ανακτήθηκε στις 25 Οκτωβρίου 2017.
- ↑ «25 χρόνια πριν: Παύλος Μπακογιάννης, η τελευταία δολοφονία βουλευτή που συγκλόνισε τη χώρα». 26 Σεπτεμβρίου 2017.
- ↑ «Παύλος Μπακογιάννης: 5 πράγματα που πρέπει να ξέρεις για τον πολιτικό της εθνικής συμφιλίωσης». News 24/7. 21 Σεπτεμβρίου 2019. Ανακτήθηκε στις 26 Νοεμβρίου 2025.
- 1 2 «Παύλος Μπακογιάννης: Ο μάρτυρας της Δημοκρατίας». sansimera.gr. Ανακτήθηκε στις 26 Νοεμβρίου 2025.
- ↑ Άρης Δημοκίδης (26 Σεπτεμβρίου 2015). «Η ζωή και ο θάνατος του Παύλου Μπακογιάννη». lifo.gr. Ανακτήθηκε στις 25 Οκτωβρίου 2017.
- 1 2 Σαρρής, Γεώργιος. Πολιτικές Δολοφονίες στην Ελλάδα - Από τον κυβερνήτη Ιωάννη Καποδίστρια στον μουσικό Παύλο Φύσσα. Αθήνα: Οξύ. σελ. 240. ISBN 9789604368068.
- ↑ https://www.tovima.gr/2021/09/26/society/paylos-mpakogiannis-to-xroniko-tis-dolofonias-tou-apo-tin-17-noemvri/. Missing or empty
|title=(βοήθεια) - ↑ 17 Νοέμβρη — Οι προκηρύξεις 1975-2002: Όλα τα κείμενα της οργάνωσης. Αθήνα: Κάκτος. 2002. ISBN 9789603824794.
- ↑ Παρούτσας, Δ., Κ. (2002). «Μνημεία - Προτομές στο Καρπενήσι». Τουριστικός Οδηγός Ευρυτανίας. Παρούτσας, Δ., Κ. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Νοεμβρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 25 Οκτωβρίου 2017.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Κηδεία και ταφή του Βουλευτή Παύλου Μπακογιάννη (Εθνικό Οπτικοακουστικό Αρχείο)
