close
Μετάβαση στο περιεχόμενο

Ούγος ΣΤ΄ του Λουζινιάν

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Ούγος ΣΤ΄ του Λουζινιάν
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Hugues VI de Lusignan (Γαλλικά)
Γέννηση1039
Θάνατος1102
Χώρα πολιτογράφησηςΒασίλειο της Γαλλίας
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσεςΓαλλικά
Πληροφορίες ασχολίας
Οικογένεια
ΣύζυγοςHildegarde de Thouars
ΤέκναΟύγος Ζ΄ του Λουζινιάν
ΓονείςΟύγος Ε΄ του Λουζινιάν και Αλμόδις του Λα Μαρς
ΑδέλφιαΡεϋμόνδος Δ΄ της Τουλούζης
Βερεγγάριος Ραϋμόνδος Β΄ της Βαρκελώνης
Ραϋμόνδος Βερεγγάριος Β΄ της Βαρκελώνης
Γουλιέλμος Δ΄ της Τουλούζης
Σάντσα της Βαρκελώνης
ΟικογένειαΟίκος του Λουζινιάν
Θυρεός
Image
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Ο Ούγος ΣΤ΄ των Λουζινιάν ή Ούγος ο κακός, (Γαλλική γλώσσα : Hugues VI le diable, μεταξύ 1139/1143 - περί το 1102) από τον Οίκο των Λουζινιάν ήταν κύριος του Λουζινιάν και, ως Ούγος Α΄, κόμης του Λα Μαρς (1091 - 1110). Ήταν γιος και διάδοχος του Ούγου Ε΄ κυρίου του Λουζινιάν και της Αλμοντίς, κόρης και διαδόχου του Βερνάρδου Α΄ κόμη του Λα Μαρς.[1] Παρά την ευλάβεια του ήταν μόνιμα σε αντιπαράθεση με το αβαείο του Αγ. Μαισέντ.[2] Σε πολλές περιπτώσεις οι φιλονικίες με τους μοναχούς ήταν τόσο βίαιες, που αναγκάστηκε να επέμβει ο δούκας της Ακουιτανίας, οι επίσκοποι του Πουατιέ και του Σαιντ και ο Πάπας Πασχάλης Β΄.[3] Οι μοναχοί του Αγ. Μαισέν του έδωσαν το παρωνύμιο ο κακός.[4] Το 1086 ο στρατός της Καστίλης καταστράφηκε σε μάχη από τους Αλμοραβίδες, οι οποίοι απείλησαν τον ετεροθαλή αδελφό του Βερεγγάριο-Ραϋμόνδο Β΄ κόμη της Βαρκελώνης.[5] Ο Ούγος ΣΤ΄ ανέλαβε εκστρατεία στην Ιβηρική το 1087 μαζί με τον ετεροθαλή αδελφό του Ραϋμόνδο Δ΄ κόμη της Τουλούζης για να βοηθήσουν τον αδελφό τους.[5] Ανέλαβε τον σταυρό κατά την Α΄ Σταυροφορία μαζί με τους δύο προαναφερθέντες αδελφούς του, ο Ραϋμόνδος Δ΄ έγινε ο πρώτος κόμης της Τρίπολης.[5] Συμμετείχε και στη Σταυροφορία του 1101 (μεταξύ της Α΄ και της Β΄ Σταυροφορίας) με το στρατό του Γουλιέλμου Θ΄ δούκα της Ακουιτανίας, έπεσε στην "μάχη της Ράμλα".[6]

Νυμφεύτηκε π. το 1065 τη Χιλντεγκάρντε, κόρη του Αιμερύ Δ΄ υποκόμη του Τουάρ και είχε τέκνο:[7]

  1. Painter 1957, σ. 33
  2. Riley-Smith 1998, σ. 45
  3. Riley-Smith 1998, σσ. 42, 45
  4. Riley-Smith 1998, σ. 42
  5. 1 2 3 Riley-Smith 1998, σ. 46
  6. Hamilton 2000, σ. 97
  7. Settipani 2004, σ. 283
  • Hamilton, Bernard (2000). The Leper King and his Heirs: Baldwin IV and the Crusader Kingdom of Jerusalem. Cambridge University Press.
  • Painter, Sidney (1957). "The Lords of Lusignan in the Eleventh and Twelfth Centuries". Speculum. The University of Chicago Press. Vol. 32, No. 1 Jan.
  • Riley-Smith, Jonathan (1998). The First Crusaders, 1095–1131. Cambridge University Press.
  • Settipani, Christian (2004). La noblesse du Midi carolingien: études sur quelques grandes familles d'Aquitaine et du Languedoc du IX au XI siecles (in French). Prosopographica et Genealogica.