Ο κύριος ηθικολόγος
| Ο κύριος ηθικολόγος Il moralista | |
|---|---|
.jpg) | |
| Σκηνοθεσία | Giorgio Bianchi[1][2] |
| Σενάριο | Ροντόλφο Σονέγκο, Βινσένζο Ταλαρίκο, Ορέστε Μπιανκόλι και Ετόρε Μαργκαντόνα[3] |
| Πρωταγωνιστές | Αλμπέρτο Σόρντι[2], Βιτόριο ντε Σίκα[2], Φράνκα Βαλέρι[2], Gina Mattarolo[2], Φράνκο Φαμπρίτσι[2], Piera Arico[2], Μάρα Μπέρνι[2], Lydia Simoneschi, Christiane Nielsen[2], Maria Perschy[2], Sylvia Lopez, Anna Filippini[2], Λιάνα ντελ Μπάλτσο[2], Βινσένζο Ταλαρίκο[2], Mimo Billi[2], Λεοπόλντο Τριέστε[2], Ciccio Barbi[2], Μίμο Πόλι, Έντσο Ταράσιο[2], Carl Wery, Ρέντσο Τσεζάνα[4], Νάντο Αντζελίνι[4], Αλμπέρτο Πλεμπάνι[4] και Αλφρέντο Μπιανκίνι[4] |
| Μουσική | Τσαρλς Σαβίνα |
| Φωτογραφία | Αλβάρο Μανκόρι |
| Πρώτη προβολή | |
| Διάρκεια | 100 λεπτά |
| Προέλευση | Ιταλία |
| Γλώσσα | Ιταλικά |
 Σχετικά πολυμέσα | |
| δεδομένα () | |
Ο κύριος ηθικολόγος (ιταλικά: Il moralista) είναι Ιταλική κωμική ταινία του 1959 σε σκηνοθεσία του Τζόρτζιο Μπιάνκι.[5][6][7] Πρωταγωνιστούν οι Αλμπέρτο Σόρντι, Βιττόριο ντε Σίκα και Φράνκα Βαλέρι.
Η ταινία σατιρίζει τόσο τους υποστηρικτές της παραδοσιακής σεξουαλικής ηθικής όσο και τους εκμεταλλευτές που πωλούν σεξουαλικές υπηρεσίες σε μια πρόθυμη αγορά. Κυκλοφόρησε λίγο μετά το σκάνδαλο Μοντέσι και η πλοκή της ταινίας απηχεί ορισμένες από τις αντιπαραθέσεις της δεκαετίας του 1950 που συνδύαζαν πολιτικές διαμάχες και κουτσομπολιά.
Πλοκή
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Στη Ρώμη του 1959, ο Αγκοστίνο είναι ο νέος Γενικός Γραμματέας του ιταλικού παραρτήματος του παγκόσμιου Διεθνούς Οργανισμού Δημόσιας Ηθικής. Ένας άτρωτος εργένης που δεν πίνει αλκοόλ, επιτίθεται με σθένος στις δημόσιες εκδηλώσεις σεξουαλικής ανηθικότητας. Ούτε οι δωροδοκίες ούτε οι γυναικείες γοητείες τον αποτρέπουν από την εκστρατεία του κατά της ασέλγειας στις ταινίες και τα νυχτερινά κέντρα. Τόσο αφοσιωμένος είναι που ο αριστοκρατικός Πρόεδρος του Οργανισμού σκέφτεται ακόμη και ότι θα μπορούσε να γίνει σύζυγος της μέχρι τότε ανύπαντρης 29χρονης κόρης του.
Αλλά τόσο ο Πρόεδρος όσο και ο Γενικός Γραμματέας έχουν και ιδιωτικές ζωές. Αφού ο Αγκοστίνο καταγγέλλει ένα νυχτερινό κέντρο στην αστυνομία και το κλείσιμο του κέντρου, η ερωμένη του ιδιοκτήτη γίνεται φίλος με τον χήρο Πρόεδρο και του συστήνει ένα αποκλειστικό πορνείο. Εν τω μεταξύ, ο Αγκοστίνο εκπροσωπεί την Ιταλία στο ετήσιο συνέδριο του Οργανισμού στο Μόναχο και, μετά το ωράριο, προσλαμβάνει μια στρίπερ για να εργαστεί στη Ρώμη. Επισκεπτόμενος έναν θεατρικό ατζέντη, στην πραγματικότητα έναν λευκό δουλέμπορο, προσλαμβάνει επίσης μια ομάδα Αφρικανών χορευτών, όλοι παράνομοι μετανάστες. Αναπόσπαστο κομμάτι της συμφωνίας είναι ότι μετά από κάθε παράσταση πρέπει να διασκεδάζουν ιδιώτες πελάτες.
Η αστυνομία έχει βάλει πλώρη για τον Αγκοστίνο, ο οποίος έχει μακρύ ιστορικό, και συλλαμβάνεται. Όταν ο επιθεωρητής λέει ότι η κατηγορία είναι λευκή δουλεία, διαμαρτύρεται ότι οι καλλιτέχνιδες ήταν μαύρες.
Διανομή ρόλων
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
- Αλμπέρτο Σόρντι - Αγκοστίνο
- Βιττόριο ντε Σίκα - Πρόεδρος του Οργανισμού
- Φράνκα Βαλέρι - Βιρτζίνια
- Κριστιάνε Νίλσεν - Μάργκα
- Μάρα Μπέρνι - Βέρα Σέρνι
- Μαρία Πέρσι - Μονίκ
- Φράνκο Φαμπρίτσι - Τζον
- Πιέρα Αρίκο - γυναίκα του Τζιοβάνι
- Λιάνα Ντελ Μπάλτσο - Βαρώνη
- Λυδία Σιμονέσκι - μητέρα της Βέρα
- Καρλ Γουέρι - Κρούγκερ
Κυκλοφορία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Η ταινία έκανε πρεμιέρα στις 30 Ιουνίου 1959 στην Ιταλία. Στην Ελλάδα κυκλοφόρησε στις 24 Απριλίου 1961 και προβλήθηκε στους κινηματογράφους «Παλλάς» και «Ράδιο Σίτυ» της Αθήνας. [8]
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- ↑ www
.imdb . Ανακτήθηκε στις 7 Μαΐου 2016..com /title /tt0053081 / - 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 www
.cinematografo . Ανακτήθηκε στις 7 Μαΐου 2016..it /cinedatabase /film /il-moralista /8098 / - ↑ Freebase Data Dumps. Google.
- 1 2 3 4 (Τσεχικά) Česko-Slovenská filmová databáze. 2001.
- ↑ Roberto Chiti· Roberto Poppi· Enrico Lancia (1991). Dizionario del cinema italiano: I film. Gremese, 1991. ISBN 8876055487.
- ↑ Paolo Mereghetti (2010). Il Mereghetti. B.C. Dalai Editore, 2010. ISBN 978-8860736260.
- ↑ Claudio G. Fava (2003). Alberto Sordi. Gremese Editore, 2003. ISBN 8884402573.
- ↑ «Η ζωή της πόλεως» (PDF). Ψηφιακό Αρχείο Εφημερίδων και Περιοδικού Τύπου - Εθνική Βιβλιοθήκη της Ελλάδος. Εφημερίδα Ελευθερία. 23 Απριλίου 1961. σελ. 2η. Ανακτήθηκε στις 16 Αυγούστου 2025.
Βιβλιογραφία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Μολιτέρνο, Τζίνο (2009). The A to Z of Italian Cinema (στα Αγγλικά). Scarecrow Press. ISBN 978-0-8108-6896-0.
- Chiti, Roberto & Poppi, Roberto. Dizionario del cinema italiano: Dal 1945 al 1959. Gremese Editore, 1991.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
- Ο κύριος ηθικολόγος στην IMDb (Αγγλικά)
- Ο κύριος ηθικολόγος στο AllMovie (Αγγλικά)
- Ο κύριος ηθικολόγος στο Rotten Tomatoes (Αγγλικά)
