Παουλίνο Αλκάνταρα
.jpg) Με τη Μπαρτσελόνα τη δεκαετία του 1920 | |||
| Προσωπικές πληροφορίες | |||
|---|---|---|---|
| Ημερ. γέννησης | 7 Οκτωβρίου 1896 | ||
| Τόπος γέννησης | Ιλόιλ, Φιλιππίνες | ||
| Ημερ. θανάτου | 13 Φεβρουαρίου 1964 (67 ετών) | ||
| Τόπος θανάτου | Βαρκελώνη, Ισπανία | ||
| Ύψος | 1,70 μ. | ||
| Θέση | Επιθετικός | ||
| Ομάδες νέων | |||
| 1910–1912 | Μπαρτσελόνα | ||
| Επαγγελματική καριέρα* | |||
| Περίοδος | Ομάδα | Συμμ.† | (Γκ.)† |
| 1912–1916 | Μπαρτσελόνα | 128 | (133) |
| 1916–1918 | Μποέμιαν ΣΚ | 23 | (24) |
| 1918–1927 | Μπαρτσελόνα | 276 | (274) |
| Σύνολο | 427 | (431) | |
| Εθνική ομάδα | |||
| Περίοδος | Ομάδα | Συμμ.† | (Γκ.)† |
| 1915–1926 | Καταλονία | 7 | (8) |
| 1917 | Φιλιππίνες | 11 | (14) |
| 1921–1923 | Ισπανία | 14 | (16) |
| Προπονητική καριέρα | |||
| Περίοδος | Ομάδα | ||
| 1951 | Ισπανία | ||
| 1953 | Καταλονία | ||
| * Οι συμμετοχές και τα γκολ στις προηγούμενες ομάδες υπολογίζονται μόνο για τα εγχώρια πρωταθλήματα. † Συμμετοχές (Γκολ). | |||
Ο Παουλίνο Αλκάνταρα Ριεστρά (Paulino Alcántara Riestrá, 7 Οκτωβρίου 1896 – 13 Φεβρουαρίου 1964), ήταν Φιλιππινέζος και Ισπανός διεθνής ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν ως επιθετικός. Έκανε σπουδαία καριέρα στην Ευρώπη με τη Μπαρτσελόνα και θεωρείται ως ένας από τους καλύτερους Ασιάτες ποδοσφαιριστές όλων των εποχών.[1]
Βιογραφία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Ο Παουλίνο Αλκάνταρα γεννήθηκε στις Φιλιππίνες από πατέρα στρατιωτικό που υπηρετούσε στην ισπανική αποικία και μητέρα Φιλιππινέζα. Μεγάλωσε στη Βαρκελώνη, όπου άρχισε να παίζει ποδόσφαιρο και εντάχθηκε στη Μπαρτσελόνα το 1910, αρχικά στην ομάδα νέων. Στις 25 Φεβρουαρίου του 1912 έπαιξε τον πρώτο του αγώνα στην ομάδα ανδρών εναντίον της Καταλά ΣΚ στο Πρωτάθλημα Καταλονίας και σημείωσε χατ-τρικ, καθιστώντας τον μέχρι σήμερα, τον νεότερο σκόρερ στην ιστορία του συλλόγου σε ηλικία 15 ετών, 4 μηνών και 18 ημερών. Ήταν και ρεκόρ κόσμου για περισσότερες από οκτώ δεκαετίες.[2] Την επόμενη σεζόν, συμμετείχε στο τρεμπλ του Κυπέλλου Ισπανίας, του Πρωταθλήματος Καταλονίας και του Κυπέλλου Πυρηναίων και στη συνέχεια καθιερώθηκε ως ο ηγέτης της καταλανικής επίθεσης κατά τη διάρκεια του πρωταθλήματος Καταλονίας του 1916 με 20 γκολ σε 10 αγώνες.[3]
Το 1916 οι γονείς του επέστρεψαν στις Φιλιππίνες. Εκεί συνέχισε τις ιατρικές σπουδές του και έπαιξε για την ομάδα Μποέμιαν ΣΚ στη Μανίλα. Εκπροσώπησε τις Φιλιππίνες στους Ασιατικούς Αγώνες στην Ιαπωνία το 1917 με την ομάδα ποδοσφαίρου, αλλά και με την ομάδα πινγκ πονγκ.[4]
Στις 12 Μαΐου 1918 ο Αλκάνταρα επέστρεψε στα γήπεδα με τη φανέλα των "μπλαουγκράνα" και έπαιξε μερικούς φιλικούς αγώνες για να κλείσει μια σεζόν χωρίς τίτλο για την ομάδα. Σε αυτή την επιστροφή, ο προπονητής προσπάθησε να τον χρησιμοποιήσει ως αμυντικό, πρώτα σε ένα φιλικό και στη συνέχεια στο πρωτάθλημα κατά τη διάρκεια μιας ηχηρής ήττας με 1–4 από την Εσπανιόλ, αλλά αντιμετωπίζοντας τις διαμαρτυρίες του κοινού, ο Αλκάνταρα επέστρεψε στη θέση του ως επιθετικός και στον επόμενο αγώνα σημείωσε χατ-τρικ εναντίον της Αθλέτικ ντε Σαμπαντέλ στη νίκη με 8–0. Αυτή η σεζόν επανένωσης τελείωσε με ένα ακόμη πρωτάθλημα Καταλονίας με 12 γκολ σε 12 αγώνες.[5]
Η σεζόν 1919–20 είδε την άφιξη στον σύλλογο του Χοσέ Σαμιτιέ και του Ρικάρδο Θαμόρα. Ήταν η πρώτη μεγάλη ομάδα στην ιστορία της Μπαρτσελόνα που κατέκτησε 7 από τα επόμενα 8 πρωταθλήματα Καταλονίας και 4 Κύπελλα Ισπανίας. Από τη σεζόν 1924–25 και μετά η επιθετική απόδοση του Αλκάνταρα μειώθηκε και στο τέλος της σεζόν 1926–27, κρέμασε τα παπούτσια του σε ηλικία 31 ετών, αφού κέρδισε ένα ακόμη πρωτάθλημα Καταλονίας, ενώ δεν αγωνίστηκε ποτέ στο εθνικό πρωτάθλημα που ξεκίνησε αμέσως μετά.[6] Έκλεισε την καριέρα του ως πρώτος σκόρερ στην ιστορία του συλλόγου με 395 σε 399 αγώνες, ρεκόρ που ξεπεράστηκε εννέα δεκαετίες αργότερα.[3]
Υπήρξε διεθνής με δύο εθνικές ομάδες, Ισπανίας και Φιλιππίνων και με την ανεπίσημη της Καταλονίας.[7] Έγινε γιατρός ουρολόγος και εντάχθηκε στη διοίκηση του συλλόγου από το 1931 έως το 1934.[4] Ενεργοποιήθηκε και πολιτικά ως δραστήριο μέλος της κίνησης του Φρανσίσκο Φράνκο επί σειρά ετών, όντας ένας από τους πρώτους φαλαγγίτες.[6][8]
Τίτλοι
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Μπαρτσελόνα
- Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Καταλονίας (10): 1913, 1916, 1919, 1920, 1921, 1922, 1924, 1925, 1926, 1927
- Κύπελλο Ισπανίας (5): 1913, 1920, 1922, 1925, 1926
- Κύπελλο Πυρηναίων (2): 1912, 1913
Μποέμιαν ΣΚ
- Πρωτάθλημα Φιλιππίνων (2): 1917, 1918
Εθνική ομάδα ποδοσφαίρου Φιλιππίνων
- Πρωτάθλημα Άπω Ανατολής : (ασημένιο μετάλλιο) 1917
Δείτε επίσης
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- ↑ «Paulino Alcantara – The Filipino Hero Who Broke Nets and Barriers in Barcelona». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 17 Ιανουαρίου 2025. Ανακτήθηκε στις 17 Ιανουαρίου 2025.
- ↑ «Paulino Alcántara, the "netbuster"!». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 Μαρτίου 2025. Ανακτήθηκε στις 9 Δεκεμβρίου 2025.
- 1 2 «110th anniversary of Paulino Alcántara's debut». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 9 Δεκεμβρίου 2025. Ανακτήθηκε στις 9 Δεκεμβρίου 2025.
- 1 2 «Dissecting Paulino - Barça's first and the Philippines' last goalscoring machine». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Ιανουαρίου 2024. Ανακτήθηκε στις 9 Δεκεμβρίου 2025.
- ↑ «Paulino Alcántara». Ανακτήθηκε στις 9 Δεκεμβρίου 2025.
- 1 2 «Paulino Alcántara Riestra, el máximo goleador de la historia del Barcelona». Ανακτήθηκε στις 9 Δεκεμβρίου 2025.
- ↑ «Players Appearing for Two or More Countries». Ανακτήθηκε στις 9 Δεκεμβρίου 2025.
- ↑ «La guerra de Paulino». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 10 Αυγούστου 2020. Ανακτήθηκε στις 9 Δεκεμβρίου 2025.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Παουλίνο Αλκάνταρα στο Wikimedia Commons
- Παουλίνο Αλκάνταρα's προφίλ παίκτη στο National-Football-Teams.com
